έχει πλέον χτιστεί σε γερές βάσεις...
Με νιώθουν σαν δικό τους.
Το μυστικό είναι ότι απλά αφήνομαι...
Αφήνω την φαντασία μου ελεύθερη, μιλάω φωνές πολλές, χαρακτήρες φανταστικούς, παίζω όποτε μπορώ.
Ο Χρήστος μπέμπης, με μορφή γουρουνιού, και εσώρουχα!
αλά Εβίτα με στυλ Μιρό!
Προσέξατε ότι σε όλα τα σχέδια έχω μία μόνο τρίχα στο κεφάλι, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που έδωσε η Εβελίνα!
That's my son's drawing!
και η "βρωμοπατούσα" μου!
Και δεν μπορώ ποτέ να ξεχάσω την ιστορία με την βαφτιστήρα μου, η οποία όταν ήταν στην ηλικία των 6 ήρθε ένα καλοκαιρινό απόγευμα σπίτι μας επίσκεψη με τη μαμά της.
Κάποια στιγμή η μαμά της με την Κατερίνα, την γυναίκα μου, πήγανε περίπτερο. Μόλις μείναμε μόνοι με την Λυδία, γυρνάει και μου λέει: "Τώρα που φύγανε οι μαμάδες μας... θα κάνουμε αταξίες?"
Και κάναμε... Διαβάζοντας Μίκυ Μάους... και το χαρήκαμε πολύ... και το κρατήσαμε μυστικό από τις μαμάδες... μας!
