Τι είναι η Ακρόπολη... τι είναι το Μουσείο της!

"Μπαμπά ξέρεις τι είναι αυτό;


Είναι η Ακρόπολη (το μεγάλο κομμάτι κέϊκ)


και δίπλα του είναι το Μου_είο τη_ Ακρόπολη (το roller)!


Αυτα είναι μπαμπά!"

...φαντασία στα 4!

Ακρόπολη και Μουσείο έχουμε απλά περάσει απέξω αλλά είναι μεγάλος ο καημός του Παναγιώτη να τα επισκεφτεί και τα δύο!
Προς το παρόν αρκείται με το να ακούει σχεδόν καθημερινά μια εφαρμογή για iphone που κάνει ξενάγηση στο Μουσείο της Ακρόπολης

"Μπαμπάαα πε_νάμε ανάμεσα από τα εκθέματα το μου_ειο τη_ Ακρόπολη!"




ps. Έχω και μια ιστορία για τον Γιώργο... αλλά αξίζει ξεχωριστό ποστ!

Slow river!

Στο αυτοκίνητο... η κουβέντα του Γιώργου με τη μαμά του κάποια στιγμή το έφερε στο θέμα ότι η μία δασκάλα του είναι "πολύ αδύνατη....η πιο αδύνατη στο σχολείο και η άλλη όχι και τόσο... αλλά είναι η πιο γλυκιά!"

Μου έκανε εντύπωση που ο γιος μου τον οποίο δεν είχα ακούσει ποτέ να εκφραστεί ανοιχτά για άνθρωπο στη ζωή του, ξαφνικά άρχισε να παρατηρεί και να κρίνει τέτοιες λεπτομέρειες... γιατί για να λέει σε όλο το σχολείο... σημαίνει ότι έχει παρατηρήσει... όλο το σχολείο!
Η ερώτηση μου βγήκε αβίαστα... σωστό λάθος... δεν ξέρω:

- Και τελικά Γιώργο ποια είναι η πιο όμορφη δασκάλα;
- Από την δική μας τάξη ή και από την Δευτέρα;
- Και από τις δύο...
- ......... Η δασκάλα του Α2 και αυτή του Β1.

... αποκρίθηκε ο γιος μου με ύφος ήρεμο, σοβαρό, αυστηρό και προπάντων... απόλυτο!

Σήμερα και αν εΞεπλάγην...

Χιούμορ από ένα κύριο 3 ετών

Μόλις ξεκινήσαν οι διακοπές στην Εύβοια.
Ανεβαίνουμε τα βουνά βόρεια της Χαλκίδας και ακούμε ραδιόφωνο. Κατα περίεργο τρόπο παίζει αγαπημένα μας παλιά κομμάτια, ο ήχος δυναμώνει, τραγουδάμε σα να μην έχουμε παιδιά στο πίσω κάθισμα...
χαμηλώνω μουσική, γυρνάω στην Κατερίνα και λέω:

"Καλά τι μουσικάρες παίζει σήμερα στον Cosmos..."
"Ναι όντως παίζει εκπληκτικά κομμάτια σήμερα... Φοβερά είναι!"
"Σκ...τά είναι" ακούστηκε να λέει μια παιδική φωνή με πολύ σοβαρό και γκρινιάρικο ύφος
....
προσπαθήσαμε να ξεπεράσουμε την αρχική παγωμάρα μεταξύ μας προσπαθώντας να ψελίσουμε ότι Παναγιώτη... δεν μιλάμε έτσι.... αλλά πολύ γρήγορα δεν κρατηθήκαμε και γελούσαμε και δαγκωνόμασταν ταυτόχρονα με το ύφος και το timing της ατάκας και ενώ ένα πονηρό χαμόγελο ζωγραφιζόταν στα χείλη του. Δεν ήταν η πρώτη φορά που πεταγόταν από το πίσω κάθισμα να πει την γνώμη του*

Όλες οι διακοπές κύλησαν με την παραπάνω έκφραση να εκστομίζεται συχνά πυκνά όταν κάναμε κάποια θετική παρατήρηση... για το τοπίο, για ένα φαγητό, μια παραλία...
Κατορθώσαμε και το περιορίζαμε για μερικές ώρες, κάθε φορά που του στερούσαμε την τσάντα με τα εργαλεία του Μπομπ του Μάστορα.

Άγνωστη η προέλευση της έκφρασης. Από που την έμαθε γιατί την χρησιμοποιούσε κάθε φορά με σοβαρό ύφος ξέροντας ότι θα μας πειράξει και θα μας εκνευρίσει.
Τις επόμενες φορές δεν γελάγαμε όπως την πρώτη φορά.

Ούτε νιώσαμε ότι ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Σαν επιδημία ακούγαμε πολλές παρόμοιες φράσεις από παιδιά από 3 εως 10 ετών. Μάλλον μπορεί εμείς να τα ακουσαμε πρώτη φορά, τώρα που είμασταν 24/7 δίπλα τους ή ... το έκαναν επίτηδες για να ασχολούμαστε μαζί τους όσο είμασταν δίπλα τους!?!

Το θέμα είναι ότι ο μικρός έχει ένα πολύ φλεγματικό χιούμορ που όσο μεγαλώνει γίνεται εμφανέστερο.

Και έτσι ενώ ξεκινάει το σχολείο και πρέπει να ξυπνάει νωρίς, στην πρώτη προσπάθεια που κάναμε να τον ξυπνήσουμε πριν τις 7, γύρισε μες τον ύπνο του και μας είπε την πρώτη μέρα:
- Μαμάααα, δεν δουλεύουν ακόμη τα σχολικά τέτοια ώρα!
την επόμενη μέρα:
- Μα μαμάαα σήμερα είναι Σάββατο...δεν έχει σχολείο!

την τέταρτη μέρα απλά έκλαψε γοερά λίγο πριν μπει σχολικό. Κέρδισε άλλη μισή ώρα μαζί με το μπαμπά και την μαμά.... και εμείς τον ακούγαμε να παραπονιέται ότι το σχολικό κουνάει πολύ... για αυτό δεν του αρέσει!

Και αν το ξανάειπαμε σε facebook μαμά και μπαμπάς... θα την καταγράψω και εδώ την ατάκα του μικρού μετά την πρώτη του ξενάγηση στο σχολείο... για να την θυμόμαστε και πολύ αργότερα

‎"- Μαμά το σχολείο έχει βρυσούλες; 

- Βεβαίως... Για να πλένεις τα χεράκια σου; 

- Όχι μαμά, για να παίζουμε μπουγέλα!" 

Teachers beware!

(*) Η μαμά και ο μεγάλος παίζουν Ζώο - όνομα - πράγμα στο αυτοκίνητο και βάζουν το γράμμα Θ για να βρουνε λέξεις που σημαίνουν πράγμα... περνάνε τα δευτερόλεπτα χωρίς κανένας να βρίσκει τη έστω μία λέξη, μέχρι που ο Παναγιώτης επεμβαίνει μη έχοντας ξανασυμμετάσχει στο παιχνίδι με απόλυτη ηρεμία και σοβαρότητα: ΘΕΡΜΟΜΕΤΡΟ... σα να έχει αλλάξει για λίγο μάσκα από τις αγαπημένες του γκριμάτσες και μιμήσεις φωνών!

ps. Thanks Yolina για το ποστ σου που μου έδωσε το έναυσμα να γράψω και το δικό μου!

Girl vs Boy

Βραδιά κινηματογράφου χθες με τα μικρά. Ο Γιώργος και οι δύο κολλητές του, οι δύο Εβ! 

Toystory 3! Εκπληκτική ταινία. Πολύ παιδική. Πολύ χρώμα, δράση, συναισθήματα έντονα, μάχη καλού -κακού... και κυρίως πολύ διασκεδαστική. Η μισή αίθουσα περίμενε να τελειώσουν όλοι οι τίτλοι τέλους για να φύγουν... κάτι λέει αυτό...

... και φυσικά μετά την ταινία έχει φαγητό, και κουβεντούλα με τα μικρά για να δούμε τι τα ενθουσίασε, τι τους έκανε εντύπωση, τι δεν καταλάβανε... 

πχ... τα Ισπανικά του Buzz Lightyear τους φανήκανε... κινέζικα και δε νομίζω ότι πιάσανε και το χιούμορ των σχετικών "ισπανικών" σκηνών, στις οποίες ομολογώ ότι ακουγόντουσαν τα έντονα γέλια των μεγάλων που συνόδευαν τα παιδιά και όχι μόνο... (υπήρχαν και αρκετοί μεγάλοι χωρίς παιδιά... στην μεταγλωττισμένη version!).

Και εκεί κάπου στην κουβέντα τέθηκε η ερώτηση της Άσπας:

- Για πείτε μου παιδιά, γιατί πιστεύετε ότι έγινε ο αρκούδος κακός?

- Γιατί μαμά, όταν τον παράτησε το κοριτσάκι κάτι άλλαξε στην καρδιά του... είπε η Εβελίνα

- Λάθος... είπε ο Γιώργος... δεν άλλαξε η καρδιά του...  άλλαξε το μυαλό του... 

... και επέμειναν για ώρα και οι δύο στις απόψεις τους...

Οι δυο μεγάλοι της παρέας συμφώνησαν...
Κορίτσι - Αγόρι... άλλοι τρόποι σκέψης και αντίληψης 

Και έμελε αυτή η σκηνή στο εστιατόριο να μείνει χαραγμένη στο μυαλό μας .... ή μήπως στην καρδιά μας? 

Δια την σημερινήν ημέραν της Αποταμιεύσεως!

Πατήστε πάνω στην γελοιογραφία για να ανοιξει σε κανονική (όχι θολή) ανάλυση!

Από την φίλη μου την Siba (όποιος ξέρει credits για τον δημιουργό να μου πει για να τα προσθέσω, γιατί δεν μπορούσα να τα βρω)

update:
Τα credits βρέθηκαν από έναν από τους βετεράνους και μερακλήδες του χώρου, τον μοναδικό, τον ανεπανάληπτο, τον ξεχωριστό και αγαπημένο....
... Τζωωωωωωωωωωωωωωωωυτζιουυυυυυυ!

Αναγνωρίζετε?

"When you abandon a dog you never leave it behind"
λέει η λεζάντα αυτης της διαφήμισης από την Πορτογαλία.

Αναγνωρίσατε κάποιο γνωστό σας πρόσωπο που να έχει παρατήσει τον σκύλο του?

Αυστηρά για μηχανικούς!

Τις φωτογραφίες μου τις έστειλε πριν λίγο μια φίλη και νομίζω ότι οι συνάδελφοι μηχανικοί θα τις εκτιμήσουν ιδιαίτερα!

ανοιξτε σε μεγάλο μέγεθος!

Και για να γίνω και λίγο σπαστικός... στην δεύτερη φωτογραφία που στο καλό ήταν η επίβλεψη (δηλαδή οι μηχανικοί) στην σκυροδέτηση?

Περι ... παραγωγικότητας!

"Ζαχαροπλάστης είναι ο μπαμπάς σου?"

Παλαιά ατάκα - τριών και βάλε δεκαετιών τουλάχιστον - που ακούγαμε σε ελληνικές ταινίες ή και στους δρόμους από διάφορα αποτυχημένα και απλεπισμένα καμάκια.

Οι καιροί αλλάξανε.

Το καμάκι παρέμεινε.

Με διαφορετικές όμως ατάκες...

Σαν και αυτήν καλή ώρα που άκουσε η wannabe μοδέλα Μενεξέ Ευσταθίου:

Χαίρομαι που ο μπαμπάς σου ...
.... δεν τραβήχτηκε !!!

Τα σχόλια περιττεύουν!
Η μοδέλα όμως δηλώνει ότι ακόμη την πιάνουν τα γέλια με αυτό που άκουσε...

Το καμάκι πολλές εμίσησαν... το χιουμορ καμία!

Του Αγίου Βαλεντίνου : Η γιορτή των γραμματέων!

Tέλος!
Πλέον είμαι σίγουρος ότι η γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου έχει οργανωθεί για να την γιορτάζουν οι γραμματείς σε μεγάλες εταιρείες.




Ήρθα νωρίς σήμερα στο γραφείο και διαπίστωσα ότι οι περισσότερες γραμματείς σήμερα - και είναι πάνω από 10 μόνο στο άμεσα γειτονικό περιβάλλον του γραφείου μου- δεν είχαν έρθει νωρίς στο γραφείο.
Δεν τις ρώτησα γιατί...
... αλλά όσο καταφθάνουν τις ακούω που καλημερίζει η μία την άλλη με Χρόνια Πολλά μωρό μου, χρυσή μου, φιλιούνται, αγκαλιάζονται και πλέουν σε πελάγη ευτυχίας.


Όλες φαίνονται να έχουν περάσει από κομμωτήριο πρωινιάτικα, από μανικιουρίστ, αποτρίχωση σε βραζιλιάνικο τύπο (αυτό το φαντάζομαι μην πέσετε να με φάτε!) , κρέμες 5 χιλιοστών απλωμένες σε κάθε σημείο του σώματος και .... με πολλά πολλά μα πάαααααρα πολλά ml αρώματος ψεκασμένα πάνω τους.
Είμαι σίγουρος ότι όποιος έρθει μετά τις 10 στο γραφείο θα έχει την αίσθηση ότι μπήκε στο Χόντο και όχι σε κατασκευαστική εταιρεία.




Τα δύο δικά μας "αστέρια" μετά τα πρωινά φιλιά και φιλοφρονήσεις παραμένουν ήσυχες μιας και όλες τις λεπτομέρειες της σημερινής βραδιάς τις έχουν κανονίσει από μέρες....

-Ζουζουνάκι μου δεν θέλω να μου στείλεις λουλούδια αύριο... όλοι το κάνουν αυτό... ναι ναι στείλε μου μια άλλη μέρα... θέλω να μου κάνεις έκπληξη, όχι να το περιμένω... ναι ναι βρήκα τραπέζι και περιμένω για επιβεβαίωση από τον μέτρ....

Αφού έδωσα και γω την δική μου γνωμάτευση που θα ήταν ωραία να πάει κάποιος μία τέτοια ημέρα πριν 2 ημέρες τελικά και μετά από δεκάδες τηλεφωνήματα οι γραμματείς μας βρήκαν που θα πάνε με τους καλούς τους σήμερα.



Μπορώ να σας πω ότι το ξέρει και όλη η υπολοιπη εταιρεία, γιατί από την αρχή της εβδομάδας δεν υπάρχει άλλο θέμα συζήτησης στα πηγαδάκια που στήνουν.


Ο δε Φέθρυ σήμερα μπήκε στο γραφείο κρατώντας δύο κλαδιά από ανθισμένη αμυγδαλιά.

Τι όμορφοοοο.....



Φταίω εγω που βλέποντας την ανθισμένη αμυγδαλιά πάνω στο γραφείο μου έρχεται μια ακατάσχετη επιθυμία για ΙΟΝ αμυγδάλου?

The Obama ... effect!

Λέτε να το δούμε και αυτό?

via

Η κουβέρτα...

Ένας παπάς και μία καλόγρια χάνονται σε μία χιονοθύελλα κι εκεί που περπατούσαν εντελώς αποπροσανατολισμένοι ξαφνικά βλέπουν ένα ωραίο σπίτι.

Ανοίγουν την πόρτα και μπαίνουν μέσα, αλλά δεν ήταν κανείς.

Δεν πειράζει σκέφτηκαν και πήγαν να κοιμηθούν, αλλά υπήρχε μόνο ένα κρεβάτι κι έτσι ο παπάς το παραχώρησε στην καλόγρια και θα κοιμόταν ο ίδιος στο πάτωμα μέσα σε έναν υπνόσακο.

Εκεί που είχε ξαπλώσει αυτός και είχε κλείσει και το φερμουάρ του υπνόσακου, του λέει η καλόγρια:

- Πάτερ, κρυώνω.

- Αδερφή, κάτσε στο κρεβάτι, θα πάω να σου φέρω εγώ να σκεπαστείς.

Πάει μέσα, ανοίγει τη ντουλάπα, της φέρνει μία κουβέρτα.

Ξαναπέφτει για ύπνο στο πάτωμα, όταν μέσα σε δύο λεπτά:

- Πάτερ, ακόμα κρυώνω.

- Αδερφή, μην ανησυχείς, θα σου φέρω εγώ κουβέρτα.

Πάει πάλι μέσα, ανοίγει τη ντουλάπα και της φέρνει κι άλλη κουβέρτα.

Ξαναπέφτει για ύπνο, οπότε γυρνάει σε ένα λεπτό πάλι η καλόγρια:

- Πάτερ, κάνει πολύ κρύο γιατί εγώ ακόμα κρυώνω.

- Αδερφή, κοίτα. Είμαστε μόνοι μας στη μέση του πουθενά και δεν μας βλέπει κανένας.

Θα σε πείραζε για απόψε να κάνουμε ότι κάνει ένα παντρεμένο ζευγάρι;

- Όχι πάτερ, δεν θα με πείραζε.

- Ε τότε σήκω πάνω και πάρε την μόνη σου την γαμ...νη την κουβέρτα!




Καλή εβδομάδα σε όλους!

Πάρε πάρε πάρε ....

1 ευρώπουλο η χιονόμπαλα....

... τώρα που λιώνουν τα χιόνια!

(η φωτογραφία μου ήρθε πριν λίγο με email με τίτλο ο entrepreneur - επιχειρηματίας!)

Πίσω και σας έφαγα!

Το ξέρω ....
... το ακούω καθημερινά στους δρόμους που με πετυχαίνετε,
στα χιλιάδες mails σας που μου στέλνετε καθημερινά,
τα δώρα σας,
τα donations,
στο group που μου έχετε φτιάξει στο facebook (filos edoken ston philos....),
ότι με αγαπάτε και ότι με παρακολουθείτε με κάθε τρόπο και περιμένετε με λαχτάρα και αγωνία κάθε μου νέο ποστ.

46.470 εγγραφές στο feed μου αν μη τι άλλο αποδεικνύουν περίτρανα πόσο πολύ έχει μπεί στην ζωή σας τούτο το Blog.


Νομίζω ότι με την παραπάνω φωτογραφία που έκανα capture από τον λογαριασμό μου στο feedburner σήμερα, φίλε Άγγελε, σου απάντησα γιατί δεν είχα εμπιστοσύνη στο feedburner τόσο καιρό.
Απλά σήκωσα το ποστ αυτό με σκοπό να δω αν και άλλοι έχουν εντοπίσει κάποια τέτοια δυσλειτουργία στο δικό τους λογαριασμό στο feedburner.

Σας αφήνω γιατί με ψάχνουν τώρα από το techcrunch για συνέντευξη!
:P

Ακόμη και ο παππούς ήταν κάποτε ... emo!

Από την πάντα εύστοχη Jessica Hagy, με τίτλο "Even Grandpa was a punk kid once."

Bloggers σε διαφήμιση και όχι απλά ... διαφημίσεις σε blogs!

Το προηγούμενο ποστ όπως καταλάβατε αναφερόταν στον Paul Stamatiou, o οποίος εμφανίζεται σε διαφημιστικά banner της Nike στο Internet!

Τον Paul Stamatiou τον παρακολουθώ εδώ και σχεδόν δύο χρόνια μέσα από το ομώνυμο blog του για θεματα τεχνολογίας. Είναι ένα νέο παιδί, φοιτητής, ελληνικής καταγωγής που ξεκίνησε πριν 2 χρόνια και κάτι, στα 19 του, ένα όμορφο και απλά στημένο blog και κατάφερε σε λιγότερο από 1 χρόνο να μπει μέσα στα 500 πιο δημοφιλή blogs στην σχετική λίστα του technorati.

A COMPUTER ATHLETE!

Περισσότερα και ακρως ενδιαφέροντα (και περισσότερες φωτογραφίες!) για τον ίδιο μπορείτε να διαβάσετε και στην συνέντευξη που είχε δώσει πριν λίγους μήνες στο away.gr.

Πριν λίγες ημέρες είχα ενημερωθεί για την πρόσκληση που του έστειλε η Nike για να λάβει μέρος σε μια διαφημιστική της εκστρατεία και λεπτομέρειες για το διαφημιστικό σποτ στο οποίο τελικά έλαβε μέρος!

Χθες για πρώτη φορά είδα την διαφήμιση που έλαβε μέρος ο PS σε ένα banner στο Technorati, και ένιωσα περίεργα που ένας απλός νέος άνθρωπος που γνώρισα μέσα από το internet πλέον εμφανίζεται σε μία παγκόσμια διαφημιστική καμπάνια ενός από τα γνωστότερα brand names στον κόσμο.

Bravo Paul! Keep up the good work!

Και η καμπάνια έξυπνη. Δεν πήρε επαγγελματίες ή ερασιτέχνες αθλητές αλλά ανθρώπους που δεν έχουν τον αθλητισμό ως πρώτη τους προτεραιότητα και προσπάθησε να τους πείσει να ασχοληθούν και να καταγράψουν τις εντυπώσεις και τις επιδόσεις τους!

Και σκέφτομαι....

Tomorrow it can be you!

π.χ. o philos να διαφημίζει κέντρα αδυνατίσματος ή μια μάρκα γιαούρτι (αν καταλαβατε σιχαίνομαι το γιαούρτι και τις δίαιτες!), ο Klearchos να διαφημίζει διακοπές στο Ισραήλ, ο Dealsend τη τσίχλες nicorette για να κόψει το κάπνισμα, ο Νίκος τα ΕΛΤΑ ως σύγχρονο τρόπο επικοινωνίας, ο vrypan το νέο λειτουργικό της Microsoft, ο Chris την Πράσινη ή την Derby, η Σοφία αλυσίδα ιρλανδικών εστιατορίων, ο Σπύρος Ντόβας την Ολυμπιακή, η Χριστίνα "Πωλούνται βίλες στο δάσος", η Ρίτσα τους Matisse (ουπς... αυτό ήδη το κάνει για πολύ καλό λόγο!), η Debby την Βίβλο κλπ, κλπ, κλπ.....

(συμπληρώστε στα σχόλια ελεύθερα τι πιστεύετε ότι δύσκολα θα διαφημίζατε αλλά με λίγα χρήματα παραπάνω δεν θα διστάζατε να προσπαθήσετε ή αυτό που θα ήταν το τελευταίο πραγμα στον πλανήτη που θα δεχόσασταν να διαφημίσετε - αν και ... μεγάλη μπουκιά φάτε... !!!)

Εξασκούμαι!

via

Αλήθεια, πως τα πήγαμε από δωράκια?
Τα ανοίξατε από χθές ή περιμένετε την παραμονή της Πρωτοχρονιας?
Εξασκηθήκατε ή κάνατε έκδηλο αυθόρμητα τον ενθουσιασμό σας ή την απογοητευσή σας?


Εγώ το πρώτο μου δώρo - και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα - το πήρα από τον κύριο Τάκη μέσω itunes, όπως και συνηθίζουμε μεταξύ μας.
Υπέροχες ανατολίτικες μελωδίες από τον Nigel Kennedy and the Kroke Band όπως το γνώριμο Ajde Jano

Μιας και γιορτινή ημέρα η σημερινή είπα να προσθέσω και το υπόλοιπο Playlist μου αυτών των ημερών.
Αυτές τις ημέρες στο δρόμο ακούω συχνά σε μεγάλη ένταση δύο συνεχόμενα κομματια από την συλλογή Concealed Truth του Α. Παπαδέα.
Ακούστε και "ταξιδέψτε":
Naiad - Window(δυναμώστε να ακούσετε και τα καμπανάκια στο βάθος) και στο καπάκι μιας και είναι μιξαρισμένα το
Synclair - The Way Home (αυτό το κομμάτι ξεκινά μελαγχολικά και ξαφνικά στην μέση σε ανεβάζει και μετατρέπει αυτη την μελαγχολία και νοσταλγία σε κάτι αισιόδοξο)

Και σε πιο χριστουγεννιάτικο mood, πιο jazz κατά ένα τρόπο, μία μπάντα που ανακάλυψα από το Brazilectro vol.8, oι Josh Rouse και το ....
His Majesty Rides.
Μου το αφιερώνω!

Θα μπορουσα να βάζω μουσική μέχρι το βράδυ, αλλά πρέπει να βάλω τα δωρα του μικρου κάτω από το δέντρο μιας και σε λίγο θα ξυπνήσει.
Θα κλείσω με την μεγάλη επιτυχία των ημερών, από... το μακρινό παρελθόν:
Beggin' από τους Frankie Valli & The Four Seasons σε remix του Pilooski
Frankie Valli & The Four Seasons - Beggin (Pilooski re-edit radio edit)

Milioni di Auguri apo philos!

Chronia Polla!!!

Η γυναίκα είναι σαν...

τον π...
Όσο την χαϊδεύεις ... σηκώνει κεφάλι!!!

Την φωτογραφία την έλαβα πριν λίγο στο mail μου. Εψαξα στο διαδίκτυο αλλά δεν βρήκα καμια πληροφορία για τον κάτοχο της φωτογραφίας ή το μαγαζί που είναι ανηρτημένη αυτή η μέγιστη φιλοσοφική ρήση.
Αν και το μυαλό μου πάει σε πολλά μαγαζιά σε Αθήνα (π.χ. σε αυτό το υπόγειο ταβερνάκι στην Πλάκα ή ένα αλλο στην Καισαριανή -δεν θυμάμαι ονόματα τώρα) και Θεσσαλονίκη (π.χ. Ούζον Μέλαθρον και ένα άλλο κοντά στο Τσινάρι)!
Καμιά ιδέα κανείς?

Που θα ήθελα να δω γραμμένο το όνομά μου?

το ύφος το έχω.... κάτι δις$ μου λείπουνε μόνο!

... αν και για να είμαι ειλικρινής θα προτιμούσα να γραφόταν το όνομά μου σε μία αντίστοιχη λίστα με αυτή του Ellis Island, με τους πρώτους ανθρώπους που θα μετανάστευαν σε έναν άλλο πλανήτη... Σελήνη, Άρη, ... Δία οπουδήποτε!


Δεν μου την βάρεσε (τόσο ακόμη) ... απλά η αυτου εξοχότης Princess Ελένη μου ζήτησε να γράψω κάτι σχετικό στο blogοπαίχνιδο που κυκλοφορεί τελευταίως στα πέριξ της μπλογκόσφαιρας!
Σας αφήνω όμως τώρα γιατί έπεσε πολύ φόρτος στα πέριξ της δικής μου δουλειάς!

Όσοι πιστοί αφήσετε σχόλιο αναλαμβάνετε να συνεχίσετε το παιχνίδι!

Η φωτό είναι από το MagMyPic.