The Home Project

Εδώ και μερικούς μήνες περίμενα να δω την ταινία Home του Yann Arthus - Bertrand.
Ήξερα ότι δύσκολα θα έβλεπα κάτι το οποίο δεν έχω ακούσει ή διαβάσει ήδη στο λίγο σχετικά χρόνο που αφιερώνω για να ενημερώνομαι για οικολογικά θέματα ανά τον πλανήτη.
Αλλά ήθελα να δω κατά πόσο
ο συνδυασμός υπέροχων εναέριων λήψεων,
σε μια συνεχή πτήση της κάμερας πάνω από τον πλανήτη μας,
με την συνοδεία επιβλητικής μουσικής και
μιας λιτής αλλά ουσιαστικής αφήγησης
θα με καθήλωνε, θα με ενέπνεε, θα με επηρρέαζε, θα με προβλημάτιζε.

Τα κατάφερε. Με ξεσήκωσε να γράψω κάτι μετά απο καιρο...



Την ίδια στιγμή
που οι περισσότεροι στην Ελλάδα ασχολούνται είτε με την διαφορά πρώτου-δεύτερου κόμματος,
που υποψήφιοι ευρωβουλευτές, κόμματα αλλά και οι υποστηριχτές τους πειραματιζόμενοι με τις νέες δυνατότητες έκφρασης και επαφής με την εξουσία μέσα από τα διάφορα διαδικτυακά κοινωνικά δίκτυα διαλαλούν τις (ντεμέκ?) οικολογικές τους ανησυχίες και συνθήματα,
εγώ και ελπίζω και αρκετές χιλιάδες ακομη μαζί μου, παρακολούθησαν αυτό το ντοκιμαντέρ για το σπίτι μας. Για το κοινό σπίτι όλων μας, την Γη.

Επί περισσότερο από μία ώρα, βλέπαμε το πως έχουμε καταντήσει την γη με τις αλογιστες πράξεις μας τα τελευταία 100 χρόνια και στα τελευταία λεπτά ως επίλογο ακούσαμε την αφηγήτρια να επαναλαμβάνει την φράση "It's too late to be a pessimistic"

Είναι πολύ αργά να είμαστε απαισιόδοξοι. Πράξεις να εφαρμοστουν άμεσα υπάρχουν και προϋποθέτει να τις εφαρμόσουμε όλοι μαζί και γρήγορα... Να συνειδητοποιησουμε ότι δεν υπάρχει άλλος καιρός για χάσιμο. Χιλιάδες εθελοντές και ακτιβιστές και επιστημονες ανά τον κόσμο μας δείχνουν τον δρόμο.

Και τελικά?

Βλέποντας αυτό το ντοκιμαντέρ κατά τύχη κάποιος που πρώτη φορά ενημερώθηκε για την σημερινη κατάσταση στον πλανήτη και το πόσο μπορεί να επηρρεαστεί η ζωή μας τα αμέσως επόμενα χρόνια απο οικολογική καταστρφή της, πείστηκε μέσα σε αυτή την μιάμιση ώρα να αλλάξει τρόπο και στάση ζωής?

Δύσκολο. Πολύ δύσκολο...

Γιατί αυτό το ντοκιμαντέρ πραγματικά αποτελεί εστία έμπνευσης που διήρκησε μολις 1:30 ώρα διακόπηκε από τον ίδιο τον ΣΚΑΙ 5-6 φορές με διαφημίσεις από όμορφα πολυτελή μεγάλου κυβισμού κατά κύριο λόγο αυτοκίνητα να διασχιζουν όμορφες και καθαρές πόλεις χωρις ιχνος κίνησης ή δρόμους δίπλα σε καταπράσινα λιβάδια, δημιουργώντας μια ευφορία αντιστοιχη με αυτη των πανεμορφων νεανικών προσώπων και γενικότερα χαρούμενων και πετυχημένων προτύπων στις διαφημίσεις των τσιγάρων.

Όταν ενημερωνόμαστε για την οικολογική καταστροφή του πλανήτη μας μερικές ελάχιστες ώρες αθροιστικά ολόκληρο το χρόνο από παρόμοια ντοκιμαντέρ ή ολιγόλεπτα ρεπορτάζ σε κάποια δελτία ειδήσεων αλλά ταυτόχρονα βομβαρδιζομαστε για εκατοντάδες ώρες το χρόνο από διαφημίσεις για όμορφα, μεγάλα αυτοκίνητα είναι προφανες οτι δεν μπορούμε να αλλάξουμε στάση ζωής έτσι εύκολα.

Στο μυαλό μας ακομη και μετά από αυτή την προβολή κυριαρχει το SUV της διαφήμισης, αυτό που ζηλεύει ο γείτονας οταν το πάρεις, αυτό που νομίζουμε ότι μας κοιτάνε οι πάντες στο δρόμο όταν σταματάμε στα φανάρια και που ο παρκαδόρος θα αφήσει για μόστρα κοντά στην πόρτα του μαγαζιού το βράδυ...
... και όχι το πόσα εκατομύρια κυβικά μέτρα νερού πχ σπαταλιώνται για μια φυτεία ευκάλυπτου που θα μας δώσει χαρτί ή για την διυλιση πετρελαιου απο τη λάσπη ή για τους πάγους που λιώνουν με ταχεις πλέον ρυθμους στους δυο πόλους κινδυνεύοντας να αλλάξει η ζωη στην γη όπως την ξέρουμε.

Μια τέτοια μέρα, παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, παραμονές ευρωεκλογών όλοι αυτοί που θέλουν την ψήφο μας, ξοδεύοντας αλόγιστα τα χρήματα που τους έδωσε το κράτος, εγώ και εσείς δλδ, θα μπορούσαν να μας πεισουν για τα οικολογικά τουλαχιστον αισθηματά τους ή προθέσεις, έστω απλά βάζοντας σε εθνικό δίκτυο το HOME PROJECT.

Χωρίς διαφημίσεις. Πληρώνοντας τα κόμματα τα κανάλια για το χαμένο διαφημιστικό χρόνο.

Όπως όταν κάνει εθνικά διαγγέλματα ο Πρωθυπουργός μας
όπως θα κάνουν μεθαύριο από μόνα τους τα κανάλια όταν ένας ένας οι αρχηγοι των κοινοβουλευτικών μας κομμάτων θα βγουνε στο Ζάππειο να μας ανακοινώσουν τα συμπεράσματα τους απο την αναμέτρηση.

Ουτοπικά σκέφτομαι πάλι?

όχι σκέφτομαι αισιόδοξα

Θέλω απλά σήμερα, αυτό που ειναι καταδικασμένο να γίνει κάποια στιγμή αργότερα τα αμέσως επομενα χρόνια.

Άλλωστε...
It's too late to be a pessimistic.

Φύτεψέ το ... σου λέω!

Πέτυχα προχθές αυτή την ασυνήθιστη καμπάνια.

Φύτεψε ένα γράμμα.
Το γράμμα αυτό που μοιραζόταν στο Λονδίνο ως διαφημιστικό της Honda για την προώθηση των προϊόντων της για τον κήπο. Το χαρτί αυτό 100% ανακυκλωσιμο περίεχε σπόρους με σκοπό να το τοποθετήσεις στον κήπο και αυτό να βλαστήσει όπως φαίνεται και στην φωτογραφία.


Με έναν σμπάρο, πολλά τρυγώνια. Και η διαφήμιση των προιόντων της Honda για τον κήπο έγινε, και το brand name που όλοι το έχουμε συνδεδεμένο με τα αυτοκίνητα πήρε και άλλους πόντους και φυσικά η περιέργεια να δεις αν θα φυτρώσει το χαρτί θα έκανε πολύ κόσμο να δοκιμάσει να το φυτέψει και να το παρακολουθήσει.
Και άρα σίγουρα ευαισθητοποίησε αρκετούς πολίτες.

Και εδώ τι γίνεται?

Βλέπω καθημερινά τριγύρω προσπάθειες συμπολιτών, φορέων, ΜΜΕ να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο για το περιβάλλον. Τελευταία προσπάθεια που είδα αυτό το Ζω για να δρω (δρω γιατί αντιδρώ ήταν το σωστό τελικά) και είδα ότι βγάλανε και μία ωραία τσαντούλα, οικολογική με διάφορα σηματάκια φορέων πάνω για να φανεί ποιοι στηρίζουν μία τέτοια προσπάθεια και άλλα τέτοια τετριμμένα...
Τα έχουμε ξαναπεί. Καλή ώρα σαν την ελληνική καμπάνια για το AIDS.

Δείτε τι χρηματοδότησε το κράτος:

Και δείτε παρακάτω μία ακόμη ελληνική διαφημιστική αφίσα την οποία εγώ δεν είδα πουθενα και η οποία πιστεύω ότι αν είχε παιχτεί σε περιοδικά και σε γιγαντοαφίσα, σίγουρα θα είχε κάνει πολύ μεγαλύτερη αίσθηση. (update 2009 η διαφημιστική Cream είναι η εταιρεία που έκανε την πολύ όμορφη καμπάνια της νέας Ολυμπιακής... αυτή με τα post it που ξεκολλάνε απο το αεροπλάνο την ώρα που απογειώνεται)

via

Δυστυχώς όσο τέτοιες καμπάνιες παιρνάνε από Δημόσιους φορείς, πάντα θα είναι συντηρητικές, άχρωμες, και θα παρουσιάζονται απλά στο Ζάππειο μη προκαλώντας παρά ελάχιστο ενδιαφέρον και ευαισθητοποίηση στον πολυ κόσμο αλλά και στα Blogs και στους bloggers προκειμένου να σπρώξουν τα θέματα περισσότερο.

Κακά τα ψέματα.

Αν δεν στύψουμε το κεφάλι να βρούμε όχι απλά νέους αλλά και ελκυστικούς τρόπους διαφήμισης και καμπάνιας ο κόσμος δεν θα ευαισθητοποιείται στον απαραίτητο βαθμό.

Και μυαλά υπάρχουν. Και ιδέες.

Ωραίες ιδέες... Σαν και αυτή που χρηματοδοτησε η HONDA... αλλά και σαν αυτή που σκέφτηκε η WWF στην Ινδία με τίτλο:

Spot the Difference

προσέξτε τις δύο διαφορές που υπάρχουν!

μέσα σε μια εφημερίδα στην σελίδα ελευθερου χρόνου μαζί με τα σταυρόλεξα και τις γελοιογραφίες, στην σελίδα δηλαδή που οι περισσότεροι ανοίγουν πρώτα!

Και όσοι πραγματικά ενδιαφέρονται να διαβάσουν και μία "άλλη" αλλά καθαρά επιστημονική άποψη για το θέμα των δασικών πυρκαγιών και την αναδάσωση, ας ρίξουν μία ματιά στο άρθρο του καθηγητή Περιβάλλοντος Ν.Σ. Μάργαρη από το Βήμα της 27 Αυγούστου 2006 το οποίο και παραθέτω από κάτω αυτούσιο ή στο Ε Κ Π Λ Η Κ Τ Ι Κ Ο ποστ της Kalliopi (και τα σχόλια στα οποία δίνει πολλές εξηγήσεις προς αποφυγή παρεξηγήσεων).

Οι επισημάνσεις στο κείμενο δικές μου

ΔΑΣΙΚΕΣ ΠΥΡΚΑΪΕΣ

Οι ελληνικές αγκυλώσεις και οι σύγχρονες αντιλήψεις

Στη Νότια Αφρική κυριαρχούν μερικά φυτικά είδη του γένους «πρωτέας», κάποια εκ των οποίων έχουν εντυπωσιακά λουλούδια. Υπήρχε ένα σπανιότατο είδος, η διανομή του οποίου περιοριζόταν μόνο σε έναν συγκεκριμένο λόφο. Φυσικά αποφάσισαν να το προστατεύσουν με κάθε θυσία και εφήρμοσαν πλήρη αποκλεισμό της φωτιάς εκεί. Σε λίγο το είδος αυτού του φυτού χάθηκε γιατί απλούστατα η επιβίωσή του ήταν στενά συνδεδεμένη με την πυρκαϊά!

Στη Νότια Αφρική, όπως και στις περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο, στην Καλιφόρνια στη Βόρεια Αμερική και στη Χιλή, στη Νότια, καθώς και σε τμήμα της Αυστραλίας, οι φωτιές συνιστούν υπαρκτό παράγοντα που εμπεριέχεται στη λειτουργία των οικοσυστημάτων μεσογειακού τύπου. Στη χώρα μας αυτά τα οικοσυστήματα είναι τα κυρίαρχα και τα βρίσκουμε ως 500 μέτρα υψόμετρο.

Οπως η βροχή και το χιόνι

«Σε πείσμα της ικανότητας του ανθρώπου να καταπολεμήσει τις πυρκαϊές με τα πιο σύγχρονα συστήματα από έδαφος και αέρα, καθώς και με τους καλύτερα εκπαιδευμένους πυροσβέστες του κόσμου, φαίνεται βέβαιον ότι οι φωτιές δεν θα σταματήσουν». Αυτά έγραψε στις αρχές της δεκαετίας του '60 ο καθηγητής Μπίσγουελ του Πανεπιστημίου του Μπέρκλεϊ και δεν αφορούν βέβαια την Ελλάδα αλλά την Καλιφόρνια.

Σε έκθεση του Παγκοσμίου Οργανισμού Τροφίμων (FAO) το 2001 αναφέρεται ότι «οι επαναλαμβανόμενες πυρκαϊές είναι τμήμα των φυσικών οικοσυστημάτων, όπως είναι η βροχή, το χιόνι ή η θερμοκρασία. Πληροφορίες για επαναλαμβανόμενες φωτιές έχουν βρεθεί πολλές από το απώτατο παρελθόν σε γεωλογικές αποθέσεις». Μάλιστα αναφέρονται τόσο σε οικοσυστήματα που είναι προσαρμοσμένα στη φωτιά όσο και σε οικοσυστήματα που εξαρτώνται από τη φωτιά.

Οι ελέφαντες δεν χωράνε!

Οταν η ανεύρεση απολιθωμένων οστών από μεγάλα ζώα όπως τα λιοντάρια, οι ρινόκεροι και οι ελέφαντες χρησιμοποιείται στη χώρα μας για να αποδείξουμε την ύπαρξη δάσους, τι να γράψεις; Οτι είναι ζώα ανοιχτών θαμνώνων; Δεν χωράει το λιοντάρι και ο ελέφαντας στo δάσος! Είναι ζώα της σαβάνας, όχι της ζούγκλας. Κάποτε πρέπει να σταματήσουμε να κάνουμε σοβαρή επιστημονική συζήτηση με χρησιμοποίηση βιβλιογραφίας από τον Ταρζάν. Ούτε να αναφερόμαστε στο γεγονός της απουσίας κτηματολογίου. Κάτι που δεν ισχύει. Στη Ρόδο που έχει κτηματολόγιο ποτέ δεν σταμάτησαν οι πυρκαϊές. Χώρια που υπάρχουν πυρκαϊές σε χώρες που έχουν κτηματολόγια όπως η Γαλλία και η Ισπανία. Στις οποίες η αντιπολίτευση δεν απέδωσε τις πυρκαϊές στους πλουτοκράτες (KKE), στην προτεινόμενη αλλαγή του Συντάγματος (Συνασπισμός), στα τρία κακά της μοίρας μας (ΠαΣοΚ). Και όλοι να συμφωνούν στο να γίνει αναδάσωση. Κάτι τελείως λανθασμένο, βλαβερό και ξεπερασμένο.

Τα φυτά «γνωρίζουν» την πυρκαϊά

Ολα τα φυτά της χώρας μας έχουν προσαρμογές για να επανέλθουν μετά τη φωτιά και διακρίνουμε δύο βασικές κατηγορίες: στην πρώτη ανήκουν όλα εκείνα που επανέρχονται με την ενεργοποίηση φύτρωσης των σπερμάτων τους· στη δεύτερη ανήκουν όλα εκείνα των οποίων, μολονότι το υπέργειο μέρος καίγεται, οι ρίζες παραμένουν ανέπαφες. Τέτοια φυτά είναι το πουρνάρι, η δάφνη, η κουμαριά, η αγριελιά και άλλα που, με εξαίρεση τα πεύκα, συνιστούν τα κυρίαρχα φυτά των ελληνικών μεσογειακών οικοσυστημάτων. Σε αυτά οι ρίζες έχουν βιομάζα διπλάσια από τα υπέργεια μέρη. Τα φυτά αυτά επανέρχονται με παραβλαστήματα και οι ανέπαφες ρίζες συγκρατούν το έδαφος (πέρυσι στις περιοχές που είχαμε πλημμύρες δεν υπήρχαν πυρκαϊές!). Τα πεύκα επανέρχονται μόνο με ενεργοποίηση της φύτρωσης των σπόρων τους. Αν δεν καούν οι κουκουνάρες, δεν ανοίγουν ούτως ώστε να εμφανιστούν τα σπέρματα και να φυτρώσουν. Στην «αναδάσωση» της Πεντέλης είχαν ανοίξει κάτι τεράστιες λακκούβες όπου φύτευαν ένα πευκάκι ξεριζώνοντας καμιά δεκαριά που είχαν βγει από μόνα τους.

Ολα αυτά, βέβαια, με την προϋπόθεση ότι η καμένη περιοχή δεν θα βοσκηθεί, κάτι που δεν γίνεται, μια και ακόμη και στην Πεντέλη και στην Πάρνηθα τα γίδια βόσκουν ανενόχλητα στις περιοχές που κάηκαν.

Θέλουν να καούν γρηγορότερα!

Ας συνεχίσουμε με ένα εύκολο πείραμα που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Παίρνουμε ένα κιλό χώμα από μια περιοχή με φυσική βλάστηση (πευκοδάσος ή θαμνώνα) και το χωρίζουμε σε δύο μισόκιλα. Το ένα το βάζουμε στον φούρνο της ηλεκτρικής κουζίνας και το αφήνουμε στους 120 βαθμούς για μισή ώρα. Μετά και τα δύο μισόκιλα τα βάζουμε σε γλάστρες και τα ποτίζουμε. Σε αυτό που κάηκε βλέπουμε να φυτρώνουν περισσότερα φυτά. Δηλαδή, υπάρχει μια τράπεζα σπερμάτων στο έδαφος που περιμένει την επόμενη φωτιά για να φυτρώσει.

Εστω τώρα ότι παίρνουμε ένα κιλό πεύκο και ένα κιλό έλατο και τα βάζουμε ξεχωριστά στο τζάκι. Το πεύκο καίγεται πολύ γρηγορότερα, μολονότι βγαίνει σε περισσότερο επικίνδυνες και ζεστές περιοχές. Και εδώ ερχόμαστε στη Θεωρία του Ματς την οποία διατύπωσε στη δεκαετία του '70 και έλεγε ότι τα οικοσυστήματα που υπάρχουν στις περισσότερο επικίνδυνες κλιματικές περιοχές όπως στη Μεσόγειο επιδιώκουν να καούν όσο το δυνατόν νωρίτερα. H ρητίνη και οι κουκουνάρες που πετάγονται και μεταφέρουν τη φωτιά στα πεύκα και τα εύφλεκτα αέρια που παράγουν τα αρωματικά φυτά - για να μην πάμε στη φλεγόμενη βάτο - ενισχύουν αυτή την άποψη. Γιατί όμως τα φυτά να θέλουν να καούν;

Εστω ότι κάποιος έχει δύο στοίβες ξύλα: στην πρώτη έχει πέντε κιλά με χλωρά και στη δεύτερη 10 κιλά από τα οποία τα πέντε είναι ξερόκλαδα και πευκοβελόνες. Ποια στοίβα θα πάρει ευκολότερα φωτιά; Σίγουρα εκείνη με τα 10 κιλά και τα ξερόκλαδα.

Αυτό έχει συμβεί δυστυχώς στα πευκοδάση μας! Τα οποία έχουν έναν κύκλο ζωής περίπου 80 ετών. Δυστυχώς η πλειονότητα των δασών μας έχει μετατραπεί σε «γηροκομεία», στα οποία η πιθανότητα εμφάνισης πυρκαϊάς μεγαλώνει χρόνο με τον χρόνο.

Χρειάζονται καθάρισμα

Εστω ότι κάθε χειμώνα πάμε στο πευκοδάσος και το κλαδεύουμε απομακρύνοντας τα γέρικα - νεκρά συνήθως - κλαριά και συγχρόνως «καθαρίζουμε» το έδαφός του από τις πευκοβελόνες. Ακόμη, τον χειμώνα μετά από βροχή και με δυνατό κρύο μπορούμε να βάλουμε και προγραμματισμένη φωτιά. Με αυτήν καίγονται μόνο οι πευκοβελόνες και τα ξερά κλαριά ενώ τα πεύκα μένουν ανέπαφα. Μπορεί σε αυτή την περίπτωση να δράσει με ευκολία ένας εμπρηστής ή κάποια άλλη αιτία; H απάντηση είναι σαφέστατα αρνητική.

Και στους ανθρώπους μπορεί κάποιος να δολοφονηθεί 20 ετών, η θνησιμότητα όμως αυξάνεται πολύ μετά τα 80. Τι νόημα έχει άραγε το κλάδεμα ενός δένδρου άλλο από την επαναφορά σε νεαρότερη ηλικία; Κάτι σαν... λίφτινγκ αλλά πραγματικό!

Οι οικοπεδοφάγοι και το συμπέρασμα

Δεν θα ισχυριστώ ότι δεν υπάρχουν οι λεγόμενοι οικοπεδοφάγοι που στην Ελλάδα εκμεταλλεύονται τα πάντα: από τις φωτιές, τις πλημμύρες και τους σεισμούς ως τις προεκλογικές περιόδους. Ας μην το παραξηλώνουμε όμως με αυτούς. Υπήρχαν οικοπεδοφάγοι στο Αγιον Ορος ή στον Υμηττό πάνω από το Μοναστήρι της Καισαριανής;

Επομένως είναι θέμα αλλαγής νοοτροπίας και διαχείρισης. Οταν ακόμη και σήμερα όλοι όσοι ασχολούνται με οποιονδήποτε τρόπο με το πρόβλημα των πυρκαϊών θεωρούν ότι με τη φωτιά το δάσος καταστρέφεται ολοκληρωτικά και η αναδάσωση είναι η μόνη λύση, πώς θα προχωρήσουμε στην πρόληψη; Πόσοι από αυτούς έχουν υπόψη τους ότι ένα καμένο πευκοδάσος έχει τη δυνατότητα φυσικής αναγέννησης με τα χιλιάδες πευκάκια που φυτρώνουν μετά τα πρωτοβρόχια; Ακόμη, πόσοι από τους παραπάνω γνωρίζουν τι σημαίνει προγραμματισμένη φωτιά και καθορισμός της ηλικίας του δάσους σε συνδυασμό με τη συσσώρευση βιομάζας και χειμερινών δράσεων μείωσής της που συμβαίνουν σε Καλιφόρνια, Αυστραλία και Χιλή; Πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουμε το σύστημα της διαχείρισης και να εφαρμόσουμε σύγχρονες τεχνικές πρόληψης. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε ο ομφαλός της γης και μπορεί να προβλέψουμε ακόμη και με δορυφόρους το ποια δάση κινδυνεύουν περισσότερο ούτως ώστε να τα καθαρίσουμε.

Ο κ. Νίκος Σ. Μάργαρης είναι καθηγητής του Τμήματος Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

update: Πως οι αναδασώσεις καταστρέφουν τα δάση.

Παλαιότερο (1999) πιο εμπεριστατωμένο και μακροσκελές κείμενο του Μάργαρη πάνω στο θέμα των αναδασώσεων, που πρέπει σίγουρα και αυτό να διαβαστεί (via akindynos).

και πρόσφατο κείμενο με Μύθους και Αλήθειες γύρω από την φωτιά στην Πάρνηθα. (via oldboy)

Εάν ακόμη αντέχετε διάβασμα και δεν σας "ενοχλησαν" αρκετά οι παραπάνω αλήθειες, μπορείτε να διαβάσετε και τις δικές μου σκέψεις και εμπειρίες πάνω στο θέμα της προστασίας του δάσους και τηςν αναδάσωσης στο ποστ που ανέβασα στις 28 Αυγούστου 2006.

Απο εκεί θα απομονώσω την ίδια φράση που επέλεξε και η Magica στο δικό της πολύ ενδιαφέρον ποστ περί Φυσικής Διαδοχής.

"Όσοι πραγματικά αγαπάνε τα δάση, ας μην βγάζουν κορώνες πέρι αναδάσωσης στο τέλος του καλοκαιριού (ή να προσθέσω τώρα μετά από μια μεγάλη πυρκαγιά), αλλά ας πάνε τον Μάϊο σε ένα δάσος και να καθαρίσουν 10 μέτρα γης. Αυτό θέλει το δάσος. Την φροντίδα μας, όχι τις νεκρολογίες μας (ή απλά την αγανάκτησή μας)."

Αγαπάτε το δάσος?
Αποδείξτε το!

Από το να χάσετε δύο ώρες την Κυριακή και να κατεβείτε να διαδηλώσετε μπροστά στην Βουλή, και απλά να εκτονώσετε την οργή σας, κάνετε κάτι πιο δημιουργικό και πιο άμεσα ωφέλιμο για το περιβάλλον.
Κάνετε τον κόπο, πάρτε μία μεγάλη πλαστική σακούλα σκουπιδιών ο καθένας, ανεβείτε σε ένα βουνό, πηγαίνετε σε ένα δάσος, και όχι μόνο στην Πάρνηθα, αλλά οπουδήποτε έχουν απομείνει, στην Ραφήνα, στο Γραμματικό, στην Ανάβυσσο, στην Χαλκιδική, στο Πήλιο, ακόμη και μέσα στο Κτήμα Συγγρού και καθαρίστε την γή από πευκοβελόνες, από ξερά κλαριά, από σκουπίδια, από ξερούς θάμνους και άλλα φυτά.
Ας γεμίσει ο καθένας μας από μία σακούλα, δυο φορές μες το καλοκαίρι.

Χωρίς ραντεβού, όποτε μπορεί ο καθένας.
Και ας μην σας δείξουν τα κανάλια, ας μην ακουστουν μαζικά οι φωνες σας. Ας το ξέρει μόνο το δάσος και εσείς οι ιδιοι.

Για τους πολιτικούς που μας κυβερνάνε τόσα χρόνια τώρα αρκεί μόνο η ψήφος σας για να τους κάνετε να τρομάξουν και να πάρουν τα σωστά μέτρα και αποφάσεις.

Θα κλείσω με την φράση του Νίκου Καζαντζάκη που διάβασα στο προφίλ της Kalliopi:

"Ν'αγαπάς την ευθύνη.
Να λες, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γη.
Αν δε σωθεί, εγώ φταίω. "

The future is green... Get wind of it!

Ένα site με οδηγίες DIY (do it yourself) για να φτιάξεις τις δικές σου ανεμογεννήτριες και όχι μόνο και έτσι να παράγεις ρεύμα για το κινητό σου ή για να ανάψεις μία λάμπα 100w!


Δεν είναι κάτι τόσο σημαντικό, αλλά είναι ένα βήμα ακόμη στην προσπάθεια όλων μας να μειώσουμε την δική μας συμβολή στην παραγωγή διοξειδίου του ανθρακα!
Και το σημαντικό είναι ότι και οι εταιρείες ξεκινάνε δειλά δειλά να επενδύουν σε τέτοιες λύσεις!

via

Που πήγε ο Χειμώνας?

Έτσι όπως έγραφα τον τίτλο, μου πέρασε από το μυαλό να γράψω ένα παραμύθι, μια ιστορία παιδική για το χαμένο Χειμώνα.
Ξέρω ότι με το ταλέντο μου στην γραφή θα ....τρομοκρατούσα ακόμη και αυτό τον Ευγένιο Τριβιζά με τους φοβερούς ήρωες των ιστοριών του!

Τα Γεράνια άνθισαν!

Ο λόγος που διάλεξα τον τίτλο του ποστ αυτού είναι άλλος.
Είναι γιατί ήθελα να καταγράψω κάτι εκπληκτικό που εγώ και ο αδερφός μου έχουμε παρατηρήσει τις τελευταίες 10 ημέρες.
Κάθε πρωί που κατεβαίνουμε απο Θρακομακεδόνες προς Εθνική Οδό, παρατηρούμε σμήνη πουλιών σε άψογους γεωμετρικούς σχηματισμούς να πετάνε πάνω από το Ολυμπιακό χωριό.

Ως εδώ καλά. Και η γυναίκα μου που της το έδειξα έδειξε να εκπλήσσεται από την ομορφιά του θεάματος, αλλά μέχρι εκεί.
Αναγκάστηκα λοιπόν να της υπενθυμίσω ότι το περιέργο στην υπόθεση είναι ότι αφενός Δεκέμβρης μήνας και είναι αργά για τα πουλιά να αποδημούν τέτοια εποχή, αλλά ακόμη πιο περίεργο είναι να αποδημούν από ΝΟΤΟ προς ΒΟΡΡΑ!!!!

Χειμερινό τοπίο (sic) στους Θρακομακεδόνες!

Μήπως τα πουλιά ξέρουν κάτι παραπάνω από εμάς ή μήπως (το αντεύχομαι) έχουν ξεγελαστεί από το θερμό του κλίματος τον τελευταίο μήνα και όταν τελικά έρθουν τα χιόνια θα είναι πια αργά για αυτά, για να αποδημήσουν και πάλι, και άρα να πεθάνουν από ασιτία όπως παρατηρούν και οι ειδικοί?

Κάτι δεν πάει καλά φέτος. Και δεν το πρόσεξα μονο εγώ...
το διαπίστωσε και ένα ... ξωτικό από την Κοζάνη!!!

Είχαμε για πρώτη φορά χιόνι στις 2 Νοέμβρη και εγω προσωπικά φοβήθηκα ότι θα έχουμε άγριο χειμώνα, αλλά από τότε δεν λέει να χειμωνιάσει.

Αλλα ουδέν κακό αμιγές καλού.


Ο μικρός πάει ακόμη βολτούλες με τη γιαγια στο παιδική χαρά!

Και μέχρι τώρα έχουμε βάλει μόνο μια φορά πετρέλαιο ...!!! (άσχετο, αλλά πολύ σημαντικό για την τσέπη μας!)