Είναι ειρωνία...

Διαβάζω στην σημερινή Καθημερινή αλλά και στην (πολύ ενδιαφέρουσα και ευαισθητοποιημένη) ιστοσελίδα του Γ.Α.Παπανδρέου:

Αναμένεται «βροχή» προσφυγών

Σε κατάσταση επιφυλακής βρίσκονται ήδη οι νομικές υπηρεσίες του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ προκειμένου να αντιμετωπίσουν το δεδομένο κύμα προσφυγών από μη κυβερνητικές οργανώσεις και διεθνείς οργανισμούς τόσο αναφορικά με τη χρήση βομβών φωσφόρου σε κατοικημένες περιοχές, όσο και για τον βομβαρδισμό σχολείου του ΟΗΕ στην πόλη της Γάζας. Hδη η Διεθνής Αμνηστία υποστήριξε χθες ότι ο ισραηλινός στρατός παραβίασε τη διεθνή νομιμότητα, κάνοντας χρήση βομβών φωσφόρου σε κατοικημένες περιοχές. «Η χρήση του συγκεκριμένου όπλου επιτρέπεται μόνο στο πεδίο της μάχης», τόνισε η εκπρόσωπος της οργάνωσης, Ντονατέλα Ροβέρα. «Πρόκειται για όπλο που μπορεί να προκαλέσει μαζικούς θανάτους και η ρίψη του σε κατοικημένη περιοχή συνιστά έγκλημα πολέμου», πρόσθεσε η ίδια. Το Ισραήλ, πάντως, επιμένει ότι χρησιμοποίησε τις βόμβες φωσφόρου μόνο ως παραπέτασμα καπνού προκειμένου να διευκολύνει τις κινήσεις των στρατιωτών του.

Την ίδια στιγμή, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν, χαρακτήρισε «απαράδεκτες» τις επιθέσεις εις βάρος κτιρίων του Oργανισμού και ζήτησε να αποδοθούν ευθύνες για το μακελειό στο σχολείο της Γάζας. «Οι επιθέσεις εις βάρος κτιρίων των Ηνωμένων Εθνών αποτελούν εξοργιστικό και συνάμα απαράδεκτο γεγονός», δήλωσε. «Πρέπει να διεξαχθούν πλήρεις έρευνες και η ανάγκη απόδοσης ευθυνών μέσω ενός αμερόληπτου δικαστικού συστήματος είναι προφανής», συμπλήρωσε ο ίδιος.

Η Διεθνής Επιτροπή για την Ατομική Ενέργεια, τέλος, δεσμεύθηκε ότι θα ερευνήσει την καταγγελία του Αραβικού Συνδέσμου ότι ο ισραηλινός στρατός έκανε χρήση πυρομαχικών απεμπλουτισμένου ουρανίου στη Λωρίδα της Γάζας.

Και σκέφτομαι...

Να έχουν σκοτωθεί άμεσα 1300 άτομα,

χιλιάδες ακομη να είναι τραυματίες σοβαρά,

να έχουν χαθεί ολόκληρες οικογένειες με μία και μόνο ρίψη βόμβας

ένας λαός και μία γενιά παιδιών με το τραύμα του πολέμου να παραμένει για όλη τους την ζωή ανεπουλωτο και να...

... λέμε όλοι μας ότι το έγκλημα πολέμου είναι η ρίψη βομβών λευκού φωσφόρου... μόνο... το βρίσκω υποκριτικό τουλάχιστον.




Όλος ο πόλεμος είναι ένα έγκλημα.

Κάθε πόλεμος είναι ένα έγκλημα.

Η αφαίρεση κάθε ζωής είναι ένα έγκλημα.

Είτε αυτή γίνεται με τρόπο ακαριαίο, είτε με τρόπο πιο μακροπρόθεσμο και λιγότερο άμεσο και φανταχτερο...


All photos via TheBoston.com

Αλίμονο...

Η παρακάτω είδηση από την στήλη Πρόσωπα και Προσωπεία με αριθμούς του Χρ. Μιχαηλίδη στην Ελευθεροτυπία της 26/01/2008:

110 χρόνων έφυγε από τη ζωή ο Λουί ντε Καλενάβε, ο γηραιότερος άνδρας στη Γαλλία, βετεράνος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, από τον οποίο, πόλεμο, έχει μείνει πλέον στη Γαλλία μόνον ένας επιζών. Τις λίγες φορές που μίλησε δημόσια, με απλά και συνταρακτικά λόγια είπε για τη φρίκη των πολέμων και αρνήθηκε να παραλάβει στρατιωτικό παράσημο που του απονεμήθηκε, λέγοντας

«αλίμονο αν θα πρέπει να είναι ευγνώμων κάποιος που τιμάται επειδή αναγκάστηκε να σκοτώσει συνανθρώπους του».

Το 1999, όμως, αποδέχτηκε σεμνά την υψηλότερη διάκριση της χώρας του, που είναι το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής.

Υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που φαίνεται να μην αποδέχονται την "απαλλαγή" που τους δίνει μία κυβέρνηση ή η κοινωνία και ακολουθούν ακόμη την ηθική της ψυχής και του μυαλού τους.
Εύχομαι πλέον να αναπαύεται εν ειρήνη η ψυχή σου Λουί ντε Καλενάβε.

"Iraqi players do what leaders have not"

Αλλοι σημερινοί τίτλοι από το διαδίκτυο:

Gunfire, tears as Iraqis celebrate soccer win (via Reuters)

Iraqis Unite Over a Big Soccer Win (Via Time)

Iraqis Leap at a Reason to Celebrate (via NYT)


"Ήταν μία από τις σπάνιες στιγμές τα τελευταία τέσσερα χρόνια πολέμου που οι Ιρακινοί δεν είχαν να χωρίσουν κάτι." (via in.gr)



Όταν οι αιτίες και οι αφορμές που κάνουν τους ανθρώπους να μισούνται και να αλληλοεξοντώνονται είναι τις περισσότερες φορές ηλίθιες και βασισμένες σε αρχέγονα αίτια και ένστικτα,
αλλο τόσο...

... και οι αιτίες και οι αφορμές που μπορεί να ενώσουν ένα σωρό διαφορετικούς ανθρώπους και να ξεχάσουν έστω και προς στιγμή τα μίση τους μπορεί να είναι ακόμη πιο ηλίθιες και εξίσου βασισμένες σε αρχέγονα αίτια και ένστικτα.

"...It took a beautiful arching corner kick and a textbook-perfect header to bring unadulterated joy to millions of people across this war-ravaged country."

via WashingtonPost


ο τίτλος της είδησης από το feed του CNN.

"Αυτό πότε θα αναστηθεί;"

Από τον μοναδικό, καυστικό και δυστυχώς ... πάντα επίκαιρο Καιρό στην Ελευθεροτυπία της 08.04.07.

Δείτε και το τελευταίο του post, και αν δεν σας έχει κάτσει βαρύ το κατσικάκι περάστε και από αυτό το site, που μιλάει για την κλεμμένη παιδική ηλικία...

Αν για κάποιους ο πόλεμος είναι παιχνίδι....

ας απομακρύνουμε απο το παιχνίδι τους, όλους αυτούς που απλά αποτελουν σκέτα νούμερα παράπλευρων απωλειών ....


και να τους προσφέρουμε πέρα από την ψυχική τους ηρεμία και γαλήνη, ένα πιάτο φαί, ένα καταλυμμα, στα παιδιά ένα διαφορετικό παιχνίδι από αυτό του πολέμου και ... το κυριότερο....



... την ζωή τους!

International Rescue Committee
The IRC has been aiding and rescuing from conflict areas for more than 70 years. Help at www.theirc.org

Την καμπάνια αυτή την βρηκα ταυτόχρονα σε τρία blogs (1, 2, 3). Κάτι σημαίνει αυτό. Δεν χρειαζόμαστε άλλο Λίβανο για να ξυπνήσουμε από τον λήθαργό μας και να είμαστε σε επαγρύπνηση. Οι πόλεμοι δυστυχώς συνεχίζονται κάθε ημέρα που περνάει γύρω μας. Και σίγουρα το να βοηθησεις αυτούς τους ανθρώπους δεν αποτελεί την τελική λύση.
Μία τέτοια κίνηση δεν βοηθάει μόνο αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκονται σε τέτοιες δυσάρεστες καταστάσεις, τις ίδιες που βρίσκονταν οι δικοί μας άνθρωποι και οι προγόνοι μας χρόνια πριν, στις Μικρασιατικές καταστροφές, στους Παγκοσμίους πολέμους ή πιο πρόσφατα στην Κύπρο, ...
... βοηθάει και εμάς να μην χάσουμε την μνήμη μας και να μην σβήσει την ελπίδα μας για ένα καλύτερο αύριο.

"Massacre in Gaza: I remained silent, for I was not Palestinian"

Την φράση αυτή την δανείστηκα από τον τίτλο του χθεσινού post του blog μιας Παλαιστίνιας μάνας στην Γάζα. Λέγεται Raising Yousuf, Unplugged. Διαβάστε το, για να καταλάβετε τι εννοεί.
Στην Παλαιστίνη παρομοιάζουν και συγκρίνουν το μακελειό στην Γάζα χθες τα ξημερώματα, με το Μακελειό στην Κανά του Λιβάνου.

Αξίζει κανείς να διαβάσει με προσοχή, όλα τα σχετικά blogs που μεταφέρουν μαρτυρίες ανθρώπων για τις τελευταίες αιματηρές εξελίξεις στην περιοχή της Παλαιστίνης.


Μέσα από όλη αυτή την καινούρια καταστροφή και τον ανθρώπινο πόνο, θα ήθελα πολλά να πω, αλλά σίγουρα ένα πράγμα μόνο θα ήθελα να ευχηθώ.

Είθε αυτή η καταδικαστέα επίθεση του Ισραηλινού κράτους να αποτελέσει ένα έναυσμα, να μας αφυπνίσει όλους, και ιδιαίτερα εκείνους που μπορούν να επηρρεάσουν και να επιτευχθεί μία λύση και για την πολύπαθη Παλαιστίνη, όπως ακριβώς έγινε και με το μακελειό στην Κανά.

Αν και φοβάμαι ότι το πρόβλημα στην Παλαιστίνη, δυστυχώς είναι πολύ πιο περίπλοκο από αυτό του Λιβάνου, οι πληγές πλέον είναι βαθιές και χρόνιες και πάρα πολύ δύσκολα μπορεί να κλείσουν ...