Γιαγιά Μαρία,
γιαγιά Φώτο,
μπαρμπά Γρηγόρης,
κυρ Σώζος,
o "Θησαυρός της Βαγίας" και η Ζωρζ Σαρή
...
αξέχαστες παιδικές παρέες και παιδικά παιχνίδια κάτω από το Μεγάλο Πεύκο, φωνές μεγάλων, μυρωδιές από τηγανιτές πατάτες και καρπούζι, τα παγωτά με τις τσίχλες, μυρωδιά θάλασσας, μυρωδιες από κοτέτσι, ντιρλανταντάς... ιστορίες και κουβέντες φιλοσοφικές, γλυφιτζούρια και μικυ μαους τις Παρασκευές...... αλλά και τσούχτρες και βουτιές με μεγάλες παρέες, σκανδαλιές και χαστούκια, γιορτές, μια μεγάλη φλόγα στην κουζίνα, η μικρή α/μ τηλεόραση στο μπαλκόνι, ένα οπελ καντέτ γεμάτο μέχρι την σχάρα, μονοπάτια, η μυρωδιά του φορτηγού με τα φρούτα και τα λαχανικά, ο νερουλάς, ο παπάς και το κατηχητικό, οι περίπατοι πάνω από το λιμάνι, το λιμάνι, τα κοχύλια και οι αστερίες, οι ιστορίες για Γερμανούς, τον θείο Πάππα και το Γερμανάκι,...
... η γιαγιά...
Η Βαγία άφησε ανεξίτηλα τα σημάδια της πάνω μου!
ps. Θυμήθηκα την Βαγία και πάλι έντονα σήμερα που άκουσα για τον θάνατο της Ζωρζ Σαρή, θυμήθηκα την περσινή μου επίσκεψη με τα παιδιά, σκέφτηκα πόσα πολλά με δίδαξε, πόσες σκέψεις ακόμη κουβαλάω από κουβέντες με φίλους μου της παιδικής μου ηλικίας τότε που ανακαλύπταμε μαζί τον κόσμο, αναρωτήθηκα πως σκέφτεται σήμερα ο μεγάλος γιος μου, ο μικρός, πόσο θέλω να χαλαρώσω φέτος το καλοκαίρι...να πάρω δύναμη και να συνεχίσω!
