Όχι στο Όνομά μας

Με αφορμή το πρωτόγνωρο κύμα απεργιών πείνας από τους κρατούμενους στις Ελληνικές φυλακές αλλά και την εγκληματική αποσιώπησή του από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, για τη Δημοκρατία και την προάσπιση των βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων καλούμε όλους όσους διατηρούν μπλογκς, διαδικτυακά φόρα και όχι μόνο να δημοσιεύσουν ταυτόχρονα και συντονισμένα στις 20 Νοεμβρίου 2008, ημέρα Πέμπτη, το παρακάτω κείμενο και όλους του χρήστες του διαδικτύου να το υπογράψουν.

“Είναι απαράδεκτη η κατάσταση στις ελληνικές φυλακές. Είναι κύριο θέμα η ριζική αλλαγή του σωφρονιστικού συστήματος”.

–Κάρολος Παπούλιας, 6/11/08

“Είμαστε άνθρωποι – κρατούμενοι. Άνθρωποι, λέω”

- Βαγγέλης Πάλλης, Κρατούμενος, 9/11/08

Από τις τρεις Νοεμβρίου μία εκκωφαντική κραυγή συνταράσσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Από τις τρεις Νοεμβρίου σύσσωμοι οι κρατούμενοι όλης της χώρας κατεβαίνουν σε απεργία πείνας διεκδικώντας το αυτονόητο : τη χαμένη τους αξιοπρέπεια. Απέναντί τους αντιμετωπίζουν την εκκωφαντική σιωπή των κραταιών ΜΜΕ και την παντελή αδιαφορία της πολιτικής ηγεσίας. Σε αυτές τις πρακτικές όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο ΔΕ ΣΥΝΑΙΝΟΥΜΕ.

Η κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είναι απερίγραπτη και μπορεί να γίνει κατανοητή μόνο με τη σκληρή γλώσσα των μαθηματικών. Στα κατ’ επίφαση “σωφρονιστικά” ιδρύματα της χώρας έχουν καταγραφεί συνολικά 417 θάνατοι την τελευταία δεκαετία, ενώ ο ρυθμός τους έχει απογειωθεί σε τέτοιο σημείο, ώστε σήμερα να σβήνουν στα χέρια του κράτους τέσσερις άνθρωποι το μήνα. Η πληρότητα αγγίζει το 168% (10.113 κρατούμενοι για 6.019 θέσεις) με την αναλογία χώρου για κάθε άνθρωπο να φτάνει σε περιπτώσεις το 1τμ. Με ημερήσιο κρατικό έξοδο ανά κρατούμενο τα 3,60 Ευρώ τα συσσίτια που παρέχονται είναι άθλια, οι υποδομές θυμίζουν μεσαίωνα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη είναι ελλιπέστατη. Συγχρόνως, το Ελληνικό δικαστικό σύστημα στέλνει στη φυλακή έναν στους χίλιους κατοίκους της χώρας με τους έγκλειστους χωρίς δίκη (υπό προσωρινή κράτηση) να αγγίζουν το 30% του συνολικού αριθμού των κρατουμένων. Αν η ποιότητα μίας Δημοκρατίας κρίνεται από τις φυλακές της, τότε η Δημοκρατία μας ασθμαίνει. Αν η τιμώρηση παραβατικών συμπεριφορών με εγκλεισμό γίνεται από το κράτος στο όνομα της κοινωνίας, τότε για την κατάσταση στις Ελληνικές φυλακές είμαστε όλοι υπόλογοι, με συντριπτικές όμως ευθύνες να αναλογούν στην κρατική μηχανή. Σε αυτή την πραγματικότητα όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΟΧΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΑΣ.

Τα στοιχεία που αποκαλύπτονται από επίσημους φορείς για τις Ελληνικές φυλακές σκιαγραφούν εικόνα κολαστηρίων. Έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Πρόληψη των Βασανιστηρίων (2007) διαπιστώνει βασανιστήρια, απάνθρωπη μεταχείριση και απειλές κατά της ζωής κρατουμένων, σειρά παραβιάσεων αναφορικά με τις συνθήκες κράτησης, ελλείμματα στη διερεύνηση και τιμωρία των ενόχων, αποσιώπηση περιστατικών βίας με την συμπαιγνία ιατρών και φυλάκων, απαράδεκτες συνθήκες ιατρικής περίθαλψης και ιατρικού ελέγχου στους κρατούμενους κλπ. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει εκδώσει σειρά καταδικαστικών για την Ελλάδα αποφάσεων που αφορούν κακομεταχείριση ή/και παραβιάσεις άλλων δικαιωμάτων κρατουμένων από σωφρονιστικές αρχές. Η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει πάρει απόφαση - καταπέλτη για τα κακώς κείμενα στις φυλακές, προτείνοντας άμεσες δράσεις για την επίλυση τους. Ο Συνήγορος του Πολίτη διαμαρτύρεται για την παντελή έλλειψη συνεργασίας των αρμόδιων κρατικών φορεών μαζί του, λόγω της οποίας έχει ουσιαστικά απαγορευτεί η είσοδός του στις φυλακές της χώρας τα τελευταία δύο χρόνια. Οι δικηγορικοί σύλλογοι όλης της χώρας, μη κυβερνητικές οργανώσεις, όπως η Διεθνής Αμνηστία, και πολλοί πολιτικοί/κοινωνικοί φορείς καταγγέλλουν την απαράδεκτη κατάσταση και ζητούν ευρύτερη συνεργασία για το ξεπέρασμα του προβλήματος. Αν ανθρώπινα είναι τα δικαιώματα που πρέπει να απολαμβάνει κάθε ανθρώπινο ον, κάθε στέρησή τους στις Ελληνικές φυλακές αποτελεί ανοιχτή πληγή για την κοινωνία μας. Σε αυτή την κατάσταση όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο απαντούμε ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΟ ΑΒΑΤΟ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ.

Με την απεργία πείνας οι κρατούμενοι καταφεύγουν στο τελευταίο οχυρό αντίστασης, που τους έχει απομείνει, το σώμα τους. Είχε προηγηθεί έσχατη έκκλησή τους προ μηνός προς τους ιθύνοντες να ενσκήψουν στο πρόβλημα, καθώς δεν πήγαινε άλλο. Για να λύσουν την απεργία πείνας ζητούν την ικανοποίηση αιτημάτων, που αποκαθιστούν την χαμένη τους αξιοπρέπεια και επανακτούν τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματά τους, αιτημάτων συγκεκριμένων, αξιοπρεπών και άμεσα υλοποιήσιμων. Απέναντι στις κινητοποιήσεις των κρατουμένων η πολιτική ηγεσία εξαντλεί τη δράση της σε αδιαφορία, υποσχέσεις και καταστολή των κινημάτων τους. Τυχόν αδιαφορία και αναλγησία της πολιτικής ηγεσίας όμως και σε αυτή τη φάση θα σημαίνει νεκρούς απεργούς πείνας. Στη μετωπική λοιπόν σύγκρουση που επιλέγουν οι κρατούμενοι της χώρας για τη διεκδίκηση των ανθρωπίνως αυτονόητων δε μπορούμε να μένουμε απαθείς σταυρώνοντας τα χέρια και περιμένοντας τις ειδήσεις των θανάτων από τις απεργίες πείνας αλλά θα σταθούμε αλληλέγγυοι. Αν η περιφρούρηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων επιβάλλουν την επαγρύπνιση όλων μας, τώρα είναι λοιπόν η στιγμή να πάρουμε θέση όλοι απέναντι στο πρόβλημα χωρίς αδιαφορίες και υπεκφυγές.

Απέναντι στην τεταμένη κατάσταση στις φυλακές όλης της χώρας όσοι υπογράφουμε αυτό το κείμενο καθιστούμε την πολιτική ηγεσία απολύτως υπεύθυνη για ό,τι συμβεί και απαιτούμε άμεσα την τόσο θεσμική όσο και στην πράξη ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΣΙΚΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ.

Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα

Μια νέα πρωτοβουλία πολιτών δημοσιοποιήθηκε χθες μέσω του διαδικτύου.
Η πρωτοβουλία Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα.
Το επίσημο κείμενο με το οποίο σκοπεύεται να διαδοθούν οι στόχοι αυτής της πρωτοβουλίας, το δημοσιεύω και εγώ παρακάτω. Η πρωτοβουλία αυτή είναι για ένα αγαθό το οποίο δυστυχώς δεν θα έπρεπε να ζητάμε στην σημερινή εποχή αλλά που προβλέπω ότι αν δεν το ζητήσουμε δυναμικά από σήμερα δεν νομίζω ότι θα επιτευχθεί ποτέ σε αυτή την χώρα η άμεση πρόσβαση στην Δημόσια Πληροφορία με το πάτημα ΜΙΑΣ και ΜΟΝΟ διεύθυνσης στο διαδίκτυο, χωρίς περιορισμούς και πάνω από όλα ΔΩΡΕΑΝ. Το δωρεάν βέβαια είναι σχετικό μιας και ήδη πληρώνονται ένα σωρο υπηρεσίες και οργανισμοί από το κράτος και την Ε.Ε. για να μας παρέχουν πληροφορίες την στιγμή που θα μπορούσε όλα να αποθηκεύονται ολα σε μια ιστοσελίδα και όσοι δεν έχουν πρόσβαση να πηγαίνουν σε ένα γραφείο τύπου ΚΕΠ και να παίρνουν απο εκεί την όποια πληροφορία θέλουν επίσης δωρεάν.

Όλα ξεκίνησαν μέσα από ένα πραγματικά ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ διάλογο που έλαβε χώρα μέσω του διαδικτύου (εγω τον διάλογο στα σχετικά ποστς δεν το πήρα χαμπάρι τότε μιας και ήμουν υπο καθεστώς μετακόμισης και χωρίς δίκτυο σπίτι).
Την κουβέντα τολμώ να πώ ότι την ξεκίνησε ο vrypan με το άρθρο του "Στην Ελλάδα δεν επιτρέπεται να γνωρίζουμε τους νόμους (;)", το οποίου οι προβληματισμοί εκεί με εκφράζουν πλήρως αλλά όπου τότε για να είμαι ειλικρινής το πρώτο σχόλιο που μου ήρθε να του κάνω (αλλά το απέφυγα γιατί δεν είχα την δυνατότητα και τον χρόνο τότε να παρακολουθήσω σχόλια) ήταν γιατί δεν ρώτησε μιας και δουλεύει για το Πασοκ τους Υπουργούς που διατελέσαν Υπουργοί Εσωτερικών ή Δικαιοσύνης ή τον ίδιο τον Παπανδρέου γιατί δεν έχει επιτευχθεί κάτι τέτοιο στα είκοσι χρόνια διακυβέρνησης ενός σοσιαλιστικού" κόμματος στην Ελλάδα ή αν είναι μες τους άμεσους στόχους του ΠΑΣΟΚ αν και όταν θα ξανακυβερνήσει?

Μετά ακολούθησε ένα πολύ ενδιαφέρον ποστ του Σπύρου Ντόβα στο Nylon και την φυτιλιά την έριξε ο Νίκος μέσω ενός άλλου του ποστ που ακολούθησε τις προσεχείς ημέρες.
Και ο διάλογος ξεκίνησε, αλλά αυτή την φορά πήραν σάρκα και οστά οι ιδέες και μέσω ενός wiki όπως ενημερώνει εδώ και ο Νίκος. Προσκαλέστηκα και εγώ μέσω του Σπύρου τρεις μέρες πριν αλλά δεν μπόρεσα να συνεισφέρω στο παραμικρό... ακόμη.

Διαβάστε το παρακάτω κείμενο, και όπου διαφωνείτε ή πιστεύετε ότι μπορεί να βελτιωθεί ή να προτείνετε κάτι καινούριο, μην διστάσετε να το κάνετε εδώ ή στην ιστοσελίδα της πρωτοβουλίας, την publicdata.gr.
Και ελπίζω να σας πείσει και να συνυπογράψετε την σχετική καμπάνια, όπως έχουν ήδη κάνει 132 συμπολίτες μας σε μία μόλις ημέρα.

No words, no hunger,
No sadness, nor tears...
Is that what we all want?

Ο Δημόσιος Τομέας (κρατικοί οργανισμοί, ΟΤΑ, ρυθμιστικές αρχές) σήμερα συλλέγει, παράγει, αναπαράγει και μεταδίδει ένα μεγάλο εύρος από πληροφορίες σε πολλούς τομείς της δημόσιας κοινωνικής, οικονομικής, μορφωτικής δραστηριότητας. Ο τεράστιος όγκος των δεδομένων αυτών, κατά το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του, είτε δεν είναι προσβάσιμος από τους πολίτες, είτε διατίθεται με τρόπους που δεν ευνοούν ή εμποδίζουν την επεξεργασία του.

Η πρωτοβουλία 4Δ (Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα) φιλοδοξεί να αναδείξει την αναγκαιότητα παροχής από τους Δημόσιους φορείς πλήρους πρόβασης στα δεδομένα που διαθέτουν και να κινητοποιήσει πολίτες και πολιτικό προσωπικό για την επίτευξη αυτού του σκοπού.

Τέτοια δεδομένα ενδεικτικά είναι:

• Ισχύοντες νόμοι και εγκύκλιοι

• Δημόσιες Δαπάνες (στενός και ευρύτερος δημόσιος τομέας, ΟΤΑ)

• Πηγές Δημόσιων Εσόδων

• Στοιχεία Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας

• Στοιχεία παραβατικότητας / εγκληματικότητας

• Εκπαιδευτικά δεδομένα (συμμετοχή στα επίπεδα της εκπαίδευσης, απόφοιτοι ανά κλάδο, διδακτικές ώρες ανά σχολείο, στατιστικά μαθητικής απόδοσης)

• Πρωτογενή ερευνητικά δεδομένα από έρευνες που διενεργούν Πανεπιστήμια, ερευνητικά ιδρύματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα καθώς επίσης και από εκείνες που διεξάγουν εταιρίες δημοσκοπήσεων για λογαριασμό του δημοσίου.

• Στοιχεία για την δικαστική λειτουργία (αριθμός δικών, αναβολές, χρόνος μέχρι την τελεσιδικία, καταδικές-προς-αθωώσεις, αδικήματα, προφυλακίσεις, αναστολές)

• Στοιχεία σχετιζόμενα με την δημόσια υγεία (εισαγωγές, ασθένειες, πληρότητες κοινών κλινών και κλινών εντατικής θεραπείας, θνησιμότητες, διαμεταγωγές, κλήσεις ΕΚΑΒ, χρόνοι απόκρισης κλπ)

• Στοιχεία σχετικά με τις πυρκαγιές

• Φωτογραφικά ή άλλα ιστορικά αρχεία τα οποία μπορούν να διατεθούν στο κοινό χωρίς περιορισμούς copyright.

Η διαθεσιμότητα των δεδομένων για πρόσβαση και επεξεργασία από τον καθένα, δεν είναι μόνο ζήτημα αρχής, αλλά συνεπάγεται σημαντικότατες ωφέλειες:

• Απαντάται με αποτελεσματικό τρόπο το αίτημα για Διαφάνεια το οποίο αποτελεί κρίσιμο ζήτημα δημοκρατίας

• Διευκολύνεται και προάγεται η Έρευνα

• Δημουργούνται συνθήκες για την ανάπτυξη της Καινοτομίας και την δημιουργία υπηρεσιών που απαντούν στις ανάγκες των πολιτών

• Διευκολύνεται ο έλεγχος της εξουσίας από τους πολίτες και αρχίζει να παράγεται πολιτική “από-τα-κάτω” (grassroots)

Η ευρωπαϊκή ένωση με την οδηγία της 2003/98/EC προτρέπει τα κράτη-μέλη να εργαστούν προς την κατεύθυνση αυτή, και ήδη η Βρετανία δίνει το παράδειγμα με ενδιαφέρουσες κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Οδηγία:

Οι πληροφορίες του Δημόσιου Τομέα είναι ένα σημαντικό πρωτεύον υλικό για προϊόντα και υπηρεσίες ψηφιακού περιεχομένου και θα γίνει ακόμη πιο σημαντικό με τη σταδιακή ανάπτυξη ασύρματων υπηρεσιών περιεχομένου. Mε την ελεύθερη διάθεση και επαναχρησιμοποίηση των Δημόσιων Δεδομένων θα έχουμε πολύ μεγάλες δυνατότητες οι οποίες -μεταξύ άλλων- θα επιτρέψουν στις Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να εκμεταλλευθούν αυτές τις δυνατότητες, και να συμβάλουν σε μεγαλύτερη οικονομική πρόοδο και δημιουργία θέσεων εργασίας.

Για την Ελλάδα, ειδικά σήμερα που βρίσκονται σε εξέλιξη τα έργα του προγράμματος “Κοινωνία της Πληροφορίας” για τον εκσυχρονισμό της πληροφορικής υποδομής των δημοσίων φορέων, το αίτημα για την προσβασιμότητα και δυνατότητα επεξεργασίας και επαναχρησιμοποίησης των Δημόσιων δεδομένων από τους πολίτες, είναι περισσότερο επίκαιρο από ποτέ.

Σας καλούμε να συνδράμετε τον στόχο αυτό με κάθε πρόσφορο τρόπο, ώστε να γίνουν τα Δημόσια Δεδομένα πραγματικά Δικά μας Δεδομένα.

Υπογράψτε την καμπάνια στην αντίστοιχη σελίδα ή/και διαδώστε την αναδημοσιεύοντας το παρόν κείμενο

QUICK UPDATE:
To ΠΑΣΟΚ μέσω του papandreou.gr απάντησε γρήγορα και άμεσα στους προβληματισμούς που διατύπωσε η πρωτοβουλία 4Δ πιο πάνω και μάλιστα προχώρησε και δεν δίστασε να δημοσιοποιήσει και τις δικές μου προσωπικές απόψεις ατόφιες, όσο και αν περιείχαν αντίπαλες θέσεις προς το κόμμα!
Η εκπληξή αυτή που ένιωσα δεν ήταν μόνο ευχάριστη αλλά μου έστειλε ένα ελπιδοφόρο μήνυμα για το μελλον της πολιτικής στην Ελλάδα.
Θα επανέλθω αναλυτικότερα.

Τέλος υιοθετώ το παρακάτω FAQ από το πολύ ενδιαφέρον αντίστοιχο ποστ του dealsend:

Γιατί κάνεις αυτό το post, τόσα έχουν γίνει;

Αν έχεις blog κάνε και εσύ ένα post, είναι σαν να ρωτάς γιατί πας σε αυτή τη διαδήλωση, πολλοί έχουν πάει. Ο καθένας μας σαν μονάδα είναι αδύναμος, όλοι μαζί όμως μπορούμε να καταφέρουμε πράγματα, πίστεψε λοιπόν στην δύναμη σου.

H Δημοκρατία αποδεικνύεται με πράξεις.

Αντιγράφω από τον Γιάννη Τριάντη στην "Ε" της Δευτέρας. Οι επισημάνσεις δικές μου:

Ο τραγικός Κ. Σημίτης

...Είχε κι ένα καλό η πολύμορφη κρίση στο ΠΑΣΟΚ: απομυθοποιήθηκε πλήρως και βυθίστηκε στα τάρταρα ο Κ. Σημίτης. Ενας υπερεκτιμημένος πολιτικός, ο οποίος κατασκευάστηκε, προβλήθηκε και στηρίχτηκε όσο κανένας άλλος από τα μήντια της διαπλοκής, τον ΣΕΒ και τους Ευρωπαίους, που έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν πειθήνιο γιέσμαν ο οποίος δεν τους δημιουργεί πρόβλημα... Η απουσία του Κ. Σημίτη από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ ήταν -ίσως- το κύκνειο άσμα του. Διότι αποκάλυψε στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ το πραγματικό, απωθητικό του πρόσωπο. Το υποκριτικό πρόσωπο ενός μέτριου λογιστή, ο οποίος μοστράριζε ικανότητες και ιδιότητες που δεν είχε. Ενας άνθρωπος με υπόκωφη πονηρία, την οποία προέβαλλε ως ηγετική μαεστρία. Ενας πολιτικός που έπαιζε στα δάχτυλα το παρασκήνιο, την ίντριγκα και τις σχέσεις με τη διαπλοκή και πόζαρε ως ανεπίληπτος ηγέτης.
Ενας κυνικός που δεν ορρωδούσε προ ουδενός (παράδειγμα: η καρατόμηση Λαλιώτη, η ανοχή του σφαγείου που λεγόταν χρηματιστήριο, η ανακίνηση του θέματος των ταυτοτήτων για να καλυφθεί το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου κ.ά.) αλλά έδινε την εικόνα ενός ηγέτη χαμηλών τόνων, αξιοσέβαστου και σοβαρού...

Ομως δεν είναι η πρώτη φορά που κρύβεται και το βάζει στα πόδια ο Κ. Σημίτης. Μπορεί να μη θυμούνται τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, που είχαν να λένε τα χειρότερα για την απουσία του, αλλά η πραγματικότης είναι εδώ:
πονηρά, φοβικά και με ιδιοτέλεια λειτούργησε ο Σημίτης, όταν παρέδωσε το δαχτυλίδι στον Γ. Παπανδρέου. Εβλεπε τη συντριβή να έρχεται, και αντί να πιει στωικά το πικρό ποτήρι της ήττας, το 'βαλε στα πόδια, ποντάροντας στα ντελίβερι μπόις της προπαγάνδας, που... αποθέωσαν την κατάπτυστη αυτή επιλογή...

Είναι ο ίδιος άνθρωπος, που τρομαγμένος από τις αντιδράσεις, έκανε πίσω στο Ασφαλιστικό. Είναι ο πολιτικός που δεν ήθελε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά δεν είχε τα κότσια να πάει κόντρα στους εργολάβους, και αναγκάστηκε με μισή καρδιά να τους δεχθεί (αφού χάθηκαν τρία πολύτιμα χρόνια)...

Είναι ο άνθρωπος που μισούσε το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά όποτε τους χρειαζόταν προεκλογικά, έβγαινε -ο θλιβερός- στο μπαλκόνι και υμνούσε τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ... Κακός άνθρωπος και -πολιτικά- ολίγιστος ο Κ. Σημίτης, βγήκε προεκλογικά στο μπαλκόνι της Πάτρας και αποκάλεσε χοντρό τον αντίπαλό του, τον Μιλτιάδη Εβερτ. Αλλά τα τυφλωμένα μήντια ούτε είδαν ούτε άκουσαν τίποτε και γι' αυτό... Και να ήταν το μόνο... Υπέγραψε τις οδυνηρές για τη χώρα συμφωνίες του Ελσίνκι και της Μαδρίτης, και εκείνα τον αποθέωναν... Βυθίστηκε η χώρα στα Ιμια και στις γκρίζες ζώνες των βραχονησίδων, εκείνος -ψοφοδεής και ανύπαρκτος- ευχαριστούσε τους Αμερικανούς, και τα μήντια τού έπλεκαν το εγκώμιο... Αφησε την εκκρεμότητα με τη FYROM όπως τη βρήκε και πάλι εισέπραττε ύμνους...

Δεν πήρε ποτέ τίποτε από την Ενωση (σε αντίθεση με τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως ομολόγησε και η Θάτσερ), αλλά τα παπαγαλάκια αποθέωναν τον «μεγάλο Ευρωπαίο»...

Ομως, όλα εδώ πληρώνονται: ο πρωθυπουργός, που δήθεν θα έμενε στην Ιστορία, ξεχάστηκε γρήγορα. Και θα είχε αγνοηθεί εντελώς, αν δεν έμπαινε -με το γνωστό ύφος και το αποκαλυφθέν, πια, ήθος- στη μάχη της διαδοχής, για να περισώσει το έργο του, ένα προπαγανδιστικό κατασκεύασμα που προβλήθηκε ως μέγα επίτευγμα *** Δεν επαρκεί ο χώρος. Αλλά τι νόημα έχει ένας λίβελος μπροστά στην πικρή -για τον υπερεκτιμημένο- πραγματικότητα...

Συμφωνώ με πολλά και διαφωνώ με κάποια άλλα.
Ένα είναι το σίγουρο. Οτι δεν συμπάθησα τον Σημίτη, ούτε μία ημέρα όσο καιρό ήταν στην εξουσία. Γιατί και εγώ είχα ακούσει πολλά για τον χαρακτήρα του από το πολιτικό του περιβάλλον. Και πολύ περισσότερο με τον τρόπο που έφυγε από την εξουσία παραμονές εκλογών που προώρα αυτός προκάλεσε.
Και ίσως για αυτό χάρηκα τόσο όταν η ΝΔ ξαναπήρε την εξουσία πριν 3,5 χρόνια (που και να 'ξερα...).
Σήμερα ελπίζω από την εκλογή νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, να έρθει κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό. ΌΧΙ ότι πρόκειται ποτέ να ψηφίσω ΠΑΣΟΚ αλλά όσο καλύτερους ηγέτες έχουν τα μεγάλα κόμματα, τόσο καλύτερο και ελπιδοφόρο είναι για την Ελλάδα.

Και αυτό που δεν καταλαβαίνω παρακολουθώντας όλες αυτές τις κόντρες και τις γκρίνιες μες το ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα μες την ελληνική μπλογκόσφαιρα, είναι γιατί δεν έχει προτείνει κάποιος ακόμη από όλους αυτους τους υποστηριχτές του ενός και του άλλου πόλου, να βγουνε όλοι οι διεκδικητές εδώ στο διαδίκτυο και να ερωτηθουν από όλους τους απλούς σκεπτόμενους πολίτες του ιστόχώρου. Πως το σκεφτήκαν αυτό προεκλογικά για τον ΓΑΠ και είχαν ενθουσιαστεί οι δικτυακές κοινότητες και συμμετείχαν μαζικά σε αυτή την πρόσκληση, ε ας το κάνουνε πάλι για όλους τους διεκδικητές. Από τον ΓΑΠ μέχρι τον Τζιώτη ή όποιον άλλον εμφανιστεί.
Για μένα και άλλοι 50 να εμφανιστούν για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ αυτό είναι ένα υγιές δείγμα δημοκρατίας. Και εφόσον οι Πασοκτζήδες αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται Δημοκράτες... ας το αποδειξουν και στην πράξη μία φορά.

Χωρίς κομματικές ταυτότητες. Χωρίς ονόματα. Αλλά με σοβαρές ερωτήσεις και χωρίς ύβρεις και ειρωνίες να αναζητήσουν αυτά που πραγματικά ρωτάει ο κόσμος, αυτά για τα οποία περιμένουν απαντήσεις και όχι αυτά τα οποία έχει επιλέξει η κάθε πλευρά να προβάλει λες και πρόκειται για τυποποιημένο εμπορικό προϊόν στο ράφι προς πώληση.

Θέλετε αγαπητοί φίλοι Πασοκτζήδες έναν αρχηγό που να κερδίσει τις επόμενες εκλογές? Αφήστε τους μη Πασοκτζήδες να τον επιλέξουν. Ακούστε τους μη Πασοκτζήδες τι θέλουν και ζητάνε από ένα κόμμα εξουσίας. Ακούστε αυτους που εναλλάσουν την εξουσία κάθε τετραετία μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και όχι μόνο.

Η αληθινή και σύγχρονη δημοκρατία στήνεται σε σύγχρονες κάλπες, σαν και αυτές που έχουν στηθεί μόνιμα όλο τον χρόνο εδώ στον χώρο του διαδικτύου.

Μόνο έτσι θα ξεχάσει ο λαός, οι ψηφοφόροι δηλαδή, την ΚΑΤΑΡΑ που φέρει σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Και αυτή η κατάρα δεν είναι άλλη από το περίφημο δαχτυλίδι, την μεγαλύτερη κοροϊδία στην σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία με τους 1 εκατομύριο Ελληνες που συνέρρευσαν "αυθόρμητα" στις κάλπες να εκλέξουν τον ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ υποψήφιο!

Για να σας δούμε...

"H δημοκρατία είναι παρασιτική ..." ?!?!?!?

δήλωσε και πάλι η Αμάντα Μιχαλοπούλου κλείνοντας την τελευταία επιφυλλίδα της με τίτλο "Ποιητές και Γουρούνια"στην Καθημερινή αυτής της Κυριακής.

Στο τελευταίο αυτό άρθρο της, η συγγραφέας-αρθρογράφος κα. Μιχαλοπούλου επιχειρεί στο βαθμό που της επιτρέπουν τα στενά όρια μίας προκαθορισμένης στήλης εφημερίδας (να ένα ακόμη μεγάλο προσόν των blogs, που δεν περιορίζονται σε χώρο και τρόπο έκφρασης και τουλάχιστον κάποιος δεν μπορεί να επικαλεστεί την έλλειψη χώρου) να δώσει την δική της άποψη για όλα αυτά τα ποστ που γράφηκαν με αφορμή το περιβόητο στην μπλογκόσφαιρα (δες εδώ γιατί) άρθρο της πριν από μερικές εβδομάδες, με τίτλο "Ημερολόγια Νευρώσεων" και το οποίο όπως πολύ απλά διαπιστώνει και η ίδια "θεωρήθηκε ως το πρώτο «ξεκάθαρα anti blog» άρθρο".

Δεν έχω σκοπό να κρίνω τα λεγόμενά της για ακόμη μια φορά. Στο κάτω κάτω όπως και η ίδια λέει ένα απλό άρθρο έγραψε και όπως έχω ξαναπεί και εγώ, όλοι έχουμε δικαίωμα αν όχι σε μία κακή στιγμή, αλλά σε πολλές ακόμα.

Στο αρχικό της άρθρο μου κάθισε πολύ άσχημα η φράση "παρασιτικής δημοκρατίας" και την δικαιολόγησα πάνω σε κάποιον εκνευρισμό -για να μην πω λανθασμένο χειρισμό της γλώσσας - της συγγραφέως, και τώρα η επανάληψη της παραπάνω φράσης κάνοντας επίλογο στο κείμενό της, οδήγησαν την σκέψη μου ότι η κα. Μιχαλοπούλου δείχνει έντονα σημάδια ενόχλησης από την Δημοκρατία....

Τι θα πρέπει να καταλάβει ένας αναγνώστης διαβάζοντας τη φράση:
"H δημοκρατία είναι παρασιτική εξ' ορισμού, στην ιστόσφαιρα και παντού αλλού. Διαλέγουμε και παίρνουμε."

• Εξ' ορισμού? Που το είδε αυτό γραμμένο? Σε λεξικά, σε ιστορικά βιβλία ή ... πού τέλος πάντων?

• Και αν η δημοκρατία είναι παράσιτο, τότε ποιος είναι ο οργανισμός εις βάρος του οποίου παρασιτεί η δημοκρατία?

• Τι διαλέγουμε και παίρνουμε? Την δημοκρατία (το παράσιτο δηλαδή, ή ..... κάτι άλλο?)

Δεν θέλω να δώσω εγώ απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Δεν είναι δικά μου λόγια, δεν είναι δικές μου σκέψεις. Μπορώ να πω πράγματα αυθαίρετα, άσχημα και σίγουρα μη κολακευτικά.
Εύχομαι να δώσει απαντήσεις, αν ποτέ θελήσει να δώσει, η ίδια η συγγραφέας, για την οποία στο παρελθόν - όταν την αγνοούσε η πλειοψηφία της μπλογκόσφαιρας - έχω αναφερθεί με πολύ κολακευτικά σχόλια. Ξεχνάω όλες τις υπόλοιπες - υποκινούμενες από προσωπικά ή κλαδικά κριτήρια ως φαίνεται - απόψεις της περί blogging.

Ο καθένας μας είναι ελεύθερος να σκεφτεί, να υποθέσει και να εκφραστεί όπως νομίζει, για τα blogs, για έναν συνάνθρωπό του, για την δημοκρατία, για οτιδήποτε και σίγουρα για ένα δημόσιο πρόσωπο. Αυτή την ελευθερία προσωπικά θεωρώ ως κατάκτηση της δημοκρατίας.

Άλλωστε και η ίδια η συγγραφέας αναγνωρίζει το δικαίωμα στην "ελευθερία της έκφρασης" έστω και ως "Βασική αρχή της δημοσιογραφίας" (μόνο?).

Μακάρι να απαντήσει, γιατί έτσι δεν θα δώσει το δικαίωμα στον καθένα που διαβάζει τα γραπτά της, να βάλει στο μυαλό, το στόμα ή στα γραπτά του διάφορα. Πράγματα ίσως μη κολακευτικά.

Αλλά και πάλι, ποιο σχόλιο ή ποια άποψη, μπορεί να θεωρηθεί ως μη κολακευτική από κάποιον που θεωρεί την δημοκρατία παρασιτική?





p.s. Δεν άντεξα και τοποθετώ κάποιες ακόμη σκέψεις μου.

Η δημοκρατία δεν είναι παρασιτική, αλλά αγαπάει τα παράσιτα. Τα παράσιτα είναι απαραίτητο και αδιάσπαστο συστατικό της δημοκρατίας. Η δημοκρατία διευκολύνει τα παράσιτα να αναπτυχθούν και τα παράσιτα από τη μεριά τους δεν είναι τόσο χαζά για να κυριαρχήσουν εις βάρος της, γιατί μετά δεν θα έχουν σε ποιον να παρασιτήσουν και άρα θα αποβιώσουν.
Αν κάτι τέτοιο εννοούσε η συγγραφέας, τότε μάλλον έχει χάσει το συγγραφικό της mojo!

Τέλος, τα blogs αν για κάτι πειράζουν πολύ, τον επώνυμο και δημόσια προβαλλόμενο κόσμο, είναι επειδή αυτοί έχουν συνηθίσει αλλιώς.
Όλα τα δημόσια πρόσωπα, ξέρανε πάντα ότι υπάρχουν αρνητικά σχόλια για αυτούς, μόνο που τώρα μπορούν με λίγο googling να βρούνε ΑΜΕΣΑ τι πιστεύει ο κόσμος για αυτούς. Δεν θα βρούνε κάτι καινούριο. Το ίδιο πίστευε πάντα ο κόσμος για αυτούς. Την ίδια γνώμη είχε. Είτε θετική, είτε αρνητική, απλά αυτοί δεν την γνώριζαν από πρώτο χέρι.
Τώρα όμως με δυο κλικ ο καθένας που δεν παρουσιάζει τάσεις στρουθοκαμηλισμού, μπορεί να μάθει από πρώτο χέρι, τι σκέψεις κάνει για αυτόν το κοινό του. Οι φίλοι και οι εχθροί του. Σαν ένα ατελείωτο reality show.

ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΕΙΤΕ.

Δεν σας βλέπουμε καλύτερα τώρα ... πάντα σας βλέπαμε. Απλά εσείς τώρα μπορείτε να ακούτε και την φωνή μας.
Και δεν είναι η φωνή αυτή από κάποια παράσιτα, είναι η φωνή της Δημοκρατίας...