Μάυρη τρύπα ... στις σκέψεις μου!

Θέλω να μοιραστώ κάποια ερωτήματα που μου γεννήθηκαν χθες το βράδυ.

Ερώτημα Α'
Εχεις μια επιχείρηση. Και έχεις και συνέταιρο.
Κάποια στιγμή ο συνέταιρος μαθαίνει ότι διακίνησες κάποιο μεγάλο ποσο χρημάτων και απαιτεί να μάθει που τα βρήκες υπονοώντας ότι αυτά τα χρήματα αυτά είναι υπερβολικά για να προέρχονται από τις κοινές σας επιχειρήσεις.
Εσύ τι πρέπει να κάνεις? Αν όντως αυτά τα λεφτά είναι παραπάνω από αυτά που μπορείς να δικαιολογήσεις, λογικά σωπαίνεις.
Αν όντως βγάζεις και το αποδεικνύεις μάλιστα αρκετά λεφτά τα τελευταία χρόνια για να μπορείς να τα δικαιολογήσεις, τότε βγαίνεις και το λές. Και καλά κάνεις και έχεις την συνείδησή σου ήσυχη.
Αλλά αν εσύ βγάζεις τόσα λεφτά, δεν θα έπρεπε και ο συνεταιρός σου να βγάζει αντίστοιχα?

Και αν όχι, τότε καλά κάνει και σε κατηγορεί.
Εάν όμως ναι, δλδ. βγάζει αντίστοιχα λεφτά, γιατί τότε κατηγορεί εσένα?
Εάν όμως ναι, δλδ. βγάζει αντίστοιχα λεφτά, γιατί τότε εσύ δεν τον κατηγορείς ότι και αυτός θα έχει τόσα χρήματα αντίστοιχα σε λογαριασμό του?

Ερώτημα Β'
Έχεις ένα παράνομο υλικό. Κάτι το οποίο έχεις συλλέξει με παράνομο τρόπο και με σκοπό τον πλουτισμό σου.
Και το πουλάς.
Και το αγοράζουν.

ή και να μην το αγοράσουν ο σκοπός αυτών στους οποίους πέφτει με κάποιο άγνωστο και μυστήριο τρόπο στην κατοχή τους το υλικό αυτό, δεν είναι άλλος παρά ο πλουτισμός, όπως αποδεικνύεται από την δημοσιευσή του σε έντυπο με διαφημίσεις και με την αύξηση του τζίρου που αυτό το υλικό προκαλεί στο έντυπο.
Εσύ διώκεσαι και καλά σου κάνουν.
Οι υπόλοιποι που δημοσιεύουν το παράνομο προϊόν θα πρέπει να διωχθούν αντιστοίχως και αναλόγως και το κυριότερο... άμεσα???

Ερώτημα Γ΄
Ένας δημοσιογράφος μπορεί να είναι εκδότης (συνεπώς ΚΑΙ επιχειρηματίας με οικονομικά συμφέροντα) και παράλληλα να χρησιμοποιεί και να επικαλείται το δημοσιογραφικό απόρρητο ενώπιον της δικαιοσύνης?

Ερώτημα Δ'
Το δημοσιογραφικό απόρρητο ισχύει για να προστατεύει τις πηγές ενός δημοσιογράφου προκειμενου να μην μπαίνουν εμπόδια στην ενημέρωση του πολίτη, ΜΟΝΟ ?
ή ΚΑΙ,
για να προστατεύει την ίδια την είδηση ή μέρους αυτής, την οποία επικαλείται κάποιος ότι έχει χωρίς όμως να την κατονομάζει ?

Αν ναι, πως μπορεί να επικαλεστεί ο κάθε απλός πολίτης μία δημοσιογραφική ιδιότητα?
Αρκεί να ανοίξεις ένα blog και αποκτάς δημοσιογραφικό απόρρητο?

Αυτά τα ερωτήματα μόνο, γιατί έκανα το σφάλμα χθες και άνοιξα την τηλεόραση στις 8, αντί για τις 9!

Ερώτημα bonus
Γράφει το Σύνταγμα της Ελλάδος, άρθρο 14, παρ.9:

"Νόμος προβλέπει τα μέτρα και τους περιορισμούς που είναι αναγκαίοι για την πλήρη διασφάλιση της διαφάνειας και της πολυφωνίας στην ενημέρωση. Απαγορεύεται η συγκέντρωση του ελέγχου περισσότερων μέσων ενημέρωσης της αυτής ή άλλης μορφής. Απαγορεύεται ειδικότερα η συγκέντρωση περισσότερων του ενός ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης της αυτής μορφής, όπως νόμος ορίζει. Η ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης μέσων ενημέρωσης είναι ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του ιδιοκτήτη, του εταίρου, του βασικού μετόχου ή του διευθυντικού στελέχους επιχείρησης που αναλαμβάνει έναντι του Δημοσίου ή νομικού προσώπου του ευρύτερου δημόσιου τομέα την εκτέλεση έργων ή προμηθειών ή την παροχή υπηρεσιών. Η απαγόρευση του προηγούμενου εδαφίου καταλαμβάνει και κάθε είδους παρένθετα πρόσωπα, όπως συζύγους, συγγενείς, οικονομικά εξαρτημένα άτομα ή εταιρείες."

Η διαφήμιση αν δεν είναι παροχή υπηρεσιών ή εκτέλεση έργου, τότε τί είναι?

Κατ' επιλογήν ευαισθησίες!

Ελεύθερος τύπος, σελίδα 58.

"Η πελατεία συνήθως γνωρίζει ότι τα κορίτσια είναι θύματα trafficking, αλλα αδιαφορεί για αυτά."


Ελεύθερος Τύπος, σελίδα 81
Και συμπληρώνω εγώ....

Οι εφημερίδες που διαφημίζουν "μοντέρνους" και πολυτελείς οίκους ανοχής επίσης αδιαφορούν για το αν τα κορίτσια που δουλεύουν εκεί είναι θύματα trafficking.

Ρε, πλάκα με κάνετε?

... ότι κάηκε η Πεντέλη...
Πριν λίγο μπήκα στο In.gr και δεν υπάρχει καν στην πρώτη σελίδα ως είδηση.
Δείτε το και μόνοι σας.



Τηλεόραση δεν είδα όλη την ημέρα γιατί απλα δεν έχω εδώ στις διακοπές, και πριν λίγο που μπήκα στο in.gr, να δω τι γίνεται με την πυρκαγια εκεί πληροφορήθηκα ΠΡΩΤΑ για τις πιο σημαντικές ειδήσεις της προηγουμενης ημέρας...

Ότι δηλαδή ο Κωστάκης το πήρε απόφαση και θα πάει αύριο στον Παπούλια να ζητήσει εκλογές στις 16 Σεπτέμβρη,
ότι ο Νεονάκης διεκδικεί το δικαίωμα να κατέβει με το ψηφοδέλτιο του ΠΑΣΟΚ (να το ψάξω και γω μήπως έχω τέτοιο δικαίωμα και μη τυχόν το αφήσω ανεκμετάλλευτο) και
ότι η Ντόρα (είδες Κλέαρχε...ούτε της Ντόρας δεν είχε πει την σωστή ημερομηνία ο Κωστάκης, γιατί ήξερε ότι δεν κρατάει κλειστό το στόμα της!) συνάντησε τον Χριστόδουλο πριν φύγει για το Μαϊάμι.
Δυστυχώς δεν μάθαμε ποιους άλλους είδε σήμερα ο Χριστόδουλος ή η Ντόρα και νομίζω ότι αυτό είναι ένα σοβαρό ατόπημα του in.gr και το καταγγέλω!

Τωρα πως περνάει ως δεύτερη είδηση το γεγονός ότι καήκαν σπίτια και περιουσίες, ένα πυροσβεστικό, ότι δεκάδες ασθενείς ταλαιπωρηθήκαν, μεγαλο μέρος της Αττικής έμεινε χωρίς ρεύμα για κάποιες ώρες ή ότι και πάλι χιλιάδες Αθηναίοι εισέπνευσαν και θα συνεχίσουν να εισπνέουν στάχτες για τις επόμενες ημέρες, είναι ένα πράγμα που δεν μπορώ να το καταλάβω. Η τελευταία ενημέρωση είναι στις 10 το βράδυ και ενω αν κατάλαβα η φωτιά δεν έχει τερματίσει ακόμη.

Με εκπλήσσει ότι ένας ιστότοπος που ελέγχεται από το Συγκρότημα Λαμπράκη εν αναμονή εκλογών δεν παρουσιάζει με τον πιο δραματικό τρόπο τα αποκαίδια της σημερινής - αντίπαλων συμφερόντων - κυβέρνησης.
Ας αναλογιστεί ο καθένας μόνος του με ποια λογική και σκοπιμότητα ο αρχισυντάκτης του portal απέσυρε από το πρωτοσέλιδο την πιο σημαντική είδηση για εκατομμύρια Αθηναίους και όχι μόνο. Εγώ έχω την θεωρία μου, αλλά θα ακουστεί πολύ συνωμοτική και τραβηγμένη. Αλλά εν ολίγοις έχω πειστεί ότι συμφέρον από τις προωρες εκλογές και την μικρότερη εκλογική περίοδο - ever - δεν έχει μόνο η ΝΔ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ.

Και μακάρι εμείς οι ψηφοφόροι να αποδείξουμε στους εκλογολόγους συμβούλους των κομμάτων ότι αυτή η επιλογή τους ήταν τελικά λάθος. Για αυτούς. Γιατί για το κράτος είναι σίγουρα λάθος να προκηρύσσονται εκλογές προωρα έστω και μία εβδομάδα νωρίτερα από το κανονικό με γελοία προσχήματα για οικονομικές μεταρρυθμίσεις.

Δηλαδή αν είμασταν Αμερική, και έπρεπε να πάρουμε ένα σωρό πιο σημαντικές αποφάσεις για την χώρα αλλά και τον κόσμο όπως τον καταστροφικό πόλεμο στο Ιράκ ή την κατάρρευση των δανείων υψηλού ρίσκου, ή το υπέρογκο Δημόσιο Χρέος και άλλα πολλά, θα έπρεπε να κάνουμε εκλογές κάθε 6μηνο?

Ντροπή των πολιτικών που συναινούν σε αυτό το πανηγύρι των προωρων εκλογών, ντροπή του Προέδρου της Δημοκρατίας που λειτουργεί ως ανδρεικελο και τέλος Ντροπή μας, που τους ψηφίζουμε και διαιωνίζουμε αυτους τους ανθρώπους και τους απογόνους τους στην εξουσία.

Γιατί για αυτούς και τους υποστηριχτές τους είναι πιο σημαντικό να μάθουμε πότε θα γίνουν εκλογές, παρά το τι καταστροφή συμβαίνει αυτή την στιγμη στην πόλη μας. Γιατι ως μόνη λύση έχουν να προτείνουν την αέναη εναλλαγή τους στην εξουσία.

Ή για να το πω πιο απλα, την αέναη εναλλαγή των κομματικών υπαλλήλων στην διοικηση του κράτους.

Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς όραμα, χωρίς λύσεις. Τους ψηφίζουμε απλά και μόνο για να μη βγουνε στην εξουσία οι αντίπαλοί τους/μας.

"H δημοκρατία είναι παρασιτική ..." ?!?!?!?

δήλωσε και πάλι η Αμάντα Μιχαλοπούλου κλείνοντας την τελευταία επιφυλλίδα της με τίτλο "Ποιητές και Γουρούνια"στην Καθημερινή αυτής της Κυριακής.

Στο τελευταίο αυτό άρθρο της, η συγγραφέας-αρθρογράφος κα. Μιχαλοπούλου επιχειρεί στο βαθμό που της επιτρέπουν τα στενά όρια μίας προκαθορισμένης στήλης εφημερίδας (να ένα ακόμη μεγάλο προσόν των blogs, που δεν περιορίζονται σε χώρο και τρόπο έκφρασης και τουλάχιστον κάποιος δεν μπορεί να επικαλεστεί την έλλειψη χώρου) να δώσει την δική της άποψη για όλα αυτά τα ποστ που γράφηκαν με αφορμή το περιβόητο στην μπλογκόσφαιρα (δες εδώ γιατί) άρθρο της πριν από μερικές εβδομάδες, με τίτλο "Ημερολόγια Νευρώσεων" και το οποίο όπως πολύ απλά διαπιστώνει και η ίδια "θεωρήθηκε ως το πρώτο «ξεκάθαρα anti blog» άρθρο".

Δεν έχω σκοπό να κρίνω τα λεγόμενά της για ακόμη μια φορά. Στο κάτω κάτω όπως και η ίδια λέει ένα απλό άρθρο έγραψε και όπως έχω ξαναπεί και εγώ, όλοι έχουμε δικαίωμα αν όχι σε μία κακή στιγμή, αλλά σε πολλές ακόμα.

Στο αρχικό της άρθρο μου κάθισε πολύ άσχημα η φράση "παρασιτικής δημοκρατίας" και την δικαιολόγησα πάνω σε κάποιον εκνευρισμό -για να μην πω λανθασμένο χειρισμό της γλώσσας - της συγγραφέως, και τώρα η επανάληψη της παραπάνω φράσης κάνοντας επίλογο στο κείμενό της, οδήγησαν την σκέψη μου ότι η κα. Μιχαλοπούλου δείχνει έντονα σημάδια ενόχλησης από την Δημοκρατία....

Τι θα πρέπει να καταλάβει ένας αναγνώστης διαβάζοντας τη φράση:
"H δημοκρατία είναι παρασιτική εξ' ορισμού, στην ιστόσφαιρα και παντού αλλού. Διαλέγουμε και παίρνουμε."

• Εξ' ορισμού? Που το είδε αυτό γραμμένο? Σε λεξικά, σε ιστορικά βιβλία ή ... πού τέλος πάντων?

• Και αν η δημοκρατία είναι παράσιτο, τότε ποιος είναι ο οργανισμός εις βάρος του οποίου παρασιτεί η δημοκρατία?

• Τι διαλέγουμε και παίρνουμε? Την δημοκρατία (το παράσιτο δηλαδή, ή ..... κάτι άλλο?)

Δεν θέλω να δώσω εγώ απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Δεν είναι δικά μου λόγια, δεν είναι δικές μου σκέψεις. Μπορώ να πω πράγματα αυθαίρετα, άσχημα και σίγουρα μη κολακευτικά.
Εύχομαι να δώσει απαντήσεις, αν ποτέ θελήσει να δώσει, η ίδια η συγγραφέας, για την οποία στο παρελθόν - όταν την αγνοούσε η πλειοψηφία της μπλογκόσφαιρας - έχω αναφερθεί με πολύ κολακευτικά σχόλια. Ξεχνάω όλες τις υπόλοιπες - υποκινούμενες από προσωπικά ή κλαδικά κριτήρια ως φαίνεται - απόψεις της περί blogging.

Ο καθένας μας είναι ελεύθερος να σκεφτεί, να υποθέσει και να εκφραστεί όπως νομίζει, για τα blogs, για έναν συνάνθρωπό του, για την δημοκρατία, για οτιδήποτε και σίγουρα για ένα δημόσιο πρόσωπο. Αυτή την ελευθερία προσωπικά θεωρώ ως κατάκτηση της δημοκρατίας.

Άλλωστε και η ίδια η συγγραφέας αναγνωρίζει το δικαίωμα στην "ελευθερία της έκφρασης" έστω και ως "Βασική αρχή της δημοσιογραφίας" (μόνο?).

Μακάρι να απαντήσει, γιατί έτσι δεν θα δώσει το δικαίωμα στον καθένα που διαβάζει τα γραπτά της, να βάλει στο μυαλό, το στόμα ή στα γραπτά του διάφορα. Πράγματα ίσως μη κολακευτικά.

Αλλά και πάλι, ποιο σχόλιο ή ποια άποψη, μπορεί να θεωρηθεί ως μη κολακευτική από κάποιον που θεωρεί την δημοκρατία παρασιτική?





p.s. Δεν άντεξα και τοποθετώ κάποιες ακόμη σκέψεις μου.

Η δημοκρατία δεν είναι παρασιτική, αλλά αγαπάει τα παράσιτα. Τα παράσιτα είναι απαραίτητο και αδιάσπαστο συστατικό της δημοκρατίας. Η δημοκρατία διευκολύνει τα παράσιτα να αναπτυχθούν και τα παράσιτα από τη μεριά τους δεν είναι τόσο χαζά για να κυριαρχήσουν εις βάρος της, γιατί μετά δεν θα έχουν σε ποιον να παρασιτήσουν και άρα θα αποβιώσουν.
Αν κάτι τέτοιο εννοούσε η συγγραφέας, τότε μάλλον έχει χάσει το συγγραφικό της mojo!

Τέλος, τα blogs αν για κάτι πειράζουν πολύ, τον επώνυμο και δημόσια προβαλλόμενο κόσμο, είναι επειδή αυτοί έχουν συνηθίσει αλλιώς.
Όλα τα δημόσια πρόσωπα, ξέρανε πάντα ότι υπάρχουν αρνητικά σχόλια για αυτούς, μόνο που τώρα μπορούν με λίγο googling να βρούνε ΑΜΕΣΑ τι πιστεύει ο κόσμος για αυτούς. Δεν θα βρούνε κάτι καινούριο. Το ίδιο πίστευε πάντα ο κόσμος για αυτούς. Την ίδια γνώμη είχε. Είτε θετική, είτε αρνητική, απλά αυτοί δεν την γνώριζαν από πρώτο χέρι.
Τώρα όμως με δυο κλικ ο καθένας που δεν παρουσιάζει τάσεις στρουθοκαμηλισμού, μπορεί να μάθει από πρώτο χέρι, τι σκέψεις κάνει για αυτόν το κοινό του. Οι φίλοι και οι εχθροί του. Σαν ένα ατελείωτο reality show.

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΤΕ.

Δεν σας βλέπουμε καλύτερα τώρα ... πάντα σας βλέπαμε. Απλά εσείς τώρα μπορείτε να ακούτε και την φωνή μας.
Και δεν είναι η φωνή αυτή από κάποια παράσιτα, είναι η φωνή της Δημοκρατίας...