Gaza on my mind

Οι Ισραηλινοι κατά την προσφιλή τους μέθοδο διαλέξανε και πάλι να χτυπήσουν μέρες Χριστουγέννων τον αγαπημένο τους σάκο του μποξ, τους Παλαιστινίους της Γάζας. Αυτη την φορά το παρακάνανε και κινδυνέψανε να εκτοπίσουν από την πρώτη είδηση των δελτίων τα χιόνια και τις όμορφες βιτρίνες των όμορφα φωτισμένων και στολισμένων μεγαλουπόλεων. 


Δύσκολα βλέπω να γίνεται πάλι κάτι... Ο κόσμος αδιαφορεί. Όπως αδιαφόρησε και πάλι πρόσφατα με το παιχνίδι κουκουλοφόρων και αστυνομικών. Όπως αδιαφορεί καθημερινά για όλα εκείνα τα ... 

"Πολλά πεθαμένα παιδιά στα Εξάρχεια. 

Άλλα στα γρήγορα με μία σφαίρα.

 

Τα περισσότερα αργά αργά με ενέσεις και σκόνη..." 

Ο κόσμος ο ίδιος που σπεύδει να μιλήσει αμέσως και να περηφανευτεί για τα "δικά του παιδιά" αν είχαν τύχη και αντί για μια σύριγγα στο χέρι είχαν καρφωμένο ένα χρυσό ευρωπαϊκό ή ολυμπιακό μετάλλιο στο στήθος.

Πόσο μάλλον να περιμένουμε ο κόσμος να μιλήσει για όλα εκείνα τα παιδιά που θαφτήκανε ζωντανά μεσα σε ερείπια. 

Πόσο μάλλον να περιμένουμε ο κόσμος να μιλήσει για όλα εκείνα τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει σε κατεχόμενα και δεν έχουν ζήσει στιγμή πραγματικής ελευθερίας.

Πόσο μάλλον να περιμένουμε ο κόσμος να μιλήσει για παιδιά των οποίων οι γονείς δεν έχουν την πολυτέλεια να μιλάνε καν για την επερχόμενη οικονομική κρίση, γιατί βιώνουν μία ατελείωτη τρισχειρότερη οικονομική κρίση εδώ και χρόνια που τους έχει στερήσει τα στοιχειώδη...

Πόσο μάλλον να περιμένουμε ο κόσμος να κινητοποιηθεί για αυτά τα παιδιά..

PLEASE NOTE THAT THIS DRAWING IS COPYRIGHTLESS.
you are strongly encouraged to post it, print it, stick it on the walls of your city, and share it by any means with the biggest number of people you may know.
please do mention/tag/link the author or the blog (mazenkerblog.blogspot.com) when it is possible.

Για αυτά τα παιδιά και τους γονείς τους, μπορεί και πάλι να προσευχηθώ.

Να ανάψω ένα κερί.

Δεν ξέρω αν ένα εκατομύριο κεριά θα φωτίζανε τόσο δυνατά, έτσι ώστε να θορυβηθουν αυτοι που μπορουν να σταματήσουν αυτή την νέα χυδαιότητα.

Πιστεύω όμως ότι ένα εκατομύριο ποστ έστω και μόνο με αυτά τα δύο σκετσάκια που προσφέρει προς αναδημοσίευση ο Λιβανέζος Mazen Kerbaj θα μπορούσαν να δείξουν ότι ο κόσμος δεν κοιμάται εντελώς και να ταρακουνήσουν σημαντικά τις κυβερνήσεις για  να σταματήσει και πάλι αυτή η νέα σφαγή.

Gaza - The biggest prison in the world

[picture by Laila El-Haddad, via]

thanks to the Israeli occupation
now after 36 hours of cut of the electricity in my flat,i will be able
to wash my cloths
to have my shower
to use the electrical elevator
to buy bread
my daughter can do her home work ,
i can watch television and loudly shout :
long live Mr. Bush and israel for this big blessing electricity , in Gaza
and i donot need to worry about 1.5 million population , who live under this cruel seige , wher ewe donot have cement to build our homes or our graves , wher emy patients die daily due to lack of proper treatment in Gaza and donot have accesability to furthur treatment abroad bcse of borders closure .
no need to worry about lack of diffrent sorts of medications inside our hospitals
no need to worry about increasing number of children , who suffer of malnutrition
due to lack of proper food , as an outcome of poverty
no need to worry about increasing number of women and children who suffer of postraumatic stress disorders,
no need to feel of insecurity, inside or outside my home , as the isreali raids continue against
Gaza.
no need to worry about my restriction of movement , and inability to travel , even to the west bank (last week one of my fiends in the WB ,passed away , and i could not go to pay my last look and say goodbye )
i am too greedy person and nagging too , i should be happy and content ,in my beatiful big cage , and welcome electricity and be very gratfull to my occupier

with lots of love , from Mona who lives in the 21st century and under occupation !!!!!!!!!!!!!!!!


H Μόνα εγράψε και άλλα δυο κειμενα. Τις τελευταιες 10 ημέρες δεν έχει γραψει τίποτα. Ίσως να ήθελε να γραψει και άλλα κείμενα, αλλά χωρίς ηλεκτρικό μάλλον της είναι αδύνατο. Όταν το ηλεκτρικο έρχεται για λίγο και φεύγει, το μυαλό της είναι σε άλλα πιο βασικά για την επιβίωση θέματα.


Σήμερα 23 Φεβρουαρίου διοργανώθηκε μία Παγκόσμια Ημέρα Δράσης για τον Τερματισμό του Αποκλεισμού της Παλαιστίνης.
Ας βοηθήσουμε να ακουστεί η φωνή της Μόνα και του καθενός και καθεμιάς από τα 1,5 εκατομύρια σύγχρονων Ελεύθερων Πολιορκημένων στην Λωρίδα της Γάζας. Να απαιτήσουμε να στρέψουν τα κράτη μας τα βλέμματα στην Παλαιστίνη και να βρεθεί επιτέλους μια λύση.

World Press photos 2007

American soldier resting at bunker, Korengal Valley, Afghanistan, 16 September

Δεν είδα να αλλάζει κάτι σημαντικά από πέρσι στα φετινα βραβεία φωτογραφίας του τύπου. Στην θεματολογία αναφέρομαι.

Απλά φέτος αντί για Παλαιστίνη και Λίβανος φορέθηκε περισσότερο Πακιστάν και Αφγανιστάν.

Από εκεί λοιπόν θα διαλέξετε φέτος διαμελισμένα πτώματα, πεθαμένα βρέφη και άλλα τέτοια θεαματικά. Η φτώχεια και οι αρρώστιες παραμένουν hot στην Αφρική. Λίγο Ανταρκτική, λίγο sports, λίγο δω και απο κει...

Φωτογραφίες βουτηγμένες μες την σιωπή και την αδράνειά μας.

Φωτογραφίες βουτηγμένες στις αμαρτίες μας...


... και την βλακεία μας!


Δεν έβαλα άλλες φωτογραφίες λοιπόν.

Προτιμώ να αναρτήσω 2 banners (που έφτιαξε ο JohnyQ) για τον τερματισμό της πολιορκίας της Γάζας από τους Ισραηλινούς.

Γιατί από ότι φαίνεται παίρνοντας το μάθημα τους οι Ισραηλινοί από τον πόλεμο του Λιβάνου, που οι φωτογραφίες των νεκρών παιδιών και η μαζική αναπαραγωγή τους σε χιλιάδες Blogs ανά τον κόσμο, υπήρξε σημαντικός παράγοντας τερματισμού της σύρραξης, τωρα στην πολιορκία της Γάζας, δεν έχει βρεθεί κάποιος φωτορεπορτερ να δώσει εικόνες μπας και ευαισθητοποιήσει τους εκατομύρια εμάς Δυτικούς και να πράξουμε το ελάχιστο δυνατό που μπορούμε.
Να διαμαρτυρηθούμε μαζικά και να ακουστούμε και πάλι και να σταματήσει επιτέλους αυτή η γελοιότητα της Πολιορκίας των Παλαιστινίων!

Και εκεί καλοκαίρι έχουν τώρα ...

... αλλά έχουν και μόνιμη κατοχή και εμφύλιο!

Και είναι αυτός ο λόγος που δεν μπορεί μία κόρη να περάσει τα σύνορα, για να δει την ετοιμοθάνατη μητέρα της. Διαβάστε στο blog της, την έκκληση που κάνει:

"Can somebody help me to go home? I badly need to be at home next to my mother in her last moments."

Και δεν είναι η μόνη. Είναι η αφορμή να ξαναθυμηθούμε μία συνεχή πληγή, μία σύγχρονη τραγωδία.

Είναι η ιστορία 1,5 εκατομμυρίων ανθρώπων στην Παλαιστίνη.

Που ζουνε μερικές εκατοντάδες χιλιόμετρα μακρυά από εμάς.

Ζώντας ενα διαφορετικό και αλλιώτικο καλοκαίρι από εμάς,
γιατί και εκεί καλοκαίρι έχουν τώρα ...

"Massacre in Gaza: I remained silent, for I was not Palestinian"

Την φράση αυτή την δανείστηκα από τον τίτλο του χθεσινού post του blog μιας Παλαιστίνιας μάνας στην Γάζα. Λέγεται Raising Yousuf, Unplugged. Διαβάστε το, για να καταλάβετε τι εννοεί.
Στην Παλαιστίνη παρομοιάζουν και συγκρίνουν το μακελειό στην Γάζα χθες τα ξημερώματα, με το Μακελειό στην Κανά του Λιβάνου.

Αξίζει κανείς να διαβάσει με προσοχή, όλα τα σχετικά blogs που μεταφέρουν μαρτυρίες ανθρώπων για τις τελευταίες αιματηρές εξελίξεις στην περιοχή της Παλαιστίνης.


Μέσα από όλη αυτή την καινούρια καταστροφή και τον ανθρώπινο πόνο, θα ήθελα πολλά να πω, αλλά σίγουρα ένα πράγμα μόνο θα ήθελα να ευχηθώ.

Είθε αυτή η καταδικαστέα επίθεση του Ισραηλινού κράτους να αποτελέσει ένα έναυσμα, να μας αφυπνίσει όλους, και ιδιαίτερα εκείνους που μπορούν να επηρρεάσουν και να επιτευχθεί μία λύση και για την πολύπαθη Παλαιστίνη, όπως ακριβώς έγινε και με το μακελειό στην Κανά.

Αν και φοβάμαι ότι το πρόβλημα στην Παλαιστίνη, δυστυχώς είναι πολύ πιο περίπλοκο από αυτό του Λιβάνου, οι πληγές πλέον είναι βαθιές και χρόνιες και πάρα πολύ δύσκολα μπορεί να κλείσουν ...