Ο διάλογος συνεχίζεται...

Απο χθες το απόγευμα έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Παπανδρέου ένα κείμενο - απάντηση - στο προηγουμενο post μου, με τίτλο "Για την αξία του Διαδικτύου". Επισημαίνω τα παρακάτω που για μένα είναι χαρακτηριστικά του σκεπτικού και των προθέσεων των ανθρώπων πίσω από αυτό και του ιδίου του πολιτικού:

Κανείς δεν είναι αλάθητος, ούτε το papandreou.gr. Ο προσωπικός κόμβος του Γιώργου Παπανδρέου, δεν είναι κάτοχος του αποκλειστικού δίκιου και του σωστού.

Η στόχευση του είναι να επιζητεί απαντήσεις σε καίρια ζητήματα, που μας απασχολούν όλους και σε αυτή τη προοπτική προάγει ουσιαστικά θέματα που, είτε τίθενται ως θεματικές από τους bloggers, είτε παίρνουν τη μορφή μιας ποιο συλλογικής διεκδίκησης προς το δικαιότερο και σωστότερο.

Σημασία έχει να δοθεί χώρος και στη διαφορετική, ενδεχόμενα διερευνητική, άποψη και πρωτοβουλία και πάνω από όλα στην άποψη που αμφισβητεί και θεμελιώνει την αμφισβήτηση της. Ο διάλογος είναι ουσία επιχειρημάτων και ανταλλαγής απόψεων. Οι μονομέρειες και οι γενικεύσεις δεν μπορούν να έχουν θέση σε ένα διάλογο και κάθε κριτική που προάγει θεμελιωμένα μια διαφορετική άποψη πρέπει να προβάλλεται, εφόσον συνεισφέρει στην εποικοδόμηση, όχι μόνο του διαλόγου, αλλά και ενός ενδεχόμενου αποτελέσματος ως συνισταμένη διαφόρων απόψεων.

Οι παραπάνω δηλώσεις, μοιάζουν σαν ένα είδος (μίνι) μανιφέστου για το δημόσιο διάλογο μεταξύ πολιτικών και πολιτών. Οι πράξεις μέχρι τώρα αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Απλά αυτά τα λόγια ήρθαν ως επιβεβαίωση αυτών που είχα διαπιστώσει ο ίδιος μέσα από την ιστοσελίδα του ΓΑΠ.

Το γεγονός ότι συμμετέχω σε έναν διάλογο με έναν πολιτικό δεν πρέπει να σημαίνει απαραίτητα ότι θα ψηφίσω τον εν λόγω πολιτικό ή οτι τον βοηθάω να προβληθεί. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτες τις αντιλήψεις. Να είμαστε ρεαλιστές.

Σε ποιον αλήθεια του αρέσει να βλέπει πολιτικούς να δίνουν συνεντεύξεις σε "δικούς" τους δημοσιογράφους ή να κάνουν διάλογο με οπαδούς του κόμματος? Ή να βλέπουν από το πρωί ως το βράδυ στην τηλεόραση σε προεκλογικές εποχές έναν πολιτικό να δέχεται αποδείξεις λατρείας από τους φανατικούς οπαδούς του, του στυλ "πες τα Πρόεδρε", "Πρόεδρε εμείς εδώ θα σε στηρίζουμε" και άλλα τέτοια γραφικά...

Ως πότε θα επιβεβαιώνουμε εμείς οι απλοί πολίτες με την στάση μας και τις προτιμήσεις μας ότι είμαστε ζώα σε αγέλη, όπου πάμε όπου πάνε οι πολλοί . Οι επικοινωνιολόγοι στην Αμερική (και οι εδώ αντιγραφείς και εκπροσώποι τους) υποστηρίζουν ότι όταν ένα πολιτικό πρόσωπο είναι πρώτο στις δημοσκοπήσεις δεν πρέπει να μιλάει πολύ και να μην εμφανίζεται πολύ δημόσια για να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο να κάνει λάθη και να φθαρεί... Και έχουν δίκιο. Ετσι δυστυχώς επηρρεάζεται η κοινή γνώμη, η πλειοψηφία της τέλος πάντων.

Αντί να συμβαίνει το αντίθετο... Να επηρρεάζεται θετικά η κοινη γνώμη όταν κάποιος ανοίγεται στους πολίτες και όταν εμφανίζει ένα πιο ρεαλιστικό προφίλ, όταν βλέπει τον πολιτικό να έχει τις ίδιες ανησυχίες με αυτόν, τις ίδιες αγωνίες, όταν τέλος πάντων επικοινωνεί με τον πολίτη απευθείας χωρίς να φοβάται τις δύσκολες ερωτήσεις, συνέχεια , δημόσια και όχι μόνο στις περιοδείες του ή στην ΔΕΘ. Δεν υπάρχουν δύσκολες ερωτήσεις και απαντήσεις όταν μιλάς ξεκάθαρα και λες αυτό που πιστεύεις. Όταν παραδέχεσαι ότι δεν είσαι αλάθητος και παντογνώστης. Και όλα αυτά να τα αποδεικνύεις σε βάθος χρόνου και με ευλαβική συνέπεια!

Ένας πολιτικός βέβαια πρέπει όχι μόνο να επηρρεάσει θετικά κάποιον αλλά και να τον πείσει, χρειάζονται ΚΑΙ ξεκάθαρες θέσεις και προτάσεις τις οποίες ο πολιτικός θα πρέπει να υπερασπίζεται χωρίς μονομανίες και να αποδεικνύει την ευελιξία του ως δείγμα πολιτικής σοφίας και όχι αδυναμίας και υποχώρησης μόνο σε μαζικά (ψηφοθηρικά) αιτήματα.

Αν θέλουμε να αλλάξουν την Ελλάδα οι πολιτικοί, θα πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να τους ψηφίσουμε. Όλοι έχουμε μία ομάδα την οποία στηρίζουμε φανατικά και την αγαπάμε βρέξει χιονίσει για όλη μας τη ζωή. Δεν χρειαζόμαστε και ένα κόμμα το οποίο να το αγαπάμε με φανατικό και οπαδικό τρόπο. και με παντελή έλλειψη κριτηρίων. Χρειαζόμαστε πολιτικούς που να ικανοποιούν τα κριτήρια τα οποία ο καθένας μας θα πρέπει να επιλέγει και με αυστηρότητα θα πρέπει να κρίνει αν εκπληρωθήκαν στην διάρκεια της τετραετίας. Δεν υπάρχουν αναντικατάστατοι, ούτε κληρονομικά χαρίσματα.

Η επιλογή της ψήφου σαν δοκιμασία κρασιού. Χωρίς ετικέττες, δοκιμάζοντας (ακούγοντας-να ενημερώνεσαι για) όλες τις υποψηφιότητες και τέλος επιλέγοντας αυτήν που ικανοποιεί περισσότερο τα δικά σου κριτήρια. Και ας μην είναι από το αγαπημένο σου κτήμα ή παραγωγό!

Και τα λάθη θα πρέπει να πληρώνονται (με μη επανεκλογή) όταν κάποιος δεν βρίσκει το θάρρος να παραιτηθεί.

Ζω για την μέρα που θα δω τον πρώτο πολιτικό που δεν θα ξαναθέσει υποψηφιότητα γιατί θα έχει κρίνει ότι δεν εκπληρώσε και δεν πέτυχε τους στόχους που του είχαν θέσει οι ψηφοφόροι του στην προηγουμενη υποψηφιότητα του.

Το ΠΑΣΟΚ είναι (όντως) εδώ!

Δεν ξέρω ούτε αν είναι ενωμένο ή δυνατό, πάντως είναι παρών στα blogs με τρόπο δημιουργικό και αλληλεπιδραστικό.

Δεν πρόλαβε να "στεγνώσει το μελάνι" από την προηγούμενη δημοσίευσή μου για τα 4Δ και τις αιχμές που άφηνα για το ΠΑΣΟΚ και την επόμενη ημέρα είδα με μεγάλη μου έκπληξη αναδημοσιευμένο το σχετικό μέρος της ανάρτησης μου ατόφιο μες την προσωπική ιστοσελίδα του Γεωργιου Παπανδρέου!

Ο ΓΑΠ στην ανάρτησή του, όχι μόνο απάντησε (γιατί ως απάντηση το είδα αν διαβάσετε προσεχτικά τις επισημάνσεις μου) αλλά το σημαντικότερο ήρθαν και θέσεις για την πρωτοβουλία Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα:

H τεχνολογία μεταβάλλει τις κοινωνίες μας με τρόπο που μόλις μερικά χρόνια πριν φαινόταν αδιανόητος . Η εποχή της πληροφορίας προσφέρει απεριόριστες δυνατότητες, με την προϋπόθεση ότι, εξασφαλίζουμε σε όλους ίσες ευκαιρίες συμμετοχής, ως υπεύθυνοι και ενεργοί πολίτες στην κοινωνία της γνώσης. Η τεχνολογία αλλάζει τον κόσμο. Αποτελεί επανάσταση, όπως επανειλημμένα έχει λεχθεί. Και αυτό συμβαδίζει με το γεγονός ότι εφόσον αλλάζουμε, η ανανέωση του τρόπου διακυβέρνησης, η ανανέωση της εκπαίδευσης και η ανανέωση της κοινωνίας μας με τις αλλαγές της τεχνολογίας, συμβαδίζει με την ανάγκη να βοηθήσουμε τους πολίτες μας να χρησιμοποιήσουν αυτές τις νέες δυνατότητες. Ο νέος, ο πολίτης, να έχει πρόσβαση σε αυτές τις δυνατότητες των νέων εξουσιών, αλλά το ζήτημα είναι, πώς θα μπορέσει ο πολίτης να έχει πρόσβαση σ' αυτές και πώς θα μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει;

Η εξέλιξη της Κοινωνίας τα Πληροφορίας στη χώρα μας είναι κορυφαίας σημασίας δεδομένου ότι αφορά στα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα του πολίτη. Την κατοχύρωση του δικαιώματος στην απρόσκοπτη και με φτηνό κόστος πρόσβαση του στην ενημέρωση και την πληροφορία. Την καταπολέμηση του ψηφιακού αναλφαβητισμού και του ψηφιακού χάσματος που καλλιεργεί και εμπεδώνει κοινωνικές ανισότητες. Την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών για την κατοχύρωση της διαφάνειας, της συμμετοχής του πολίτη και της απλοποίησης της γραφειοκρατίας, της νέας ανοιχτής και αποκεντρωμένης διακυβέρνησης. Τη διάχυση των ψηφιακών υποδομών και τεχνολογιών σε όλη την Ελλάδα για να επιταχύνουν και να διασφαλίσουν την αναπτυξιακή πορεία.

Οι νέες τεχνολογίες και ειδικότερα το Διαδίκτυο συνιστούν λειτουργικό εργαλείο που εδράζει γύρω από την κοινωνία της γνώσης και την κοινωνία των πολιτών.Το ερώτημα είναι πώς θα χρησιμοποιήσουμε αυτή τη νέα τεχνολογία, πώς μπαίνοντας στην κοινωνία της γνώσης θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε τη λειτουργία της Πολιτείας, τη λειτουργία της δημοκρατίας, να διαμορφώσουμε μια λειτουργική δημοκρατία. Μια λειτουργική διακυβέρνηση.

Είναι απαραίτητο να ενεργοποιήσουμε ένα τεράστιο οπλοστάσιο τεχνολογιών, να εξασφαλίσουμε αρκετή αντιπροσώπευση και πρόσβαση στη γνώση σε πολίτες που συμμετέχουν στο δικαίωμα που έχουν στην πληροφόρηση. Σημαντικά για τη συνεργασία και το διάλογο μέσα σε συνεκτικές εικονικές πολιτικές κοινότητες, είναι η διαφανής και αξιόπιστη λήψη αποφάσεων στην οποία θα συμμετέχουν οι πολίτες και ο αποτελεσματικός έλεγχος της εξουσίας. Αυτές είναι νέες προκλήσεις για τη δημοκρατία αλλά αυτός ακριβώς είναι και ο στόχος, να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις, να τις ερευνήσουμε, να εφαρμόσουμε πιλοτικά έργα.

(οι επισημάνσεις στο κείμενο δικές μου)

Ως εδώ καλά μπορεί να πει κάποιος, δεν βλέπω κάποια συγκεκριμένη πρόταση ή κάποια ανάληψη συγκεκριμένης δράσης.

Εγώ όμως βλέπω πολλά και σημαντικά από ένα κόμμα εξουσίας, ένα κόμμα δηλαδή που αργά ή γρήγορα θα ξαναβρεθεί στην κυβέρνηση καλώς ή κακώς και τα οποία οφείλω να επισημάνω:

1. Βλέπω έναν πολιτικό και αρχηγό κόμματος να μην διστάζει να προβάλλει στην ιστοσελίδα του τον αντίλογο που του προβάλει ένας απλός πολίτης. Εναν πολιτικό που αντί να καπελώνει την κριτική που του γίνεται στον ίδιο ή στο κόμμα του, να έχει το θάρρος να αναδημοσιεύσει την κριτική. Και να ενημερώνει ανοιχτά και μάλιστα καθημερινά, από όσο διακρίνω με μια απλή περιπλάνηση στην ιστοσελίδα, με πλήθος ενδιαφέροντων άρθρων αλλά και ποστς πολλών και ποικίλλων bloggers!
2. Είδα έναν πολιτικό να του ασκούν κριτική και αντί τις συνήθεις αντικρούσεις (λες και βρίσκεται σε debate το οποίο πρέπει να νικήσει), ειρωνίες και εξυπνακίστικες δηλώσεις (που κακομάθαμε να βλέπουμε στα δελτία των 8), να απαντάει πολιτισμένα και να αναπτύσσει θέσεις. Να προβληματίζεται.
3. Βλέπω έναν αρχηγό κόμματος να ασχολείται με αυτά που γράφουν απλοί πολίτες μέσα από blogs (γιατί επιτέλους δεν είμαστε Bloggers, απλοί πολίτες είμαστε που χρησιμοποιούμε τα blogs για να εκφραστούμε)
4. Βλέπω να αξιοποιεί τις νέες τεχνολογίες και να πειραματίζεται (όπως πειραματιζόμαστε και όλοι εμείς εδώ στα Blogs) με αυτές και να προβληματίζεται για την βέλτιστη χρήση που μπορεί να έχουν αυτές σε μια νέα αντίληψη για την δημοκρατία και έναν "αποτελεσματικό έλεγχο της εξουσίας". Είπε την λέξη κλειδί. Αποτελεσματικό. Γιατί αυτό θέλουμε επιτέλους από τους πολιτικούς. Αποτελεσματικότητα και όχι συνθήματα και ψόφιες ιδεολογικές αναφορές.
5. Τέλος είδα εικόνες. Πολλές εικόνες από την πόλη μας. Εικόνες που βλέπουμε όλοι καθημερινά κινούμενοι σε μια αφιλόξενη πολη. Περιττό να σας πω ότι πρόσθεσα άμεσα ως contact τον λογαριασμό του στο flickr.

Ειδα έναν αρχηγό κόμματος με σύγχρονες αντιλήψεις επικοινωνίας με το πολίτη. Δεν ξέρω αν όλο το ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένο να αλλάξει αντιλήψεις ή αν προτιμάει να βλέπει ακόμη φιέστες με σημαιάκια όπως αυτή στο Θησείο πριν λίγες ημέρες ή εάν τέλος πάντων πιστεύουν μεσα σε ένα κόμμα (όχι μόνο στο Πασοκ) ότι αυτός είναι ο πιο άμεσος και αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας με τους πολίτες.

Αλλά αν δεν έχουν ακόμη πειστεί οι κομματικοί οπαδοί, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να πληθύνουν στο μέλλον και παρόμοιες τέτοιες ιστοσελίδες. Είναι ελπιδοφόρο να βλέπεις ότι ένας αρχηγός κόμματος εξουσίας έχει αλλάξει αντιλήψεις, ότι βλέπει μπροστά. Δεν μπορεί κάποια στιγμη θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι...

Παράλληλα έβλεπα με θλίψη χθες τον Καραμανλή να του υπενθυμίζουν οι δημοσιογράφοι ότι βρήκαν για πρώτη φορά φέτος το 2008 την ευκαιρία να του υποβάλλουν κάποιες ερωτησεις... άσχετα αν αυτός συνεχώς τους απέφευγε με "εξυπνακίστικες δηλώσεις" για να απαντήσει στην ουσία!

Είπε κάτι σωστό ο oldboy χθες:

Ο Καραμανλής πληροί ονειρικά τις προϋποθέσεις που θέτει το job description του αρχηγού κόμματος εξουσίας (όχι ως παραγωγή κυβερνητικού έργου, αλλά ως παραγωγή εκλογικών νικών), αφού η ρητορική του δεινότητα δεν τον παρασύρει στον πειρασμό να προσπαθήσει να σε πείσει για ζητήματα υπεράνω πειθούς: όταν οι περιστάσεις το απαιτούν δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να αφεθεί εξακολουθητικά στην λάγνα αγκάλη της σιωπής.

Ας ελπίσουμε και το κυριότερο να απαιτήσουμε όλοι εμείς με την στάση μας να αλλάξει επιτέλους το job description του αρχηγού κόμματος εξουσίας. Και ας μην σκοπεύουμε απαραίτητα να ψηφίσουμε ξανά ένα κόμμα εξουσίας! Ας αλλάξουμε όλους αυτούς που πάντα θα θέλουν να ψηφίζουν ένα κόμμα εξουσίας. Στο συμφέρον μας είναι και πάλι!

Δεν έχω απαντήσεις... έχω όμως πολλά ερωτήματα!

Ακολουθεί ένα τεράστιο ποστ, με πλήθος ερωτήματα αλλά και πολλές φωτογραφίες με σκοπό να σας βοηθήσουν να διεγείρετε περισσότερο ακόμη το μυαλό σας... Για αυτό μην διστάσετε να πατήσετε πάνω στις φωτογραφίες ...


Τελικά τι συμβαίνει?

• Αλλάζει ο τρόπος που συναναστρεφόμαστε, ο τρόπος που επικοινωνούμε?

• Πως κατάφερε το facebook μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο να έχει 90.000 Έλληνες συνδρομητές (84.511 στις 22.11.07) και όλα τα blogs (όχι οι bloggers) ακόμη δεν έχουν φτάσει τις 25.000 στην χώρα μας?

• Τελικά τι επικοινωνία αναζητούμε?

Ciber Cafe

Την επικοινωνία των emails?
Την επικοινωνία των forums?
Την επικοινωνία των chats?
Την επικοινωνία των blogs?
ή μια επικοινωνία αλά facebook, hi5 ή Myspace?

what people do online?

.
.
.
ή κάτι άλλο που ακόμη δεν έχει προωθηθεί?

Scoble's Social Media Starfish

• Τελικά προτιμάμε να Επικοινωνούμε ή να Προβαλλουμε τον εαυτό μας (σαν να είμαστε κάποιου είδους προϊόν?)

• Μήπως είμαστε όπως επικοινωνούμε? (διορθώστε με αν δεν σας αρέσει συντακτικά η πρόταση)

• Αναζητούμε συνεχώς κάτι καινούριο στην διαδικασία της επικοινωνίας για να καλύπτουμε τις ανάγκες μας ή απλά για να είμαστε συνεχώς μες την μόδα, μαζί με τα trends, με το πλήθος?

did we lose our chance?

• Και που τα χρησιμοποιούμε όλα αυτά τα νέα μέσα, επικοινωνούμε στην πραγματικότητα?
  
• Τι είναι επικοινωνία? Ο ορισμός στο λεξικό του Τριανταφυλλίδη, η διαδικασία δλδ. μόνο?

• ή μήπως πρέπει να ανακαλύψουμε νέες καινούριες λέξεις για να περιγράψουμε τις διάφορες μορφές της και διαστάσεις της, όπως οι Ινουϊτ στην Γροιλανδία που έχουν 49 λέξεις για να περιγράψουν το χιόνι και τον πάγο (via εξάντας)?

(Οι παρακάτω φωτογραφίες καθώς και οι δύο παραπάνω είναι από το flickr και όλες έχουν ως κοινό tag ...communication)

Copyright by Michael Zwerg. ( www.flickr.com/groups/visualization)

post secrets

lost in communication

Untitled (1st tag: communication)

• Προτιμάμε αλήθεια μια πιο αποστειρωμένη επικοινωνία με περισσότερους ανθρώπους ή μια πιο δυνατή, ζωντανή - και με εντάσεις πιθανόν, αλλά πιο ειλικρινή - επικοινωνία με λιγότερους?

Εγώ τους καλούς φίλους τους σχολιάζω ανοιχτά, θα τους πω τα ελαττώματά τους ή θα επικροτήσω τις καλές τους ενέργειες και τα προτερήματά τους, χωρίς να κινδυνεύω να με βρίσουν ή να με κακολογήσουν. Τους κουτσομπολεύω - δεν το κρύβω - και ρωτάω για να μάθω περισσότερα, να έρθω πιο κοντά τους. Για ανθρώπους που δεν αισθάνομαι φιλικά πραγματικά χέσ...κα τι κάνουν στην ζωή τους και ούτε που με ενδιαφέρει να μάθω κάτι παραπάνω για αυτους από κοινούς γνωστούς ή φίλου. Ούτε καν να τους σχολιάσω ή να τους κουτσομπολέψω.

• Στα social media δεν βρίσκεις έυκολα αρνητικές γνώμες ή εντάσεις και όταν αυτές γίνονται έχουν πιο πολύ την έννοια του debate... Μας αρκεί μόνο αυτό? Δεν έχουμε την ανάγκη να ακούσουμε τα αρνητικά μας σημεία?

Όλοι μας δείχνουμε τόσο τέλειοι στα social media... που αν είμασταν πολιτικοί θα είχανε μείνει χωρίς δουλειά οι image makers...

• Ανησυχείτε για τους φίλους σας στα media πιο πολύ από ότι για τους φίλους σας στην λίστα του τηλεφώνου σας?
  
• Τι ορισμό θα δίνατε σήμερα για τον φίλο?

Ορισμός από το flickr

"These guys were actually not holding hands together, but the one on the right took a break when the other passed it on the left, which provoked him to take a look who dared to overtake him."

• Πιάσατε τον εαυτό σας να ψάχνει για κάποιον παλαιό σας φίλο σε κάποιο social media, του οποίου να έχετε το τηλεφωνό του στην ατζέντα σας αλλά να μην τον έχετε πάρει ένα τηλέφωνο εδώ και χρόνια?

• Και όταν τον βρήκατε, να του κάνατε request για να γίνει "added as a friend" αλλά και πάλι να μην τον καλέσατε έστω και μία φορά στο τηλεφωνο?

• Μήπως τελικά ζούμε μία επανάσταση στην επικοινωνία?

Αλήθεια τι είναι η επανάσταση?



Δικοί μου ορισμοί... μέσω flickr again!

και άλλοι ...