Για να μην γκρινιάζουμε μόνο...

Σε περίοπτη θέση είναι και ο Τσολιάς μας σε μια νέα καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας για τα 27 της χρόνια.

Ανοίξτε τη εικόνα σε μεγάλο μέγεθος, για του λόγου μου το αληθές!

Να ευχαριστήσουμε το Πορτογαλικό branch της Leo Burnett!

(Via)

Η Διεθνής Αμνηστία σαν μια μύγα ... στη μύτη!

Μία ασυνήθιστη, χιουμοριστική αλλά και αυτοσαρκαστική καμπάνια της Διεθνούς Αμνηστίας.
Το μόνο που εύχομαι είναι να καταφέρει τα επόμενα χρόνια να είναι και κάτι παραπάνω από μια ενοχλητική μύγα ... Βέβαια για να το πετύχει αυτό πρέπει να βοηθήσουμε όλοι.
Αν φυσικά ενδιαφερόμαστε...


(via)

Έλαβα το παρακάτω μήνυμα -έκκληση από την Διεθνή Αμνηστία.

και συγκεκριμένα από το Παράρτημα της Ισπανίας.

Είναι το ίδιο Παράρτημα το οποίο κινητοποιήθηκε πριν 2 χρόνια για την υπόθεση της Νιγηριανής Μουσουλμάνας που είχε καταδικαστεί σε θάνατο για το γεγονός ότι ενώ ήταν ανύπαντρη μητέρα, έφερε στον κόσμο ένα παιδί. Ασχέτως αν το παιδί αυτό ήταν αποτέλεσμα βιασμού που υπέστη. Έπειτα από μια τεράστια κινητοποίηση ανά τον κόσμο και εκατομμύρια υπογραφών που μαζεύτηκαν η ποινή αναστάλθηκε.

Το ίδιο και τώρα προσπαθεί η ίδια οργάνωση να πετύχει για 7 κοπέλες από το Ιράν, που έχουν καταδικαστεί σε θάνατο δια δημόσιου λιθοβολισμού, λόγω μοιχείας.

Η επιστολή που έλαβα λέει τα παρακάτω (σε μετάφραση Babelfish):

Let us stop Stoning!

Dear friend,

Parisa, Iran, Khayrieh, Shamameh, Kobra, Soghra and Fatemeh are seven Iranian women the condemned to die stoned. Perhaps we do not have long time to act. The Islamic Republic of Iran deals the adultery like a punished crime with the capital punishment by stoning, violating the Agreement for the International Civil and Political Rights, that guarantees the right to the life and prohibits the torture. Parisa, Iran, Khayrieh, Shamameh, Kobra, Soghra and Fatemeh have been unjustly condemned to the cruelest, cruel and degrading pain, the one of the capital punishment.
But still we are on time to stop its execution. We know that we can have you. You do not remain in silence. It raises your voice to try to save them.

Thanks for your support, Esteban Beltrán Director - Amnesty International

Εγώ υπέγραψα ήδη (είμαι η υπογραφή #145.942), όπως είχα κάνει και τότε.
Μπορεί ο καθένας να συνυπογράψει την έκκληση στην Ιρανική Κυβέρνηση στην παρακάτω διεύθυνση:

http://www.es.amnesty.org/especial/lapidacion-iran/firma.php

Θέλει να συμπληρώσετε υποχρεωτικά (όσα πεδία είναι μαρκαρισμένα με αστεράκι)με την σειρά που σας τα λέω (γιατί είναι γραμμένα όλα στα Ισπανικά):
Όνομα,
Επώνυμο,
email
Χώρα (Grecia)

Αν θέλετε πάλι να διαβάσετε περισσότερα, μπορείτε να μεταφράσετε τα ισπανικά κείμενα που θα βρείτε στην ιστοσελίδα της Διεθνής Αμνηστίας, μαρκάροντας τα και κάνοντας τα copy -paste είτε στο πεδίο κάτω από τον τίτλο Babelfish, που έχω στα δεξιά πλευρά του Blog μου, είτε απευθείας σε αυτην την διεύθυνση http://babelfish.altavista.com/tr μεταφράζοντας από Spanish σε English και για τους μη γνωρίζοντες αρκετά Αγγλικά, μετέπειτα από τα Αγγλικά στα Ελληνικά.


Ας μην μένουμε στην Σιωπή.
Ας υψώσουμε και ενώσουμε τις φωνές μας, για να σώσουμε 7 συνανθρώπους μας, 7 γυναίκες που είχαν την ατυχία να ζουνε σε μια πρωτόγονη ακόμα κοινωνία.

Διεθνής Αμνηστία ή Διεθνής Αμνησία ?

Για να μην ξεχνιόμαστε.

Γιατί δεν σταματήσανε ποτέ ούτε λεπτό, οι πόλεμοι, η εκμετάλλευση, οι κακοποιήσεις γυναικών και παιδιών, ο ρατσισμός (κατέβασε και δες και αυτό).

Γιατί είναι χρέος μας να συμπαραστεκόμαστε σε εκείνους που πολεμάνε καθημερινά, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και της επικαιρότητας, για όλους εκείνους που δεν έχουν την δυνατότητα να προστατευθούν, και οι οποίοι ζουνε παντού γύρω μας...

Σε μια γειτονική ήπειρο, σε μια γειτονική χώρα, σε μια γειτονική πόλη, σε μια γειτονική συνοικία, ακόμη και σε ένα γειτονικό σπίτι...

Και τα δεινά τους να αποτελούν το λόγο, που τα αγαθά που απολαμβάνουμε όλοι εμείς οι υπόλοιποι, όπως

η ελευθερία,


η ειρήνη, η παιδεία,


η δικαιοσύνη,

η αγάπη,


ακόμη και ένα πιάτο φαγητό



να αποτελούν αγαθά πολύτιμα, γιατί δυστυχώς είναι μοιρασμένα σε λίγους ποσοστιαία ανθρώπους από το σύνολο αυτών που ζούνε σε αυτό τον πλανήτη.




Μέχρι να εξαλείψουμε όλες αυτές τις πληγές, ας βοηθούμε με κάθε τρόπο, όπου και όποτε τύχει, όπως κάνανε και αυτοί οι άνθρωποι πριν λίγο καιρό στην Ισπανία.

Ο καθένας μπορεί, αρκεί να μην αγνοούμε όλα αυτά που γίνονται γύρω μας, να μην
αναισθητοποιούμε τις αισθήσεις μας και να πιστέψουμε ότι με την βοήθεια μας και την υποστήριξη, είναι εφικτό να αλλάξουμε τον κόσμο γύρω μας.

Να μάθουμε να κοιτάμε όλες αυτές τις εικόνες που προβάλλει η Διεθνής Αμνηστία, να μην τις αποφεύγουμε, αλλά να σκεφτόμαστε τι μπορούμε να κάνουμε για να τις αλλάξουμε.
Για να μπορέσουν οι επόμενες γενεές να βάλουν σιγα σιγα τις αμαρτίες της ανθρωπότητας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Η αρχή έχει γίνει.

Μπορούμε να το πετύχουμε, αλλά για να το πετύχουμε πρέπει να το πιστέψουμε όλοι και να δουλέψουμε όλοι και όχι μόνο όσοι ασχολούνται με την Διεθνή Αμνηστία και όλες τις πάσεις μορφής ΜΚΟ.






Οι φωτογραφίες είναι από τις 30 Ιουλίου 2006 σε παραλία της Τενερίφης στις ισπανικές Κανάριες Νήσους, όπου Τουρίστες κινητοποιήθηκαν, για να βοηθήσουν 200 εξουθενωμένους Αφρικανούς λαθρομετανάστες να φθάσουν στην ξηρά.

Τι γνώμη τι πιστεύετε ότι πρέπει να νιώθουν αυτοί οι τουρίστες για τους μετανάστες μετά από το συγκλονιστικό αυτό γεγονός το οποίο βιώσανε?
Ο κόσμος γύρω από αυτούς τους τουριστες δεν πρέπει να μεγάλωσε απότομα από την μια στιγμή στην άλλη?
Μέσα σε μια στιγμή, από ένα γεγονός που τους τάραξε τις καλοκαιρινές τους διακοπές, τους δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσουν έναν άλλο κόσμο, μια άλλη ήπειρο, και ας ήταν μόλις λίγα χιλιόμετρα μακρυά της.
Ο κόσμος για αυτούς τους ανθρώπους ποτέ δεν θα είναι ξανά ο ίδιος.