Ο διάλογος συνεχίζεται...

Απο χθες το απόγευμα έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Παπανδρέου ένα κείμενο - απάντηση - στο προηγουμενο post μου, με τίτλο "Για την αξία του Διαδικτύου". Επισημαίνω τα παρακάτω που για μένα είναι χαρακτηριστικά του σκεπτικού και των προθέσεων των ανθρώπων πίσω από αυτό και του ιδίου του πολιτικού:

Κανείς δεν είναι αλάθητος, ούτε το papandreou.gr. Ο προσωπικός κόμβος του Γιώργου Παπανδρέου, δεν είναι κάτοχος του αποκλειστικού δίκιου και του σωστού.

Η στόχευση του είναι να επιζητεί απαντήσεις σε καίρια ζητήματα, που μας απασχολούν όλους και σε αυτή τη προοπτική προάγει ουσιαστικά θέματα που, είτε τίθενται ως θεματικές από τους bloggers, είτε παίρνουν τη μορφή μιας ποιο συλλογικής διεκδίκησης προς το δικαιότερο και σωστότερο.

Σημασία έχει να δοθεί χώρος και στη διαφορετική, ενδεχόμενα διερευνητική, άποψη και πρωτοβουλία και πάνω από όλα στην άποψη που αμφισβητεί και θεμελιώνει την αμφισβήτηση της. Ο διάλογος είναι ουσία επιχειρημάτων και ανταλλαγής απόψεων. Οι μονομέρειες και οι γενικεύσεις δεν μπορούν να έχουν θέση σε ένα διάλογο και κάθε κριτική που προάγει θεμελιωμένα μια διαφορετική άποψη πρέπει να προβάλλεται, εφόσον συνεισφέρει στην εποικοδόμηση, όχι μόνο του διαλόγου, αλλά και ενός ενδεχόμενου αποτελέσματος ως συνισταμένη διαφόρων απόψεων.

Οι παραπάνω δηλώσεις, μοιάζουν σαν ένα είδος (μίνι) μανιφέστου για το δημόσιο διάλογο μεταξύ πολιτικών και πολιτών. Οι πράξεις μέχρι τώρα αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Απλά αυτά τα λόγια ήρθαν ως επιβεβαίωση αυτών που είχα διαπιστώσει ο ίδιος μέσα από την ιστοσελίδα του ΓΑΠ.

Το γεγονός ότι συμμετέχω σε έναν διάλογο με έναν πολιτικό δεν πρέπει να σημαίνει απαραίτητα ότι θα ψηφίσω τον εν λόγω πολιτικό ή οτι τον βοηθάω να προβληθεί. Πρέπει να ξεπεράσουμε αυτες τις αντιλήψεις. Να είμαστε ρεαλιστές.

Σε ποιον αλήθεια του αρέσει να βλέπει πολιτικούς να δίνουν συνεντεύξεις σε "δικούς" τους δημοσιογράφους ή να κάνουν διάλογο με οπαδούς του κόμματος? Ή να βλέπουν από το πρωί ως το βράδυ στην τηλεόραση σε προεκλογικές εποχές έναν πολιτικό να δέχεται αποδείξεις λατρείας από τους φανατικούς οπαδούς του, του στυλ "πες τα Πρόεδρε", "Πρόεδρε εμείς εδώ θα σε στηρίζουμε" και άλλα τέτοια γραφικά...

Ως πότε θα επιβεβαιώνουμε εμείς οι απλοί πολίτες με την στάση μας και τις προτιμήσεις μας ότι είμαστε ζώα σε αγέλη, όπου πάμε όπου πάνε οι πολλοί . Οι επικοινωνιολόγοι στην Αμερική (και οι εδώ αντιγραφείς και εκπροσώποι τους) υποστηρίζουν ότι όταν ένα πολιτικό πρόσωπο είναι πρώτο στις δημοσκοπήσεις δεν πρέπει να μιλάει πολύ και να μην εμφανίζεται πολύ δημόσια για να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο να κάνει λάθη και να φθαρεί... Και έχουν δίκιο. Ετσι δυστυχώς επηρρεάζεται η κοινή γνώμη, η πλειοψηφία της τέλος πάντων.

Αντί να συμβαίνει το αντίθετο... Να επηρρεάζεται θετικά η κοινη γνώμη όταν κάποιος ανοίγεται στους πολίτες και όταν εμφανίζει ένα πιο ρεαλιστικό προφίλ, όταν βλέπει τον πολιτικό να έχει τις ίδιες ανησυχίες με αυτόν, τις ίδιες αγωνίες, όταν τέλος πάντων επικοινωνεί με τον πολίτη απευθείας χωρίς να φοβάται τις δύσκολες ερωτήσεις, συνέχεια , δημόσια και όχι μόνο στις περιοδείες του ή στην ΔΕΘ. Δεν υπάρχουν δύσκολες ερωτήσεις και απαντήσεις όταν μιλάς ξεκάθαρα και λες αυτό που πιστεύεις. Όταν παραδέχεσαι ότι δεν είσαι αλάθητος και παντογνώστης. Και όλα αυτά να τα αποδεικνύεις σε βάθος χρόνου και με ευλαβική συνέπεια!

Ένας πολιτικός βέβαια πρέπει όχι μόνο να επηρρεάσει θετικά κάποιον αλλά και να τον πείσει, χρειάζονται ΚΑΙ ξεκάθαρες θέσεις και προτάσεις τις οποίες ο πολιτικός θα πρέπει να υπερασπίζεται χωρίς μονομανίες και να αποδεικνύει την ευελιξία του ως δείγμα πολιτικής σοφίας και όχι αδυναμίας και υποχώρησης μόνο σε μαζικά (ψηφοθηρικά) αιτήματα.

Αν θέλουμε να αλλάξουν την Ελλάδα οι πολιτικοί, θα πρέπει πρώτα να αλλάξουμε εμείς. Να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε να τους ψηφίσουμε. Όλοι έχουμε μία ομάδα την οποία στηρίζουμε φανατικά και την αγαπάμε βρέξει χιονίσει για όλη μας τη ζωή. Δεν χρειαζόμαστε και ένα κόμμα το οποίο να το αγαπάμε με φανατικό και οπαδικό τρόπο. και με παντελή έλλειψη κριτηρίων. Χρειαζόμαστε πολιτικούς που να ικανοποιούν τα κριτήρια τα οποία ο καθένας μας θα πρέπει να επιλέγει και με αυστηρότητα θα πρέπει να κρίνει αν εκπληρωθήκαν στην διάρκεια της τετραετίας. Δεν υπάρχουν αναντικατάστατοι, ούτε κληρονομικά χαρίσματα.

Η επιλογή της ψήφου σαν δοκιμασία κρασιού. Χωρίς ετικέττες, δοκιμάζοντας (ακούγοντας-να ενημερώνεσαι για) όλες τις υποψηφιότητες και τέλος επιλέγοντας αυτήν που ικανοποιεί περισσότερο τα δικά σου κριτήρια. Και ας μην είναι από το αγαπημένο σου κτήμα ή παραγωγό!

Και τα λάθη θα πρέπει να πληρώνονται (με μη επανεκλογή) όταν κάποιος δεν βρίσκει το θάρρος να παραιτηθεί.

Ζω για την μέρα που θα δω τον πρώτο πολιτικό που δεν θα ξαναθέσει υποψηφιότητα γιατί θα έχει κρίνει ότι δεν εκπληρώσε και δεν πέτυχε τους στόχους που του είχαν θέσει οι ψηφοφόροι του στην προηγουμενη υποψηφιότητα του.

Το ΠΑΣΟΚ είναι (όντως) εδώ!

Δεν ξέρω ούτε αν είναι ενωμένο ή δυνατό, πάντως είναι παρών στα blogs με τρόπο δημιουργικό και αλληλεπιδραστικό.

Δεν πρόλαβε να "στεγνώσει το μελάνι" από την προηγούμενη δημοσίευσή μου για τα 4Δ και τις αιχμές που άφηνα για το ΠΑΣΟΚ και την επόμενη ημέρα είδα με μεγάλη μου έκπληξη αναδημοσιευμένο το σχετικό μέρος της ανάρτησης μου ατόφιο μες την προσωπική ιστοσελίδα του Γεωργιου Παπανδρέου!

Ο ΓΑΠ στην ανάρτησή του, όχι μόνο απάντησε (γιατί ως απάντηση το είδα αν διαβάσετε προσεχτικά τις επισημάνσεις μου) αλλά το σημαντικότερο ήρθαν και θέσεις για την πρωτοβουλία Δημόσια Δεδομένα, Δικά μας Δεδομένα:

H τεχνολογία μεταβάλλει τις κοινωνίες μας με τρόπο που μόλις μερικά χρόνια πριν φαινόταν αδιανόητος . Η εποχή της πληροφορίας προσφέρει απεριόριστες δυνατότητες, με την προϋπόθεση ότι, εξασφαλίζουμε σε όλους ίσες ευκαιρίες συμμετοχής, ως υπεύθυνοι και ενεργοί πολίτες στην κοινωνία της γνώσης. Η τεχνολογία αλλάζει τον κόσμο. Αποτελεί επανάσταση, όπως επανειλημμένα έχει λεχθεί. Και αυτό συμβαδίζει με το γεγονός ότι εφόσον αλλάζουμε, η ανανέωση του τρόπου διακυβέρνησης, η ανανέωση της εκπαίδευσης και η ανανέωση της κοινωνίας μας με τις αλλαγές της τεχνολογίας, συμβαδίζει με την ανάγκη να βοηθήσουμε τους πολίτες μας να χρησιμοποιήσουν αυτές τις νέες δυνατότητες. Ο νέος, ο πολίτης, να έχει πρόσβαση σε αυτές τις δυνατότητες των νέων εξουσιών, αλλά το ζήτημα είναι, πώς θα μπορέσει ο πολίτης να έχει πρόσβαση σ' αυτές και πώς θα μπορέσει να τις χρησιμοποιήσει;

Η εξέλιξη της Κοινωνίας τα Πληροφορίας στη χώρα μας είναι κορυφαίας σημασίας δεδομένου ότι αφορά στα βασικά δημοκρατικά δικαιώματα του πολίτη. Την κατοχύρωση του δικαιώματος στην απρόσκοπτη και με φτηνό κόστος πρόσβαση του στην ενημέρωση και την πληροφορία. Την καταπολέμηση του ψηφιακού αναλφαβητισμού και του ψηφιακού χάσματος που καλλιεργεί και εμπεδώνει κοινωνικές ανισότητες. Την αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών για την κατοχύρωση της διαφάνειας, της συμμετοχής του πολίτη και της απλοποίησης της γραφειοκρατίας, της νέας ανοιχτής και αποκεντρωμένης διακυβέρνησης. Τη διάχυση των ψηφιακών υποδομών και τεχνολογιών σε όλη την Ελλάδα για να επιταχύνουν και να διασφαλίσουν την αναπτυξιακή πορεία.

Οι νέες τεχνολογίες και ειδικότερα το Διαδίκτυο συνιστούν λειτουργικό εργαλείο που εδράζει γύρω από την κοινωνία της γνώσης και την κοινωνία των πολιτών.Το ερώτημα είναι πώς θα χρησιμοποιήσουμε αυτή τη νέα τεχνολογία, πώς μπαίνοντας στην κοινωνία της γνώσης θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε τη λειτουργία της Πολιτείας, τη λειτουργία της δημοκρατίας, να διαμορφώσουμε μια λειτουργική δημοκρατία. Μια λειτουργική διακυβέρνηση.

Είναι απαραίτητο να ενεργοποιήσουμε ένα τεράστιο οπλοστάσιο τεχνολογιών, να εξασφαλίσουμε αρκετή αντιπροσώπευση και πρόσβαση στη γνώση σε πολίτες που συμμετέχουν στο δικαίωμα που έχουν στην πληροφόρηση. Σημαντικά για τη συνεργασία και το διάλογο μέσα σε συνεκτικές εικονικές πολιτικές κοινότητες, είναι η διαφανής και αξιόπιστη λήψη αποφάσεων στην οποία θα συμμετέχουν οι πολίτες και ο αποτελεσματικός έλεγχος της εξουσίας. Αυτές είναι νέες προκλήσεις για τη δημοκρατία αλλά αυτός ακριβώς είναι και ο στόχος, να αντιμετωπίσουμε αυτές τις προκλήσεις, να τις ερευνήσουμε, να εφαρμόσουμε πιλοτικά έργα.

(οι επισημάνσεις στο κείμενο δικές μου)

Ως εδώ καλά μπορεί να πει κάποιος, δεν βλέπω κάποια συγκεκριμένη πρόταση ή κάποια ανάληψη συγκεκριμένης δράσης.

Εγώ όμως βλέπω πολλά και σημαντικά από ένα κόμμα εξουσίας, ένα κόμμα δηλαδή που αργά ή γρήγορα θα ξαναβρεθεί στην κυβέρνηση καλώς ή κακώς και τα οποία οφείλω να επισημάνω:

1. Βλέπω έναν πολιτικό και αρχηγό κόμματος να μην διστάζει να προβάλλει στην ιστοσελίδα του τον αντίλογο που του προβάλει ένας απλός πολίτης. Εναν πολιτικό που αντί να καπελώνει την κριτική που του γίνεται στον ίδιο ή στο κόμμα του, να έχει το θάρρος να αναδημοσιεύσει την κριτική. Και να ενημερώνει ανοιχτά και μάλιστα καθημερινά, από όσο διακρίνω με μια απλή περιπλάνηση στην ιστοσελίδα, με πλήθος ενδιαφέροντων άρθρων αλλά και ποστς πολλών και ποικίλλων bloggers!
2. Είδα έναν πολιτικό να του ασκούν κριτική και αντί τις συνήθεις αντικρούσεις (λες και βρίσκεται σε debate το οποίο πρέπει να νικήσει), ειρωνίες και εξυπνακίστικες δηλώσεις (που κακομάθαμε να βλέπουμε στα δελτία των 8), να απαντάει πολιτισμένα και να αναπτύσσει θέσεις. Να προβληματίζεται.
3. Βλέπω έναν αρχηγό κόμματος να ασχολείται με αυτά που γράφουν απλοί πολίτες μέσα από blogs (γιατί επιτέλους δεν είμαστε Bloggers, απλοί πολίτες είμαστε που χρησιμοποιούμε τα blogs για να εκφραστούμε)
4. Βλέπω να αξιοποιεί τις νέες τεχνολογίες και να πειραματίζεται (όπως πειραματιζόμαστε και όλοι εμείς εδώ στα Blogs) με αυτές και να προβληματίζεται για την βέλτιστη χρήση που μπορεί να έχουν αυτές σε μια νέα αντίληψη για την δημοκρατία και έναν "αποτελεσματικό έλεγχο της εξουσίας". Είπε την λέξη κλειδί. Αποτελεσματικό. Γιατί αυτό θέλουμε επιτέλους από τους πολιτικούς. Αποτελεσματικότητα και όχι συνθήματα και ψόφιες ιδεολογικές αναφορές.
5. Τέλος είδα εικόνες. Πολλές εικόνες από την πόλη μας. Εικόνες που βλέπουμε όλοι καθημερινά κινούμενοι σε μια αφιλόξενη πολη. Περιττό να σας πω ότι πρόσθεσα άμεσα ως contact τον λογαριασμό του στο flickr.

Ειδα έναν αρχηγό κόμματος με σύγχρονες αντιλήψεις επικοινωνίας με το πολίτη. Δεν ξέρω αν όλο το ΠΑΣΟΚ είναι διατεθειμένο να αλλάξει αντιλήψεις ή αν προτιμάει να βλέπει ακόμη φιέστες με σημαιάκια όπως αυτή στο Θησείο πριν λίγες ημέρες ή εάν τέλος πάντων πιστεύουν μεσα σε ένα κόμμα (όχι μόνο στο Πασοκ) ότι αυτός είναι ο πιο άμεσος και αποτελεσματικός τρόπος επικοινωνίας με τους πολίτες.

Αλλά αν δεν έχουν ακόμη πειστεί οι κομματικοί οπαδοί, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να πληθύνουν στο μέλλον και παρόμοιες τέτοιες ιστοσελίδες. Είναι ελπιδοφόρο να βλέπεις ότι ένας αρχηγός κόμματος εξουσίας έχει αλλάξει αντιλήψεις, ότι βλέπει μπροστά. Δεν μπορεί κάποια στιγμη θα ακολουθήσουν και οι υπόλοιποι...

Παράλληλα έβλεπα με θλίψη χθες τον Καραμανλή να του υπενθυμίζουν οι δημοσιογράφοι ότι βρήκαν για πρώτη φορά φέτος το 2008 την ευκαιρία να του υποβάλλουν κάποιες ερωτησεις... άσχετα αν αυτός συνεχώς τους απέφευγε με "εξυπνακίστικες δηλώσεις" για να απαντήσει στην ουσία!

Είπε κάτι σωστό ο oldboy χθες:

Ο Καραμανλής πληροί ονειρικά τις προϋποθέσεις που θέτει το job description του αρχηγού κόμματος εξουσίας (όχι ως παραγωγή κυβερνητικού έργου, αλλά ως παραγωγή εκλογικών νικών), αφού η ρητορική του δεινότητα δεν τον παρασύρει στον πειρασμό να προσπαθήσει να σε πείσει για ζητήματα υπεράνω πειθούς: όταν οι περιστάσεις το απαιτούν δεν έχει τον παραμικρό ενδοιασμό να αφεθεί εξακολουθητικά στην λάγνα αγκάλη της σιωπής.

Ας ελπίσουμε και το κυριότερο να απαιτήσουμε όλοι εμείς με την στάση μας να αλλάξει επιτέλους το job description του αρχηγού κόμματος εξουσίας. Και ας μην σκοπεύουμε απαραίτητα να ψηφίσουμε ξανά ένα κόμμα εξουσίας! Ας αλλάξουμε όλους αυτούς που πάντα θα θέλουν να ψηφίζουν ένα κόμμα εξουσίας. Στο συμφέρον μας είναι και πάλι!

H πλήρης συνέντευξη του ΓΑΠ προς τους Bloggers

Από σημερα το βράδυ στο rec-on, είναι ανηρτημένη η συνέντευξη του ΓΑΠ, σε ένα βίντεο στο οποίο έχουν μιξαριστεί οι ερωτήσεις όλων των Bloggers (όπως σχεδόν .... αυτές αναρτήθηκαν στο youtube) και οι επιμέρους απαντήσεις του Παπανδρέου.




Εγώ είδα και άκουσα και τα 45 λεπτά της συνέντευξης. Με έναν Παπανδρέου πιο χαλαρό και πιο ανθρώπινο από ότι έχουμε συνηθίσει.

Αλλά αυτό από μόνο του αρκεί?
Απάντησε ουσιαστικά στις ερωτήσεις που του τεθήκαν ή σε όλες τις ερωτήσεις που του γινανε? Έδωσε λύσεις συγκεκριμένες? πλαίσια δράσης που θέλει να ακολουθήσει? πολιτικές που θα εφαρμόσει?
Άλλαξε σε κάτι την γνώμη που είχατε για αυτόν?
Προς το καλύτερο ή το χειρότερο?
Τον εμπιστευτήκατε περισσότερο ή λιγότερο?
Εκμεταλλεύτηκε όπως έπρεπε αυτη την νέα μορφή επικοινωνίας?

Και αν τελικά βρήκατε την συνέντευξη μια από τα ίδια, τι πιστεύετε ότι φταίει για αυτό? Οι ερωτήσεις ή οι απαντήσεις περισσότερο? ή απλα το γεγονός ότι ήταν απλά μια συνέντευξη, και όχι ουσιαστική επικοινωνία?
Και τελικά αξίζει να γίνονται τέτοιες προσπάθειες ή μήπως θα ήταν καλύτερα να γίνεται ένας διάλογος μέσα από κάποιο blog? Με διευκρινιστικές ερωτήσεις και με αντίλογο? ή να συνεχιστεί η προβολή της πολιτικής όπως την έχουμε μάθει μέχρι σήμερα?

Πολλές ερωτήσεις ...
Δεν θα ήθελα να δώσω από τώρα τις δικές μου απαντήσεις ή άλλες εκτιμήσεις και απόψεις μου.

Άλλωστε από αύριο βράδυ οι περισσότεροι θα ασχολούνται με τον νέο πρόεδρο, τον ηττημένο υποψήφιο, τον αν θα έχουμε διάσπαση, παραιτήσεις, δηλώσεις, παράθυρα, τα νέα γκάλοπ κλπ κλπ κλπ .....
πολλά ακόμη παραπολιτικής φύσης και καθόλου μα καθόλου καθαρά πολιτικής φύσης.

Σήμερα για 45 λεπτά, ένας πολιτικός με τα θετικά και τα αρνητικά του, ήρθε σε άμεση επαφή μέ απλούς πολίτες. Από αύριο την σκυτάλη πιάνουν και πάλι τα media.

Εκτός....
εκτός και αν αλλάξουμε ενδιαφέροντα και συνήθειες.

Κάποιοι αλλάξαμε... and we feel fine!!!

update 13.11.07: Το προσωπικό site του Γεώργιου Παπανδρέου έχει μία εκτενή αναφορά στην συνέντευξη με τίτλο "Μια ζωντανή βιντεοσυνέντευξη μέσα από την μπλογκόσφαιρα"

Ποια ερώτηση σας εκφράζει περισσότερο?

Ερωτήσεις προς τον ΓΑΠ
	"Γιατί εμμένει τόσο στην αρχηγία, από τη στιγμή που έχει αποτύχει ήδη 2 φορές?" (από τον Cybereddie)
	"Aν πιστεύει ότι ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός που μπορεί, μέσω συκεκριμένων αλλαγών να μάθει πράγματα που δεν έχει αυτή τη στιγμή. " (Cybereddie)
	"Μετά απ' όλη αυτή την παρλάτα που παίχτηκε (...) μέχρι σήμερα (...), με τι μούτρα θα έρθουν στις εθνικές εκλογές να ζητήσουν την ψήφο μας?" (Chris)
Free polls from Pollhost.com

Στην διάρκεια της ημέρας μπορει να προστεθουν και άλλες ερωτήσεις.

Εσείς τι θα ρωτούσατε τον ΓΑΠ?

Πριν μία εβδομάδα δέχθηκα ένα email από τον Στέφανο Παπανώτα του 221.gr.
Με καλούσε ανάμεσα σε άλλους bloggers που γράφουν επώνυμα και "προέρχονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους" να αναρτήσουμε επώνυμα ο καθένας δύο ερωτήματα στο youtube και να ζητήσουμε από τον Γιώργο Παπανδρέου να μας απαντήσει με τον ίδιο τρόπο.

Επιθυμία των παιδιών του 221.gr ήταν "η "συνέντευξη" αυτή να έχει σχέση με τη δημοκρατία, τη συμμετοχή, τη διαφάνεια, ή συναφές θέμα (θέματα που τα ΜΜΕ δείχνουν να αγνοούν)".

Απάντησα κατ'αρχάς θετικά γιατί θεωρώ ότι κάθε παρόμοια πρωτοβουλία, που δίνει την δυνατότητα στον καθένα που έχει μία σύνδεση στο διαδίκτυο να θέτει ερωτήματα σε ένα πολιτικό πρέπει να προβάλλεται και να ενισχύεται με κάθε τρόπο, αν θέλουμε κάποτε επιτέλους η δημοκρατία μας να αρχίσει να γίνεται και ουσιαστικά ανοιχτή για όλους.

Από την πλευρά του ο Γ. Παπανδρέου απάντησε θετικά και τελικά ορίστηκε τα βίντεο με τα ερωτήματα να έχουν γίνει upload μέχρι αυτή την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου το μεσημέρι.

Στην πρωτοβουλία του 221.gr ανταποκρίθηκαν άλλοι έξι bloggers πέρα από εμένα

g700.blogspot.com

krogias.blogspot.com

neolaia.gr

www.politikoblog.gr

sandbox.cs.uchicago.edu/blog_el/

sotiris-koukios.blogspot.com

και όλοι έχουμε αναλάβει να αναπτύξουμε από 2 ερωτήματα έκαστος (σύνολο 16), τα οποία και θα ανέβουν υπό την μορφή βίντεο σε ειδικό λογαριασμό στο youtube και "ο Παπανδρέου θα απαντήσει με την σειρά του με video που θα δημοσιευθεί στο internet", όπως μας ενημέρωσε ανοιχτά ο Παναγιώτης Βρυώνης, εκ μέρους του Γεωργιου Παπανδρέου.

Σκέφτηκα δε, και σε πλήρη αντιστοιχία και με το πνεύμα του vrypan, ότι θα ήταν καλύτερο η μία - τουλάχιστον - από τις δύο ερωτήσεις που μου αντιστοιχούν να γίνει από κάποιον αναγνώστη μου.

Καλώ λοιπόν όποιον από τους αναγνώστες αυτου του ποστ θέλει, να συμμετάσχει με μία ερώτηση, να ετοιμάσει ένα απλό βιντεάκι είτε αν τυχόν θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του ή δεν έχει την δυνατότητα να ετοιμάσει ένα βιντεάκι, ας καταθέσει αναλυτικά την ερώτησή του κάνοντας σχόλιο εδώ και θα αναλάβω εγώ να την εκφράσω, όπως ακριβώς μου διατυπωθεί.

Εάν μαζευτούν παραπάνω από μία ερωτήσεις θα τις θέσω άμεσα σε ψηφοφορία μέσω του blog.

Εγώ λόγω περιορισμένου χρόνου και κάποιων πρόσκαιρων -ελπίζω- τεχνικών δυσκολιών (έχω χάσει την βιντεοκάμερά μου - κάπου πρέπει να την έκρυψε ο μικρός - και έχω δανείσει την ψηφιακή μου μηχανή!) θα προσπαθήσω σήμερα αργά το βράδυ να ετοιμάσω την δική μου πρώτη ερώτηση, έτσι ώστε από αύριο το αργότερο να την έχω αναρτήσει εδώ πέρα.


Τέλος θα ήθελα να αναφέρω και κάποια γενικότερα θέματα σε σχέση με εμένα.
Σίγουρα θα προτιμούσα η κάθε ερώτηση να απευθυνόταν και στους τρεις υποψηφίους για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ, για να μην θεωρηθεί ως πράξη στήριξης ως προς τον ΓΑΠ και μόνο.

Ο κάθε τακτικός αναγνώστης αυτού του blog ξέρει ότι είμαι υποστηριχτής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας, και ότι προσωπικά δεν θα είχα το παραμικρό συμφέρον ή το ελάχιστο ενδιαφέρον για το πρόσωπο της επόμενης ημέρας στο ΠΑΣΟΚ, όπως έχω δηλώσει και εδώ παλαιότερα.

Αλλά και πάλι δεν θα ήθελα να χάσω μία ευκαιρία να υποβάλλω, εγώ ως απλός πολίτης, μία ερώτηση σε ένα τέτοιου βεληνεκούς πολιτικό, που καλώς ή κακώς η μέχρι σήμερα πορεία της χώρας έχει επιδείξει ότι διατηρεί μεγάλες πιθανότητες κάποια στιγμή και να κυβερνήσει την χώρα μας.

Εμένα με ενδιαφέρει πρωτίστως, να αλλάξουν οι παρωχημένοι πολιτικοί θεσμοί για τα κοινά που επικρατούν στην σημερινή ελληνική κοινωνία.
Καλοί και χρυσοί και φίλοι μας οι δημοσιογράφοι, αλλά γιατί να κλωτσάμε την δυνατότητα που μας δίνεται για πρώτη φορά στις μέρες μας, να ρωτάμε οι ίδιοι, με τρόπο ίσως απλοϊκό και μη επιτηδευμένο αλλά σίγουρα απαλλαγμένο από την ξύλινη γλώσσα που δημιουργουν τα ΜΜΕ.

Περιμένω τις ερωτήσεις σας! (ακόμη και αν είστε δημοσιογράφοι!)

p.s.
Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω διαβάσει ή παρακολουθήσει στην τηλεόραση καμία συνέντευξη κανενός από τους υποψηφίους. Οπότε αν κάποια ερώτηση που τεθεί εδώ εχει τεθεί και κάπου αλλού, δεν μπορώ να το ξέρω.

Εγώ θα προσπαθήσω προσωπικά να αναπτύξω μια δυο ερωτήσεις πέρα από τα καθιερωμένα και συμφωνα με το πνεύμα που τέθηκε.
π.χ.Δεν θα κάνω δηλαδή κάποια ερώτηση του στυλ, "τι θα κάνετε για το ασφαλιστικό την επόμενη ημέρα της εκλογής?", αλλά ίσως μια ερώτηση του στυλ, "η πρόταση για το ασφαλιστικό που θα καταθέσετε μετά την εκλογή σας, αν είναι σκληρή για κάποια μερίδα του πληθυσμού, θα την καταθέτατε σε ένα δημοψήφισμα μεταξύ των μελών ή των φίλων του κόμματός σας?"

Το ΠΑΣΟΚ διαμορφώνει την γενιά των 400€

Η Είδηση:
Διαβάζω στην Ελευθεροτυπία της Κυριακής ότι το ΠΑΣΟΚ αναζητά μέσω αγγελίας 5.000 (πεντε χιλιάδες) χειριστές κομπιούτερ για να αναλάβουν την εισαγωγή των στοιχείων στους υπολογιστές την ημέρα των εσωκομματικών εκλογών!
Αμοιβή: 60 (εξήντα) ευρώ!!!
Για δύο ημέρες απασχόληση... Το Σαββάτο για 2 ώρες και την Κυριακή για 10 ώρες απασχόλησης!


Ο σχολιασμός του philos.
Δίνει λοιπόν το ΠΑΣΟΚ 60€ αμοιβή για 12 ώρες απασχόλησης ή 5€ την ώρα.
Το ισοδύναμο με το να έδινε αυτά τα λεφτα το ΠΑΣΟΚ σε έναν μισθωτό που δουλεύει 21 μέρες το μήνα μ.ο. και επί 8 ώρες είναι 5€ x 21ημέρες x 8ώρες = 840€ μικτά!
Βγάλε τις εισφορές του ΙΚΑ από μέσα, τα καθαρά στο χέρι είναι γύρω στα 580€ το μήνα!

Η αγγελία εξαπατάει με το να διαχωρίζει την εργασία του Σαββάτου ως ενημέρωση ενώ στην ουσία και αυτή αποτελεί μέρος του αντικειμένου της εργασίας όπως φυσικά και η μετακίνηση από και πρός σε αυτή επι δύο ημέρες αντί μίας. Αφήστε που το ενδεχομενο η δουλειά να τελειώσει ακριβώς με την λήξη της ψηφοφορίας όπως δηλώνεται, δηλαδή στις 19:00, μου φαίνεται απίθανο, με πιο πιθανό να πάρει τουλάχιστον κανα διωράκι παραπάνω.

Γαλαντόμοι οι σύντροφοι (δυο δεκαχίλιαρα για δυο μερίτσες δουλεια)!

Αν τώρα σκεφτουμε ότι το ωρομίσθιο των 5€ αντιστοιχεί σε υπερωριακή απασχόληση προσαυξημένη τουλάχιστον κατά 25% (λόγω ΣΚ) και ότι αφορά χειριστή Η/Υ, επάγγελμα το οποίο στο Δημόσιο και στις διάφορες συλλογικές συμβάσεις εργασίας (που έχουν επεξεργαστεί και διαμορφωθεί από τα συνδικάτα που καθοδηγουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία συνδικαλιστες προσκείμενοι στο ΠΑΣΟΚ) παίρνει επίδομα 10% επι του μισθού, το συμπερασμα είναι ότι το επίσημο ΠΑΣΟΚ με τις πράξεις του διαμορφώνει ένα κανονικό ωρομίσθιο για εργασία στα 3,5€ το μέγιστο!!!
Που σημαίνει 588€ το μήνα μικτά ή 405€ καθαρά περίπου.

Και μετά είχανε το θράσος και την υποκρισία να μιλάνε στις προεκλογικές τους ομιλίες για την γενιά των 700€ και πόσο συμπονάνε τους νέους και τα προβλήματά τους?

Μάλλον και τα 700€ πολλά τους φανήκαν εκεί στο ΠΑΣΟΚ, το επιχορηγουμενο σε ετήσια βάση με 20.000.000,00 (είκοσι εκατομμύρια) € από το κράτος.

Αλήθεια όταν ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης έγραφε πριν λίγο καιρό στο ιστολογιό του ότι η " Η γενιά των 700 ευρώ θέλει πολλές και καλές δουλειές" τέτοιες καλές δουλειές είχε στο μυαλό του ή τα συντρόφια θεωρουν λογικά τέτοια ωρομίσθια όταν βρίσκονται μακρυά από προεκλογικές περιόδους και ειδικά μακρυά από την κυβέρνηση και το κράτος και καλούνται να γίνουν οι ίδιοι αφεντικά?

UPDATE: Το ΠΑΣΟΚ τελικά άλλαξε την αγγελία στις 24.10.07. Δείτε εδω περισσότερα!

H Δημοκρατία αποδεικνύεται με πράξεις.

Αντιγράφω από τον Γιάννη Τριάντη στην "Ε" της Δευτέρας. Οι επισημάνσεις δικές μου:

Ο τραγικός Κ. Σημίτης

...Είχε κι ένα καλό η πολύμορφη κρίση στο ΠΑΣΟΚ: απομυθοποιήθηκε πλήρως και βυθίστηκε στα τάρταρα ο Κ. Σημίτης. Ενας υπερεκτιμημένος πολιτικός, ο οποίος κατασκευάστηκε, προβλήθηκε και στηρίχτηκε όσο κανένας άλλος από τα μήντια της διαπλοκής, τον ΣΕΒ και τους Ευρωπαίους, που έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν πειθήνιο γιέσμαν ο οποίος δεν τους δημιουργεί πρόβλημα... Η απουσία του Κ. Σημίτη από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ ήταν -ίσως- το κύκνειο άσμα του. Διότι αποκάλυψε στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ το πραγματικό, απωθητικό του πρόσωπο. Το υποκριτικό πρόσωπο ενός μέτριου λογιστή, ο οποίος μοστράριζε ικανότητες και ιδιότητες που δεν είχε. Ενας άνθρωπος με υπόκωφη πονηρία, την οποία προέβαλλε ως ηγετική μαεστρία. Ενας πολιτικός που έπαιζε στα δάχτυλα το παρασκήνιο, την ίντριγκα και τις σχέσεις με τη διαπλοκή και πόζαρε ως ανεπίληπτος ηγέτης.
Ενας κυνικός που δεν ορρωδούσε προ ουδενός (παράδειγμα: η καρατόμηση Λαλιώτη, η ανοχή του σφαγείου που λεγόταν χρηματιστήριο, η ανακίνηση του θέματος των ταυτοτήτων για να καλυφθεί το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου κ.ά.) αλλά έδινε την εικόνα ενός ηγέτη χαμηλών τόνων, αξιοσέβαστου και σοβαρού...

Ομως δεν είναι η πρώτη φορά που κρύβεται και το βάζει στα πόδια ο Κ. Σημίτης. Μπορεί να μη θυμούνται τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, που είχαν να λένε τα χειρότερα για την απουσία του, αλλά η πραγματικότης είναι εδώ:
πονηρά, φοβικά και με ιδιοτέλεια λειτούργησε ο Σημίτης, όταν παρέδωσε το δαχτυλίδι στον Γ. Παπανδρέου. Εβλεπε τη συντριβή να έρχεται, και αντί να πιει στωικά το πικρό ποτήρι της ήττας, το 'βαλε στα πόδια, ποντάροντας στα ντελίβερι μπόις της προπαγάνδας, που... αποθέωσαν την κατάπτυστη αυτή επιλογή...

Είναι ο ίδιος άνθρωπος, που τρομαγμένος από τις αντιδράσεις, έκανε πίσω στο Ασφαλιστικό. Είναι ο πολιτικός που δεν ήθελε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά δεν είχε τα κότσια να πάει κόντρα στους εργολάβους, και αναγκάστηκε με μισή καρδιά να τους δεχθεί (αφού χάθηκαν τρία πολύτιμα χρόνια)...

Είναι ο άνθρωπος που μισούσε το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά όποτε τους χρειαζόταν προεκλογικά, έβγαινε -ο θλιβερός- στο μπαλκόνι και υμνούσε τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ... Κακός άνθρωπος και -πολιτικά- ολίγιστος ο Κ. Σημίτης, βγήκε προεκλογικά στο μπαλκόνι της Πάτρας και αποκάλεσε χοντρό τον αντίπαλό του, τον Μιλτιάδη Εβερτ. Αλλά τα τυφλωμένα μήντια ούτε είδαν ούτε άκουσαν τίποτε και γι' αυτό... Και να ήταν το μόνο... Υπέγραψε τις οδυνηρές για τη χώρα συμφωνίες του Ελσίνκι και της Μαδρίτης, και εκείνα τον αποθέωναν... Βυθίστηκε η χώρα στα Ιμια και στις γκρίζες ζώνες των βραχονησίδων, εκείνος -ψοφοδεής και ανύπαρκτος- ευχαριστούσε τους Αμερικανούς, και τα μήντια τού έπλεκαν το εγκώμιο... Αφησε την εκκρεμότητα με τη FYROM όπως τη βρήκε και πάλι εισέπραττε ύμνους...

Δεν πήρε ποτέ τίποτε από την Ενωση (σε αντίθεση με τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως ομολόγησε και η Θάτσερ), αλλά τα παπαγαλάκια αποθέωναν τον «μεγάλο Ευρωπαίο»...

Ομως, όλα εδώ πληρώνονται: ο πρωθυπουργός, που δήθεν θα έμενε στην Ιστορία, ξεχάστηκε γρήγορα. Και θα είχε αγνοηθεί εντελώς, αν δεν έμπαινε -με το γνωστό ύφος και το αποκαλυφθέν, πια, ήθος- στη μάχη της διαδοχής, για να περισώσει το έργο του, ένα προπαγανδιστικό κατασκεύασμα που προβλήθηκε ως μέγα επίτευγμα *** Δεν επαρκεί ο χώρος. Αλλά τι νόημα έχει ένας λίβελος μπροστά στην πικρή -για τον υπερεκτιμημένο- πραγματικότητα...

Συμφωνώ με πολλά και διαφωνώ με κάποια άλλα.
Ένα είναι το σίγουρο. Οτι δεν συμπάθησα τον Σημίτη, ούτε μία ημέρα όσο καιρό ήταν στην εξουσία. Γιατί και εγώ είχα ακούσει πολλά για τον χαρακτήρα του από το πολιτικό του περιβάλλον. Και πολύ περισσότερο με τον τρόπο που έφυγε από την εξουσία παραμονές εκλογών που προώρα αυτός προκάλεσε.
Και ίσως για αυτό χάρηκα τόσο όταν η ΝΔ ξαναπήρε την εξουσία πριν 3,5 χρόνια (που και να 'ξερα...).
Σήμερα ελπίζω από την εκλογή νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, να έρθει κάτι καινούριο, κάτι διαφορετικό. ΌΧΙ ότι πρόκειται ποτέ να ψηφίσω ΠΑΣΟΚ αλλά όσο καλύτερους ηγέτες έχουν τα μεγάλα κόμματα, τόσο καλύτερο και ελπιδοφόρο είναι για την Ελλάδα.

Και αυτό που δεν καταλαβαίνω παρακολουθώντας όλες αυτές τις κόντρες και τις γκρίνιες μες το ΠΑΣΟΚ και ιδιαίτερα μες την ελληνική μπλογκόσφαιρα, είναι γιατί δεν έχει προτείνει κάποιος ακόμη από όλους αυτους τους υποστηριχτές του ενός και του άλλου πόλου, να βγουνε όλοι οι διεκδικητές εδώ στο διαδίκτυο και να ερωτηθουν από όλους τους απλούς σκεπτόμενους πολίτες του ιστόχώρου. Πως το σκεφτήκαν αυτό προεκλογικά για τον ΓΑΠ και είχαν ενθουσιαστεί οι δικτυακές κοινότητες και συμμετείχαν μαζικά σε αυτή την πρόσκληση, ε ας το κάνουνε πάλι για όλους τους διεκδικητές. Από τον ΓΑΠ μέχρι τον Τζιώτη ή όποιον άλλον εμφανιστεί.
Για μένα και άλλοι 50 να εμφανιστούν για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ αυτό είναι ένα υγιές δείγμα δημοκρατίας. Και εφόσον οι Πασοκτζήδες αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται Δημοκράτες... ας το αποδειξουν και στην πράξη μία φορά.

Χωρίς κομματικές ταυτότητες. Χωρίς ονόματα. Αλλά με σοβαρές ερωτήσεις και χωρίς ύβρεις και ειρωνίες να αναζητήσουν αυτά που πραγματικά ρωτάει ο κόσμος, αυτά για τα οποία περιμένουν απαντήσεις και όχι αυτά τα οποία έχει επιλέξει η κάθε πλευρά να προβάλει λες και πρόκειται για τυποποιημένο εμπορικό προϊόν στο ράφι προς πώληση.

Θέλετε αγαπητοί φίλοι Πασοκτζήδες έναν αρχηγό που να κερδίσει τις επόμενες εκλογές? Αφήστε τους μη Πασοκτζήδες να τον επιλέξουν. Ακούστε τους μη Πασοκτζήδες τι θέλουν και ζητάνε από ένα κόμμα εξουσίας. Ακούστε αυτους που εναλλάσουν την εξουσία κάθε τετραετία μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και όχι μόνο.

Η αληθινή και σύγχρονη δημοκρατία στήνεται σε σύγχρονες κάλπες, σαν και αυτές που έχουν στηθεί μόνιμα όλο τον χρόνο εδώ στον χώρο του διαδικτύου.

Μόνο έτσι θα ξεχάσει ο λαός, οι ψηφοφόροι δηλαδή, την ΚΑΤΑΡΑ που φέρει σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Και αυτή η κατάρα δεν είναι άλλη από το περίφημο δαχτυλίδι, την μεγαλύτερη κοροϊδία στην σύγχρονη μεταπολιτευτική ιστορία με τους 1 εκατομύριο Ελληνες που συνέρρευσαν "αυθόρμητα" στις κάλπες να εκλέξουν τον ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ υποψήφιο!

Για να σας δούμε...