22 Οκτωβρίου 2007

Αυτή η Δευτέρα ξεκίνησε με τον πιο δημιουργικό, τον πιο ευχάριστο και ελπιδοφόρο τρόπο.

Ακριβώς στις 6 και πέντε το πρωί είδα ένα μικρό πλασματάκι ύψους 52 εκατοστών και βάρους 3.300, που μόλις 15 λεπτά πριν αποχωρίστηκε για πάντα την κοιλιά της μανούλας του που τον προστατευε και τον έτρεφε για εννιά γεμάτους μήνες.

Εννιά δύσκολοι μήνες για όλους εκείνους τους λόγους που κάνουν κάθε εγκυμοσύνη δύσκολη αλλα και για κάποιους ακόμη ιδιαίτερους λόγους που υποχρεωναν την φίλη μου Νίκη, να "τρυπιεται" σε καθημερινή βάση και να αγωνιά μαζί με τον συζυγό της μέχρι τέλους.

Θα μπορουσα κοινότυπα να πω, τέλος καλό όλα καλά!
Αλλα η ζωή του μικρού, του κάθε παιδιού που γεννιέται μόλις ξεκινά και μαζί με αυτη και δεκάδες προβλήματα και δυσκολίες. Και για το παιδί, αλλα πολύ περισσότερο και για τους γονείς. Που συνεχίζουν να αγωνιούν κάθε ημέρα, σε κάθε βήμα και σταθμό αυτής της νέας ζωής που οι ίδιοι δημιούργησαν ως καρπό και αποκορύφωμα της αγάπης τους και του ερωτικού τους πάθους.

Και οι αγωνίες και το άγχος δεν σταματουνε μόνο σε θέματα υγείας που είναι και πάντα πρέπει να είναι το νουμερο ένα ζητουμενο! Συνεχίζονται με θέματα που αφορουν το μέλλον του παιδιού, την μορφωσή του, την εν γένει παιδεία του, την συμπεριφορά του, την οικονομική του άνεση, την επαγγελματική του σταδιοδρομία, μία καλή οικογένεια και άλλα κοινότυπα που λέμε πολλές φορές και ασυναίσθητα τα συνδέουμε με την ευτυχία ενός παιδιού, παρασυρόμενοι ίσως από τα ευτυχισμένα τέλη των παραμυθιών που γαλουχηθηκαμε από την παιδική μας ηλικία.

Και στον γιό του Πάνου και της Νίκης, όπως και στα δικά μου παιδιά ένα πράγμα εύχομαι να μάθουν να ζουνε ...

Να ζήσουν κάθε τους στιγμή με πάθος για αυτό που θα κάνουν,

με μυαλό,

να αγαπάνε,

να γελάνε,

να κλαίνε,

να ερωτεύονται,

να κάνουν καλούς φίλους,

να είναι δίκαιοι,

να μάθουν να μην μισούν,

να συγχωρούν,

να προχωρούν πάντα μπροστά και με ψηλά το κεφάλι,

να μην φοβούνται να κάνουν λάθη,

να μαθαίνουν από τα λάθη τους,

να κοιτάνε ψηλά όταν είναι χαμηλά και χαμηλά όταν είναι ψηλά,

να έχουν πάντα διάθεση να μάθουν και να ανακαλύψουν,

να ταξιδέψουν πολύ,

να διαβάσουν και να αναρωτηθούν πολύ,

να αμφισβητήσουν,

να μην διστάζουν να ρωτάνε αλλά και να μην διστάζουν να διδάσκουν αυτά που ξέρουν σε όσους ρωτάνε,

να αγαπάνε την φύση και ότι αυτή τους δίνει, να την προστατεύουν,

να πιστέψουν στις δυνάμεις τους, στις ικανότητές τους,στο ταλέντο τους, και να το καλλιεργήσουν,

να μην φοβηθουν την δουλειά, την σκληρή δουλειά,

να διεκδικήσουν την αξία τους,

να μάθουν το ωραίο και το όμορφο, παντού, σε κάθε τους μορφή, να το εκτιμήσουν,

να το αναζητήσουν και να το επιβραβεύσουν με την σειρά τους,

να νιώθουν πάντα ελεύθεροι!

Και μεις μια υπόσχεση τους δίνουμε....

Ότι θα τα αγαπάμε και θα τα βοηθάμε για πάντα!

Photos from a wedding....

Οι γονείς του Κλέαρχου

Μετά από αυτές τις φωτογραφίες ....πείστηκα και εγώ ότι ο Κλέαρχος παντρεύτηκε!!!

Να σας ζήσουν και να τους καμαρώνετε κύριε Πέτρο και κυρία Φωτεινή!

Σήμερα Γάμος γίνεται...

(εναλλακτικός τίτλος: Πέσαν και τα τελευταία τείχη...)

via

... σε τουτη εδώ την εκκλησία στην ηλιόλουστη Σαντορίνη.

Αν και Τετάρτη, δεν παύει να είναι μία ξεχωριστή ημέρα,
μιας και είναι η τελευταία Πανσέληνος του φετινου καλοκαιριού!

Ποιοι παντρεύονται?

Ένας παλαιός και αγαπημένος μου φίλος και παράλληλα ... και δικός σας γνωστός και φίλος λίγο ή πολύ στα λημέρια της Blog-oσφαιρας με την αγαπημένη του Οξάνα.

Κλέαρχε welcome to the club!
Ελπίζω σύντομα να περάσεις και στο κλαμπ των πατεράδων.

Όπως και να έχει,

via

σας εύχομαι να είστε για πάντα ευτυχισμένοι,
να γεράσετε αγαπημένοι και γεμάτοι όμορφες και δυνατές αναμνήσεις
και να ζήσετε ότι ονειρευτήκατε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.

Να έχετε Βίον Ανθόσπαρτον!

Απο εμένα (via)

και από την Σοφία!

Και ακόμη ένα παραδοσιακό γαμοτράγουδο αφιερωμένο στον φίλο μου!

"Καλώστονε τον Κωσταντή" από το Βόρειο Αιγαίο!

Μερικές Συμβουλές προς νεόνυμφους...

Ακούω τις δικές σας συμβουλές!





Παρακάτω σας έχω τις γελοιογραφίες του προηγουμενου ποστ συν κάποιες ακόμη σε μορφή παρουσίασης στο zoho και για να μπορείτε να τις δείτε και κατεβάσετε αν επιθυμείτε ομαδικα.



Παράλληλα για να μπαίνετε στο σημερινό εορταστικό κλίμα ακούστε και ένα "γαμησιάτικο" κομμάτι από την ανεξάντλητη ελληνική μας παράδοση!

"Επαντρεύαν ένα γέρο" - Δημοτικό τραγούδι από την Κάρυστο!

Σε λίγες ώρες και το αποκαλυπτικό ποστ....

Αντί bachelor....

μιας και ανειλημμένες οικογενειακές υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να βρίσκομαι στον γάμο και στο bachelor του κολλητού μου,
ας τον ξεπροβοδίσω στην νέα του ζωή με μπόοοοοοοολικο καλό χιούμορ πάνω στο θέμα του γάμου, από τους εξαιρετικούς γελοιογράφους του New Yorker Magazine.





















και τελευταία...
Το πετ μας παντρεύεται Χρήστο μου!
Που είσαι να του οργανώσουμε ένα γενναίο bachelor γεμάτο λουλούδια....

Μηδέν επτά μηδέν επτά μηδέν επτά...

και απλά ο κολλητός μου γίνεται τριάντα επτά!

Χρόνια πολλά σου εύχομαι φίλε μου!
Πάντα γερός, με κέφι και θετική ενέργεια και ...

Ο Πάνος και γω το ... μακρινό 91!

... με το καλό να μας κάνεις παρέα στο κλαμπ των μπαμπάδων!

Σου αφιερώνω Πάνο το κομμάτι των Mikro "Αυτή η πόλη", που πιστεύω μας εκφράζει και τους δυο απόλυτα!

Θυμάσαι τότε που χορεύανε όλοι?

Δύο καλοί φίλοι, ένα γλυκό ζευγάρι παντρεύεται...

Ελένη - Παναγιώτη,

σας εύχομαι ολόψυχα να μείνετε για πάντα τόσο ευτυχισμένοι και αγαπημένοι,
οι αγκαλιές σας να έχουν για πάντα την ίδια θέρμη και ενέργεια και
να ευτυχήσετε να έχετε αυτα που επιθυμείτε για πάντα στην ζωή σας!

Beer academy ή la pasteria?

Τηλεφώνημα φίλου πριν δυο ώρες.

Φίλος - Πάμε Παστερία Κηφισιά?
philos - Ναι.
Φίλος - Να έρθει και ο Α. με τον μικρό?
philos - Και βέβαια κανένα πρόβλημα.
Φίλος - Οκ. Τα λέμε σε 1 ώρα.

1 ώρα μετά...

Φίλος - Ο Α. λέει να πάμε Beer Academy που είναι ανοιχτό σαν μέρος επειδή ο γιος του φωνάζει και ουρλιάζει, οπότε εκεί θα μπορεί να τον πάει μία βόλτα όταν θα βρει τα δύσκολα. Ενώ στην Παστέρια είναι πιο δύσκολο...
philos - Ρε ψηλέ, αν ο γιος του φωνάζει και ουρλιάζει και δεν μπορούν να τον τιθασεύσουν ούτε 2 χρονώ παιδί, το βρίσκεις λογικό να βγούμε βόλτα μαζί τους?
.... Ακολούθησαν λίγες γραμμές διάλογου ακόμη, που είχαν να κάνουν σχέση με το αν η επιλογή του beer academy έχει να κάνει με το γεγονός ότι βρίσκεται 100μ από το σπίτι του Α. και με το τι θα κάνουμε αν ο μικρός αρχίσει να δαιμονίζεται...

Και εδώ έρχεται το δίλημμα.

Beer Academy ή la pasteria?
Με παρέα ή μήπως τελικά μόνοι μας?

Δεν έχουμε αποφασίσει ακόμη.



p.s.
Ο μικρός μας τώρα πάει για ύπνο.
Πριν λίγες ώρες και μετά από μία εντονότατη ημέρα που δεν περιελάμβανε καθόλου δουλειά (μετά από σχεόν 1 μήνα!) αλλά περιλάμβανε ένα πρωινό μνημόσυνο (για την λατρεμενη μου γιαγιά Μαρία - περάσαν κιόλας 9 χρόνια), επίσκεψη για ψώνια στην νονά μου, βόλτα στο Mall με τους φίλους από Έδεσσα, ολίγον shopping, AB Mega και τέλος αγορά γιογιό για τον junior, επιστρέφοντας σπίτι ο μικρός εκδήλωσε μόνος του την επιθυμία να κάνει κακά μόνος του. Γελάσαμε στην αρχή νομίζοντας ότι θέλει απλά να χρησιμοποιήσει το καινούργιο του "παιχνίδι", αλλά όταν κατούρησε κανονικά και το επανέλαβε και μετά από μία ώρα πάλι κατόπιν δικής του και πάλι απαίτησης, ένα ΤΕΡΑΑΑΑΣΤΙΟ χαμόγελο χαράς και ευτυχίας ζωγραφίστηκε στα χείλη μας.

Την τελική μας απόφαση θα την μάθετε στις προσεχείς ώρες....

Συμβουλή προς άτεκνα - προς το παρόν - ζευγάρια!

Ξέρω με πόση ανυπομονησία πόσα πολλά ζευγάρια περιμένετε να κάνετε το πρώτο σας παιδί.
Πολλοί μπορεί και να προσπαθούν και καιρό, με το άγχος να ανεβαίνει κατακόρυφα, σχετικά με την δυνατότητά σας αν θα τα καταφέρετε ή μη. Περιττό να πω ότι με το άγχος δεν καταφέρνετε παρά μόνο να αναβαλλετε τα ευχάριστα...

Η συμβουλή μου είναι άλλη.

Όταν με το καλό μάθετε τα χαρμόσυνα, πάρτε βαθιά ανάσα, χαλαρώστε και.....

ΜΗΝ ΠΑΡΕΤΕ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΚΑΝΕΝΑΝ!

και ΕΙΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΣΑΣ!

ΔΕΝ ανακοινώνουμε τα χαρμόσυνα σε γονείς έτσι άερα πατέρα! Τους αγαπάμε, μας αγαπάνε, αλλά εμείς για αυτούς είμαστε ακόμη παιδάκια και ως παιδάκια που είμαστε θέλουν να είναι συνέχεια μες στα πόδια μας. Να ντυθούμε καλά, να φάμε καλά, να κοιμηθούμε καλά και αν δεν ντρεπόσαντες θα μας έλεγαν και άλλα να κάνουμε καλά....

Κρατηθείτε και τους ανακοινώνετε τα χαρμόσυνα στο τρίμηνο. Μέχρι τότε χαμπάρι δεν θα έχουν πάρει... Και εσείς θα έχετε κερδίσει 2 ολόκληρους μήνες ηρεμίας και οικογενειακής ειρήνης.

Μην ξεχνάτε ότι η αρχή είναι το ήμισυ του παντός, ξεπεράστε όλα σας τα προβλήματα μονοι σας με την υποστήριξη φίλων που έχουν ήδη περάσει αντίστοιχες εμπειρίες και θα σας καθησυχάσουν. Και πάλι λέμε όχι σε φίλους που δεν έχουν περάσει από φάση εγκυμοσύνης. Αυτοί με την άγνοιά τους μπορεί να αποτελέσουν πολύ κακούς συμβούλους και στις περισσότερες περιπτωσεις και να σας τρομοκρατήσουν...

Και τέλος THINK POSITIVE.

Δείτε κωμωδίες, πολλές κωμωδίες και χαλαρώστε.

Τα ωραιότερα έρχονται....

Μία ευγενική χορηγία του philos προς όλα τα άτεκνα - προς το παρόν εύχομαι- ζευγάρια!
Το παρόν ποστ δεν θέλω να θεωρηθεί μομφή προς τυχόν φίλους ή γνωστους αλλά ειναι συμβουλές που δίνω σε όλους μου τους φίλους όταν μάθω τα ευχάριστα...

Τέλος να ευχηθώ και από εδώ ιδιαίτερα και ολόθερμα να έχει μια όμορφη και ήρεμη εγκυμοσύνη η γυναίκα του καλύτερου μου φίλου!!!

Διαβάστε το σχετικότατο ποστ του Dealsend όχι μόνο για το εν λόγω θέμα αλλά και με πολύ σοβαρές σκέψεις πάνω στο θέμα του γάμου και του συνδυασμού του με την τεκνοποιΐα!