Διαμαρτυρία για ακόμη μία πρόσκληση Έλληνα blogger!

Διάβασα εξοργισμένος πραγματικά για ακόμη μία πρόσκληση Έλληνα blogger σε ταξίδι στο Εξωτερικό.
Ο εξοργισμός μου έγκειται στο γεγονός ότι αυτή την φορά δεν ήταν ακόμη ένα ταπεινό ταξίδι με άλλους 49 στοιβαγμένους σε ένα πούλμαν στις Βρυξέλλες, σε εστιατόρια χωρίς ένα αστέρι michelin και με ατέλειωτες βαρετές νομικίστικες συζητήσεις, σε ένα μέρος που πάνε χιλιάδες χιλιάδων άλλοι επισκέπτες τον χρόνο...
... αλλά αυτή την φορά η πρόσκληση περιείχε μεταφορά με ελικόπτερο, περιήγηση σε πύργους, δοκιμασία μιας μοναδικά υπέροχης σαμπάνιας στον κόσμο και άλλα τέτοια που ταιριάζουν σε ένα blogger του επιπέδου μου!


Με ποια κριτήρια βρε άσχετοι ΝεοΥορκέζοι επιλέξατε τον yatzer ως τον μόνο Έλληνα ανάμεσα σε έξι ακόμη bloggers απο όλον τον κόσμο για να τους γνωρίσετε τον μαγικό κόσμο της Veuve Clicquot, "Grande Dame de la Champagne".

Ξέρετε πόσες σαμπάνιες έχω καταναλώσει εγώ στην ζωή μου, μαζί με φραουλίτσες με σαντιγύ ή μέσα σε πανάκριβες γόβες?

Και μην τολμήσει κανείς να με πει γκρινιάρη και κακόβουλο ... γιατί εγώ αν πήγαινα θα σας έφερνα και κανα μπουκαλάκι να πιείτε και σεις...
... άσε που θα σας έκανα live streaming μέσα από τα αμπέλια!


ps.
Πραγματικά αξίζουν πολλά μπράβο στον Κώστα Βογιατζή, που κατέφερε αθόρυβα μέσα από την ποιότητα της δουλειάς στο blog του, να καταξιωθεί παγκοσμίως!
Του εύχομαι να εκπληρωθουν όλες του οι επιθυμίες ακόμη και αυτές που δεν έχει ονειρευτεί ακόμη... Το αξίζει πραγματικά!

Τι είναι blog?

To DailyBlogTips σε ένα ποστ του συμπεριέλαβε ορισμούς του blog που του δώσανε 27 bloggers.

Άλλοι χιουμοριστικοί... σαν τον ορισμό από το www.rarst.net:

"Blog is a site you are reading today.
Knowing it was written yesterday.
Expecting it to be written tomorrow."

άλλοι πολύ πιο αυστηροί ή πιο μεταφορικοί όπως αυτός από το stetoscope-blog.com

"As to me, a blog is an Exhibition-stand.

An exhibition-stand, is an open place designed to communicate messages and tht offers the option to have a one-t-one discussion with someone that represents the owner of the stand. You could notice that stands are sometimes very well-designed and sometimes quite cheap : just as blogs."

και άλλοι πολύ λιτοί αλλά ουσιαστικοί:

"A blog is just another way of being heard"

(μπείτε και στο blog να δείτε και μία πολύ πετυχημένη γελοιογραφία)

Και στην ελληνική μπλογκόσφαιρα έχω κατα καιρούς διαβάσει πολλά και πετυχημένα σχόλια και ορισμούς για το τι είναι blog.

Στο μυαλό αρχικά μου έρχεται ο Allu fun Marx και η ΑΝΘΟ-BLOG-ΙΑ του από διάφορους γνωστους Έλληνες bloggers και ειδικότερα αυτός της Κλέλιας:

"Γιατί αυτό που πιστεύεις κι αγαπάς όταν το μοιράζεσαι με φίλους και τους νιώθεις να χαίρονται μαζί σου, σου δίνει την αίσθηση πως ο κόσμος μεγαλώνει μαζί σου…"

Όπως κάνει αυτές τις ημέρες με την αντίστροφη μέτρηση του ο VK (... 5-4-3-2-1):

"Αυτό άλλωστε δεν μοιραζόμαστε όλοι εδώ μέσα; Την καθημερινότητά μας…!!!!"

που συχνά επίσης κάνει η Mara Lisha από το blog της:

"Ξεκινάς με τη λογική πως γράφεις και ίσως κάποιος σε διαβάσει, ενώ διαβάζεις γνωρίζοντας πως είσαι περαστικός αναγνώστης, εφήμερος κι ασήμαντος."

Και τέλος πρόσφατα αυτον τον πιο "αυστηρό" ορισμό από τo τρίτο post μίας πολύ ενδιαφέρουσας σειράς post της diva με τίτλο "Time to Blog Beyond our silly nose and Move On-Post" (οι επισημάνσεις δικές μου):

Δύο στοιχεία που διαφοροποιούν ένα διαδικτυακό άρθρο από ένα post είναι:
α) Το post οφείλει να προκαλεί σχολιασμό (το δημοσιογραφικό κείμενο οφείλει να ενημερώνει|| να ψυχαγωγεί||να εκφέρει άποψη [εκ του ασφαλούς(=της μη αποκαλυπτόμενης αντίδρασης)] και
β) Στα post ο ιστολόγος "κατοικεί" σε ένα αποκλειστικά δικό του βήμα οπότε αυτός είναι ο χώρος στον οποίο μπορεί άμεσα να επιτευχθεί μία "επαφή" (=επικοινωνία). Ειδικά στις περιπτώσεις αναρτήσεων άποψης, ο ιστολόγος εκ των προτέρων αποδέχεται την ευθύνη φανερής και άμεσης υποστήριξης της άποψης του αλληλεπιδραστικά (ή αντι-δραστικά) με τα σχόλια των επισκεπτών του.

Όταν τα δύο παραπάνω στοιχεία απουσιάζουν, δεν έχουμε ιστολόγιο (Blogs) και αναρτήσεις (Posts) αλλά ένα προσωπικό site το οποίο προβάλει "παθητικά" τον γραπτό λόγο του συντάκτη.

Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με το τελευταίο!

Αναρωτιέμαι ότι τελικά θα ήταν ωραίο και χρήσιμο για όσους ακόμη δεν έχουν έρθει σε επαφή με τα Blogs αν κάποιος μάζευε ορισμούς Ελλήνων bloggers για τo blogging σε ένα ξεχωριστό blog. Σαν ένα ακόμη όμορφο αποτύπωμα των Ελλήνων Bloggers αντίστοιχο με αυτό του Ιδιογράφως.

Τώρα -για να κλείσω - αν κάποιος με προσκαλούσε να πω με 2 λέξεις τι είναι blog θα έλεγα το εξής:

Τα blogs είναι μια πύλη στο μυαλό και τις σκέψεις μας,
μια νέα διάσταση επικοινωνίας που ακόμη τις δίνουμε μορφή και την εξελίσσουμε.
Τα blogs μοιάζουν με την αγάπη.
Τις περισσότερες φορές όσο "δίνεις" άλλο τόσο "παίρνεις".

ps. Όλα τα παραπάνω γραφτήκαν σε μια μικρή έκρηξη που προκάλεσε στο μυαλό μου το ποστ του DailyBlogTips το οποίο μοιράστηκε η ThirdEye3 από τα google shared items της και την οποία την ευχαριστώ ιδιαίτερα γιατί με βοήθησε να βγάλω το μυαλό μου από την "μετα-διακοπική" ραστώνη!

Το πιο πετυχημένο (και ομορφότερο) ελληνικό Blog.

Καιρό ήθελα να αναφερθώ σε ένα από τα ομορφότερα blogs που παρακολουθώ ανελλιπώς τον τελευταίο χρόνο.
Και λίγο να σου αρέσει το design, η αρχιτεκτονική ή οι τέχνες δεν υπάρχει περίπτωση να μην κολλήσεις στο www.yatzer.com. (παλαιότερη διεύθυνση σε περίπτωση ...overused εδώ)

Design is to share

Είναι δημιούργημα του Κώστα Βογιατζή ενός από τους 4-5 στυλίστες (interior trend scouter είναι ένας άλλος όρος που διάβασα σε ένα άλλο blog που τον αγαπάει πολύ) του περιοδικού Maison et Decoration στην Ελλάδα. Ο Βογιατζής είναι ένας νέος με αστείρευτη διάθεση και πάθος για τη δουλειά του.
Αυτό αντικατοπτρίζεται με τον ομορφότερο και δημιουργικότερο τρόπο μέσα από τα εκατοντάδες ποστς που έχει ήδη αναρτήσει με εκπληκτικά και ποικίλα θέματα.
Σε πολύ συχνή βάση το blog τροφοδοτεί με εικόνες δημιουργικότητας, έκφρασης, ελπίδας, καινοτομίας και ενέργειας από δημιουργούς από όλο τον κόσμο. Με αναλυτικές πληροφορίες και αρκετά συχνά με ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις.
Ένας άγνωστος κόσμος δημιουργίας μόλις ένα κλικ μακρυά από εμάς.

Χθες ο Κώστας Βογιατζής έστειλε στο facebook ένα λιτό μήνυμα που ευχαριστούσε τους fans για το γεγονός ότι το χθεσινό του ποστ "Design with life¨είχε 130.000 μοναδικές επισκέψεις!

Μπήκα και γω να δω στο blog και βρέθηκα μπροστά σε μία έκπληξη!

Για τέτοια επιτυχία μιλάμε! Να μην μπορεί να σε "σηκώσει" ο server σου.

Πριν λίγο καιρό είχα διαπιστώσει από τον google reader ότι το blog του στο wordpress τότε είχε πάνω από 250 feeds (σήμερα 299) όταν o πιτσιρίκος σήμερα έχει 317.
Και όμως ο Κώστας Βογιατζής είναι σχεδόν άγνωστος ακόμη στην Ελλάδα, ενώ τον Πιτσιρίκο τον ξέρουν οι περισσότεροι Έλληνες με πρόσβαση στο ιντερνετ.
Η διαφορά είναι ότι ο Κώστας Βογιατζής απευθύνεται σε ένα παγκόσμιο κοινό, που διαβάζει στα αγγλικά και αν ακόμη κάποιος δεν είναι εξοικιωμένος με τα αγγλικά, μπορεί να "χαθεί" με τις ώρες με τις δεκάδες υπέροχες φωτογραφίες που επιλέγει για κάθε του ποστ.

Και πέτυχε.
Σε ένα τομέα όπως είναι το design, που όπως και τα θέματα για το web2.0 πλέον δεν έχει συνορα.
Φτάνει να επικοινωνήσεις στα αγγλικά.
Αργά αλλά σταθερά.
Μόνος του και από την Ελλάδα...αλλά όχι ακόμη στην Ελλάδα.

Γιατί στην Ελλάδα επιμένουμε ακόμη μόνο ελληνικά ... και σε γλώσσα και σε θέματα (*).

Κώστα, σου εύχομαι ακόμη μεγαλύτερες επιτυχίες στο blog σου.
Το αξίζει(ς) με τα χίλια.




(*) Η χθεσινή πετυχημένη προσγείωση του Φοίνιξ στον Άρη ήταν πρώτη είδηση μονο σε Mega (αυτό και αν ήταν είδηση!!!) και ΣΚΑΙ (as usual).

36 πιστοί αναγνωστες!

Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν τυχαία χθες ανακαλυψα ότι έχω 36 ανθρώπους (πέραν εμού και της γυναίκας μου) που παρακολουθουν τα ποστς μου μέσω του google reader.

Δεν ξέρω πόσο καιρό δίνει αυτή την δυνατότητα ο reader για να παρακολουθείς τον αριθμό των εγγραφών του κάθε blog μέσω του reader, μεταξύ αυτών και του δικού σας φίλοι bloggers, αλλά μιας και το βρήκα σας παραθέτω παρακάτω ένα ένα τα βήματα για όσους δεν είναι τόσο τεχνολογικά ενημερωμένοι.



Στην αρχική σελίδα κοιτάτε πάνω δεξιά
και πατάμε view all.




Στην επόμενη σελίδα πατάμε browse


Και στην επόμενη σελίδα γράφουμε την λέξη κλειδί για το blog που ψάχνουμε γιατί κάποιες αναζητήσεις μπορεί να βγάλουν πολλα αποτελέσματα από άλλα blogs ή aggregators.


Από το λίγο που έψαξα παρατήρησα ότι το δικό μου blog που έχει 38 subscriptions δεν σημαίνει ότι είναι πιο δημοφιλές από κάποιο άλλο blog που έχει τα μισά feeds, αλλά ότι έχω ένα μεγαλύτερο ποσοστό αναγνωστών πιο τεχνολογικά καταρτισμένων σε σχέση με τον μέσο όρο των αναγνωστών άλλων - μακράν πιο δημοφιλών - blogs.

Πάντως παρατήρησα ότι και τα πιο δημοφιλή blogs στην Ελλάδα δεν έχουν πάνω από 130 subscriptions στον reader. Κάτι που αποδεικνύει ότι η συντριπτική πλειοψηφία στην δικτυακή Ελλάδα ακόμη αγνοεί τις υπηρεσίες του feed.

Για να μην μιλήσω για την διάδοση του twitter, που είναι ακόμη σε εμβρυακή κατάσταση στη χώρα μας!

Και μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και άλλα feeders, όπως το bloglines ή το google homepage!

Πετάει ο γάϊδαρος?

Πετάει, πετάει, που λέει και η σχετική διαφήμιση του ΟΠΑΠ και κάποιοι ακόμη στην ΝΔ που έχουν βαλθεί να τρελλάνουν κάθε άνθρωπο με στοιχειώδη λογική.

Διαβάστε για να καταλάβετε τι εννοώ:

via

Βγαίνει η επίτροπος της Κοινωνίας της Πληροφορίας και κατηγορεί την Ελλάδα ότι:

"η Ελλάδα «συγκαταλέγεται στις ευρωπαϊκές χώρες με τις χειρότερες επιδόσεις, με ενδείξεις διεύρυνσης του χάσματος που τη χωρίζει από τις άλλες χώρες της ΕΕ»"

"όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης «οι επιδόσεις της Ελλάδας βρίσκονται συνήθως κάτω από τον κοινοτικό μέσο όρο, τόσο για τις υπηρεσίες προς τους πολίτες, όσο και προς τις επιχειρήσεις, με σημαντική διαφορά όμως μεταξύ των δύο»."

"Καταλήγοντας η αρμόδια Επίτροπος κ. Ρέντινγκ διατυπώνει την καθόλου κολακευτική για την Ελλάδα άποψη «ότι η χαμηλή ευρυζωνική κάλυψη, η χαμηλού επιπέδου παροχή επιγραμμικών δημόσιων υπηρεσιών (ιδίως στους πολίτες) αφενός και η μη ικανοποιητική αφομοίωση των υπηρεσιών, το χαμηλό επίπεδο δεξιοτήτων ΤΠΕ και χρήσης προσωπικών υπολογιστών, ακόμη και μεταξύ των σπουδαστών και του διδακτικού προσωπικού αφετέρου, δημιουργούν ένα αυτοτροφοδοτούμενο φαύλο κύκλο. Είναι αναγκαίο να αναληφθεί σε όλα τα επίπεδα αποφασιστική κυβερνητική δράση, βάσει μιας ισόρροπης και ολοκληρωμένης προσέγγισης που να αποβλέπει στην ενίσχυση τόσο της προσφοράς, όσο και της ζήτησης, προκειμένου να συμβάλει στη διάρρηξη του απαξιωτικού αυτού κύκλου.»"

Όλα τα παραπάνω και κάποια ακόμη αποτελούν απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ.Παπαδημούλη.

Και απαντάει η ΝΔ και θέλει να βγει και από πάνω στα στοιχεία που επικαλείται η Ε.Ε.... Πως? Διαβάστε την απάντηση της:

"Αδιαμφισβήτητη η τεχνολογική προόδος που έχει συντελεστεί στην Ελλάδα"

Το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, παραθέτει τα πλήρη και ολοκληρωμένα στοιχεία από την ίδια επίσημη αναφορά που επικαλέστηκε ο ευρωβουλευτής και τα οποία φαίνεται ότι δεν έτυχαν της προσοχής του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, υποστηρίζεται στην ανακοίνωση, η Ελλάδα μεταξύ 2003 και 2006:

• ενίσχυσε σημαντικά τη θέση της στην παροχή ψηφιακών υπηρεσιών προς τους πολίτες, βελτιώνοντας το δείκτη «Ψηφιακής Ολοκλήρωσης Υπηρεσιών Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης» από 44% σε 55%, με μέσο όρο στην ΕΕ-25 το 68%.
  

• ενίσχυσε σημαντικά τη θέση της στην παροχή ψηφιακών υπηρεσιών προς τις επιχειρήσεις, με βελτίωση του αντίστοιχου δείκτη από 67% σε 73%, με μέσο όρο στην ΕΕ-25 το 86%

• η αντίστοιχη εξέλιξη του δείκτη για το σύνολο των διαθέσιμων ψηφιακών υπηρεσιών στην Ελλάδα, παρουσιάζει σημαντική βελτίωση από 54% το 2003 σε 62% το 2006, με μέσο όρο στην ΕΕ-25 το 75%

• 
  

Είμαστε δλδ σε όλα 13% κάτω από τον Μέσο Όρο των υπολοίπων εταίρων μας. Αλλά για την ΝΔ παρόλα αυτά έχουμε κάνει πρόοδο. Δεν την πειράζει που είμαστε χειρότεροι του Μ.Ο. από τους εταίρους μας, ότι γενικά είμαστε πίσω στην χρήση του υπολογιστή ακόμη και στα πανεπιστημια. Το μόνο που νοιάζει και ενδιαφέρει είναι ότι είναι η κατάσταση είναι καλύτερη από ότι ήταν με το ΠΑΣΟΚ!
Μόνο αυτό ενδιαφέρει.
Στην Νότιο Κορέα έχουν βάλει στόχο μέχρι του χρόνου να έχουν wifi με ταχύτητες των 10Μb σε όλη την χώρα και εμείς ακόμη εδώ και σερνόμαστε σε ταχύτητες και πληρώνουμε πανάκριβα τις άθλιες υπηρεσίες τους.

Και μια υπενθύμιση. Εταίροι μας δεν είναι μόνο η Γερμανία, η Γαλλία, η Ιταλία και η Αγγλία.... αλλά και η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Πολωνία, η Λετονία, η Εσθονία κλπ κλπ....

Από τον Μέσο Όρο όλων αυτών μαζί των νέων και παλαιών μας εταίρων είμαστε 13% πιο κάτω.

Και έχουν το θράσος εκεί στην Ρηγίλλης και χαίρονται και να μας λένε ότι δεν διαβάζουμε σωστά τα στοιχεία...

Εδώ χάβουμε άλλα και άλλα, εκεί θα κολλάγανε?

Που θα πάει?
Κάποια στιγμή δεν θα μπεί τουλάχιστον ένας υπολογιστής και μία ευρυζωνική σύνδεση σε κάθε ελληνικό σπίτι, ακόμη και στην επαρχία?
Δεν θα μάθει ο Έλληνας τα blogs?
Δεν θα αρχίσει να ενημερώνεται και από άλλες μεριές για τις ειδήσεις που του σερβίρουν?

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ, κάποτε κάτι θα αλλάξει σε αυτό τον τόπο.
Σε αυτό πιστεύουμε...
Για αυτό παλεύουμε και γράφουμε από έδω μέσα...

Πολλά πολλά πολλά πολλά ... όμορφα links!

Πριν λίγο καιρό (δεν θυμάμαι τώρα από που) είχα διαβάσει για ένα site που είχε εκατοντάδες links από καινούρια ελπιδοφόρα και παλιά κλασσικά sites κάθε είδους θέματος.
Σόου φάκιγκ γουότ, θα πει κάποιος.
Όπως όμως διαπιστώνει κάποιος βλέποντας τις παρακάτω φωτογραφίες του allmyfavs, όλα τα λεφτά είναι στην παρουσίαση αυτών των favourite sites.

Γίνεται με μικρά μπανεράκια, πάνω σε λευκό λιτό φόντο, που παραπέμπει λίγο σε google!


Στην αρχική σελίδα υπάρχουν τα πιο δημοφιλή ανά θεματολογία,
ενώ υπάρχουν και τα ενδιαφέροντα της εβδομάδας, για να είστε μες τις εξελίξεις (πρώτο, πρώτο το Joost!!) Δεν τα τσέκαρα γιατί έχω τρελλή δουλειά αυτές τις ημέρες, οπότε αν τσεκάρει κάποιος και βρει κάτι που πραγματικά να αξίζει, ας ενημερώσει.
So many sites, so little time!

πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για να μεταφερθείτε στην αντίστοιχη σελίδα.

Πως το θυμήθηκα τώρα?
Την προηγούμενη εβδομάδα, όταν κοίταγα το ανανεωμένο και πολύ όμορφο blog της foulianna, όπου είχε μία αντίστοιχη ιδέα για τα blog που διαβάζει εκείνη:

Αυτά είναι μόνο τα πρώτα στην σειρά...

Για πηγαίνετε στο blog της foulianna να δείτε μήπως βρίσκεται και το δικό σας blog σε κάποιο όμορφο banneraki.

Εγώ να την ευχαριστήσω και από εδώ, για την πολύ όμορφη δουλειά που έκανε στο banneraki του δικού μου blog!

Καλύτερο δεν γίνεται!

Κοράκια!

Να προσθέσω και γω μία ακόμη πιο μοντέρνα ερμηνεία της λέξης κοράκι στις ήδη υπάρχουσες ερμηνείες του Λεξικού Τριανταφυλλίδης online:

κοράκι το [korái] O44 : 1. σαρκοφάγο πουλί με μαύρο φτέρωμα. || ονομασία διάφορων πουλιών που ανήκουν στην ίδια οικογένεια. 2. (μτφ.) α. (μειωτ., οικ.) ο κατ΄ επάγγελμα νεκροπομπός· υπάλληλος γραφείου κηδειών, ο οποίος, ντυμένος με μαύρο κουστούμι, μεταφέρει το φέρετρο με το νεκρό. β. άνθρωπος αρπακτικός που με επιτηδειότητα εξαπατά τους αφελείς: Έπεσαν επάνω του (σαν) τα κοράκια. || έξυπνος και ικανός απατεώνας. γ. ως χαρακτηρισμός μαθητή πολύ μελετηρού και έξυπνου. [ελνστ. κοράκιον υποκορ. του αρχ. κόραξ (δες στο κόρακας)]

Προσθέτω:
δ. Κοράκια είναι εκείνοι οι επιτήδειοι άνθρωποι που εκμεταλλευόμενοι ένα δυσάρεστο γεγονός ή μία τραγωδία - όπως το μακελειό στο Πανεπιστήμιο της Virginia - σπεύδουν να κατοχυρώσουν domain names - γεμίζοντας τα με γουγλοδιαφημίσεις - με μοναδικό στόχο το κέρδος, εκείνη ακριβώς την στιγμή και συγκυρία που εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι ψάχνουν - σίγουρα κάποιοι και με αληθινή αγωνία για συγκεκριμένους λόγους - να μάθουν κάτι σχετικό για τα γεγονότα.

Δείτε τι εννοώ εδώ και δείτε μία πρώτη ένδειξη της σχετικής λίστας με domains που κατοχυρώθηκαν μες το πρώτο 24ωρο από το μακελειό στην Βιρτζίνια, στο σχετικό άρθρο του Wired, που μου υπέδειξε ο Jaywalker με το επίκαιρο ποστ του στην Blogopoly (που πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσετε και να προβληματιστείτε).

Στο ποστ του Jaywalker με τίτλο "Η δύναμη της μπλογκόσφαιρας" φαίνεται ξεκάθαρα πως χιλιάδες κόσμου από μια φήμη που κυκλοφόρησε στο δίκτυο συνέρευσαν σε ένα άγνωστο μέχρι προχθές Blog για να κατακεραυνώσουν τον φερόμενο - από διαδικτυακές φήμες - δράστη που διατηρεί το εν λόγω blog!
Ο οποίος φερόμενος ως δράστης, δεν εμφανιζόταν στο blog του γιατί απλά περίμενε "ενεργοποιηθεί ο λογαριασμός του στο adsense"!

Τα συμπεράσματα δικά σας!

Τελευταία μoυ σκέψη:
Καλά αυτοί είναι κοράκια. Τα εκατομμύρια που πηγαίνουν να βρουν μια πληροφορία και πατάνε δεξιά και αριστερά στις διάφορες διαφημίσεις, πως πρέπει να χαρακτηριστούν? Σκουλήκια?

Γράφοντας την παραπάνω τελευταία παράγραφο και σκεφτόμενος και ενώ ήμουν έτοιμος να κλείσω το post και να το κάνω publish, είπα να ψάξω τι σόι διαφημίσεις μπορεί να δημοσιεύουν τέτοιου είδους sites. Γραφεία τελετών? Πωλήσεις όπλων?

Στα τρία που δοκίμασα, τα δύο μου έβγαλαν τα παρακάτω:

Στο πρώτο (vatechmassacre.net):


ΤΣΑΑΑΑΑΑΑΜΠΑΑΑΑΑΑ!!!! (250 χιλιάδες δολλάρια γράφει για όσους δεν βλέπουν καθαρά)

και στο δεύτερο (blacksburgshootings.com) ο τύπος διαλαλεί την πραμάτια του! Διαβάστε αυτό που σας κιτρίνισα!:



" These names will generate millions of hits over the next few years. And, there are no substitutes for them."

και πιο κάτω:

Τώρα σε πιστέψαμε!

Γράφει για gun control, για να μπορέσει να πάρει τις διαφημίσεις του google σχετικά με guns!

Τελείωσα. Δεν μπήκα σε άλλες διευθύνσεις να δω. Αρκέστηκα σε αυτές.

Τώρα μπορείτε να εξαγριωθείτε ελεύθερα!

Δεν μας διαβάζουν απλά, .... μας υπολογίζουν κιόλας!

Ναι, καλά καταλάβατε για τα blogs μιλάω και αναφέρομαι όχι μόνο στο γνωστό πλέον άρθρο της Αμάντας Μιχαλοπούλου, που με δυσαρέστησε αρκεστά ως φανατικό αναγνώστη της για χρόνια, γιατί διέκρινα μια φρασεολογία και επιχειρηματολογία επιθετική και αλλαζονική και με έντονα στοιχεία πανικού και πικρίας από έναν άνθρωπο που πάντα με γοήτευε η ματιά του στον κόσμο που αλλάζει.
Πιστεύω ότι όλοι έχουμε δικαίωμα σε ατυχείς ημέρες και δεν θέλω να κάνω κάποιο άλλο αρνητικό σχόλιο απέναντί της.
Το σχετικό post του JustAnotherGoneOff και πολλά από τα σχόλια εκεί με καλύπτουν πλήρως.

Η γνώμη μου απλά είναι ότι με τα προσωπικά blogs, ο καθένας μπορεί να αποδείξει σε ένα βαθμό την αξία του και την δημοφιλία του. Παράλληλα ένας εκδότης μπορεί να διευκολυνθεί στο να αποφασίσει για το κατά πόσο αξιζει να εκδόθει το βιβλίο κάποιου πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα ή να πάρει την εύκολότερη απόφαση να εκδόσει το βιβλίο ενός επώνυμου π.χ. δημοσιογράφου και γενικότερα να αναλάβει ένα μικρότερο ρίσκο από ότι θα έπαιρνε βασιζόμενος μόνο στην δική του πείρα και κριτήρια.

Ούτε είναι ώριμο και λογικό στα πρώτα βήματα των blogs κάποιοι να βγάζουν τελειωμένα συμπεράσματα. Καλό είναι να γίνεται κριτική και αυτοκριτική συνέχεια. Και να είμαστε όλοι σκεπτικοί σε κάθε σχόλιο. Και όχι κάθετα αρνητικοί και δογματικοί.

Αλλά εγώ περιμένω πρώτα κάποιος να κάνει την αυτοκριτική του για να μπορέσω να παρακολουθήσω και την κριτική που μπορεί να κάνει σε άλλους.
Δεν λέω "μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε".
Λεω κριθείτε πρώτα εσείς, κρίνετε εσείς τους εαυτούς σας πρώτα, έστω και άστοχα, για να έχετε το δικαίωμα να κρίνετε τους άλλους.


Στα καλά news τώρα!

Αυτό όμως που ειδα και με ενθουσιάσε παράλληλα είναι ότι αρκετοί άλλοι έχουν καταλάβει και αναγνωρίσει την δύναμη του blogging (και του word of mouth) και δεν διστάζουν να πλέον να χρησιμοποιούν το blogging για διαφημιστικούς λόγους.

Απλό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα, η Aegean.

Σε σχετική αναζήτηση ο snicolas εμφανίζεται στην δεύτερη θέση μέσω aggregator kai 14η -15η μόνος του!

Έγραψε πριν λίγο καιρό ένας συμπαθής blogger - που παρακολουθώ καιρό - o snikolas:

"Όπως έχω πει και άλλες φορές, ο Νο1 λόγος για να πετάξει κανείς με την Aegean, είναι το γαμάουα μπισκοτάκι της! Ο Νο2 λόγος, είναι γιατί είναι στην ώρα της συνήθως, αλλά αυτό δεν είναι επί του παρόντος."

και λίγες ημέρες πριν το Πάσχα, τον επισκεφτηκε ο Αη Βασίλης να του δώσει το πασχαλιάτικο δωράκι του! Μια κούτα γεμάτη μπισκότα απο την Aegean.

Τι άλλο να πω. Μπράβο τους και που μας παρακολουθούν και μαθαίνουν τι σκεφτόμαστε εμείς οι απλοί χρήστες και καταναλωτές των υπηρεσιών τους και που δεν διστάζουν να ανταποκριθούν με μικρές ευτελούς αξίας κινήσεις, που όμως σου αφήνουν ένα χαμόγελο στο στόμα και γεμίζουν το ρεζερβουάρ σου με θετική ενέργεια!

Θα φταίω εγώ τώρα που έχω ζαχαρώσει αυτή την ρημάδα την Canon EOS 400D, να αρχίσω τα γλυκόλογα και τους διθυράμβους!

Sex vs Blog = 10 - 1

και βάλε....
Τουλάχιστον αυτό το σκορ δείχνουν με μια πιο ελεύθερη θεώρηση τα αποτελέσματα του Google Trends βάζοντας τις λέξεις sex, blog στην αναζήτηση. Τι είναι το Google Trends? Δείτε παλαιότερο post του Nylon εδώ.


Ναι, αλλά από το 2005 έχει αρχίσει να αντιστρέφεται η πορεία, τουλάχιστον στο θέμα των αναφορών από ειδήσεις.... Τέλος του 2006 είχαμε περίπου ίδιες ειδήσεις για τα blogs σε σχέση με αυτές που αφορούσαν sex.

Σε σχέση δε με πιο εξειδικευμένες λέξεις που παραπέμπουν σε παρόμοιες αναζητήσεις, βλέπουμε ότι η αναζήτηση των blog-s γίνεται πιο δημοφιλής με συνεχή ανόδική τάση ή οποία όμως δεν έχει και την γεωμετρική αύξηση που θα περίμενε κάποιος.
Όπως βλέπω την εξέλιξη των καμπυλών, γύρω στο 2030 ο κόσμος θα ψάχνει εξίσου στο Google για τα blogs όσο θα ψάχνει και για το sex. Αν και δεν νομίζω να ρίξει ποτέ από την κορυφή το sex, κανένα άλλο keyword.


Ή εκτός και αν τα blogs θα γράφουν περισσότερο για το sex και άρα θα έχουν μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα και δημοφιλία από τα υπόλοιπα sites και φτάσουν να γίνουν συνώνυμα του sex.

Ήδη επιφανείς (χο χο χο!) δημοσιογράφοι - bloggers, σύμβουλοι των κρατικών media με αμοιβες ισάξιες αυτών manager μεγάλων πολυεθνικών, δείχνουν το δρόμο που πρέπει να έχουν τα ταπεινά blogs όσων επιδιώκουν την επισκεψιμότητα και μόνο! Τσόντα και μπινελίκια!

Προς το παρόν - ευτυχώς - η ΕΡΤ δεν φαίνεται να υιοθετεί τέτοιες μεθόδους! Υιοθετεί βέβαια άλλες ίσως και πολύ περισσότερο δαπανηρές μεθόδους για όλους εμάς τους αμίλητους και αδρανείς - ως ποτε παλληκάρια - συνδρομητές της, με αποτέλεσμα την παραγωγή ώρες ώρες άθλιων θεάματων!


(Αυτοκριτική: Είναι φοβερό το πως από αλλού ξεκίνησα και αλλού κατέληξα σε αυτό αλλά και στα δύο προηγούμενα post μου! )
To σημερινό μου post το εμπνεύστηκα από αυτό το Post του digital inspiration.

Πατέντα της Google για αξιολόγηση (ranking) των blogs

H Google με σκοπό να φιλτράρει και να ταξινομεί καλύτερα τα αναζητούμενα blogs, στην υπηρεσία της Google Blog Search (και όχι μόνο υποθέτω), ανέπτυξε μια πατέντα η οποία δόθηκε στην δημοσιότητα πριν λίγες ημέρες και μέσα στο πολυσέλιδο κείμενο της αναφέρει κάποιους θετικούς και αρνητικούς ποιοτικούς παράγοντες και συντελεστές με τους οποίους πιστεύει ότι μπορεί να απομακρύνει spammers αλλά και να βαθμολογήσει (ranking)την ποιότητα (quality!?!) ενός Blog γενικότερα ή ενός blog post ειδικότερα, στην αντίστοιχη παρουσίασή του στα αποτελέσματα μιας αναζήτησης (*).


Σηκώνει πολύ κουβεντα και θα πρέπει να προηγηθεί πολύ σοβαρή σκέψη για να πει κάποιος που συμφωνεί ή που διαφωνεί με το εν λόγω σκεπτικό των ανθρώπων της Google που ανέπτυξαν την πατέντα.

Κάποιοι θετικοί παράγοντες που αναφέρονται (positive factors or signals) είναι οι παρακατω:

• links from blogrolls (google reader, blogline etc)
• links από emails, chats, etc.
• η χρήση tags στα ποστς
• πόσα κλικς πάνω στα blogs γίνονται από τα search results των μηχανων αναζήτησης
• ο αριθμός των εγγραφών του blog σε διάφορους readers
• popularity (εδώ να εννοεί τα αποτελέσματα των counters?)
• Pageranks ...
  

Κάποιοι αρνητικοί παράγοντες που αναφέρονται (negative factors or spam signals) και όπως φαίνεται έχουν κυρίως σχέση με τον εντοπισμό spammers, είναι οι παρακατω:

• post τα οποία δημοσιεύονται σε σταθερή περιοδική προκαθορισμενη ώρα (που υποδηλώνει αυτοματοποίηση τύπου spam)
• διαφορετικό περιεχόμενο μεταξύ του site και του feed!
• μεγάλο περιεχόμενο διαφημίσεων
• μεγάλος αριθμός links που στοχεύουν σε ένα μοναδικό site! ...

Εγώ προσωπικά δεν είχα ακόμη το χρόνο να διαβάσω όλο το κείμενο της πατέντας, και το οποίο θα πρέπει να διαβαστεί προσεχτικά, αλλά από τα κείμενα που διάβασα στα Google Blogoscoped και Googlesystem.blogspot, προβλέπω ότι θα υπάρξει μεγάλη κουβέντα παγκοσμίως για το τι τελικά χαρακτηρίζει ένα blog δημοφιλές ή ποιοτικό?

Το σίγουρο είναι ότι με την μορφή που θα αποκτήσει σε μερικά χρόνια το δικτυο, πολύ λίγα πράγματα θα μας "λενε" οι αριθμοί των Hits στα λατρεμένα μας counters, όπως ήδη φαίνεται και από κουβέντες που γίνονται τον τελευταίο καιρό από ειδικούς και μή στην μπλογκόσφαιρα. Διαβάστε σχετικά το ποστ του Nylon.



(*) Αναζητώντας στο Google Blog Search την λέξη "J&P-ΑΒΑΞ" το δικό μου προηγούμενο ποστ φαίνεται τελευταίο στην αντίστοιχη λίστα με τα 7 αποτελέσματα. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν είμαι spammer κατά το Google, αλλά δεν έχω τον ίδιο βαθμό ποιότητας με την Καθημερινή ή το in.gr που βρίσκονται στην κορυφή της λίστας. Και πολύ λογικό είναι αυτό να προσθέσω!

O κόσμος του τύπου!

Ένας κόσμος όμορφα και αγγελικά πλασμένος!

Διαβάζω τα δύο ενημερωτικότατα post του press-gr για τις παραιτήσεις Φυντανιδη από την Ελευθεροτυπία και της Μάρας Ζαχαρέας από τον Alpha.

Δεν μου κάνουν εντύπωση ούτε τα νούμερα του Φυντανίδη (1.5m/year), αλλά ούτε και αυτά που είχα ακούσει να παίρνει η Ζαχαρέα (700k/year).

Μου κάνουν όμως χείριστη εντύπωση όλα αυτά που ανώνυμα καταγγέλουν οι διάφοροι σχολιαστές των posts. Καντε τον κόπο να τα διαβάσετε μέχρι το τελευταίο!

Και καταλαβαίνει κανείς τι σημαίνει διαφθορά και διαπλοκή σε τούτο εδώ τον τόπο και δείχνουν ένα δείγμα μόνο από την πραγματική εξουσία που έχουν τα media και οι επώνυμοι δημοσιογράφοι ....

Απλά θλίβομαι.

Και μετά καθόμαστε εμείς οι ρομαντικοί bloggers και εξαγριωνόμαστε γιατί η Ελευθεροτυπία δεν βάζει links των διαφόρων άρθρων που αλιεύει από τα blogs και καταπατάει τα διάφορα πνευματικά δικαιώματα!

Εδώ οι τύποι γ.. και δέρνουν, κυβερνάνε ανεξέλεγκτα τον τόπο, ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις, βουλευτές, πολιτευτές ή επιχειρηματίες, σε 5 bloggers θα κολλήσουνε?

Και ένα και δύο και ... τρία υπέροχα ποστ!

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρώ ή είναι απλά ιδέα μου, πάρα πολλά και ωραία posts από πολλούς bloggers. Αρκετά από αυτά φαίνονται και στο πλάι, όπου επιλέγω αυτά που με εντυπωσιάσαν και θέλω να τα προβάλω και σε άλλους.

Ξεχώρισα ιδιαίτερα δύο posts, γιατί τα αποσπάσματα που επέλεξα να παρουσιάσω παρακάτω, θα μπορούσαν κάλιστα να αποτελούν αποφθέγματα μεγάλων συγγραφέων ή φιλοσόφων, οχι μόνο για την ποιότητα της γλώσσας τους, αλλά κυρίως για τα νοήματα που περικλείουν. Και τα δύο προκύψανε από το παιχνίδι των 5 πραγμάτων. (Thank you Sharon!)

Διαβάστε τα αργά,
διαβάστε τα προσεκτικά... και
τέλος διαβάστε ολόκληρα τα ποστ στα blogs των συγγραφέων τους.

Από την Paraxenο aka Χριστίνα Σαββατιανού και το post της για να δούμε ;;; 5x5:

"- Πριν τρία χρόνια έφυγε η μάνα μου... και για άλλη μια φορά αλλαξα, έφτυσα πίσω μου όλα εκείνα που είχαν φανεί σημαντικά, πόσα ηλίθια δάκρυα για ανόητους λόγους! πόσες ανησυχίες για ανύπαρκτες αιτίες, μοιάζει αστείο αν δεις για τι λυπάται ο άνθρωπος... το μόνο που αξίζει είναι το τώρα είναι η ζωή που έχεις, όχι το πριν όχι το μετά, τα συναισθήματα είναι επιλογές, τα αισθήματα είναι δεσμά επιλεγμένα κι αυτά... ότι υπάρχει είναι η στιγμή... όλα τα άλλα είναι θλιβερές επιλογές για να γεμίζουμε τη δίψα της σκέψης, τη μοναξιά του εγωισμού και την ανημπόρια της βολής μας... έτσι άλλαξα και έφτυσα το πριν και το μετά..."

Από τον Antvol και το post του Περί πυραμίδων και προσωπικών αποκαλύψεων (κάλλιο έξι παρά πέντε):

"3. Μου αρέσουν οι άνθρωποι με χιούμορ. Όπως τουλάχιστον εγώ το εννοώ. Απόλυτα, δηλαδή, συνυφασμένο με ευαισθησία, γλυκό κυνισμό, διαρκή αμφισβήτηση και ανασκευή, πρώτ' απ' όλα, του ίδιου τους του εαυτού. Άνθρωποι που δεν νιώθουν ανασφαλείς, όχι γιατί δεν ξέρουν τα ελαττώματα και τις ελλείψεις τους, αλλά γιατί έχουν τη σοφία να γνωρίζουν πως αυτό είναι το υλικό από το οποίο όλοι είμαστε πλασμένοι. Που δεν ξεχνούν πως, δυστυχώς, όλα σε λίγο τελειώνουν, κι ίσως όχι τόσο όμορφα. Κι αυτό, αντί να τους κάνει επιθετικούς κι ανθρωποφάγους, τους βοηθά, αντίθετα, να είναι επιεικείς με τον άλλο, ακόμη κι όταν αυτός, βυθισμένος στην ηλίθια έπαρση της ανίκητης βλακείας του, φαντασιώνει πως είναι αθάνατος και προβάλλει τις ασημαντότητες της καθημερινότητάς του ως επικά κατορθώματα.

Άνθρωποι που πιστεύουν, τέλος, πως η ύστατη στιγμή είναι καλύτερα να έρθει μέσα σε γέλιο παρά σε κλάμα."

(οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Τυχόν σχόλιά σας θα επιθυμούσα να γραφτούν στα Blogs των δύο αυτών ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ώ ν bloggers και όχι εδώ.
Εγώ απλά ήθελα να κρατήσω αυτά τα δύο απόσπάσματα, σαν να έσκιζα και κράταγα μία σελίδα από το αγαπημένο μου βιβλίο, μαρκαρισμένη με τις επισημάνσεις μου, τονίζοντας τα σημεία που με σημάδεψαν, να τα διαβάζω συχνά και να τα συμβουλεύομαι όχι μόνο εγώ αλλά και οι άνθρωποι που αγαπώ και με αγαπάνε, για χρόνια πολλά...

Αν αντέχετε και άλλη ανάγνωση διαβάστε και την υπέροχη ιστορία φαντασίας (sci-fi) της Inner Mind της Foulianna, αν δεν είστε ακόμη έτοιμοι ... ξεκουραστείτε πρώτα με τις υπέροχες φωτογραφίες του Γιώργου Τετράδη (ο γνωστός "καιρός" της Ελευθεροτυπίας), και με τις οποιες ... "μιλάει" για τα δικά του 5 πράγματα!

Τα μεγάλα πνεύματα ...

... συναντιώνται στις ίδιες απορίες, στις ίδιες ιδέες, και στα ίδια θέματα post.
Με διαφορά ωρών και εγώ και ο Κλέαρχος, ψάξαμε ο καθένας μόνος του και υλοποιήσαμε δύο διαφορετικά ποστς αλλά με το ίδιο θέμα, το ποιος δηλαδή ξεκίνησε την ιδέα για την πυραμίδα των posts σχετικά με τα 5 πράγματα που πρέπει να πει κάποιος για τον εαυτό του!!!

Για όσους δεν το έχουν προσέξει - ακόμη - εγώ και ο Κλέαρχος είμαστε κολλητοί εδώ και 19 χρόνια σχεδόν, συγκάτοικοι για περίπου 6-7 χρόνια, και συνεργάτες στην ίδια ακριβώς δουλειά και το ίδιο αντικείμενο με αντικρυστά γραφεία για 5 χρόνια! Αν και εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες, είναι λογικό να έχουμε αναπτύξει κοινό τρόπο σκέψης και ... δράσης.

Τελειώνει εδώ η εισαγωγή και περνάμε στο κυρίως θέμα αυτού του ποστ, που δεν είναι άλλο από τα διάφορα συμπεράσματα που έβγαλα από το ψάξιμο αυτού εδώ του meme (έτσι βρήκα και εγώ να αποκαλείται το εν λόγω παιχνίδι, από τους περισσότερους bloggers που συμμετείχαν στην αλυσίδα.)

Διαπίστωσα:

Ότι αν και ξεκίνησε στις 18 Οκτώβρη μέσα σε σχεδόν 4 μήνες προωθήθηκε (τουλάχιστον από τον κλαδο που έφτασε σε εμάς στην Ελλάδα, μόνο σε 30 ανθρώπους! Από αυτούς οι πρώτοι 20 (όπως φαίνεται και πιο καθαρά από το ποστ του Κλέαρχου), είναι επαγγελματίες συγγραφείς, ενώ μετά την σκυτάλη την παίρνουν διάφοροι κομπιουτεράδες ή κατά την πιο προσφιλή τους έκφραση, διάφοροι διάσημοι και μη geeks!

Μέχρι την στιγμή που η αλυσίδα μπαίνει Ελλάδα!

Στην Ελλαδάρα μας, με τους δικούς της κανόνες και κωδικούς!

Και εξαπλώνεται ραγδαία σε ελάχιστες ημέρες προς κάθε κατεύθυνση: Σε μηχανικούς, δικηγόρους, λογιστές, γραμματείς, δημοσιογράφους, νοικοκυρές, μαγειρισσες κ.ο.κ

Δεν έχουμε ταξικούς φραγμούς στην Ελλάδα!

Στο Blog του κάθε συγγραφέα ή geek μπορεί να βρει κάποιος σχόλια από μια απλή γραμματέα έναν φοιτητή, ή ένα γιατρό ...
Και το αντίστροφο. Και είναι και λογικό για εμάς τους έλληνες.

Διότι στην αρχή ήταν το Monitor και σήμερα οι διάφοροι άλλοι aggregators (Greek Bloggers.com, Blogspace, Το μάτι του Κόκκορα!, το SYNC και άλλοι) , που έχουν φέρει κοντά και έχουν αναπτύξει φιλικές σχέσεις μεταξύ των bloggers, μεταξύ πολλών διαφορετικών ανθρώπων, που στην καθημερινή τους ζωή δεν θα τους είχε δοθεί καν η ευκαιρία να συστηθούνε!

Έξω οι συγγραφείς κάνουν links συγγραφείς και οι geeks linkάρουν geeks.

Εδώ ο blogger λινκάρει τον φίλο του! Είτε αυτός είναι μορφωμένος ή αμόρφωτος, gay ή straight, συνομίληκος ή μη.

Ίσως για να βγουν και άλλα συμπεράσματα σχετικά με bloggers άλλων χωρών, θα έπρεπε κάποιος να ψάξει και σε άλλους κλάδους της πυραμίδας και να δει πως αυτές έχουν διαμορφωθεί μέχρι σήμερα ή να δει αν έχουν σταματήσει και που.

Τις τελευταίες ημέρες πρόσεξα ότι 4-5 posts σταμάτησαν την αλυσίδα με διάφορα αιτιολογίες. Κάποιοι άλλοι συνεχίζουν ακάθεκτοι...
Το θέμα είναι ότι δύσκολα θα βγει και πάλι εκτός ελληνικών blogs η αλυσίδα τούτη.
Είναι και αυτό χαρακτηριστικό των ελληνικών blogs και σίγουρα συμβάλει σε αυτό και η ελληνική γλώσσα που χρησιμοποιούμε. Είμαστε πιο απομονωμένοι.

Αλλά αυτό που μετράει και πέρα από τις κατά καιρούς κόντρες που γίνονται ... ότι είμαστε και πιο αγαπημένοι μεταξύ μας, .... εμείς οι Έλληνες bloggers!

p.s. O phivos ξεκίνησε καινούρια ιδέα, μήπως έχει και κανένας άλλος καμιά καινούρια ιδέα για πυραμίδα, μπας και σταματήσει κάποτε και ο Κλέαρχος να γράφει 5 +5 + 5 πράγματα για τον εαυτό του!!!!

Και στην κορυφή της πυραμίδας βρίσκεται....

η Sharon Jacobsen, συγγραφέας από την Μεγάλη Βρετανία.

Μετά από έρευνα 3-4 ωρών και καμιά 40ρια links στην σειρά, ανταμείφθηκε ο κόπος μου και κατέληξα στην blogger, που ξεκίνησε την συγκεκριμένη αλυσίδα (meme ο αγγλικός όρος, όπως εξηγεί και το Wikipedia).
Στην Ελλάδα, την αλυσίδα, την εισήγαγε ο Μάρκος Παπαδάκης στις 07 Φεβ. 07 και μέχρι να φτάσει σε μένα, είχε περάσει διαδοχικά από τον Stelios ( Stelabouras), τον Πάρι Αναγνωστόπουλο, τον Flareman και τον Klearchos.

Έχει πολυ μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε ποιος ήταν ο λόγος για τον οποίο ξεκίνησε όλο αυτό το παιχνίδι, στο οποίο ο καθένας blogger που γίνεται tag (υποδεικνύεται ως συνεχιστής της αλυσίδας) αναλαμβάνει την υποχρέωση να πει 5 πράγματα για τον εαυτό του.

Η Sharon Jacobsen, ζει από το γράψιμο. Στην προσπάθειά της να γράψει κάποιο μυθιστόρημα, έχει δημιουργήσει μία λίστα όπου καταγράφει εμπειρίες, ιδιότητες ή απλά πράγματα που έχουν κάνει άνθρωποι γύρω της. Στην προσπάθειά της αυτή να εμπλουτίσει ακόμη περισσότερο την ήδη μεγάλη λίστα της, και την οποία ονομάζει η ίδια Collecting People δέχτηκε την ιδέα για την εν λόγω πυραμίδα από την φίλη της την Carolina, και έκτοτε αυτή η λίστα εξελίχθηκε όπως γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

Η λίστα των Blogs μέχρι η πυραμίδα αυτή να μπει στον ελληνικό δικτυακό χώρο είναι η παρακάτω (από το τέλος προς την αρχή):

1. Steve Dekorte

2. Olivier Ansaldi

3. Jose Antonio Ortega Ruiz

4. Arto Bendiken

5. Kevin Barnes

6. Dwight Shih

7. Gene Becker

8. Joe McCarthy

9. Dan Oestreich

10. Rosa Say

11. Tony D. Clark

12. Kammie Kobyleski

13. Phil Gerbyshak

14. Pam

15. Wendy Piersall

16. Holly Schwendiman

17. Kelly Curtis

18. Simran

19. D.T. Kelly

20. Dawno

21. Victoria Strauss

22. Cathy Clamp

23. Jackie Kessler

24. Heather Brewer

25. Erica Orloff

26. Sara Hantz

27. Alyssa Goodnight

28. A manda Brice

29. Tara M. Leigh

30. Karen Erickson

31. Sharon Jacobsen

Παρατηρησεις και σχόλια από την εξερεύνηση μου αυτή, σε ...

...αυτό το post!

"Ιστορία [πράγματι ?] χωρίς τέλος...?"

30 Ιαν. 2007 Η Foulianna δημοσιεύει ένα post με τίτλο "Ιστορία χωρίς τέλος...?"

01 Φεβ. 2007 Η Γωγώ ξαναβρίσκει την Foulianna της μετά από 15 χρόνια, εξαιτίας αυτού του post!

02 Φεβ. 2007 Ο Cpil (aka Constantinos Pilavios) εντυπωσιαζεται από την παραπάνω ιστορία, ... αλλά και από το ποστ!


15 Φεβ. 2007 Ο Cpil προβάλει το επεισόδιο #5 των the series, εμπνευσμένο από το παραπάνω post.



xx Xxx. 200x Πρώτη προβολή της ταινίας του Cpil στους κινηματογράφους, εμπνευσμένη από "Το πόστ της Fulianna με το μαγικό σχόλιο και το πανέμορφο ποστ της Georgia για την Fulianna"



Θα το επαναλάβω.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΓΙΚΟ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΑ BLOGS?

Όταν η ζωή επιφέρει τέτοιες ευχάριστα απροσδόκητες εξελίξεις δεν είναι μαγική?

Δείτε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ την τελευταία ταινία του Cpil,

κλείστε τα φώτα για να απολαύσετε καλύτερα την εκπληκτική φωτογραφία της Ζωής Μαντά,

δυναμώστε τα ηχεία σας για να ακουσετε την ονειρική μουσική του Χρήστου Τριανταφύλλου

... και αναρωτηθείτε με τον πρωταγωνιστή της (τον Πάνο Γαρμπή) τα λόγια της Foulianna:

“ΑΣ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΙ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ..."

p.s. Οφείλω να ομολογήσω ότι όταν εγώ διάβασα για πρώτη φορά το post της Foulianna, δεν το ειδα με τα μάτια του Πιλάβιου...
Με την ταινία του, συνειδητοποίησα την δύναμική που μπορεί να κρύβει ένας καλλιτέχνης,
... να βλέπει πράγματα που εμείς γύρω μας τα προσπερναμε ... το λιγότερο αδιάφορα τις περισσότερες φορές.

Life with Craig

Ένα εξαιρετικό comic strip, το οποίο κάθε φορά από κάτω έχει και τα σχόλια του δημιουργού του Craig Babin για το τι τον οδήγησε να το φτιάξει το συγκεκριμένο στριπάκι.

Σκέψεις, δικές του εμπειρίες, απόψεις.

Ένα απλό blog, σαν και αυτά που δεν σου δημιουργούν καθόλου πονοκέφαλο και δεν σου κλέβουν καθόλου χρόνο για να περάσεις και να τους ρίξεις μια ματιά για κάποια δευτερόλεπτα σε καθημερινή βάση.




Εγώ ενσωμάτωσα εδώ το strip για την Amway.

Αξίζει όμως να διαβασετε και το κείμενο του Craig Babin στην σελίδα του, αλλά και τα σχόλια στα οποία πάντα απαντάει!

Ενδιαφέροντα ποστ από το lifehacker

Το lifehacker είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό blog. Είναι ένα περιοδικό, που μπορεί να σε ενημερώσει από μια εξειδικευμένη συμβουλή για να εγγράφεις την γαπημένη σου μουσική από to Pandora σε mp3, μέχρι και το πως να κρυώσεις σε 2 λεπτά μία κοκα κόλα!
Τον τελευταίο μήνα λόγω δουλειάς, δεν προλάβαινα να το διαβάσω και είχαν μαζευτεί πάνω από 200 ποστς στον reader, τα οποία σιγά σιγά τις τελευταίες ημέρες τα διάβασα και ξεχώρισα μερικά πολύ ενδιαφέροντα posts.

1. Βρίσκω την μουσική που μου αρέσει. Πόσοι και πόσοι δεν ψάχνουν το αγαπημένο τους κομμάτι, που ακούσαν μία φορά στο ραδιόφωνο ή σε μια διαφήμιση στην τηλεόραση και δεν ξέρουν πως να το βρούν ή να το ζητήσουν από τον ραδιοφωνικό παραγωγό. Αν τους ρωτήσετε τους ραδιοφωνατζήδες τι έχουν ακούσει στα τηλέφωνα, θα ψοφήσετε από τα γέλια....
Τώρα υπάρχει λύση. Λέγεται Humming Search. Δείτε την εικόνα. Τόσο απλά.

Αν το δοκιμάσει κανένας, ας μου πει εντυπώσεις, κατά πόσο λειτούργησε. Δηλαδή με τα ντάπα ντούπα, αρχίζεις και τραγουδάς σαν ράπερ?

2. Πως να ψηφιοποιήσετε τις παλιές κασσέτες με μουσική (να τις κάνετε mp3 καλέ).
Διαβάστε εδώ και αφήστε με ήσυχο με τις ερωτήσεις εσείς εκεί οι φίλοι από την δουλειά, κάθε τρεις και λίγο!

3. Πως να επιβιώσετε σε ένα αεροπορικό ταξίδι με τα παιδιά σας. Μην τρομάξετε, ένα ποστ είναι που δίνει συμβουλές για όσους ταξιδεύουν με αεροπλάνα και συνοδεύουν θηριάκια....
Εμένα με ενδιαφέρει τα μάλλα και ευτυχώς ή δυστυχώς σύντομα πρόκειται να έχω μία τέτοια εμπειρία. Απλά ελπίζω γυρίζοντας να μην γράψω κάποιο ποστ που να δίνω αντίστοιχες συμβουλές ως παθών!

4. Βρίσκω πατέντες από το Google!

5. Μετατρέπω τις θήκες από τα cd σε όμορφα διακοσμητικά via lifehacker.

6. Πως να προστατέψετε ένα ζωντανό χριστουγεννιάτικο δέντρο via lifehacker.

Τα άλλα και πολύ σημαντικά ή ξεχωριστά ποστ από που ξεχώρισα τελευταία από την ελληνική blog-o-σφαιρα, μπορείτε να τα δείτε στην διπλανή στήλη που τιτλοφορείται "My items labeled Philos".

Και ο Ελεύθερος Τύπος κάνει blogging!

" Όπως ξέρουμε όλοι, ο διαχωρισμός έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου τείνει να καταρρεύσει. Ας του δώσουμε ένα χεράκι..."
Και το παραπάνω λόγια δεν είναι δικά μου, αλλά αποτελούν το σλόγκαν του blog που εδώ και λίγο καιρό διατηρεί η εφημερίδα!!!!

Πριν μία εβδομάδα, διαπίστωσα ότι το blog μου έγινε link από ένα άγνωστο σε μένα ως τότε blog, το e-tipos.blogspot.com.
Συγκεκριμένα το post μου με τις "Σκέψεις για την Μουσική Βιομηχανία" αποτέλεσε αφορμή για να αναπτύξει τις σκέψεις του ένας δημοσιογράφος από την εφημερίδα.

Αποσπάσματα και σκέψεις από το ποστ μου αυτό διαπίστωσα προς μεγάλη μου ευχαρίστηση (μιας και ας μην κρυβόμαστε, με είχε link στις πρώτες κιόλας γραμμές του) ότι δημοσιεύτηκαν και στο Σαββατιάτικο φύλλο του Ελεύθερου Τύπου, στην προτελευταία σελίδα .
(όχι δεν το κορνιζάρισα - δεν είμαι δα και τόοοοσο ψώνιο - αν το δημοσίευε όμως η Guardian ή το New Yorker, θα το σκεφτόμουν!!!).

Γενικά στο Σαββατιάτικο φύλλο του Ε.Τ. υπάρχει μία ολόκληρη σελίδα αφιερωμένη στα Blogs.
Και αυτό από μόνο του είναι μία καλή είδηση.

Νομίζω ότι έτσι δίνεται ένα πολύ καλό βήμα στους bloggers και τις ιδέες που κομίζουν και δείχνει ότι τουλάχιστον κάποιοι δημοσιογράφοι αρχίζουν να μην αντιμετωπίζουν τα blogs με καχυποψία και υπεροψία, αλλά να αντιλαμβάνονται την δυναμική τους και τον ρόλο τους τα επόμενα χρόνια στις εξελίξεις παγκοσμίως, να συμμετασχουν και κυρίως να τα ενισχύουν.

Η δική μου άποψη είναι ότι τα blogs δεν είναι απλά ακόμη μία μόδα. Δεν είναι μόνο chat, ή μια εξέλιξη των forums. Είναι αυτά αλλά και πολλά περισσότερα ακόμη.

Δεν έχω αυταπάτες ότι θα χρειαστούν χρόνια ακόμη για να μπουν τα blogs και το blogging στην καθημερινότητα των περισσοτέρων όπως μπήκαν στη ζωή μας οι εφημερίδες, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, τα περιοδικά.

Τα blogs eίναι το πιο μαζικό και δημοκρατικό μέσο ενημέρωσης και άμεσης επικοινωνίας. Είναι διασκέδαση και άποψη μαζί. Είναι εργαλείο, είναι διαφήμιση, είναι πολιτική.
Είναι η νέα μας ζωή.

Αλλά πολλά πράγματα είναι ακόμη να γίνουν.

Και οι bloggers έχουν πολλά να μάθουν αλλά και οι απλοί αναγνώστες τους.
Για μένα θα είναι ένα δείγμα ότι τα blogs έχουν αρχίσει να γίνονται ευρέως γνωστά και να εισβάλλουν στην καθημερινότητά μας όταν στα σχόλια ενός ποστ θα είναι πολλαπλάσια σε αριθμό τα σχόλια των "ανωνύμων" (όπως κακώς λέγονται όλοι όσοι ανεξαιρέτως δεν έχουν λογαριασμό blog) από τα σχόλια των "επώνυμων" bloggers.

Όταν το 1/4 από αυτούς που παίρνουν τηλέφωνα, που στέλνουν φαξ σε ραδιόφωνα και τηλεοπτικούς σταθμούς ή που πληρώνουν 1€ μήνυμα για να γράψουν δυο λόγια στην αγαπημένη τους εκπομπή και να ακουστούν για 3" στο κανάλι, αρχίσουν να γράφουν τα μηνύματά και τα σχόλιά τους στα blogs, τότε θα μπορούμε να μιλάμε για πραγματική διείσδυση τους στην καθημερινότητα του Έλληνα.

Και φυσικά οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι είναι υποχρεωμένοι να παρακουθούν τις εξελίξεις και να συμμετέχουν σε αυτές μαζικά. Έχουν να μάθουν πολλά από τους ερασιτέχνες εμάς "δημοσια-γράφους"...

Και αν οι νυν "δημοσιογράφοι" δεν πειραματιστούν σιγά σιγά όπως ήδη κάνουν αρκετοί αξιόλογοι συναδελφοί τους, με τα blogs που διατηρούν, ή κάποιες εφημερίδες όπως ο Ελεύθερος Τύπος στην Ελλάδα, δεν θα επιταχυνθούν οι εξελίξεις.

Τα blogs θέλουν δημοσιότητα, πολύ δημοσιότητα ακόμη για να πάρουν την θέση που τους αρμόζει στην ελληνική κοινωνία. Για αυτό και πιστεύω ότι πρέπει να στηρίζουμε κάθε πρωτοβουλία, που κινείται σε αυτή την κατεύθυνση.

Για αυτό και εγώ με αυτό το post εδώ διαφημίζω ανοιχτά αυτή την κίνηση του Ελεύθερου Τύπου. Όπως θα έκανα και θα κάνω για τα Νέα, την Ελευθεροτυπία, τον Ριζοσπάστη ακόμη και για την Traffic όταν κάποτε αποφασίσουν να κάνουν το ίδιο.

Θέλω το παιδί μου, να μαθει και να εκπαιδευτεί να μην ακούει τις 2-3 κραταιές απόψεις που διαδίδουν συνήθως οι εφημερίδες και τα κανάλια μαζικά. Θέλω να ενισχύονται και οι μικρές απόψεις, απόψεις που πολλές φορές δεν τις μοιράζονται παραπάνω από μερικές δεκάδες, αλλά οι οποίες όταν στηρίζονται σε επιχειρήματα και δεν είναι ρητορικά πυροτεχνήματα του λόγου, αξίζουν μία παραπάνω προβολή στην σημερινή Κοινωνία της Πληροφορίας.


Λοιπόν θα δώσουμε ένα χεράκι?


Μπορείτε να διαβάσετε και το σχετικό post του Α.F. Marx καθώς και το ποστ αυτό στο e-tipos.blogspot.com που μας προσκαλεί να συμμετάσχουμε!

Ο δικηγόρος του Διαβόλου

Διαβάζω και εγώ σήμερα στο Monitor, για τον χαμό που γίνεται με την εισαγγελική παρέμβαση και την αυτόφωρη διαδικασία εις βάρος του υπευθύνου μιας ιστοσελίδας, με υπηρεσίες RSS.
Διαβάζω λοιπόν ότι μηνύθηκε για αυτήν ακριβώς την υπηρεσία, από κάποιο επώνυμο δημόσιο πρόσωπο. Κάτι μέσα μου δεν ικανοποιείται με αυτή την εξήγηση...
Κάνω τους παρακάτω συλλογισμούς:

• Aν σε αντιστοιχία, κάποιος μηνύσει μια εφημερίδα, γιατί περιέχει ένα άρθρο ή πιο σωστά ένα γράμμα αναγνώστη της εφημερίδας, το οποίο κάποιος μπορεί να θεωρήσει υβριστικό προς το άτομό του, θα είχε επέμβει αντίστοιχα ο Εισαγγελέας με Ένταλμα Σύλληψης στην συγκεκριμένη εφημερίδα και θα κάτεσχε όλο τον εξοπλισμό και τους σκληρούς δίσκους που θα έβρισκε εκεί πέρα?
  Υπάρχει πράγματι τέτοια δυνατότητα?
  Και αν ναι, γιατί δεν έχει εφαρμοστεί τόσα χρόνια σε μια σειρά εφημερίδες που βρίζουν και λοιδορούν πολιτικούς, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες και μετά καλούνται να τους πληρώσουν αποζημίωση?
• Από την άλλη, μήπως οι δικαστικές αρχές δεν ξέρουν την δουλειά τους και για ψύλλου πήδημα, μπουκάρουν σε σπίτια με ότι πρόσχημα τους έρθει, κάνοντας κατασχέσεις και αναστατώνοντας τον κόσμο τσάμπα? Αν και προσωπικά δεν πιστεύω ότι ισχύει κάτι τέτοιο, στην ακραία περίπτωση όμως που ισχύει, τότε ο παθών στην προκειμένη περίπτωση και ο κάθε παθών μιας τέτοιας αντίστοιχης μεταχείρισης, θα πρέπει να υποβάλλει μήνυση εναντίον του Δημοσίου για αποζημίωση και πλήρη αποκατάστασης κάθε ηθικής βλάβης που υπέστη.
• Μήπως πάλι εδώ έχουμε μια κλασσική περίπτωση που κάποιος θίχτηκε με κάτι που γράφτηκε και εκμεταλλεύτηκε κάποια παράνομη λειτουργία της εν λόγω ιστοσελίδας ή κάποιας άλλης επαγγελματικής δραστηριότητας του εναγομένου για να μπορέσει να πετύχει νομότυπα (όπως επισημαίνει και ο ίδιος ο εναγόμενος στην ιστοσελίδα του σήμερα) την κατάσχεση των μηχανημάτων του?
  
  Έχουμε στο παρελθόν ζήσει μια σειρά περιπτώσεων ανθρώπων, που στην προσπάθειά τους να πετύχουν ασυλία για μια σειρά άλλων παράνομων δραστηριοτήτων τους, έγιναν ιδιοκτήτες ΜΜΕ, με προεξάρχουσα μορφή τον Κοσκωτά. Βουίζει δε ο τόπος -και ειδικά πάλι αυτές τις ημέρες - ότι πολλοί άνθρωποι των ΜΜΕ ανακατεύονται σε υποθέσεις εκβιασμών πολιτικών και επιχειρηματιών - για να μην ξεχνάμε και την υπόθεση Μιχαλόπουλου που τελικά επιδικάστηκε και ο κατηγορούμενος οδηγήθηκε στις Φυλακές.

Η ελευθερία της γνώμης και του λόγου είναι το μεγαλύτερο αγαθό σε μια ελεύθερη και δημοκρατική κοινωνία.

Μήπως όμως κάποιοι πίσω από το καλύμματα της Ελευθερίας του Λόγου προσπαθούν απλά να εκβιάζουν την ασυλία τους και μάλιστα σε πολλές περιπτώσεις να το πετυχαίνουν?
Μήπως όλοι μας πρέπει να είμαστε λίγο πιο ψιλιασμένοι και επιφυλακτικοί στις αντιδράσεις μας, να μην ενθουσιαζόμαστε εύκολα, και να περιμένουμε να διαβάσουμε όλα τα γεγονότα, όχι μόνο από την πλευρά του εναγόμενου αλλά από κάθε μεριά, για να βγάλουμε συμπεράσματα?

Αν στην περίπτωση του κ. Τσιπρόπουλου και του κάθε Τσιπρόπουλου αποδειχτούν βάσιμοι και δίκαιοι οι ισχυρισμοί και τα επιχειρήματα του, και αν όλη αυτή η ταλαιπωρία που υπέστη, αποδειχθεί με κάποιο τρόπο ότι ήταν προϊόν κάποιων που επιθυμούν την λογοκρισία και την φίμωση του πραγματικά ελεύθερου λόγου, όπως είναι αυτός στα blogs, πρώτος θα δηλώσω συμπαράσταση και θα πάω ως μάρτυρας υπεράσπισης στην όποια δίκη γίνει. Γιατί είναι υποχρέωση όλων μας να διαφυλάττουμε αγαθά σαν την Ελευθερία του Λόγου και πόσο μάλλον όταν δικάζεται κάποιος ο οποίος δεν έχει πάρει καν θέση στην διαμάχη κάποιων άλλων, μόνο γιατί είχε την ατυχία να προβάλλει αυτόματα χωρίς την προσωπική του παρέμβαση κάποια κείμενα. (που λογικά με την ίδια αυτή δικαιολογία θα έπρεπε και το Monitor τώρα να είχε κλείσει και ο υπεύθυνος του να είχε και αυτός τα ίδια μπλεξίματα με την Δικαιοσύνη).

Αν όμως καταλάβω ότι κάποιος προσπάθησε να εκμεταλλευτεί και να καταχραστεί την συμπαράσταση, αλληλεγγύη και τις καλές προθέσεις των δεκάδων, εκατοντάδων ίσως ανθρώπων που λειτουργούν πίσω από τα blogs, τότε η οργή μου θα ξεχειλίσει.

Έχω βαρεθεί να βλέπω τα τελευταία χρόνια παντού ανθρώπους που εκμεταλλευόμενοι ομάδες, πεποιθήσεις, ιδέες, αγώνες άλλων ανθρώπων, στην ουσία ψάχνουν για ασυλία σε μια χώρα που έχει κάνει νόμο το δίκιο της ομάδας. Μια χώρα που μοιράζει ασυλία σε παρανομίες όταν αυτοί που τους εκτελούν βρίσκονται ενταγμένοι σε κάποια ομάδα, σε κάποιο σύνολο ανθρώπων με συγκεκριμένη ιδιότητα.

Και μιλάω από τον τελευταίο χούλιγκαν που τα σπάει κάθε εβδομάδα στα γήπεδα, μέχρι και τον κάθε πολιτικό, δημοσιογράφο ή άλλο δημόσιο πρόσωπο που μπορεί να εκμεταλλεύεται τους ψηφοφόρους του, τους αναγνώστες της εφημερίδας του ή μια κοινωνική ή άλλη ομάδα για να συγκαλύπτει τις κάθε λογής παράνομες δραστηριότητές του.

Μέχρις αποδείξεως της ενοχής, κάθε άνθρωπος είναι αθώος. Και με αυτό το σκεπτικό και μόνο, συμπαραστέκομαι στην περιπέτεια του κ. Τσιπρόπουλου και εύχομαι πραγματικά αυτή η ιστορία να έχει αίσιο τέλος.

Η νέα μου συνήθεια!

Αυτό το blog το ανακάλυψα πριν κανά δυο εβδομάδες.

Ο δημιουργός του το ονομάζει "Indexed - Vaguely self-explanatory". Δεν έχει κείμενα, ούτε γελοιογραφίες, ούτε μουσική. Αλλά διαθέτει πολύ καλό χιούμορ, χρησιμοποιώντας απλή μαθηματική σκέψη!

Είναι γεμάτο γραφήματα. Πάντα σχεδιασμένα στο χέρι και τα οποία λένε όσα δεν καταφέρνει κάποιος να πει με το πιο επιμελημένο και μακροσκελές κείμενο.

Αποτέλεσμα: δεν είναι καθόλου κουραστικό το blog στο διάβασμά του, τουναντίον καταφέρνει κάθε φορά να με παρασέρνει σε δημιουργικές σκέψεις και συνειρμούς. Πράγμα πολύ πολύ βασικό όταν θες να κάνεις ένα ευχάριστο μικρό διάλειμμα στην δουλειά!

Εδώ επέλεξα να παρουσιάσω μερικά χαρακτηριστικά post.

Το παραπάνω γράφημα-εξίσωση για τον ρατσισμό είναι από τα αγαπημένα μου!

Στα περισσότερα συμφωνώ, σε κάποια λίγα καθόλου (πιστεύω ότι είναι λάθος παρουσιασμένα), ενώ άλλα απλά δεν τα καταλαβαίνω, λόγω έλλειψης αμερικάνικης κουλτούρας...

Πάντως πιστεύω ότι το όλο concept είναι άκρως ευφυές και ενδιαφέρον και εύχομαι να βρει σύντομα άξιους μιμητές παντού.

Thank you, Old Bag