Ποιος θα απαντήσει;

Εδώ και 2 χρόνια κατα καιρούς γράφω τις σκέψεις μου αλλά δεν τις δημοσιοποιώ γιατί αισθάνομαι ότι μου λειπουν πολλά κομμάτια του puzzle. Ακόμη και σήμερα.

Αλλά αυτό που είμαι σίγουρος είναι ότι κανένας δεν θέλει να δει την αλήθεια των αριθμών.

Τι θα ήταν το πιο όμορφο σενάριο, αντίστοιχο με αυτό των πιράνχας του προηγούμενου ποστ;

Να μας χαριστούν/ ή να πάψουμε να πληρώνουμε όλα τα δάνεια (είδατε πόσο όμορφα μπορεί να παρουσιαστεί μία στάση πληρωμών, μία αποδοχή χρεωκοπίας1; 

Και φυσικά ούτε νέοι φόροι, ούτε τίποτα. Καμία περαιτέρω αλλαγή!

Αλλά φυσικά δεν θα περιμέναμε να μας δανείσει κανένας λογικός άνθρωπος! 

Και τότε θα περίμενα μία απάντηση από όλους όσους καλοβλέπουν και πιστεύουν σε ένα τέτοιο σενάριο, πολύ ανδρίκιο, πολύ ελληνικό βαρύ και ασήκωτο.

Εχουμε ας πουμε χοντρικά (μιας και την αλήθεια κανείς δεν την λέει) 10 δις ευρώ έσοδα και 11 δις ευρώ έξοδα (μισθούς και συντήρηση κράτους, αμυντικά έξοδα κλπ). Ναι γιατί ακόμη και σήμερα έχουμε πρωτογενές έλλειμμα περί το 5-10%! Παρόλες τις θυσίες και τους έξτρα φόρους των τελευταίων 2 ετών! (*)

Ποιος θα μας δάνειζε τότε το 1 δις ευρώ επιπλέον κάθε χρόνο; Και αν δε το βρίσκαμε απο πού θα κόβαμε; Από μισθούς; Από Άμυνα; Από προμήθειες νοσοκομείων;

Πως θα έρθει η ανάπτυξη χωρίς νέα δάνεια για νέες επιχειρήσεις προκειμένου να αυξήσουν την παραγωγή τους και την ανταγωνιστικότητά τους, αφού θα αδυνατούμε να δανειστούμε; Και χωρίς δάνεια, με παρατεταμένη ύφεση, απο που θα έρθουν όλα αυτά τα έσοδα που προσκόμισε το κράτος φορολογώντας τα έσοδά μας των προηγουμενων ετών;

Και τα 10 δις έσοδα θα γίνουν 9 και 8δις τα επόμενα έτη; Ή περιμένει κανείς να έχουν ξεμείνει πλούσιοι έτοιμοι να πληρώσουν εξτρά φόρους στην Ελλάδα;

Πόσο θα μπορούσε ακόμη αυτό το κράτος χωρίς δανεισμό να συνεχίσει να πληρώνει 700.000 ΔΥ;

Ποιοι θα είναι οι συμμαχοί μας σε μια χώρα που αποφάσισε να μην πληρώσει τους δανειστές της;

Κάποια πράγματα είναι μονόδρομος. Δεν είναι ότι φταίει το Α, Β κόμμα, οι ΔΥ, οι εφοπλιστές ή οι βιομήχανοι. Όλοι σε μια κοινωνία έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Είμαστε σίγουροι ότι δεν θέλουμε να κόψουμε έξοδα τώρα; Κανένα πρόβλημα. Άρα αποδεχόμαστε όλοι ότι στο άμεσο μέλλον σε μερικούς μήνες ακόμη θα κοπούν de facto και πολλά περισσότερα από όσα θα δεχόντουσαν οι δανειστές μας να κοπούν τώρα!

Δεν μιλάω μόνο για ΔΥ, μιλάω για κάθε είδους έξοδα του κράτους. Τα οποία θα περίμενα σε μία τέτοια κατάσταση να δημοσιεύονται κάθε μήνα, δημόσια για όλους, για να βλέπουμε και να κρίνουμε μόνοι μας την αποτελεσματικότητά μας.

Και όσοι ανησυχούν για την περηφάνεια αυτού του έθνους και καμαρώνουν για ρήσεις σαν αυτή που λέγεται ότι είπε ο Τσώρτσιλ, ας σκεφτούν τι νόημα θα έχει το Δανείζεσαι ως Έλληνας σε μερικούς μήνες από τα στόματα πολλών λαών αυτού του κόσμου!

(*) και δεν βάζω καν την πιθανότητα να βγούμε από το Ευρώ.

We evolve into a rich country!

Σαν τα ψαράκια της γελοιογραφίας, με παράλογες, εξωφρενικές δήλωσεις ή ανέφικτες πρακτικές, η τρόϊκα και η "κυβέρνηση" νομίζουν ότι θα λύσουν το πρόβλημα του ελλείματος και του Ελληνικού Χρέους
Λες και σε μια στιγμή θα εξελιχθούμε, από ένα κράτος με συνεχή τετραετή ύφεση, με ανεργία που χτυπάει το 20%, με μισθούς συνεχώς συρρικνομένους, χωρίς χρήμα να κυκλοφορεί,  σε ένα κράτος στο οποίο οι πολίτες του μπορούν να χρηματοδοτούν το κράτος με 3-4 μισθούς το χρόνο.
Λες και το πρόβλημα της φοροείσπραξης λύνεται με έξτρα φορολογήση από εκείνους που παραμένουν συνεπείς ακόμη κι ενώ λιγοστεύουν καθημερινά εκείνοι που είναι σε θέση να πληρώσουν τους παράλογους φόρους.

Καμία επαφή με την πραγματικότητα και αποτελεσματικότητα, που αν στην περίπτωση της τρόϊκα μπορεί να στηριχθεί σε διάφορα σενάρια συνωμοσίας ή να αποτελέσει κίνητρο για έρευνα των βαθύτερων αιτίων, στην περίπτωση των Ελλήνων "κυβερνώντων" η μη ρεαλιστική αντιμετώπιση του χρέους από αυτούς που το δημιούργησαν, πως μπορεί να χαρακτηριστεί;


η γελοιογραφία είναι του nonsequitur