Λίγη φαντασία... όχι πάλι τόσο βαρετό!

Ξαφνικά οι βουλευτές και οι παλιοί πολιτευτές κάνουν ανώδυνα μαθήματα θάρρους.
Βγαίνουν σε πρωινά και βραδινά ειδησεογραφικά, κι εκπομπές πολιτικές σε τηλεόραση και ραδιόφωνο και υπερασπίζονται τα (πρωήν) μεγάλα τους κόμματα ή τους νεοσύστατους κλώνους τους και κατα κύριο λόγο επιτίθονται στους (ντεμέκ) αντιπάλους τους.

Στο Μουσείο της Ακρόπολης σε αρχαία πηγάδια κάποιοι επιμένουν να κάνουν ευχές!

Κι επειδή ποτέ δεν ήμουν οπαδός της καφρίλας και του γηπεδισμού για να ουρλιάζω για γιαούρτια και δίκες... εγώ θα πρότεινα το απλό.
Επί τόπου, όταν τίθεται μια ερώτηση από τον τηλεπαρουσιαστή/δημοσιογράφο στον βουλευτή ή κάνει μια απλή τοποθέτηση να γίνεται μια ερώτηση μέσω twitter ή FB στους τηλεθεατές ακροατές.

Ας απαντάει ο απλός κόσμος στο συγκεκριμένο ζήτημα σε FB ή με RT μόνο με ένα βαθμό ικανοποίησης (από το 1 ως το 10) χωρίς περαιτέρω σχόλια και κακίες ή επευφημίες!

Και πριν φύγει ο υποψήφιος να του ανακοινώνουν τα αποτελέσματα όπως κάνουν και αυτοί οι τρελλο-εγγλέζοι στο Top Gear με τους cellebrities και τις αγωνιστικές τους επιδόσεις!
Σε πινακάκι το αποτέλεσμα και στον τοίχο! Και μετά ο επόμενος!

Μπας και αποκτήσει λίγο ενδιαφέρον αυτή η προεκλογική εκστρατεία,
μπας και κανένας φιλοτιμηθεί και πει τίποτα ενδιαφέρον, πρωτότυπο και ρεαλιστικό και
μήπως εν τέλει ασχοληθούμε όλοι λίγο πιο σοβαρά με αυτές τις εκλογές, με την εκλογή δηλαδή εκείνων των συμπολιτών μας που θα διαχειριστούν την διέξοδο από την ύφεση και την φτώχεια και την μείωση του χρέους μας αλλά και την ανάπτυξη αυτής της χώρας, την παιδεία και την υγεία, το μεταναστευτικο πρόβλημα, τον τουρισμό αλλά ακόμη και αυτές τις σχέσεις με τους δανειστές μας και τους εταίρους μας στην Ε.Ε.

Ας μην απελπιζόμαστε μόνο ... υπάρχει ελπίδα. Μέχρι και το ΠΑΜΕ κάνει διαδήλωση σε μονή λωρίδα!
Και το σημαντικότερο λύσεις υπάρχουν. Ας απαγκιστρωθούμε από το παρελθόν και το ποιος φταίει και ας ψάξουμε να βρούμε λύσεις πετώντας από πάνω μας κάθε δονκιχωτική εμμονη και φαντασιώση!

We evolve into a rich country!

Σαν τα ψαράκια της γελοιογραφίας, με παράλογες, εξωφρενικές δήλωσεις ή ανέφικτες πρακτικές, η τρόϊκα και η "κυβέρνηση" νομίζουν ότι θα λύσουν το πρόβλημα του ελλείματος και του Ελληνικού Χρέους
Λες και σε μια στιγμή θα εξελιχθούμε, από ένα κράτος με συνεχή τετραετή ύφεση, με ανεργία που χτυπάει το 20%, με μισθούς συνεχώς συρρικνομένους, χωρίς χρήμα να κυκλοφορεί,  σε ένα κράτος στο οποίο οι πολίτες του μπορούν να χρηματοδοτούν το κράτος με 3-4 μισθούς το χρόνο.
Λες και το πρόβλημα της φοροείσπραξης λύνεται με έξτρα φορολογήση από εκείνους που παραμένουν συνεπείς ακόμη κι ενώ λιγοστεύουν καθημερινά εκείνοι που είναι σε θέση να πληρώσουν τους παράλογους φόρους.

Καμία επαφή με την πραγματικότητα και αποτελεσματικότητα, που αν στην περίπτωση της τρόϊκα μπορεί να στηριχθεί σε διάφορα σενάρια συνωμοσίας ή να αποτελέσει κίνητρο για έρευνα των βαθύτερων αιτίων, στην περίπτωση των Ελλήνων "κυβερνώντων" η μη ρεαλιστική αντιμετώπιση του χρέους από αυτούς που το δημιούργησαν, πως μπορεί να χαρακτηριστεί;


η γελοιογραφία είναι του nonsequitur

Προχωρώντας... αποχωρώντας!

Διάβαζα το πρωί στο Δελτίο του ΤΕΕ, ότι υπάρχουν προβλήματα στις υπηρεσίες του ΤΣΜΕΔΕ και ως πρώτη αιτία αναφερότανε το γεγονός ότι μειώθηκαν οι υπάλληλοι σχεδόν κατά το 1/3 από πέρσι λόγω συνταξιοδοτήσεων.
Δίπλα φυσικά δεν υπάρχει καμία μελέτη κάποιου φορέα ανεξάρτητου που να αιτιολογεί ότι όντως έχει δημιουργηθεί πρόβλημα από αυτή την μείωση προσωπικού ή να προτείνει κάποια σύγχρονη λύση με τους εναπομείναντες. Απλα αρκείται το ΤΣΜΕΔΕ να αναφέρει το πρόβλημα για να το λύσει το κράτος. Το άλλο κράτος... γιατί αυτοί νομίζουν ότι δεν αποτελούν μέρος του κράτους...

Δεκαετίες τώρα όλες οι λύσεις σε αυτή την χώρα βρίσκονται στις προσλήψεις.

Δεν νοιάζεται κανένας από τους managers του Δημοσίου αν μπορεί η δουλειά να γίνει με λιγότερους υπαλλήλους, με εφαρμογή νέων συστημάτων, με επανεκπαίδευση, με μετατάξεις από άλλους δημόσιους φορείς, με λίγα λόγια με νέα φιλοσοφία.

Αν σκεφτόνταν όλοι όπως οι διοικούντες και οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, ο κάθε στρατηγός δεν θα παραπονιόταν αν ο στρατός του δεν έχει νέα σύγχρονα όπλα αλλά γιατί δεν έχει μερικούς χιλιάδες οπλίτες ακόμη που το μόνο που θα ξέρουν θα είναι να κρατάνε ένα όπλο. Και ας πετάνε πάνω από το κεφάλι του τα πιο σύγχρονα όπλα των εχθρών του, με τα οποία να ανατινάσσουν καθημερινά συθέμελα την χώρα.
Οι στρατηγοί δεν θα κάνανε ασκήσεις στρατηγικής αλλά θα κοίταζαν μόνο να συσσωρεύουν κόσμο στα στρατόπεδα και να φτιάχνουν καινούργια όταν δεν υπάρχουν κρεβάτια αρκετά να τους κοιμήσουν.

Ουπς, αυτό το τελευταίο δεν είναι και τόσο υποθετικό σενάριο στην Ελλάδα...

Όπως τα 400 χρόνια τουρκοκρατίας θεωρούνται ακόμη και σήμερα ως η αιτία πολλών κακών συνηθειών των νεο-Ελλήνων έτσι και τα 35 χρόνια μεταπολίτευσης με κρατικιστικές και νεο-σοσιαλιστικές αντιλήψεις θα αποτελούν για τις επόμενες γενιές το νέο άλλοθι για την μη προοδό μας?

Ελπίζω πως όχι.

Αλλά από την άλλη βαρέθηκα μόνο να ελπίζω.
Θέλω να δω αλλαγές.
Σε αντιλήψεις και σε ανθρώπους.
Σε όσους μας επηρρεάζουν.
Σε όσους μας διοικούν και κυβερνάνε.
Σε γονείς. Σε παιδιά.
Σε όσους ψάχνουν για δουλειά. Σε όσους δίνουν δουλειά.

Και τέλος θέλω να δω αποχωρήσεις...
Η ομάδα θέλω να κερδίζει.
Όσοι διαδίδουν ότι έχουν την απαραίτητη εμπειρία για να κερδίσει η ομάδα, μάλλον είναι ανίκανοι μετά από τόσο χρόνια εμπειρίας να αντιληφθούν ότι ζημιώνουν την ομάδα.
Ή θέλουν η ομάδα να χάνει για να κερδίζουν αυτοί και μόνο.

Ναι, θέλω πρωτίστως αλλαγές και στην απονομή δικαιοσύνης!

Η ιστορία της ζωής μας...

προς κάθε μικρό και μεγάλο επαναστάτη...

doonesburry comic

η επανάσταση ξεκινάει από τις δικές μας επιλογές και την διατήρηση της νεανικής μας ηθικής και οραμάτων ενάντια στη συνήθεια, στις συνήθειες των γύρω, την καθημερινότητα, τα πρέπει και τον ορισμό της επιτυχίας και της ευτυχίας που έχει θέσει το άμεσο περιβάλλον μας και η κοινωνία που ζούμε.

Αυτές τις ημέρες όμως ξεκίνησε μια επανάσταση και στην ελληνική κοινωνία.

Σε νοοτροπίες και πρακτικές δεκαετιών,

σε ηθικές και λογικές,

σε προγραμματισμούς,

σε θεωρίες,

σε στρατηγικές,

σε καθημερινές συνήθειες...

Και όταν πάψει ο διορισμός στο δημόσιο να αποτελεί "φως στο τούνελ" στα πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων,

via in.gr

η Ελλάδα θα έχει γυρίσει επιτέλους και πραγματικά σελίδα... Δεν θα έχει λήξει απλά η περίοδος της μεταπολίτευσης... θα έχει λήξει μια περίοδος που κρατάει από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης της νεότερης Ελλάδας ... (ιδού και η απόδειξη)

Ως τότε... Καλό κουράΓΚιο σε όλους!

Live with it!

Αν και μερικές δεκάδες χιλιόμετρα μακρυα καίγεται ο τόπος σε δάση παρόμοια με αυτό που φιλοξενεί τον οικισμό που μένουμε και με καταστάσεις που περάσαμε και μεις ξώφαλτσα πριν 2 χρόνια, με την τηλεόραση μονίμως ανοικτή στα "ενημερωτικά" παράθυρα από μέτωπα της φωτιάς, με την μητέρα μου στο νοσοκομείο αλλα ευτυχώς με τα μικρά να κοιμουνται, βρήκα λίγο χρόνο να χαλαρώσω και να διαβασω εφημερίδα.
Δεν κάθισα να χαζέψω τουιτς. Αν ένιωθα ότι θα διάβαζα έστω και μια χρήσιμη πληροφορία ή μαρτυρία απο κάποιον που βρισκεται ή βρισκόταν στο επίκεντρο της φωτιάς, μπορει και να παρακολουθουσα πιο στενά.


Είναι λίγο δύσκολο ... κάποιος να τρέχει να μαζεψει τα υπαρχοντά του, να κάνει λίστες σαν αυτή της Άσπας του τι να πρωτοσώσει, να μιλάει με συγγενείς και φίλους, να τρέχει στο δρόμο με γείτονες να εκτιμησουν την κατάσταση, κρατώντας ένα κομμάτι δέντρου με φυλλα και με βρεγμένη πετσετα στο λαιμο, με αναφιλητα, με πανικό, γεμίζοντας λεκάνες, μπανιέρες με νερο, ποτιζοντας ότι μπορει να σκεφτεί εκείνη την στιγμή με το θολωμένο του μυαλό ή στο τέλος... αποχωριζόμενος το σπίτι του λιγο πριν το περικυκλώσουν οι φλόγες... να τραβαει φωτογραφίες ή να γραφει twits.

Την λίστα μας με τις προτεραιοτητες μας τις έχουμε κάνει πολλα χρόνια τώρα. Ασκησεις ετοιμοτητας ουκ ολίγες... σχεδόν κάθε δευτερο χρόνο.

Η φωτιά δεν πέρασε την Εθνική και το σουρουπο σε μια βόλτα που έκανα εδώ γύρω είδα ανα κάθε τρία ΙΧ και ένα όχημα της πυροσβεστικής, της αστυνομίας ή εθελοντών και ένιωσα μια κάποια ασφάλεια.

Αυτη την ασφάλεια που επιλέξαμε όσοι προτιμήσαμε να ζήσουμε σε ένα ευφλεκτο πευκοδάσος, το οποίο όχι μόνο δεν κοψαμε για να ενισχύσουμε την ασφαλεια μας απο πυρκαγιές αλλα φροντίσαμε και ενισχύσαμε με δεκάδες ακομη δέντρα και φυτά που φυτέψαμε σε κάθε αυλή μας.

Όμως κάθε φωτιά μαζι με τις ίδιες αγωνίες τις ακολουθουν και οι ίδιες σκέψεις...

Κάθε καλοκαίρι ο έντονος άνεμος προκαλεί ανησυχία.
Και η ανησυχία αυτη τα τελευταία χρόνια μεγαλώνει.
Οι φωτιές ειναι φυσιολογικό φαινόμενο από μόνες τους. Προυπήρχανε πριν από κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα. Η ανθρώπινη βλακεία να καίει δάση είναι και αυτή αναμενόμενη. Σε 11 εκατομυρια Ελληνες θα υπάρχουν και χίλιοι επίδοξοι εμπρηστές. Ένας στους 11.000. Είναι στατιστικό δεδομένο. Και άλλοι μερικοι στους 100 ασυνείδητους που μπορει να πετάξουν την γόπα τους σε ένα πευκοδάσος ή να βάλουν φωτιά σε ξερόχορτα μια μέρα με αέρα. Και αυτοι οι κάφροι ειναι στατιστικά τεκμηριωμένο νουμερο στην κοινωνία που ζουμε.


Ο λόγος που ανησυχω είναι η ανικανότητα των κυβερνόντων να σταματήσουν μια φωτιά εν τη γενέσει της. Την πρώτη μισή ώρα από την στιγμή που θα αναδυθεί ο πρώτος καπνός πάνω από τα δέντρα.

Πόσες εργατοώρες παρατηρητων εθελοντών και μη χρειάζονται τα δάση της Αττικής κάθε καλοκαίρι?
Πόσες ώρες πτήσης και πόσο θα στοίχιζε να περιπολουσαν καθημερινα τα δάση της Αττικής απλα ελικόπτερα χιουι του στρατου και του ναυτικου με ένα κάδο γεμάτο στις δύσβατες περιοχές?

Πόσο τελικά στοιχισαν σε χρόνο αλλά και χρήμα οι προσπάθειες πυρόσβεσης την ώρα που οι φωτιές έχουν βγει εκτός ελέγχου?
Και πόσο είναι τελικά το κόστος του κράτους (κυβέρνηση και δήμοι μαζί) μετά το τέλος των φωτιών σε έργα αναδάσωσης, αντιπλημμυρικά, αποζημιώσεις και άλλα.


Τα δαση που καήκανε θα αναδασωθουν και πάλι σε μεγάλο βαθμο. Είτε μόνα τους, είτε με ανθρώπινη παρέμβαση. Θα μπουνε όμως αυτη την φορά φυλάκια παρατήρησης? Και αν ναι, θα επανδρωθουν σε μόνιμη βάση ακομη και με εθελοντές? Θα υπάρξουν αντιπυρικές ζώνες? ή θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τα δάση της Αττικής να καίγονται με τον ρυθμό των τελευταίων 30 ετών?

Το τελικο ερώτημα ειναι απλό. Θέλουμε να μάθουμε να ζουμε με το πευκοδάσος? Ή μόνο να γκρινιάζουμε για την εκάστοτε κυβέρνηση και τους απρόσωπους μεγαλοεργολάβους?



Και σιγουρα 5 εκατομυρια Αθηναίοι δεν μπορουν να ζουνε καθε μερα στο πευκοδάσος, αλλά δεν είδα να ξεχύνονται τα σαββατοκυριακα του χειμώνα με την ίδια ορμη στα απέραντα δάση
τριγυρω μας, να κάνουν πικνικ, αθλητικες ή άλλες χαλαρωτικες δραστηριοτητες για να μην πω για κάποιες δραστηριοτητες απαραίτητες για την προστασία του δάσους, οπως ο καθαρισμός του εδάφους ή των ίδιων των δέντρων.

Ήμουν στην λίμνη της Ιπποκράτειου Πολιτείας πριν δυο Κυριακές.


Απο την Βαρυμπόμπη μεχρι την Ιπποκράτειο Πολιτεία μια διαδρομη 10 χλμ δεν πέτυχα ούτε 20 αυτοκινητα στα διαφορα ξέφωτα που έχουν δημιουργηθεί για όσους θέλουν περιηγηθουν ή να χαλαρώσουν στο δάσος. 2-3 παρέες κάνανε πικνικ.
Στην λίμνη ζήτημα να πετυχαμε αλλες 10 οικογένειες στην 1 ώρα που κάτσαμε. Και είχε και εκτενές άρθρο η Καθημερινη εκείνη την Κυριακή.

Δυστυχώς αρκετα τα σκουπίδια από τους εκδρομείς έξω αλλά και μέσα από την λίμνη. Φύλακας ούτε για δείγμα. Σε ένα μέρος που θα μπορουσε να αποτελει πόλο έλξης. Μια εκκινηση για περιήγηση μες το απέραντο και πανέμορφο δάσος της Πάρνηθας.


Και όμως πιο πάνω το δάσος σε ένα σημείο που έχει βελανιδιές ήταν πολύ καλά κλαδεμένο και καθαρισμένο. Και πυροσβεστικά οχηματα σε πολλα σημεια μες το δάσος και περιπολιες αρκετές μερα μεσημέρι. Μακαρι να ξερα ποιοι διαφυλάσσουν το δάσος της Πάρνηθας σε τόσο καλη κατάσταση όλα αυτά τα χρόνια. Το αποτέλεσμα όμως μετράει.
Ποιο αποτέλεσμα? Καμία μεγάλη πυρκαγια δεν ξεκίνησε ποτε τα 30 τελευταία χρόνια μεσα απο το δάσος της Πάρνηθας. Όλες σβηνανε καιγοντας το πολυ μερικές δεκάδες στρέμματα.
Όλοι νομίζουν ότι ποτέ δεν μπαίνουν φωτιές στην Παρνηθα. Λαθος. Καθε χρόνο μπαίνουν. Πριν λίγες μέρες έκανα twit για μια φωτια προς την Εθνική, που έσβησε σε χρόνο ρεκορ και ουτε καν ακουστηκε σαν ειδηση από οποιοδηποτε εντυπο ή ηλεκτρονικο ΜΜΕ.
Και αυτο θέλω.

Να μην ακουω καν για πολύωρες ή πολυήμερες κατασβέσεις πυρκαγιών ειδικά εντος Αττικής. Ξερω ότι οι φωτιές ειναι φυσιολογικο φαινομενο απο μόνο του. Η μη κατασβεσή τους με τα σημερινά μέσα δεν ειναι καθόλου φυσιολογικό φαινόμενο. Είναι ανικανότητα. Εγκληματική.

Τελειωσα τελικά την εφημερίδα με τρεις ευχάριστες εκπλήξεις.
Πάντα από το τέλος προς την αρχη όπως διαβαζω την Καθημερινή
Στα Πρόσωπα της Ρίτσας Μασούρα διάβασα γιατί "η μόνη απάντηση στο μίσος είναι η ανθρωπιά", στις αμέσως επόμενες σελίδες ήρθε μια ευχάριστη έκπληξη για δυο ανθρώπους του Γιώργου και του Δημοσθένη που εκτος απο μένα πιστευω ότι εκτιμουν αφάνταστα και πολλοι ακομη διαδικτυακοι μου φίλοι αλλα και πολλές χιλιάδες χρηστες του iphone ήδη ή στο άμεσο μέλλον. Το success story δύο νέων επιστημόνων.

Αλλά το πιο ενδιαφέρον είναι που διάβασα σε μια εφημερίδα επιτέλους για μια δική μου απορία ετών...

"...πλησιάζει τα 600 χιλιάρικα μια αξιοπρεπής παρουσία στη Β΄, όταν από μία πλήρη θητεία τεσσάρων ετών ο βουλευτής θα βγάλει 380.000 ευρώ!"

Ισως το να ζεις με τις πυρκαγιές δεν είναι τόσο δύσκολο. Εδώ έχουμε μάθει όλοι να ζουμε με τόσο υποκριτές πολιτικους...