*** ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ!!! ***

Στις 16 Νοεμβρίου κυκλοφόρησε από την Modern Times, το νέο cd στην κατηγορία ζουζούνια, με τίτλο Mazoo and the zoo και περιέχει 10 παιδικά (έτσι διαφημίζονται τουλάχιστον) τραγούδια με θέμα τα ζωάκια!
Εγώ άκουσα μόνο το ένα...την Καμήλα!
Αυτό που προβάλλει ο Alter στην εκπομπή με τα ζουζουνια κάθε Σαββατοκύριακο.

Είμαι μια καμήλαααα
είμαι μια καμήλαααα
μια καμήλα όμορφη που μασάει ... φύλλα!


(ξανα μανά)

είμαι μια καμήλα
είμαι μια καμήλα
μια καμήλα όμορφη που μασάει φύλλα!

και δύο κοπελίτσες γεμάτες τρελλά σκέρτσα και όλο νάζια να χορεύουν τσιφτεντελοειδώς και να κοιτάζουν το φακό με ματάκια και άλλα ... αθώα υπονοούμενα....


Εγώ προειδοποιώ.
Το τραγούδι αυτό - τουλάχιστον - είναι άκρως εθιστικό και σουξεδιάρικο και αρκεί να το ακούσετε μία φορά για να πιάσετε τον εαυτό σας να σιγοτραγουδάει από μέσα του για ώρα τους παραπάνω στίχους φέρνοντας παράλληλα στην μνήμη σας την εικόνα της ξανθιάς πρωταγωνίστριας του κλιπ!

Show mercy!!!

Και καλά τα παιδιά μας δεν τα σκέφτονται... εμάς τους δύσμοιρους πατεράδες που 10 η ώρα το πρωί της Κυριακής μας ξεσηκώνουν με τέτοια θεάματα δεν μας σκέφτονται? Ή μήπως περιμένουν από εμάς να πάρουμε το dvd για να το βλέπουμε όλη την ώρα?!?

Βέβαια για να πω την αμαρτία μου, τα φετινά Χριστούγεννα από το να βλέπω και να ακούω και πάλι τον "μικρό Ευαγγελάτο" να τραγουδάει την Άγια Νύχτα προτιμάω να ακούω ... Καμήλες. Άλλωστε ένα ζωάκι που παραπέμπει σε Χριστούγεννα είναι και αυτό!!!

είμαι μια καμήλα, είμαι μια καμήλα, μια καμήλα όμορφη που μασάει φύλλα!
είμαι μια καμήλα, είμαι μια καμήλα, μια καμήλα όμορφη που μασάει φύλλα!
είμαι μια καμήλα, είμαι μια καμήλα, μια καμήλα όμορφη που μασάει φύλλα!


p.s. Πέρα από την πλάκα που κάνω παραπάνω, εγώ αν είχα κοριτσάκι δεν θα ένιωθα και πολύ άνετα να την βλέπω να παρακολουθεί το εν λόγω κομμάτι.... και ειδικά αν την έπιανα να ξεσηκώνει φιγούρες και σκέρτσα!!!

Closer, ένα υπέροχο ελληνικό γκρουπ.

Τους ξέρατε?

Εγώ πάλι όχι. Ας είναι καλά οι S1ngles στο Mega, που έχουν το ομώνυμο κομμάτι στους τίτλους αρχής και τους γνώρισα και εγώ.


Μπήκα itunes, βρήκα το album τους και το κατέβασα.

Δεν είχα ακούσει κανένα άλλο τους κομμάτι. Με το που το άκουσα όλο το άλμπουμ κανα δυο κομμάτια τους μου φανήκαν γνωστά. Γενικά το άλμπουμ είναι όλο δυναμίτης και από τις ρώτες δυο ακροάσεις 4-5 κομμάτια είναι αυτά που μου έχουν κάνει ιδαίτερη αίσθηση.

Ένα από τα καλύτερα ελληνικά γκρουπ που έχω ακούσει τα τελευταία χρόνια. Δυναμικός σύγχρονος καθαρός ροκ ήχος, με ισορροπημένα ηλεκτρονικά και με αγγλικούς στίχους. Όμορφα κομμάτια που και σε ξεσηκώνουν και σε ταξιδεύουν!
Ιδανικό για βόλτες με ταχύτητα σε παραλιακή και Εθνική!


Ακούστε τo κομμάτι των singles εδώ,

και άλλα 4 κομμάτια τους στην σελίδα που διαθέτουν στο myspace.

Γνωρίστε τους και ενισχύστε τους! Νομίζω το αξίζουν και με το παραπάνω!


Και μία ερώτηση:
Ποιος ρόλος από τους δύο παρακάτω σας αρέσει περισσότερο στη σειρά, όσοι την βλέπετε?




του Περιστερόπουλου?





ή
















ή του Λαγουδάκη?











Ο δικός μου αγαπημένος ήρωας είναι ο Λαγουδάκης (Άρης Σερβετάλης)
Ο ρόλος του Περιστερόπουλου δεν νομίζω ότι μπορεί να παιχτεί εύκολα από άλλον ηθοποιό χωρίς ο τελευταίος να κινδυνέψει να γίνει γραφικός. Ο Γιώργος Σεϊταρίδης νομίζω ότι είναι η αποκάλυψη της φετινής τηλεοπτικής σεζόν.

Και τολμώ να πω ότι και οι δύο ηθοποιοί γενικότερα είναι υπέροχοι και ταλαντούχοι. Και ο Σερβετάλης με εντυπωσίασε στο 2 με το ταλέντο του, αλλά και ο Σειταρίδης έχει στιγμές στην σειρά, που αποδεικνύει ότι μπορεί να παίξει πολύ μεγάλους ρόλους στην καριέρα του!

Keep on boys!

Με ένα φιλάκι... σώστε τα video του You Tube στο ΠιΣί σας!

Αν και το λογότυπο του Kiss YouTube τα λέει όλα από μόνο του, θα σας πω δυο λογάκια, για να μην μου έχετε καμία απορία.

Βρίσκετε λοιπόν το αγαπημένο σας βιντεάκι και θέλετε να το κατεβάσετε στο σκληρό σας δίσκο, γιατί σήμερα είναι στο δίκτυο, αύριο δεν είναι και βλέπετε έχουν αρχίσει και σφίγγουν τα πράγματα γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα και τα περισσότερα από τα βίντεο που ανεβαίνουν στο youtube μετά από τις σχετικές διαμαρτυρίες .... κατεβαίνουν.

Καλή ώρα έψαχνα εγώ προηγουμένως μπας και βρω αυτό το υπέροχο βίντεο του Τηλενομάρχη μας με τα χαλιά. Βάζω psomiadis στο σχετικό κουτάκι αναζήτησης και τα χαλιά μεν δεν τα βρήκα, αλλά βρήκα άλλα ... χάλια!

Voila:
http://www.youtube.com/watch?v=_JFfj_QGXNY


O Λάκης Λαζόπουλος να σατιρίζει την παρουσία του Psomiadis στο κέντρο που εμφανίζεται η πασίγνωστή από το σχετικό άσμα με το νινί που σέρνει καράβι, αοιδός Βέρα Λάμπρου!

Πάω λοιπόν πάνω στην παραπάνω διεύθυνση που μου δείχνει ο browser μου και προσθέτω μπροστά από το youtube την λέξη kiss.
H διευθυνση μου γίνεται τώρα http://www.kissyoutube.com/watch?v=_JFfj_QGXNY

Παταώ enter και με βγάζει στην σελίδα του kissyoutube!
Εκεί κάτω από το πλάισιο με το βίντεο εμφανίζεται το εικονίδιο που λέει download now.
Πατάω δεξί πλήκτρο στο mouse και επιλέγω save link as (ή αποθήκευση προορισμου ως.. για τους ελληνόφωνους).

Προσοχή εδώ: Στο σχετικό παράθυρο που ανοίγει επιλέγω στο κάτω παραθυράκι με τίτλο Save as (Αποθήκευση ως) All files (όλα τα αρχεία) αντί για το έγγραφο και στο από πάνω παραθυράκι με το όνομα του αρχείου, βάζω το όνομα που εγώ επιλέγω συν την κατάληξη .flv Εγώ ας πούμε το ονόμασα το αρχείο psom-nini.flv


Πατώντας Save αρχίζει και σώνει το αρχείο στο φάκελο του σκληρού μας δίσκου που έχουμε επιλέξει.
Από την στιγμή που το κατεβάσατε σε μορφή flv, μπορείτε να δείτε το σχετικό αρχείο με ένα player που παίζει flv αρχεία. Το πιο διάσημο και πολύ απλό στην εγκατάστασή του software που κυκλοφορεί είναι το flvplayer. Θα το βρείτε και θα το κατεβάσετε από εδώ.

Και τώρα μπορείτε να απολαύσετε με την ησυχία σας τον τηλενομάρχη μας απευθυνόμενος στην κα Λάμπρου να δηλώνει ότι "... είμαστε εδώ και στηρίζουμε την προσπάθειά σου" !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Άδικο έχει μετά ο Λάκης που αναρωτιέται "την αρπάζεις την μολότωφ μετά ή δεν την αρπάζεις?"

via Digital Inspiration

Εδώ τα καλά χαλιά ή τα χάλια μας τα μαύρα!

Πρωί πρωί, χάζευα στην τηλεόραση τον Αλιάγα, να παρασημοφορείται από το Γαλλικό κράτος, ενώ παράλληλα έβλεπα και σκηνές από τα παρασκήνια στα διάφορα show που πρωταγωνιστεί ως παρουσιαστής. Τέλειος επαγγελματίας αν και δεν με συγκινούν τέτοια θεάματα. Σοβαρός, νηφάλιος, με λεπτή αίσθηση χιούμορ με τέλεια ισορροπία ανάμεσα στην ελληνική και γαλλική κουλτούρα και ταμπεραμέντο. Θα μπορούσε να κάνει κάτι αντίστοιχο, ίδιου επιπέδου στην Ελλάδα? Μπααααα. Πολύ αμφιβάλλω...

Παράλληλα έχω μονίμως μπροστά μου και ξεφυλλίζω το Passport και το υπέροχο αφιέρωμα της Μάγιας Τσόκλη στο δικό της Παρίσι και τις ιστορίες διαφόρων Ελλήνων που είναι χρόνια τώρα μόνιμοι κάτοικοί της. Γιατί Παρίσι και Γαλλία γενικότερα δεν είναι μόνο Disneyland και Λούβρος... Μου έκανε μάλιστα εντύπωση ότι σε διάστημα λιγότερο μίας εβδομάδας, διάβασα σε δύο διαφορετικές μεριές την ίδια άποψη ή μάλλον για την ίδια νοσταλγία που έχω και εγώ από το Παρίσι!

Keblog - Drain Blues

Και εκεί το όνειρο διακόπηκε....

Μετα από λίγο, βλέπω τον Τηλενομάρχη μας, σε κάποιο τηλεοπτικό δίαυλο επιπέδου ΤηλεΒόα να πουλάει χαλιά σε τηλεοπτική δημοπρασία από το Μακεδονία Παλάς και να παρακαλαει τους Μακεδόνες τηλεθεατές να αγοράσουν το δημοπρατηθέν χαλί, για να μη το προλάβουν και το αγοράσουν Αθηναίοι....

και σκέφτομαι ....

Ξέρετε πως σκέφτομαι εγώ και είμαι σίγουρος και οι περισσότεροι από τους εκλεκτούς αναγνώστες μου (τσσσσ γλύψιμο) σκέφτονται αντίστοιχα, κάτι τέτοιες στιγμές.

Ρε μπας και μαλ...στε που μένουμε τόσα χρόνια Ελλάδα?
Ωραίος ο ήλιος, οι φίλοι, οι παρέες, οι γονείς μας, αλλά μήπως είμαι με την ελάχιστη μειοψηφία μες στην χώρα μου?
Μήπως δεν ισχύει για μένα το καλύτερα πρώτος στο χωριό?
Μήπως είμαι παιδί μιας μητροπολης?
Μήπως πρέπει να μου λείψει αρκετά η Ελλάδα, για να καταλάβω αν την αγαπάω τόσο που να γύρναγα πίσω αψηφώντας κάθε κόστος?

Θα σταματήσω τα ερωτήματα εδώ. Δεκάδες ακόμα είναι στιβαγμένα στο μυαλό μου. Ούτως ή άλλως κάποια θα μείνουν για πάντα αναπάντητα.

Και θα προσπαθήσω να καθαρίσω το μυαλό μου βλέποντας μερικές αγαπημένες διαφημίσεις που αλίευσα τελευταία από διάφορα ξένα blogs.

Διάλεξα αυτή εδώ πέρα που φωτογράφισε ο αγαπημένος μου Eric από το Παρίσι και η οποία παραπέμπει με έξυπνο τρόπο στους Beatles και στην Abbey Road.



Καλή ιδέα, 66€ για Λονδίνο από Παρίσι, πηγαινε έλα? Pas mal du tout!

Άλλες όμορφες διαφημίσεις που είδα τελευταία... σε επόμενο ποστάκι.

Το σύνδρομο της Μαριγούλας ή .... Βαράτε μας και ας Κλαίμε!!!

Αντιγραφω από το κείμενο της Mαριαννας Tζιαντζη στην στήλη της Αποτυπώματα (Κυριακάτικη Καθημερινή της 11.03.07):

«Nα έχετε στο σπίτι σας μόνον ό,τι ξέρετε ότι είναι χρήσιμο ή πιστεύετε ότι είναι όμορφο», συμβούλευε τους συγχρόνους του ο Ουίλιαμ Μόρις. Kαι επειδή η τηλεόραση μπαίνει στο σπίτι μας και εποικίζει τη συνείδησή μας, ίσως θα έπρεπε να βλέπουμε μόνον ό,τι ξέρουμε ότι είναι χρήσιμο ή πιστεύουμε ότι είναι όμορφο.

Γιατί όμως τόσοι πολλοί παραδέχονται ότι βλέπουν ανούσιες ή και άθλιες εκπομπές; Οι συνήθεις απαντήσεις είναι «για να περνάει η ώρα», «γιατί έτσι κάνουν όλοι» ή «είμαι πολύ κουρασμένος για να κάνω οτιδήποτε άλλο». Συχνά βλέπουμε τηλεόραση επειδή κρυφά μας παρηγορεί η σκέψη ότι υπάρχουν και χειρότερα: άνθρωποι πιο δυστυχισμένοι, αλλοτριωμένοι και ανόητοι από εμάς, εποχές και τόποι πιο δύσκολοι, ζωές πιο άδειες και ρημαγμένες. Η γελοιότητα πουλάει, όπως πουλάνε η αμάθεια και η σκληρότητα. Μπορεί να φταίει το σύνδρομο της Μαριγούλας....."

Η συνέχεια και για να μάθετε και εσείς ποιο είναι το σύνδρομο της Μαριγούλας, πατήστε εδώ.

Το πολύ καλό κείμενο τελειώνει με τα παρακάτω:

"Οι περισσότερες εκπομπές μάς χαστουκίζουν, μας κολακεύουν, μας υποτιμούν, μας προσβάλλουν, μας καθηλώνουν – και όμως τις βλέπουμε. Ισως γιατί εδώ και χρόνια το Μέσο μάς έχει επιβάλει τη δική του αντίληψη περί ωραίου και επωφελούς. Και ίσως ένα παρόμοιο σύνδρομο της Μαριγούλας μάς σπρώχνει στην αγκαλιά εκείνων των πολιτικών που θυμίζουν τους παραδοσιακούς αγαπητικούς."

Πολύ ενδιαφέρουσα την βρίσκω την άποψη αυτή!
Βαράτε μας αλύπητα... και ας κλαίμε εμείς!!!

Quiz ή πάμε στοίχημα ....

ότι δεν ξέρετε μία λέξη που έμαθε σήμερα ο 2 ετών γιός μου, από την τηλεόραση?

Ξέρετε τι σημαίνει κασκαρόνι?
	Είδος ζυμαρικού?
	Είδος λαχανικού?
	Εργαλείο?
	Τίποτε από τα παραπάνω.
	Χμμμμ, ...εγώ την γνώριζα από 1 έτους!
Free polls from Pollhost.com

Ούτε εγώ ήξερα τι σημαίνει κασκαρόνι, μέχρι που είδα πριν λίγη ώρα μαζί με το γιό μου την εκπομπή της"Dora, η εξερευνήτρια" στο Star!

Έψαξα Μπαμπινιώτη, Τερζόπουλο, Magenta (αγγλικά και ιταλικά), Oxford και δεν βρήκα τέτοια λέξη.

Η απάντηση στην εικόνα:


Μάλλον στην μετάφραση της παιδικής εκπομπής, κρίνανε ότι είναι πιο δύσκολο να χρησιμοποιήσουν 2 ελληνικές λέξεις αντί για μία ξενόφερτη.

Προς τα που πέφτει η Audiovisual? (χι, χι ξέρω!) Δικά σας!!!

Αλήθεια, γνωρίζει κανένας από που προέρχεται η λέξη αυτή?

Αυτός ο μαυρούλης

Μαριλένα Κασσίμη στην Πρώτη Γραμμή της ΝΕΤ, μιλώντας την Τετάρτη για τις υποψηφιότητες για τα όσκαρ α' ανδρικού ρόλου:

"Και τέλος υποψήφιος για όσκαρ α' ανδρικού ρόλου είναι και ο Φόρεστ Γουιτάκερ, αυτός ο μαυρούλης (?!?) που είδαμε και στην απονομή για τις Χρυσές Σφαίρες".




Σεμνάααααααααα Μαριλένα!



Ελπίζω και εύχομαι o Forest Whitaker με την τελευταία του ταινία "The last king of Scotland" να αποδείξει σε πολύ κόσμο που δεν τον γνωρίζει πόσο ΜΕΓΑΛΟΣ ηθοποιός είναι.

Στα δικά μου μάτια είναι ο μεγαλύτερος μαύρος ηθοποιός.
Ναι πιο μεγάλος και από αυτό τον Σίντνεϋ Πουατιέ ή τον εκπληκτικό Danzel Washington.



p.s Τόσο μεγάλος που δεν χρειάζεται να σηκώσει την φουστίτσα του στην φωτογραφία για να αποδείξει στην κάθε άσχετη δημοσιογράφο το ποιος είναι!!!

«Σαφώς τους εξαπάτησα»

Από την Καθημερινή του Σαββάτου 13.01.07

Tου Παντελη Μπουκαλα

Το 1989, στον δίσκο του «Το κούρεμα», ο Διονύσης Σαββόπουλος, που ίσως ένιωθε ότι στενεύεται μέσα στα «ξυπόλυτα τάγματα των μειοψηφιών» και επιθυμούσε να υπάρξει ως «εθνικός» πια, τραγουδάει τα εξής (αν και στον δίσκο εκείνο η μουσική έμοιαζε απλός υπηρέτης των διακηρυκτικών στίχων):

«Ο γιος μου πάει στον στρατό ενώ εγώ δεν πήγα /

μόν’ πήγα κι απαλλάχτηκα κι εν τέλει μετανιώνω/

καλύτερα στο στράτευμα παρά στους λουφαδόρους /

νισάφι και η τρέλα τους και τα τρελόχαρτά τους. //

Σαν έργο τρόμου είδαν την στρατώνα /

οι κλάσεις του ’48 κι εδώ /

κινδύνευες ν’ αποκηρύξεις εκεί μέσα τον ίδιο σου τον εαυτό /

και σ’ όλη τη ζωή σου ντρεπόσουνα γι’ αυτό /

και τότε είπα ο έξυπνος γιατί να το ρισκάρω /

σαφώς τους εξαπάτησα /

δεν υπηρέτησα εγώ επί δικτατορίας /

παλιά μου τέχνη στρουθοκαμηλίας /

είναι στιγμές που αμφισβητώ τον ίδιο μου τον ανδρισμό».

«Ο γιος μου πάει στον στρατό» ήταν ο τίτλος του τραγουδιού και το ρεφραίν του το ακόλουθο:

«Καλός πολίτης γιε μου, καλό σου στόλισμα / να σβήσει απ’ τ’ όνομά μας εκείνο το διαόλισμα».

Στη συγκεκριμένη εποχή του βίου του, των αισθημάτων και των ιδεών του δηλαδή, ο Σαββόπουλος αφενός μετανιώνει για μια παλαιότερη στάση του, αφετέρου ανακοινώνει δημοσίως τη μετάνοιά του. Δεν είναι εδώ ο χώρος για να κριθεί η διαδρομή ενός ποιητή-μουσικού που τον αγαπάμε κι όταν μας φέρνει σε αμηχανία ή και μας θυμώνει, το βάρος πάντως της ευθείας δήλωσής του («σαφώς τους εξαπάτησα») αποδεικνύεται ακόμα μεγαλύτερο αν συσχετιστεί με την ελαφρότητα που επιδεικνύουν εσχάτως όσοι σκαρφίζονται αναδρομικώς διάφορες «αντιστασιακές» και «αντιεξουσιαστικές» δικαιολογίες για να αποφύγουν να πούνε το απλό: σε καιρούς που ήταν κάπως της μόδας το «τρελόχαρτο» ή όποιο άλλο απαλλακτικό εφεύρημα (ιδίως στους κύκλους όσων υπέθεταν ότι κάτι τέτοιο δεν θα εμπόδιζε την καριέρα τους), προτίμησαν το στρίβειν διά του παριστάνειν. Μια τέτοια επιλογή, που θεμελιωνόταν συνήθως στο ναρκισσιστικό δόγμα «σιγά μην πάω, κορόιδο είμαι;» και όχι σε τίποτε βαριές αντιμιλιταριστικές φιλοσοφίες, είναι αδιανόητο και ανήθικο να παρουσιάζεται τώρα υποκριτικά σαν «άρνηση συνειδήσεως». «Αρνητές συνειδήσεως» υπήρξαν όσοι αποδέχτηκαν και πλήρωσαν το κόστος της επιλογής τους, όσοι σύρθηκαν στα δικαστήρια σαν «εθνοπροδότες» ή, από κάποια στιγμή κι έπειτα, υπηρέτησαν διπλάσιο χρόνο. Οι υπόλοιποι, που ήταν σκέτοι λουφαδόροι, πώς αντέχουν και, εις διπλούν υποκριτές, δίνουν τώρα και μαθήματα πατριωτισμού;

«Πολλά ήταν τα ψέματα που είπαν ώς εδώ, ας πούνε και μια αλήθεια κι ας πέσει στο γιαλό», για να ξαναθυμηθούμε τον Σαββόπουλο.

Οι επισημάνσεις δικές μου.

Φίλε, να σου πω κάτι?

Φίλε, να σου πω κάτι?
Φίλε, να σου πω κάτι?

Τα σκερτσάκια του Ant1 είναι από τα λίγες κωμικές εκπομπές που προσφέρονται για αρκετό ξένοιαστο, χαλαρό και απλοϊκό γέλιο, με το στυλ και το ύφος ανόθευτης stand-up comedy.
Νέοι άγνωστοι στο ευρύ κοινο ηθοποιοί, σε παλιά ή καινούρια αστεία ή ανέκδοτα δοσμένα σε στυλ σκετς, άλλοτε πιο λεπτά και άλλοτε πιο χοντροκομμένα.


Τα έχω ήδη παρακολουθήσει 2 φορές και νομίζω ότι θα τα δω και πολλές φορές ακόμη.

Το σκετσάκι το οποιο ξεχώρισα και μας έχει κολλήσει και χρησιμοποιούμε συχνά στους διαλόγους μεταξύ μας, εμένα και της γυναίκας μου, είναι αυτό με τους hooligans.

Θαυμάστε το, αυτό και άλλα πολλά ωραία σκετσάκια στο ομώνυμο site που έχουν φτιάξει και από όπου μπορείτε να τα κατεβάσετε και να τα δείτε σχεδόν όλα!

Φίλε, να σου πω κάτι?
Είναι καλό και μ' αρέσει!


Αλλά σήμερα την ίδια ώρα, έχει καινούριο ντοκιμαντερ του Εξάντα στη ΝΕΤ μετά από πολύ καιρό και αυτό δεν χάνεται για τίποτα!

O Αυγερόπουλος στη Νιγηρία!
Πάρτε μια πρώτη γεύση του τι θα δούμε στο άκρως ενημερωτικό site του Εξάντα.

Είπαμε πρώτα η ενημέρωση και μετά η πλάκα και ο χαβαλές!
Αν έχουμε όρεξη ....

Ατάκα Θεοπούλας:

Σοφία, πάρε μου τον Παπασωτηρίου
να μου αλλάξει τα χάπια....

... μιλάω με την βάρκα!!!!

Καλά αρχίσαμε και φέτος.