... εγώ κάθε φορά που εκλεβα χρόνο και πάταγα στην μπάρα του Firefox το twitter "ακουγα"...
... αμετρητα twits ...
με χιουμορ,
με αυθορμητες σκέψεις,
με λίγο ένταση ενίοτε,
με κριτική,
με άλλο ύφος απο το δικό μου και του περιβαλλοντός μου,
με ενδιαφέρον για την πολιτική (ή μάλλον περισσσότερο για τις πολιτικές τακτικές και μάρκετιγκ - αλλά κάτι είναι και αυτό),
καθε ώρα της ημέρας, 24/7,
σε διαλειμματα απο την δουλεια και απο τις έννοιες της ημέρας
ή λίγο πριν δώσω το γάλα στον μικρό το βράδυ,
από ανθρώπους πολλους,
διαφορετικούς,
απο κάθε φύλο,
καθε ηλικία,
κάθε επαγγελμα,
κάθε γούστου,
γνώμες πολλές που πότε πότε συμφωνουσα, που συνήθως διαφωνούσα αισθητά ή διαφοροποιομουν σχετικά
αλλά συχνά σκεφτομουν για ώρα ή για ώρες πολλές μετά,
και που σπανιότερα εξεφραζα και δημόσια αυτη την διαφωνία μου ή την αντίθεσή μου.
Σκεφτηκα αρκετά, όσο δεν ειχα σκεφτεί και προβληματιστεί τις τελευταιες 4-5 εκλογικές αναμετρήσεις μαζι.
Διαμορφωσα άποψη (προσωρινή πάντα!) για πολλα ,
γέννησα νέες και έλυσα παλιες απορίες και διχογνωμίες μεσα μου.
Είδα λάθη σε προεκλογικές καμπάνιες τωρινές αλλά και παλιες, και κυρίως προσπάθησα να βρω τι θα ψηφίσω... δηλαδή... να εντοπίσω τι θέλω να δω σε ένα κομμα για να με πείσει να το ψηφίσω χωρίς να έχω ακουσει τίποτα πιο πριν για αυτό, για τους ανθρωπους που το απαρτίζουν, σε ενα χωρο ταμπου για μένα μόλις μερικα χρόνια πριν!
Και όλα αυτα χάρη σε ανθρώπους αγνωστους στην πλειοψηφία τους σε εμένα, που δεν διστάζουν να μοιράζονται καιρό τώρα τις γνώμες τους και την διαθεσή τους λιγότερο ή περισσότερο αυθόρμητα και να συνθέτουν αυτο το νέο μου περιβάλλον που με εβγαλε απο τον ωχαδερφισμό, την μεμψιμοιρία, την μιζέρια (που τοσο πετυχημένα καλύπτει η έκφραση ψωροκώσταινα) και γενικότερα αυτό το σκουρί χρώμα που έχουν αποκτήσει οι κουβέντες και οι επαφές (και δυστυχώς όχι μονο για πολιτικα θεματα) στο καθημερινό μη δικτυακό μου περιβάλλον...
Thank you ALL my twitter followings... once more!
