Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα paris. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα paris. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

26 Μαρ 2008

Friendly Parisian? (yes, it does exist!)

Έτσι υπογράφει ο Eric κάτω από το προφίλ του στο διάσημο blog του PDP (ParisDailyPhoto) που έχει γίνει πρότυπο για εκατοντάδες ακόμη CityDailyPhoto blogs από όλο τον κόσμο.

Και δεν είναι μόνο friendly! Είναι ευφυέστατος, αξιαγάπητος, δημιουργικός... και τέλος....

... δεν χαλάει χατίρια στους φανατικούς αναγνώστες του!

Ένας Αμερικανός αναγνώστης του τον παρακάλεσε να τον τραβήξει φωτογραφία μαζί με την κοπέλα του, όταν εκείνος θα ερχόταν Παρίσι και την στιγμή που θα της έκανε πρόταση γάμου σε μία γέφυρα κάτω από τον Πύργο του Αϊφελ και χωρίς εκείνη βέβαια να πάρει χαμπάρι την όλη σκηνή!


Και ο Eric δέχθηκε και το όμορφο αποτέλεσμα φαίνεται στο καθημερινό του ποστ, αλλά και εδώ. Μια φωτογραφία που θυμίζει τον μοναδικό Doisneau.


Ο Manu kαι η Smitha μάλιστα δεν διστάζουν να κάνουν και χιούμορ απαντώντας στην κλασσική ερώτηση των αναγνωστών του PDP αν τελικά η κοπέλα είπε το πολυπόθητο ΝΑΙ!

Σας μεταφέρω την απάντηση της Smitha και δείτε και τον υπόλοιπο διάλογό τους στα σχόλια:
"I told Manu hell no! If he couldn't afford to take me somewhere nice and warm than I doubt he can afford to keep me in the style to which I've grown accustomed."
update: Τελικά απεδείχθη ότι ο παραπάνω διάλογος ήταν λίγο fake από έναν φίλο του Eric και του blog!

Η πανέμορφη Smitha είπε τελικά το ναι στον Manu και αναμένουμε και περισσότερες λεπτομέρειες σε λίγες ημέρες...

Μία από τις όμορφες στιγμές του Παρισιού,
μία από τις όμορφες και ξεχωριστές στιγμές στα blogs.

Merci beaucoup, Eric!

26 Μαρ 2007

Εδώ τα καλά χαλιά ή τα χάλια μας τα μαύρα!

Πρωί πρωί, χάζευα στην τηλεόραση τον Αλιάγα, να παρασημοφορείται από το Γαλλικό κράτος, ενώ παράλληλα έβλεπα και σκηνές από τα παρασκήνια στα διάφορα show που πρωταγωνιστεί ως παρουσιαστής. Τέλειος επαγγελματίας αν και δεν με συγκινούν τέτοια θεάματα. Σοβαρός, νηφάλιος, με λεπτή αίσθηση χιούμορ με τέλεια ισορροπία ανάμεσα στην ελληνική και γαλλική κουλτούρα και ταμπεραμέντο. Θα μπορούσε να κάνει κάτι αντίστοιχο, ίδιου επιπέδου στην Ελλάδα? Μπααααα. Πολύ αμφιβάλλω...

Παράλληλα έχω μονίμως μπροστά μου και ξεφυλλίζω το Passport και το υπέροχο αφιέρωμα της Μάγιας Τσόκλη στο δικό της Παρίσι και τις ιστορίες διαφόρων Ελλήνων που είναι χρόνια τώρα μόνιμοι κάτοικοί της. Γιατί Παρίσι και Γαλλία γενικότερα δεν είναι μόνο Disneyland και Λούβρος... Μου έκανε μάλιστα εντύπωση ότι σε διάστημα λιγότερο μίας εβδομάδας, διάβασα σε δύο διαφορετικές μεριές την ίδια άποψη ή μάλλον για την ίδια νοσταλγία που έχω και εγώ από το Παρίσι!

Και εκεί το όνειρο διακόπηκε....

Μετα από λίγο, βλέπω τον Τηλενομάρχη μας, σε κάποιο τηλεοπτικό δίαυλο επιπέδου ΤηλεΒόα να πουλάει χαλιά σε τηλεοπτική δημοπρασία από το Μακεδονία Παλάς και να παρακαλαει τους Μακεδόνες τηλεθεατές να αγοράσουν το δημοπρατηθέν χαλί, για να μη το προλάβουν και το αγοράσουν Αθηναίοι....

και σκέφτομαι ....

Ξέρετε πως σκέφτομαι εγώ και είμαι σίγουρος και οι περισσότεροι από τους εκλεκτούς αναγνώστες μου (τσσσσ γλύψιμο) σκέφτονται αντίστοιχα, κάτι τέτοιες στιγμές.

Ρε μπας και μαλ...στε που μένουμε τόσα χρόνια Ελλάδα?
Ωραίος ο ήλιος, οι φίλοι, οι παρέες, οι γονείς μας, αλλά μήπως είμαι με την ελάχιστη μειοψηφία μες στην χώρα μου?
Μήπως δεν ισχύει για μένα το καλύτερα πρώτος στο χωριό?
Μήπως είμαι παιδί μιας μητροπολης?
Μήπως πρέπει να μου λείψει αρκετά η Ελλάδα, για να καταλάβω αν την αγαπάω τόσο που να γύρναγα πίσω αψηφώντας κάθε κόστος?

Θα σταματήσω τα ερωτήματα εδώ. Δεκάδες ακόμα είναι στιβαγμένα στο μυαλό μου. Ούτως ή άλλως κάποια θα μείνουν για πάντα αναπάντητα.

Και θα προσπαθήσω να καθαρίσω το μυαλό μου βλέποντας μερικές αγαπημένες διαφημίσεις που αλίευσα τελευταία από διάφορα ξένα blogs.

Διάλεξα αυτή εδώ πέρα που φωτογράφισε ο αγαπημένος μου Eric από το Παρίσι και η οποία παραπέμπει με έξυπνο τρόπο στους Beatles και στην Abbey Road.



Καλή ιδέα, 66€ για Λονδίνο από Παρίσι, πηγαινε έλα? Pas mal du tout!

Άλλες όμορφες διαφημίσεις που είδα τελευταία... σε επόμενο ποστάκι.

25 Φεβ 2007

Μια τέτοια ημέρα...

... θα ήθελα να είμαστε εκεί και να περπατάμε για ώρες,


να μπαίνουμε και να ψάχνουμε στα μαγαζιά



στις
γκαλερί,





να γινόμαστε ένα με τα πλήθη στους δρόμους, στο Πομπιντού,


να πίνουμε τον καφέ μας στο πεζοδρόμιο,

να δειπνούμε κάτω από τις μουσικές του Pompougnac


και τέλος το βράδυ προτού πάμε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου,


να πίνουμε το τελευταίο μας ποτό στην Alma Marceau, προσπαθώντας να χορτάσουμε με τέτοιες εικόνες ...


... και να διατηρήσουμε το όνειρό μας ζωντανό, για χρόνια πολλά ακόμη!



16 Ιαν 2007

Τα θυμάται κανένας τα Velosolex?

Περιδιαβαινοντας πριν λίγο το αγαπημένο μου Παριζιάνικο blog του Eric, είδα ότι το σημερινό post ήταν αφιερωμένο στα μοτοποδήλατα Velosolex.


Ήταν αρχές της δεκαετίας του '80 όταν οι περισσότεροι φίλοι και συμαθητές μου - τότε στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου - αγοράζαμε τα πρώτα μας αγωνιστικά ποδήλατα. Τρεις μάρκες θυμάμαι τότε έκαναν θραύση. Τα Rayleigh, τα Peugeot και μακράν πιο δημοφιλη από όλα τα Velosolex (Βελοσόλεξ τα προφέραμε τότε, λες και ήταν αγγλική μάρκα). Ειδικά τα γυναικεία μοντέλα της Βελοσόλεξ ήταν τρομερά δημοφιλή και οι περισσότερες φίλες μου διέθεταν από ένα.

Αν κάτσω να γράψω κάτω όλα αυτά που θυμήθηκα, τους συνειρμούς που μου γεννήθηκαν, δεν θα σταματήσω να γράφω μέχρι αύριο.
Το ποδήλατο ήταν σημαντικό μέρος της ζωής μου στα εφηβικά μου χρόνια.

Το γεγονός ότι μεγάλωσα σε ένα ήρεμο προάστειο, όπως ήταν τότε ο Παράδεισος Αμαρουσίου και το Πολύδροσο, έδωσε την ευκαιρία σε μένα αλλά και σε όλα τα παιδιά που μεγαλώσαμε εκεί τότε, να κάνουμε άπειρα χιλιόμετρα με τα ποδήλατά μας. Πολλοί δε φίλοι διακριθήκαν σε Πανελλήνια πρωταθλήματα και άλλους αγώνες.


Πολλά κεφάλια ανοίξαμε, πολλά χέρια και πόδια σκίσαμε, αλλά ευτυχώς δεν είχαμε ποτέ κανένα άσχημο ατύχημα, που να μας αφήσει κάποιο εμφανές κουσούρι.

Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, λαμπάδα πρέπει να πάμε να ανάψουμε όλοι εμείς που τρεχαμε με τα ποδήλατά μας από το πρωί ως το βράδυ και με όλες αυτές τις ... ουκ ολίγες ανοησίες που κάναμε.

Όσο σκέφτομαι την Αμαρουσίου Χαλανδρίου...
... αλλά αυτό είναι θέμα για ένα άλλο ποστ!

  • Εγώ επί τη ευκαιρία και για να ευχαριστήσω τον Eric για όλα αυτά τα ανεπανάληπτα ποστ που έχει χαρίσει σε όλους εμάς τους εραστές του Παρισίου, θα καλέσω όσους πιστούς, να προσέλθουν και να ψηφίσουν για το καλύτερο γαλλικό blog στην κατηγορία photos, εδώ.

22 Δεκ 2006

Συμβουλές προς Ταξιδιώτες εις Παρισίους!

Ο διάσημος πλέον φίλος κ.Τάκης, που από το Σάββατο θα βρισκεται στο Παρίσι μετά της συζύγου και δύο δεσποινίδων ετών 9, μου ζήτησε κάποια μέρη για βόλτα, φαγητό, shopping.
Οι φίλοι μου θα πάνε στην Ντισνεϋλαντ για 2 ημέρες και μετά θα μείνουν κοντά στην διάσημη Place Pigalle!
  • Βερσαλλίες. Θα χαθεί 1 πρωινό ολόκληρο εκεί. Κουραστική διαδρομή μες στο κτίριο, αλλά θα συνιστούσα σε περίπτωση μη βροχερής ημέρας, να πάρετε το λεωφορειάκι και να πάτε στα θερινά ανακτορα και στο bistro δίπλα στην λιμνούλα. Αν θέλετε μπαίνετε και στην λιμνούλα και τραβάτε κουπί πάνω κάτω. Το τοπίο είναι εξαιρετικό, αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι μιας και είναι χειμώνας και τα φύλλα από τα δέντρα έχουν πέσει ίσως να μην είναι και η καλύτερη επιλογή.
Προς τας Βερσαλλίας!
Στην αίθουσα των νικητών (?)
Προσέξτε τον κυριο που ξαποσταίνει κάτω στο πάτωμα. Συνηθίζεται πολύ αυτό στο Παρίσι και όχι μόνο στα fnac.
Σας θυμίζει κάτι αυτή η εικόνα? Σε κάποιο βιβλίο ιστορίας πρέπει να ήταν!

Αυτή η αίθουσα μου έμεινε πιο πολύ στις Βερσαλλίες.
Μην διστάσετε να πάρετε ηλεκτρονικό ξεναγό σε όποιο Μουσείο ή μεγάλη έκθεση βρεθείτε. Κοστίζει 7-8€ και αξίζει πολύ περισσότερο από κάθε οδηγό που μπορεί να βρείτε.
  • Notre Dame! Μην κάτσετε στα μαγαζιά τριγύρω για φαί ή καφέ. Πανάκριβα, χωρίς λόγο. Εκτός από αυτα που βρίσκονται στην αριστερή πλευρά όπως κοιτάμε την είσοδο.
  • St. Etienne για βόλτα σε μαγαζιά!
  • Lafayette αν και πέφτουν κορμιά συνήθως...
  • Rue Montaigne (Φάτε μάτια ψάρια). Όλα τα γνωστά μαγαζιά υψηλής ραπτικής και από τα καλύτερα εστιατόρια στο Παρίσι, ακριβά και μη. Στον από κάτω δρόμο (Rue Goujon) είναι και η αντιπροσωπεία με τις Aston Martin. Πίσω από το εκπληκτικό Plaza Athenee, στην είσοδο του οποίου παρκάρουν λιμουζίνες, και μαύρες lamborgini και Ferrari, βρίσκεται ένα ακόμη αριστοκρατικό ξενοδοχείο, το La Tremoille και στην γωνία από κάτω Rue Chambiges και Rue du Boccador βρίσκεται ένα σπίτι, όπου είναι γεμάτο εκπληκτικούς πίνακες, σαν αυτόν από κάτω:
(9 στις 10 φορές που πέρασα είχαν ανοιχτά παντζουρια και κουρτίνες!) Πάρτε λίγο μάτι αξίζει πολύ περισσότερο από ότι φαίνεται στην φωτογραφία.

  • Στην ίδια περιοχή συστήνω για φαί το Chez Andre, γνήσιο γαλλικό μπιστρό με εκπληκτική εξυπηρέτηση. Ζητήστε τα σαλιγκάρια του, τα φιλέτα του, την πάπια του και τώρα που είναι και η εποχή τους ένα πιάτο στρείδια μέχρι εκεί πάνω. Αν ζητήσετε από την σερβιτόρα δύο γλυκα στο τέλος αντί για ένα, που είναι η παράδοση, όπως έκανα εγώ την πρώτη ημέρα που θόλωσε το μάτι μου, θα σας μάθει όλο το μαγαζί, γιατί θα σας δείχνουν όλοι λες και είστε ένας νέος Ovelix! Γενικά στη Γαλλία παραγέλνουμε ένα πιάτο έκαστος. Σαλάτα ή ορεκτικό, κυρίως πιάτο, γλυκό! Αν παραγγείλετε κάτι άλλο, τους βραχυκυκλώσατε!
  • Τα κρασιά είναι όλα εξαιρετικά, οπότε μην δώσετε για κάποιο πάνω από 35€. Εμείς πίναμε το δικό τους, γύρω στα 20-25€ το μπουκάλι! Πολύ καλό και το εστιατόριο ακριβώς διαγώνια απέναντι αλλά και ένα ιταλικό λίγα μέτρα πιο πέρα.
  • Εκεί κοντά βρίσκεται και το καλύτερο Μαροκινό της Γαλλίας,το El Mansour, το οποίο θέλει γύρω στα 80-100€ το άτομο με κρασί, αλλά είναι για γνώστες της κουζίνας. Συνιστώ αρνάκι. Είναι απλά λουκούμι. Μιλάνε άψογα αγγλικά, οπότε μην διστάσετε να τους ρωτήσετε τα πάντα. Μην περιμένετε εκεί belly dancing, αλλά για να φανταστείτε τι σημαίνει γαλλικό savoir vivre, οι κατάλογοι που φέρνουν στις γυναίκες δεν περιέχουν τιμές!
  • Εκπληκτικό Λιβανέζικο στην Avenue Marceau. Νομίζω λέγεται Noura. Ο ιδιοκτήτης μιλάει λίγα ελληνικά και προσφέρει και ελληνικο καφέ στο τέλος. Στον ίδιο δρόμο βρίσκεται και το Μουσείο Μόδας του ......Yves Saint Laurent, (το θυμήθηκα)!
  • Palais de Tokyo. Σύγχρονη τέχνη, όμορφο καφέ και εστιατόριο σε ασυνηθιστο, προχωρημένο (δηλαδή σα να λέμε ή σου αρέσει ή έφυγες κατευθείαν!) περιβάλλον. όταν έχει λιακάδα, είναι εκπληκτικό σημειο, γιατί έχεις θέα τον Πύργο του Eiffel ακριβώς μπροστά και εκατοντάδες κόσμου να κάθονται στα σκαλοπάτια του.
  • Rue Faubourg St Honore. Εκτός από την Προεδρική Κατοικία, βρίσκονται πολύ όμορφα μαγαζιά, γκαλλερί, γραφεία και μπιστρό. Εκεί θα βρείτε και την καλύτερη μπαγκεττα για το 2006! Είναι τεράστιος σε μήκος δρόμος, οπότε μην απομακρυνθείτε και τρελλά από το κέντρο. Σε κάποιο σημείο, του φτάνει στην πλατεία μπροστά από τον Λούβρο (από την πίσω είσοδο, όχι εκεί που είναι η πυραμίδα). Εκπληκτικό club restaurant πάνω σε αυτή την πλατεία, το Le Cab! Με τραπεζάκια-κρεβάτια, πριβέ αίθουσες, τραβεστί dj's, μοντέλα αλλά όταν λέμε μοντέλα, εννοούμε αυτά που παίζει από το πρωί ως το βράδυ το Fashion TV. Σε όλα τα club παραγγέλνουμε μπουκάλι και όχι ποτό, γιατί το ποτό τους πίνεται σε υπερβολικα μικρές μεζούρες, όπως δεκαετίες πριν το βερμούτ στην Ελλάδα. Ή πάρτε ποτήρι σαμπάνια. Αυτό συνηθίζεται και περισσότερο. Σε όποιο κλαμπ πάτε αν έχετε το σωστό χαρτονόμισμα στην παλάμη, αέρα και οι άντρες αν φοράτε κουστούμι,μπαίνετε σε όποιο πάρτυ θέλετε όσο πριβέ και αν είναι. Πείτε ότι είστε και έλληνες. Πιάνει!!!
  • Place Madeleine (shopping με πιο λογικές τιμές και όλες τις γνωστές και σε εμάς φίρμες)!
  • Maison du chocolate! πανακριβο, αλλά γεμάτο γιαπωνέζους που ψωνίζουν με το κιλό. Μια καλή εφόρμηση, μπορεί να κοστίσει μέχρι και 200€. Πάρτε σοκολάτα πλάκα γεμάτη ξηρούς καρπούς με το κιλό!!!
  • Maison des arts et Metiers ή αλλιώς το Γαλλικό ΤΕΕ!
  • Boulangerie!!!! (καλές bouangerie όπου έχει μεγάλη ουρά, όπως π.χ. εδώ :La fournée d'Augustine, 96, rue Raymond Losserand, 14th arrondissement)
  • La Defence (δεν έχω πάει αλλά μία βόλτα νομίζω ότι επιβάλλεται)
  • Και πάμε στο κεφάλαιο Le Marais.... Μια κυριακατικη βόλτα από την στάση St Paul μέχρι και την Πλατεία Des Vosgues με τα γραφικά bistrot
Περιμετρικά της Place de Vosgues, βρίσκονται gallery και μπιστρο
Klearchos, philos again στην Place de Vosgues 29/02/04
  • και τις πολύ καλές galleries. Αν θελετε να ψωνίσετε από γκαλερί, μην ξεχάσετε να παζαρέψετε. Άλλη τιμή για πληρωμή με κάρτα με δόσεις, άλλη τιμή για κάρτα cash, άλλη για cash με κανονική απόδειξη και άλλη για cash με μειωμένη απόδειξη!!! Η τιμή έτσι μπορεί να κατέβει και μέχρι 50% από αυτή που αρχικά θα ακούσετε! Αγαπημένες μου στάσεις σε αυτή την διαδρομή, είναι μια στάση στο μαγαζί με τα αρώματα (κερί με άρωμα κέδρου, το αγαπημένο μου), και το Gamin de Paris με την εκπληκτική του ατμόσφαιρα και τις ΦΟΒΕΡΕΣ ΤΑΡΤΕΣ ΤΟΥ!


  • Το εστιατόριο στην κορυφή του Pobideau ( Georges το λένε αν δεν με απατάει η μνήμη μου, είχε ανακηρυχθεί και μες τα 10 πιο ντιζαινάτα εστιατόρια στον κόσμο) καθώς και το Hotel Costes, ανήκουν στην ιδια οικογένεια, και έχουν το ιδιο υψηλό service και ποιότητα. Τα συνιστώ και τα δύο ανεξαιρέτως. Όσοι πάτε στο Costes, αφού βάλετε κάποιον από το ξενοδοχείο που μένετε, να σας κλείσει τραπέζι, γιατί αλλιώς δεν..., όταν φτάσετε ρωτήστε στη ρεσεψιον αν ειναι εκεί η Δέσποινα. Η Δέσποινα είναι μία ελληνίδα που μοιάζει τρομερά με την Μενουνος, και η οποία μόλις αντιληφθεί Έλληνα στο μαγαζί, γίνεται χαλί να την πατήσεις. Να είστε διακριτικοί με τα μοντέλα-σερβιτόρες, και με τους celebrities. Μόνιμος θαμώνας εκεί είναι ο Koustouritsa και o Yves Saint Laurent! Αν είστε εκεί κοντά πεταχτείτε δίπλα στην Place Vendome, να χαζέψτε τα πιο ακριβα κοσμηματοπωλεία, το Ritz Hotel, το μαγαζί του Armani, με τις υπέροχες βιτρίνες του.
  • Κυριακή στο Pobideau, εκτός από το μόνιμο Μουσείο που διαθέτει και τις διαφορες εκπληκτικές εκθέσεις που μονίμως φιλοξενεί, θα χαζέψετε και θα γελάσετε με τα happenings που γίνονται στην πλατεία, αν και τώρα λόγω κρύου, δεν θα δείτε και πολλά. Πολύ ωραία και τα διάφορα καφέ τριγύρω στην περιοχή. Μην παραξενευτείτε αν στην γενικότερη περιοχή γύρω στο βράδυ, βρείτε πολλά gay ζευγάρια.
  • Δημαρχείο (μέχρι το απογεματάκι, γιατί μετά κυκλοφορούν διάφοροι ύποπτοι τύποι εκεί κοντά στο άλσος.)
  • Bόλτα με το πλοίο στον Σηκουάννα. Αξίζει όλο τον χρόνο, και έχει και πολύ καλό φαγητό από όσο μου έχουν πει.
  • Στον πύργο του Eiffel, δεν αξίζει να περιμένετε με τις ώρες και να δώσετε 40€ το άτομο για να ανέβετε τέρμα πάνω. Πηγαίνετε στην Defense, στον πύργο πάνω ή στην Μονμάρτη ή το Pobideau για ωραία θέα.
  • Αξίζει μία βόλτα στην Rue Rivoli από την La Concorde μέχρι το Λουβρο για να χαζέψετε τις διάφορες αντικερί και παλαιοβιβλιοπωλεία.
  • Επίσης MUST η βόλτα στις καλύτερες gallery στο δρόμο από Musee d' Orsay προς Notre Dame. Χωθείτε προς Boulevard Saint Germain. Σε τυχόν ψώνια, ζητάμε επίμονα παζάρια, γιατί έχουν την τάση να γδέρνουν όποιον δεν μιλάει γαλλικά, αλλά και αποδείξεις!!! Οι Γάλλοι έχουν την τάση να μην δίνουν αποδείξεις!!!
  • Στην Μονμάρτη συστήνω Rue Lepic, για να δείτε έναν εκκεντρικό ζωγράφο ANDRE MARTINS DE BARROS, που ζωγραφίζει αλά .....

  • Champs d' Elysee Για οσους γουστάρουν αυτοκίνητα, πηγαίνετε στα μαγαζιά της Renault, Πεζό, Σιτροέν πάνω στην Λεωφόρο. Μπορείτε να μπείτε και να δείτε αντίκες ή concept cars και να απολαύσετε τον καφέ σας ή φαγητό στα εστιατόρια που διαθέτουν. Εκεί θα βρείτε και fnac και Virgin, αλλά θεωρώ ότι είναι λάθος να ξοδέψετε σε αυτά έστω και 5 λεπτά. Απλά μπείτε για να δείτε την Γαλλική νεολαίο πως διαβάζουν ή ακούν μουσική χάμω στο πάτωμα.
  • Αψίδα του Θριάμβου. Κάθε απόγευμα έχουν ένα τελετουργικό με βετεράνους του Πολέμου. Δεν λέει κάτι.
Γενικά τα μαγαζιά δεν είναι πολύ ακριβά στα ρουχα τους. Και στα μεγάλα μαγαζιά θα βρείτε κόσμο να σας εξυπηρετήσει στα αγγλικά. Το ίδιο ισχύει και για τα καλά ξενοδοχεία ή για τα καλά εστιατόρια.
Για αγορά τυριών ή κρασιού, μην διστάσετε να μπείτε στα διάφορα delicatessen ή κάβες και να ζητήσετε την βοήθειά τους. Μην πάρετε ακριβά κρασιά. Και τα φτηνά τους αν δεν είναι σε βιτρίνες, αλλά σκονισμένα στα υπόγειά τους, είναι super!
Γλυκά δοκιμάστε παντού. Είναι κορυφή σε όλα. Μικρή απογοήτευση το μιλφέιγ, το οποίο το φριάχνουν διαφορετικά από εμάς. Πιο λιτά...
Στις Κρέπες είναι κορυφήετσι μου λέει η γυναίκα μου και άλλοι φίλοι, γιατί εγω μία φορά έφαγα μόνο, αλλά αν δείτε μαγαζί εξειδικευμένο μην διστάσετε να δοκιμάσετε.
Αγαπημένη μου πλατεία και η Alma Marceau, όπου το βράδυ στα 5 πρώτα λεπτά κάθε ώρας βλέπεις χωρίς εμπόδια το πύργο του Eiffel σε κοντινή απόσταση να αναβοσβήνει με χιλιάδες φωτάκια! Καθίστε στο γωνιακό μαγαζί, με θέα τον Πύργο και δενθα μετανιώσετε. Δεν είναι ακριβό, και το βράδυ είναι σχεδόν άδειο. Το μεσημέρι είναι γεμάτο όπως και όλα τα γύρω από τριγύρω εργαζόμενους.


Όλα αυτά τα έγραψα επί τροχάδην για να προλάβω την αναχώρηση του κυρ Τάκη. Θα το ανανεώνω συνεχώς και θα το εμπλουτίζω με links, και υποδείξεις που μου γίνουνε.

Links:
www.paris.org Οπωσδήποτε να το επισκεφτείτε για να συμβουλευτείτε κάθε έκθεση ή γεγονός που λαμβάνει χώρα κάθε ημέρα στο Παρίσι. Οδηγίες για ότι φανταστείτε. Δρομολογια, τηλέφωνα, links.
parisbreakfasts.blogspot.com Για γλυκά, και ωραία μέρη για καφέ
parisdailyphoto.blogspot.com Για όσες μικρές και μεγάλες εκπλήξεις κρύβει το Παρίσι.

(συνεχίζεται...)

6 Νοε 2006

Προς όλους τους "Παριζόπληκτους" φίλους.

Μπαίνοντας πριν λίγο στο blogger.com να εφαρμόσω κάτι scripts που βρήκα, στο template του Blog μου, εκεί στην αρχική σελίδα (που περνάνε σαν σίφουνας, τα blogs που έχουν καινούρια posts), το μάτι μου έπεσε πάνω σε μία κωδική λέξη, που πάντα με κάνει να σταματάω και να κοντοστέκομαι, όπου και να την πετύχω!

Είναι η λέξη:
Αυτή η λέξη μου έχει κάνει τρελλή ζημιά στην ψυχική μου ηρεμία. Και μάλιστα όταν είδα δίπλα της και την λέξη breakfasts, λέω δεν μπορεί, κάτι ενδιαφέρον πρέπει να κρύβεται εκεί πέρα.

Και μπήκα, και είδα αυτό και αυτό και αυτό και ... ,

και τώρα σας αφήνω, γιατί το έπαθα το υπογλυκαιμικό σοκ και τρεχω κάτω στο εστιατόριο, μπας και βρω κάτι να με ηρεμήσει.



Αν δεν με καλύψει η ταπεινή lacta, με βλέπω να παραγγέλνω από εδώ... Έχω δοκιμάσει πολλά από τα προϊόντα τους και είναι μια πραγματικά μοναδική εμπειρία. Τολμώ να πω ανώτερα και από τα επίσης υπέροχα Godiva!
Ή μήπως να δοκιμάσω να παραγγείλω από τα chocolats-pralus, όπου στο site τους βρήκα και την εκπληκτική φωτογραφία αυτου του post.

Θα επιστρέψω σίγουρα πολλές φορές σε αυτό το υπέροχο blog!