Bloggers σε διαφήμιση και όχι απλά ... διαφημίσεις σε blogs!

Το προηγούμενο ποστ όπως καταλάβατε αναφερόταν στον Paul Stamatiou, o οποίος εμφανίζεται σε διαφημιστικά banner της Nike στο Internet!

Τον Paul Stamatiou τον παρακολουθώ εδώ και σχεδόν δύο χρόνια μέσα από το ομώνυμο blog του για θεματα τεχνολογίας. Είναι ένα νέο παιδί, φοιτητής, ελληνικής καταγωγής που ξεκίνησε πριν 2 χρόνια και κάτι, στα 19 του, ένα όμορφο και απλά στημένο blog και κατάφερε σε λιγότερο από 1 χρόνο να μπει μέσα στα 500 πιο δημοφιλή blogs στην σχετική λίστα του technorati.

A COMPUTER ATHLETE!

Περισσότερα και ακρως ενδιαφέροντα (και περισσότερες φωτογραφίες!) για τον ίδιο μπορείτε να διαβάσετε και στην συνέντευξη που είχε δώσει πριν λίγους μήνες στο away.gr.

Πριν λίγες ημέρες είχα ενημερωθεί για την πρόσκληση που του έστειλε η Nike για να λάβει μέρος σε μια διαφημιστική της εκστρατεία και λεπτομέρειες για το διαφημιστικό σποτ στο οποίο τελικά έλαβε μέρος!

Χθες για πρώτη φορά είδα την διαφήμιση που έλαβε μέρος ο PS σε ένα banner στο Technorati, και ένιωσα περίεργα που ένας απλός νέος άνθρωπος που γνώρισα μέσα από το internet πλέον εμφανίζεται σε μία παγκόσμια διαφημιστική καμπάνια ενός από τα γνωστότερα brand names στον κόσμο.

Bravo Paul! Keep up the good work!

Και η καμπάνια έξυπνη. Δεν πήρε επαγγελματίες ή ερασιτέχνες αθλητές αλλά ανθρώπους που δεν έχουν τον αθλητισμό ως πρώτη τους προτεραιότητα και προσπάθησε να τους πείσει να ασχοληθούν και να καταγράψουν τις εντυπώσεις και τις επιδόσεις τους!

Και σκέφτομαι....

Tomorrow it can be you!

π.χ. o philos να διαφημίζει κέντρα αδυνατίσματος ή μια μάρκα γιαούρτι (αν καταλαβατε σιχαίνομαι το γιαούρτι και τις δίαιτες!), ο Klearchos να διαφημίζει διακοπές στο Ισραήλ, ο Dealsend τη τσίχλες nicorette για να κόψει το κάπνισμα, ο Νίκος τα ΕΛΤΑ ως σύγχρονο τρόπο επικοινωνίας, ο vrypan το νέο λειτουργικό της Microsoft, ο Chris την Πράσινη ή την Derby, η Σοφία αλυσίδα ιρλανδικών εστιατορίων, ο Σπύρος Ντόβας την Ολυμπιακή, η Χριστίνα "Πωλούνται βίλες στο δάσος", η Ρίτσα τους Matisse (ουπς... αυτό ήδη το κάνει για πολύ καλό λόγο!), η Debby την Βίβλο κλπ, κλπ, κλπ.....

(συμπληρώστε στα σχόλια ελεύθερα τι πιστεύετε ότι δύσκολα θα διαφημίζατε αλλά με λίγα χρήματα παραπάνω δεν θα διστάζατε να προσπαθήσετε ή αυτό που θα ήταν το τελευταίο πραγμα στον πλανήτη που θα δεχόσασταν να διαφημίσετε - αν και ... μεγάλη μπουκιά φάτε... !!!)

Free Burma

Διεθνής Ημέρα των Bloggers για την Βιρμανία ορίστηκε η 4η Οκτωβρίου 2007.
Oι bloggers-υποστηρικτές της ειρηνικής επανάστασης στην Μιανμάρ, καλούνται να συμμετάσχουν στην διαδικτυακή διαδήλωση αναρτώντας posts υπό τον κοινό τίτλο “Free Burma”.
Παράλληλα, συλλέγονται υπογραφές υποστήριξης ΕΔΩ.


Παρόλη την υποστήριξή μου δεν παύω να πιστεύω πάνω κάτω αυτα που λέει και ο Glenn και να πιστεύω ότι το γεγονός ότι τώρα ανακαλύψαμε την αιμοσταγή δικτατορία της Βιρμανίας δεν είναι τυχαίο...
Αλλά επειδή και την δικιά μας την Χούντα κάπως έτσι την ανακαλύψανε οι ξένοι τότε και επειδή δεν έχει πάψει να χύνεται αίμα όλο αυτό το τελευταίο διάστημα στην μακρινή Βιρμανία και επειδή παγκοσμίως υπάρχει μία δυνατή κινητοποίηση από όλα τα ΜΜΕ και των blogs συμπεριλαμβανομένων και ΤΕΛΟΣ ....
....επειδή σε μια παρόμοια περίπτωση στην χώρα μου - ω μη γένοιτο - θα επιθυμούσα να δω να κινητοποιούνται με τον ίδιο τρόπο, χιλιάδες αν όχι εκατομύρια άνθρωποι από όλο τον κόσμο,
για αυτό και συμμετέχω σημερα σε αυτή την παγκόσμια διαδικτυακή διαμαρτυρία.

Εχω διαπιστώσει....

ότι και γω αλλα και άλλοι Bloggers,
δεν γράφουν ποστς όταν έχουν κάποιες έντονες στιγμές στη ζωή τους.

ενα καλό νέο,
ή ένα κακό νέο,

έντονες ευτυχισμένες στιγμές,
ή άσχημες στιγμές,

προβλήματα,
έννοιες,
δουλειές στο γραφείο ή στο σπίτι,

via

μια σημαντική αλλαγή στην ζωή τους,

όταν ερωτεύονται (και όχι τόσο όταν χωρίζουν!)
όταν βρίσκουν άλλα ενδιαφέροντα, πιο ενδιαφέροντα,

όταν δεν έχουν χρόνο,

όταν συνειδητοποιήσουν ότι έχουν στερέψει από καλές ιδέες ή...

.... τέλος....

όταν έχει μπει για τα καλά η ραχάτικη διάθεση του Αυγούστου στην ζωή μας.



Και τότε ή μπαίνουν τίτλοι τέλους....

ή αλλάζει κεφάλαιο στο blog τους (μου).

This blog is Powered by a human!

It is also ...
Powered by a man,
Powered by a father,
Powered by an engineer,
Powered by an Athenian,
Powered by a Greek,
Powered by a European,
Powered by an AEK fan,
Powered by a basket fan,
Powered by a cyclist,
Powered by a Christian,
Powered by a liberal,
Powered by a comics collector,
Powered by a cinefil,
Powered by a photographer,
Powered by a reader,
Powered by a writer,
Powered by a listener,
Powered by a music lover,
.
.
.
and ... at last ....
it is "Powered by a blogger".

Θεωρητικό Ερώτημα.

• Αν αύριο κάνω εκπομπή σε ραδιόφωνο ή έχω μόνιμη στήλη σε περιοδικό, και θέλω να δώσω ένα στίγμα για το ποιος είμαι, χρησιμοποιώντας σαν μοτό ότι αυτή η εκπομπή ή αυτό το περιοδικό είναι "powered by" ποια ιδιότητα μου θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω?

Ή μήπως δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω καμία από τις παραπάνω ιδιότητες, μιας και γράφοντας σε ένα περιοδικό αποκτώ μία νέα ιδιότητα, γίνομαι δημοσιογράφος ή αρθρογράφος, όπως αντίστοιχα αν έχω ραδιοφωνική παραγωγή αυτόματα χρίζομαι ραδιοφωνικός παραγωγός.

Ή μήπως τότε θα έπρεπε αντίστοιχα να προσθέσω ότι αυτό το Blog, it is also powered by α journalist, or a columnist or a writer or a radio producer?

Τελικά ο Blogger έγινε δημοσιογράφος ή ο δημοσιογράφος έγινε Blogger?

Εγώ πάντως να δηλώσω ότι μόνο στα πλαίσια αυτού του blog νιώθω ως philos, ως blogger δηλαδή κυκλοφορώ μόνο εδώ, στα πλαίσια αυτου του ποστ και στα σχόλια άλλων ποστς.

Αν με "βρείτε" έξω από εδώ, είμαι πάντα ο Χρήστος και αναλογα το που με "βρείτε", θα με δείτε να "φοράω" κάποια ή κάποιες από τις προαναφερθείσες ιδιότητες ή τίτλους, αλλά ΠΟΤΕ αυτή του Blogger.

Any questions?

Φιλοσοφία συμπυκνωμένη!

Ιndex cards, a little fuzzy math, and a scanner.

Είχα καιρό να δω τα υπέροχα σκετσάκια της Jessica Hagy στο Indexed. Θα σας ξεχωρίσω δύο, αν και θα βρείτε δεκάδες υπέροχα ακόμη στο blog της!

Ο ΝΔ έφυγε .... ο DS έρχεται...

Φίλοι και φίλες μπλογκάρηδες...

Ξέρω ότι όταν κλείνει ένα blog δεν είναι μία ευχάριστη υπόθεση. Κάθε Blog που κλείνει είναι μία φωνή που σιωπά. Και το τελευταίo διάστημα κλείσαν αρκετά.
Πόσο μάλλον όταν κλείνει ένα blog στο οποίο ο χρήστης του αυτοδιαφημίζεται σε τρίτο πρόσωπο σαν ο "Συγγραφέας που από 2.1.06 ως 30.3.07 έγραψε 332 posts που συγκέντρωσαν σχεδόν ένα εκατομμύριο επισκέψεις και ενενήντα χιλιάδες σχόλια."
Θεαματικότατα νούμερα για την Ελλάδα, αν μη τι άλλο... Και μπράβο του!

Τώρα αν είσασταν από τους δεκάδες bloggers και που συχνά πυκνά σας άρεσε να περιπλανιέστε και να χάνεστε στα εκατοντάδες σχόλια του κάθε ποστ που έγραφε ο Συγγραφέας και το ψιλοπερνάτε ένα στερητικό σύνδρομο, μην μου πτοείστε...
Υπάρχει ελπίδα...
Υπάρχει φως!

Μην περιμένετε να σας προτείνω καμιά zoi20, καμιά argyrenia ή καμιά kwlogria... στις οποίες μαζεύονται ήδη δεκάδες διαφορετικοί bloggers και αφήνουν σχόλια σε κάθε post αδιακρίτως....
Θα τα ξέρετε και θα τα επισκέπτεστε ήδη οι περισσότεροι.
Εκεί μαζεύονται ήρεμοι, χαλαροί άνθρωποι με χιούμορ (ενίοτε και κανά λιγούρι-δεν άντεξα την πέταξα την κακία μου), χωρίς την διάθεση να στρωσουν "σεντόνια", σε απόλυτη αρμονία με το περιβάλλον των blogs που επισκέπτονται! Μεταξύ άλλων και η αφεντιά μου (γιατί και εγώ όπου δω κείμενα με χιούμορ χώνομαι!!!)

Εγώ θα σας προτείνω το νέο trend!
DAVID SANTOS
από την Πορτογαλία!!!
για τους μυημένους ds!

Και Συγγραφέας είναι,
και επώνυμα γράφει,
και εκατοντάδες comments μαζεύει,
και μουτζαχεντιν οπαδούς (γυναίκες ως επί το πλείστον) που του γράφουν όμορφες ευχές διαθέτει,
και παππούς δείχνει, οπότε σου μεταδίδει ένα κύρος και μία θετική αύρα!

Μπήκε σιγά σιγά στην ζωή μας πριν μερικούς μήνες, στέλνοντας το διάσημο σε όλους πλέον μήνυμα (spam για τους μυημένους again)

" Heelo, Philos!
Thanks for you work and have a good weekend."

Ήδη από εκείνη την περίοδο εκατοντάδες ήταν οι bloggers που συνωστίζονταν για μια θέση στα σχόλιά των post του! Και όχι μόνο από Πορτογαλία ή Βραζιλία, αλλά και από ΗΠΑ, Μαλαισία, Αίγυπτο, Ισπανία, Ινδία κλπ, κλπ!

Εσχάτως και αποδεικνύοντας περίτρανα ότι "χτύπα χτύπα κουδούνια όλο και κάποιος θα σου ανοίξει χωρίς να δει ποιος είσαι", αρκετοί φίλοι και μη bloggers περάσαν το κατώφλι του blog του και αφήσαν σχόλια...
Πηγαίνετε στα σχόλια του προ-τελευταίου post να εντοπίσετε αρκετούς Έλληνες μπλογκάρηδες! Βοήθησε και το γεγονός ότι έχει μεταφράσει και στίχους ενός πονήματός του στα ελληνικά(!!!) αλλά και στα αραβικά, αγγλικά και ισπανικά!

Έτσι χτίζετε η δημοφιλία φίλοι μου! Με διακρατικές φιλίες, προσωπική προσέγγιση και μπόλικη αυτο-διαφήμιση!

Γιατί οπως έχω πει και σε μία φίλη, οι μπλογκάρηδες μοιάζουν με τα ζουζούνια της νύχτας που πάνε και στριμώχνονται γύρω από το έντονο φως. Μόλις σε κάποιο blog μαζευτούν πάνω από 20-30 σχόλια επί κάποιο χρονικό διάστημα, μετά αυξάνεται ο αριθμός των σχολιαστών γεομετρικά.
Πως αλλιώς να εξηγήσει κανείς αυτό το φαινόμενο? Απλά όλοι μας επιθυμούμε να ακουστούμε. Όσο μεγαλύτερο είναι το κοινό, τόσο καλύτερα για εμάς. Γινόμαστε γνωστοί και δημοφιλείς γρηγορότερα.



p.s.1 Αλήθεια ξέρει κανείς αν ο ΝΔ άνοιξε καινούριο prive blog? Πολύ ησυχία βλέπω τελευταία ...

p.s.2 ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΚΑΝΕΝΑΝ ΝΑ ΣΚΙΖΕΤΑΙ ΠΟΥ ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ BLOG ΤΟΥ Ο ANTVOL! Εγώ αν για ένα και μοναδικό λόγο στενοχωρήθηκα που έκλεισε το blog του Δήμου ήταν ότι είχε ως παράπλευρη απώλεια και το κλείσιμο αυτου του υπέροχου blog που αποτέλεσε μια από τις αγαπημένες μου περιπλανήσεις στο λίγο διαστημα που το ανακάλυψα.

p.s.3. Μακάρι να ξανανοίξει το blog του δημόσια ο ΝΔ, γιατί οφείλω να ομολογήσω ότι αποτέλεσε πηγή έμπνευσης και έδωσε αφορμή για ενασχόληση με το blogging σε πολλούς εξαίρετους όπως αποδείχτηκαν bloggers και τους οποίους παρακολουθώ αδιαλείπτως!


p.s.4 Απλά θέλω να μοιραστώ την χαρά που είχα να είμαι ο πρώτος που άφησα σχόλιο στο καινούριο ποστ του ds! Ξέρω...., ξέρω... με ζηλεύετε! Ελπίζω και γω κάποτε να έρθουν από τα λημέρια μου κοπελίτσες και να μου αφήνουν χαριτωμενιές σαν τις παρακάτω:


　¨`*• (¨`•.•´¨) ♡ .•*´
　　　　　　¨`*• .`•.¸(¨`•.•´¨) ♡ .•*´
　　　　　　¨`*• ♡　× `•.¸.•´ 　


__♥♥_♥♥
_♥♥___♥♥
_♥♥___♥♥_________♥♥♥♥
_♥♥___♥♥_______♥♥___♥♥♥♥
_♥♥__♥♥_______♥___♥♥___♥♥
__♥♥__♥______♥__♥♥__♥♥♥__♥♥
___♥♥__♥____♥__♥♥_____♥♥__♥_____
____♥♥_♥♥__♥♥_♥♥________♥♥
____♥♥___♥♥__♥♥
___♥___________♥
__♥_____________♥
_♥____♥_____♥____♥
_♥____/___@__\\___♥
_♥____\\__/♥\\__/___♥
___♥_____W_____♥
_____♥♥_____♥♥
_______♥♥♥♥♥


Τελειώνοντας και βλέποντας το κουνελί από πάνω, με έπιασε ένα νευρικό γέλιο...
Είναι καλό αυτό γιατρέ μου?

p.s. 6 Μόλις άφησα σχόλιο, και στο καπάκι μου άφησε σχόλιο και ο santos στο προηγούμενο post μου! ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΕΙΤΕ!!!
Αυτό είναι άμεση ανταπόκριση!

Θέλω τη γνώμη σας, φίλοι συναγωνιστές μπλογκάρηδες!!!

Σήμερα για ν-οστή φορά δέχτηκα ένα mail με το διάσημο πλέον (ελπίζω) κείμενο του πιγκουίνου ενός από τους παλαιότερους και καυστικότερους bloggers στον ελληνικό χώρο.
Δυστυχώς για ν-οστή φορά διαπίστωσα ότι όσο διάσημο και αν έχει γίνει το post του αυτό poy συνεχίζει να διακινείται από mail σε mail με τίτλο "Βρε ουστ" , συνεχίζει να προβάλλεται ως προϊόν αγνώστου συγγραφέα. Τα έχω ξαναπεί, αλλά από ότι φαίνεται χρειάζεται να κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι...

Μετά από 1 ώρα και αφότου είχα ενημερώσει την φίλη (και μόνο) που μου έστειλε το email για την προέλευση του κειμένου, λαμβάνω ένα email, το οποίο είχε σταλεί από έναν άλλο (παντελώς άγνωστο σε μένα) από τους αποδέκτες του αρχικού mail της φίλης μου και ο οποίος θεώρησε καλό να κάνει reply to all, το παρακάτω κείμενο:

Μπορείτε να μην διαβάζετε (& κατ’ επέκταση ανακυκλώνετε) τις κοινωνικές

ανωμαλίες & συγγραφικές ανασφάλειες του κάθε ανυπόγραφου αποτυχημένου?

Ο καθένας πράττει κατά συνείδηση & η δική μου, επιτρέπει ακόμα να διαβάζω

το «Όνομα του Ρόδου»…

Φούφυτος Φουφυτόπουλος MSc

Project Manager / IT

Ούτε "καλημέρα" στην αρχή, ένα "φίλοι μου", έστω ένα ΜΦΧ στο τέλος, ούτε έστω ένα απλό "Σε παρακαλώ μην μου στέλνεις τέτοια mails γιατί έχω δουλειές να κάνω" στον αρχικό αποδέκτη, την φίλη μου.

Κατευθείαν επίθεση ενάντια στον άγνωστο ανυπόγραφο αποτυχημενο blogger και μάλιστα απευθυνόμενος στο ευρύ κοινό ... Τα ακούτε "κοινωνικά ανώμαλοι" φίλοι μου?

Τι του έχετε κάνει του παιδιού συνάδελφοι, συναγωνιστές μπλογκαρηδες?
(το μπλογκάρης σαν έκφραση το πρωτοείδα στο Blog του Δαβαράκη και πολύ με άρεσε, και θα την χρησιμοποιώ από δω και στο εξής)

Ποιος μπλογκάρης με τα ωραία και γλυκά του κείμενα, του έφαγε την κοπέλα του κ. Φούφυτου Φουφυτόπουλου Msc (διαβάζεται όλο μαζί, γιατί είναι τίτλος τιμής) που τοοοόσα χρόνια προσπαθούσε να την πείσει ότι η ζωή με έναν Project Manager/IT και δη παλαιό αναγνώστη του Εκο θα είναι η πρέπουσα και η αρμοζουσα?


Εγω τι να κάνω τώρα, πείτε μου.
Να του απαντήσω, και αν ναι σε τι ύφος?
Τι να πω σε έναν ανθρωπο ανάγωγο, που στέλνει spam mail? Γιατί όταν κάποιος και μάλιστα με θέση project manager σε εταιρεία ΙΤ χρησιμοποιεί διευθύνσεις που βρίσκει από άλλα mails που του στέλνουν χωρίς να γνωρίζει τους ιδιοκτήτες τους, για μένα είναι ένας απλός spammer.

Ένας άνθρωπος που δεν έχει παιδεία και ευγένεια.
Μήπως θα έπρεπε να του στείλω μία πρόσκληση να διαβάσει Blogs - και ειδικά το συγκεκριμένο - και γιατί όχι να φτιάξει και ένα και από εκεί να εκτονώνει την οργή του και να περιγράφει τα επιχειρήματά του γυρω από τα αγαπημένα του βιβλία. Σίγουρα έτσι θα γίνει καλύτερος άνθρωπος, θα ξεκολλήσει από τον εαυτό του και θα μάθει ότι υπάρχουν και άλλα νοήμονα όντα πέρα από τον υπολογιστή του και μάλιστα τα περισσότερα χωρίς καν Μsc!


Γιατί όμως συνέχεια κολλάει στο μυαλό μου το ρητό "Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια"?
Πείτε μου, γιατί?


Όλα οι γελοιογραφίες είναι από το Blaugh.

Και ένα και δύο και ... τρία υπέροχα ποστ!

Τις τελευταίες ημέρες παρατηρώ ή είναι απλά ιδέα μου, πάρα πολλά και ωραία posts από πολλούς bloggers. Αρκετά από αυτά φαίνονται και στο πλάι, όπου επιλέγω αυτά που με εντυπωσιάσαν και θέλω να τα προβάλω και σε άλλους.

Ξεχώρισα ιδιαίτερα δύο posts, γιατί τα αποσπάσματα που επέλεξα να παρουσιάσω παρακάτω, θα μπορούσαν κάλιστα να αποτελούν αποφθέγματα μεγάλων συγγραφέων ή φιλοσόφων, οχι μόνο για την ποιότητα της γλώσσας τους, αλλά κυρίως για τα νοήματα που περικλείουν. Και τα δύο προκύψανε από το παιχνίδι των 5 πραγμάτων. (Thank you Sharon!)

Διαβάστε τα αργά,
διαβάστε τα προσεκτικά... και
τέλος διαβάστε ολόκληρα τα ποστ στα blogs των συγγραφέων τους.

Από την Paraxenο aka Χριστίνα Σαββατιανού και το post της για να δούμε ;;; 5x5:

"- Πριν τρία χρόνια έφυγε η μάνα μου... και για άλλη μια φορά αλλαξα, έφτυσα πίσω μου όλα εκείνα που είχαν φανεί σημαντικά, πόσα ηλίθια δάκρυα για ανόητους λόγους! πόσες ανησυχίες για ανύπαρκτες αιτίες, μοιάζει αστείο αν δεις για τι λυπάται ο άνθρωπος... το μόνο που αξίζει είναι το τώρα είναι η ζωή που έχεις, όχι το πριν όχι το μετά, τα συναισθήματα είναι επιλογές, τα αισθήματα είναι δεσμά επιλεγμένα κι αυτά... ότι υπάρχει είναι η στιγμή... όλα τα άλλα είναι θλιβερές επιλογές για να γεμίζουμε τη δίψα της σκέψης, τη μοναξιά του εγωισμού και την ανημπόρια της βολής μας... έτσι άλλαξα και έφτυσα το πριν και το μετά..."

Από τον Antvol και το post του Περί πυραμίδων και προσωπικών αποκαλύψεων (κάλλιο έξι παρά πέντε):

"3. Μου αρέσουν οι άνθρωποι με χιούμορ. Όπως τουλάχιστον εγώ το εννοώ. Απόλυτα, δηλαδή, συνυφασμένο με ευαισθησία, γλυκό κυνισμό, διαρκή αμφισβήτηση και ανασκευή, πρώτ' απ' όλα, του ίδιου τους του εαυτού. Άνθρωποι που δεν νιώθουν ανασφαλείς, όχι γιατί δεν ξέρουν τα ελαττώματα και τις ελλείψεις τους, αλλά γιατί έχουν τη σοφία να γνωρίζουν πως αυτό είναι το υλικό από το οποίο όλοι είμαστε πλασμένοι. Που δεν ξεχνούν πως, δυστυχώς, όλα σε λίγο τελειώνουν, κι ίσως όχι τόσο όμορφα. Κι αυτό, αντί να τους κάνει επιθετικούς κι ανθρωποφάγους, τους βοηθά, αντίθετα, να είναι επιεικείς με τον άλλο, ακόμη κι όταν αυτός, βυθισμένος στην ηλίθια έπαρση της ανίκητης βλακείας του, φαντασιώνει πως είναι αθάνατος και προβάλλει τις ασημαντότητες της καθημερινότητάς του ως επικά κατορθώματα.

Άνθρωποι που πιστεύουν, τέλος, πως η ύστατη στιγμή είναι καλύτερα να έρθει μέσα σε γέλιο παρά σε κλάμα."

(οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Τυχόν σχόλιά σας θα επιθυμούσα να γραφτούν στα Blogs των δύο αυτών ε ξ α ι ρ ε τ ι κ ώ ν bloggers και όχι εδώ.
Εγώ απλά ήθελα να κρατήσω αυτά τα δύο απόσπάσματα, σαν να έσκιζα και κράταγα μία σελίδα από το αγαπημένο μου βιβλίο, μαρκαρισμένη με τις επισημάνσεις μου, τονίζοντας τα σημεία που με σημάδεψαν, να τα διαβάζω συχνά και να τα συμβουλεύομαι όχι μόνο εγώ αλλά και οι άνθρωποι που αγαπώ και με αγαπάνε, για χρόνια πολλά...

Αν αντέχετε και άλλη ανάγνωση διαβάστε και την υπέροχη ιστορία φαντασίας (sci-fi) της Inner Mind της Foulianna, αν δεν είστε ακόμη έτοιμοι ... ξεκουραστείτε πρώτα με τις υπέροχες φωτογραφίες του Γιώργου Τετράδη (ο γνωστός "καιρός" της Ελευθεροτυπίας), και με τις οποιες ... "μιλάει" για τα δικά του 5 πράγματα!