28 Μαρ 2008

Βλαστοκύτταρα... Τι απόφαση να πάρω?

Ξέρω ότι με τέτοιο τίτλο αργά ή γρήγορα όλο και κάποιος που θα γουγλίσει με τη λέξη βλαστοκύτταρα θα ξεπέσει εδώ γιατί προφανώς θα έχει την ίδια απορία με εμένα.

Εμείς το αργότερο εντός μίας εβδομάδας από σήμερα, ευελπιστούμε ότι θα γεννήσουμε το δεύτερο αγοράκι μας.

Στην πρώτη εγκυμοσύνη, τρία χρόνια πριν, είχαμε συλλέξει βλαστοκύτταρα με συνολικό κόστος τότε γύρω στα 1650€. Αυτή την στιγμή, τα βλαστοκύτταρα αυτά πρέπει να καταψύχονται κάπου στην Γερμανία αν θυμάμαι καλά.

Την πρώτη φορά ήμουν πολύ ενθουσιώδης για αυτή την νέα δυνατότητα της επιστήμης και την πιθανότητα -έστω και μικρή- της ίασης ανίατων ασθενειών χάρη στην φύλαξη αυτών των βλαστοκυττάρων.

Έκτοτε άκουσα και διάβασα πολλά. Και θετικά και αρνητικά.
Μάλιστα κάπου τελευταία διάβασα ότι επιστήμονες καταφέραν να αναπτύξουν κύτταρα και ανθρώπινους ιστούς δανειζόμενοι κύτταρα από άλλο μέρος του σώματος χωρίς την αναγκη να επιλέξουν βλαστοκύτταρα. Και σίγουρα μετά από 5-10 χρόνια από σήμερα, μπορεί και το εύχομαι η επιστήμη να έχει προχωρήσει μακριά και να μπορεί να θεραπεύει είτε με την χρήση βλαστοκυττάρων είτε χωρίς πολλές μη ιάσιμες -εύκολα - ασθένειες.

Μάλιστα την ώρα της γέννας, έγινα αυτόπτης μάρτυρας μιας συναλλαγής - εκείνη την πραγματικά τελευταία στιγμή - μεταξύ ενός γιατρου και της ετοιμόγεννης συγκατοίκου της γυναίκας μου, για το σκόπιμο της συλλογής βλαστοκυττάρων σε μια τιμή γύρω στα 3000€. Τελικά η γυναίκα χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια πείστηκε και υπέγραψε τα σχετικά έγγραφα, σίγουρη ότι έπραττε το καλύτερο για το παιδί της.
Από τότε άκουσα από ανθρώπους του ιατρικού χώρου, διάφορα μη κολακευτικά σχόλια για διάφορες πρακτικές που υιοθετούνται σε Ελλάδα και εξωτερικό, και ειδικότερα ότι στην ουσία δεν υπάρχει εγγύηση το τι τελικά γίνονται αυτά τα βλαστοκυττάρα και αν τελικά κάποιος σου εγγυάται ότι αυτά δεν μπορεί να χρησιμοποιηθούν από άλλους ασθενείς συμβατούς με τα αρχέγονα αυτά κύτταρα του παιδιού σου ή το πιο σημαντικό ίσως αν κούφια η ώρα έρθει η στιγμή να τα χρησιμοποιήσεις μετά από κάποια χρόνια αν θα είναι στην πρέπουσα κατάσταση και ποσότητα ώστε να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά.

Και έρχομαι τώρα 3 χρόνια μετά να αποφασίσω. Σοφότερος και ωριμότερος (λέμε τώρα...)

Και τελικά αποφασίζω ότι και πάλι θα συλλέξω βλαστοκύτταρα.
Ακόμη και αν ισχύουν αυτά που άκουσα, αυτό σημαίνει ότι όντως τα βλαστοκύτταρα σώζουν ζωές ή η έρευνα που συντελείται αυτή την στιγμή σε παγκόσμιο επίπεδο θα βοηθήσει στο μέλλον να σωθούν πολλές ζωές. Εφόσον μπορώ γιατί να μην το κάνω?
Το Κόστος από όσο έψαξα από 3 μεγάλες και γνωστές εταιρείες (μία ελληνική και δύο ξένες) κυμαίνεται από 1650-2000€.

Σίγουρα δεν είναι τσάμπα για να μην το σκεφτείς λίγο παραπάνω.
Και ώρες ώρες σκέφτομαι μήπως η φίλη μου η Δέσποινα έχει δίκιο, γιατί αν ωφελεί κάτι τόσο πολύ να μην δίνεται τσάμπα η δυνατότητα συλλογής του?
Μήπως τελικά το κόστος είναι αυτό που γεννάει και όλο αυτό τον σκεπτικισμό σε σχέση με την αναγκη του να προχωρήσει κάποιος σε μια τέτοια κίνηση ή όχι?

Εγώ προσωπικά μπορώ να πληρώσω τα ζητούμενα λεφτά. Βασικός λόγος. Αν ήταν να βάλω υποθήκη το σπίτι μου σίγουρα θα το ξανασκεφτόμουν ή αν δούλευα και γω και η γυναίκα μου με τον βασικό μισθό. Για αυτό και είναι αδικία τα φτωχά ζευγάρια να μην τυγχάνουν αυτής της δυνατότητας ή να μην χρηματοδοτείται από τα ασφαλιστικά ταμεία αυτή η δαπάνη.

Θα μπορούσα π.χ. να πάω να μείνω και σε μονόκλινο στο Ιασώ ή να πάρω αμάξι με πιο χλιδάτο brand name αλλά δεν το κάνω. Η διαφορά από το τετράκλινο στο μονόκλινο στο Ιασώ είναι πιο μεγάλη από το κόστος της συλλογής βλαστοκυττάρων και το θεωρώ το λιγότερο κοροϊδία. Προτιμώ να πάρω ένα όμορφο δώρο στην γυναίκα μου με αυτή την διαφορά χρημάτων ή να πάμε ένα ταξίδι στο εξωτερικό.

Και το βασικότερο είναι ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Και γω όπως και χιλιάδες άλλοι άνθρωποι που ξοδέψαν αυτά τα λεφτά για να φυλάξουν βλαστοκύτταρα σκεφτήκαν ότι στην μία περίπτωση στις χίλιες να χρειαστεί να τα χρησιμοποιήσουν (και πάλι το τονίζω χωρίς σίγουρο αποτέλεσμα) και να ξέρουν ότι είχαν την δυνατότητα αλλά την απέρριψαν λόγω κόστους ή κάποιων φημών και φόβων (ανυπόστατων ή μη) θα ήταν κάτι το οποίο δεν θα συγχωρούσαν εύκολα από τον εαυτό τους.

Επίσης μιλούσα με έναν άνθρωπο του ιατρικού χώρου, ο οποίος μου είπε το εξής σωστό και σοφό!
Από το να παίρνουν οι συγγενείς χαζοδωράκια, κουκλακια, ζιπουνάκια, κοσμηματάκια και δεν ξέρω εγώ τι άλλο, πιο σώφρων θα ήταν να χρησιμοποιούνταν όλα αυτά τα πεταμένα λεφτά στο να πάρει το παιδί μία καλή ιδιωτική ασφάλεια περίθαλψης. Είναι σίγουρα το πιο χρήσιμο και ουσιαστικό δώρο για κάθε παιδί και μακάρι να μείνει για πάντα αχρείαστο. Και ο άνθρωπος αυτός σκεφτείται ότι διδάσκει σε δημόσιο ίδρυμα και δουλεύει παράλληλα και σε δημόσια κλινική!

Τελικά έκλεισα στην ίδια εταιρεία που αποθηκεύσαμε και την προηγούμενη φορά με το ποσό των 1750€ (100€ παραπάνω από το 2005).

Αχρείαστο να 'ναι!

30 σχόλια:

ένας στρατολάτης είπε...

Το ίδιο ερώτημα με απασχόλησε προ 5μήνου, έδωσα όμως διαφορετική απάντηση. Το είχα μάλιστα postάρει κι εγώ. Είναι δυσκολούτσικη απόφαση, όχι τόσο οικονομικά όσο ηθικά, στην οποία δεν μπορεί να βοηθήσει κανείς παρά η συνείδησή σου.

ένας στρατολάτης είπε...

Α, καλώς να το δεχτείτε!

philos είπε...

Σε ευχαριστώ φίλε μου.
Αν θες άφησε και ένα λινκ για το δικό σου ποστ, γιατί το ψάχνω αλλά δεν το βρίσκω να διαβάσω την άποψή σου.

philos είπε...

Ακυρο. Το βρήκα. Εδώ
Πάντως αυτό το περί μεταφοράς σε δημόσια νοσοκομεία αν τύχει κάτι στα ιδιωτικα είναι λίγο αστικός μύθος.
Σε ξαδέρφη μου, που έτυχε κάτι σοβαρό στο Μητέρα, όλα διευθετήθηκαν εκεί, μπήκε εντατική εκεί και σε 2 μέρες είχαν όλα ξεπεραστεί.
Πολλές φορές είναι και θέμα ιατρού.

Εγω 2 περιπτώσεις που ξέρω σε δημόσιο μαιευτήριο και στις δύο έτυχε - το τονίζω, δεν πιστεύω ότι είναι κανόνας - να μην τύχουν σωστών αποφάσεων από τους γιατρούς. Η μία στο Αλεξάνδρα, η άλλη στο Αττικό. Στο δε Αλεξάνδρα εμένα με έπιασε κατάθλιψη! το Αττικο ειναι πολυ καλό σε δωματια.
Ο γιατρός είναι πάντα ο σημαντικότερος παράγοντας και πρέπει να δημιουργείται μια καλή σχέση εμπιστοσύνης.

Να σου ζήσει και σένα το αγοράκι!
;)

ένας στρατολάτης είπε...

Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, η ρίζα της αντίληψης περί μεταφοράς στα δημόσια μαιευτήρια φύτρωσε την εποχή της κυριαρχίας των ιδιωτικών μαιευτικών κλινικών, οι οποίες σαφώς δεν είναι συγκρίσιμες με τα σύγχρονα μεγάλα ιδιωτικά μαιευτήρια.
Τέλος πάντων, τα παιδάκια μας να είναι καλά κι ας τα ακουμπάμε αδρά.

b.b. chris είπε...

Καλώς να το δεχτείται και να είναι και υγιέστατο.

Αυτό με τα ιδιωτικά vs δημόσια μαιευτήρια, δεν είναι ούτε αστικός μύθος, ούτε θέμα γιατρού. Είναι καθαρά θέμα marketing.
Τα ιδιωτικά αποφεύγουν να συμβεί το μοιραίο εκεί μέσα, για να μην χαλάσει το image του ιδρύματος. Κι έτσι παραπέμπουν το συμβάν στα δημόσια που δεν μπορούν ν' αρνηθούν την νοσηλεία για ευνόητους λόγους.

Αν μπορούν ν' αντιμετωπίσουν το περιστατικό in house και φυσικά να πάρουν και κάμποσες χιλιάδες ευρώ παραπάνω, ευχαρίστως θα το κάνουν και θα το εκμεταλευτούν αναλόγως.

Όπως και οι γέννες με καισαρική τομή που προτιμούνται ένατι των φυσιολογικών γιατί οι γιατροί κερδίζουν περισσότερα.

Μπροστά στο αγαθό της υγείας, τα 1.750 και τα 2.000 ευρώ θα είναι πάντα λίγα. Λιγότερα κι απ' το ευρώ για τσίχλες στο περίπτερο.

Ελένη Τροβά είπε...

Φαντάζομαι ότι σε στιγμές σαν αυτή, δηλαδή της αναμονής ενός παιδιού η απόφαση αυτή είναι από τις λιγώτερο ζόρικες. Εχει τύχει να ακούσω για πολύ δυσκολότερες και να θαυμάσω τους ανθρώπουν που ενώ ετοιμάζονται να μωρουδισουν χαζοπά όπως γίνεται συνήθως σε αυτές τις στιγμές απαιτείται να σφίγγουν τα δόντια. Κάποτε και χωρίς σπουδαίο λόγο...
Oλα να πάνε καλά και καλώς να έρθει το παιδάκι σας!

Freedula είπε...

Είναι έτσι ακριβώς όπως το περιγράφεις. Το έχω συζητήσει κι εγώ με φίλους γυναικολόγους και πήρα τις ίδιες πληροφορίες. Στην αρχή έγινε επανάσταση με όσα μπορούν να προσφέρουν, αργότερα όμως στατιστικά δεν χρησιμοποιήθηκαν για πολλούς ιατρικούς λόγους ασυμβατότητας.

Το ερώτημα είναι ένα: Το ριψοκινδυνεύεις;

Ε, νομίζω όσο φτωχός και να είναι κάποιος, δύσκολα θα απαντήσει ναι. Κυρίως οι άνθρωποι που τα στερούνται είναι αυτοί που κάνουν τα πάντα με την ελπίδα ότι ίσως, κάποτε...

Καλά κάνεις και να μην χρειαστούν ποτέ σε κανέναν παιδί.

Ολα θα πανε κατ' ευχήν!

ria είπε...

με το καλό να το δεχτείτε το καινούργιο μωράκι σας, να είναι υγιές, δυνατό, καλότυχο και χιλιόχρονο!
αχρείαστα να είναι τα βλαστοκύτταρα, αλλά πολύ πολύ καλά έκανες, κανονικά θα έπρεπε να κρατούνται από όλα τα παιδιά με έξοδα του δημοσίου!

philos είπε...

Χρήστο, αυτό που λες ισχύει σε κάθε νοσηλευτικό ίδρυμα, δημόσιο ή ιδιωτικό. Και σίγουρα δεν κάνει καλό στο image του νοσοκμείου να ομολογεί ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ένα περιστατικό. Απλά ενώ δεν ακούγεται κάτι αντίστοιχο για τα νοσοκομεία για τους μεγάλους, στα μαιευτήρια αυτό το λένε όλοι.
Είναι κάτι σαν το φημολογούμενο νέφος των Θρακομακεδόνων. Όσο για τις Καισαρικές δεν είναι ότι κερδίζουν κάτι ιδιαίτερα περισσότερο, αλλά γιατί ταλαιπωρούνται λιγότερο και ρισκάρουν λιγότερο. Η διαφορά είναι 400€-600€ με την φυσιολογική γέννα.
Αν κλείσεις από τετράκλινο μονόκλινο η διαφορά που θα πληρώσεις στο γιατρό μπορεί και να ξεπεράσει και το χιλιάρικο. Ασε δε που πολλές γυναίκες (και αυτό μου το λέει μαία με πείρα) είναι αυτές που πάνε στο γιατρό τους και ζητάνε καισαρική ούτως ή άλλως για να γλυτώσουν την ταλαιπωρία!
Πάντως έχεις δίκιο μπροστά στην υγεία δεν σκέφτεσαι το κόστος.
Υγεία uber alles!
:)

Ελένη, freedula, ρία, σας ευχαριστώ για τις ευχές σας. Μακάρι να πάνε καλά και να έχουμε τον νέο μικρούλη μας αγκαλια υγιέστατο από εβδομάδα!

Debby είπε...

Για δες και αυτό το blog http://lifesafe.blogspot.com/ που έχει κάποιες σχετικές πληροφορίες (δεν ξέρω όμως κατά πόσο είναι αξιόπιστες) που το λινκ του μου το άφησαν πρόσφατα σε σχόλιο στο ποστ που είχα κάνει το Δεκέμβρη σχετικά με το θέμα.

ritsmas είπε...

Ακολούθησα τη σκέψη σου και συμμερίζομαι τους προβληματισμούς σου. Ομως συμφωνώ με την απόφασή σου.Κι εγώ το ίδιο θάκανα κι αυτό θα προτείνω στα παιδιά μου οψοτε αποφασίσουν να γίνουν γονείς
καλημερα και με το καλό, φιλε μου
ριτς

Juanita La Quejica είπε...

Αφού έτσι νοιώθεις ότι έχεις κάνει εξαρχής ό,τι καλύτερο μπορείς για το παιδί σου, δεν χρειάζεται να ψάξεις περισσότερο.
Με το καλό!

CyberEddie είπε...

Θα συμφωνήσω με την επιλογή σου και εγώ το ίδιο θα έκανα για το παιδί μου. Το θέμα είναι, αν ο μη γέννητω, γίνει κάτι να έχει κάποια πλεονεκτήματα. Οτι κι αν σημαίνει αυτό σε 10 χρόνια. Απλά δεν παίζεις με αυτά. Το κάνεις και άστα να υπάρχουν...

Freedula είπε...

Πέρασα να σου πω περαστικούλια

και το αύριο θα σου φέρει έναν ακόμα λόγο για να είσαι ευτυχισμένος. Υπομονή λίγες ώρες έμειναν!

Με έναν πόνο που λέει και το πεντάχρονο ανηψάκι μου ;)
Είπαμε τα παιδιά παπαγαλίζουν, αλλά έχει πολύ πλάκα να ακούς τέτοιες εκφράσεις από μωρά :))

philos είπε...

Περιμενω απ'εξώ. Τρομερή κινηση. Η Κατερινα μπηκε στις07:20. Μου βγαζει προβλημα Το twιtter.

Dealsend είπε...

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΡΕ!

ΝΑ ΣΟΥ ΖΗΣΕΙ ΤΟ SEQUEL!!

Ελένη Τροβά είπε...

NA MAΣ ΖΗΗΗΗΗΗΗΣΕΙ!!!!!!!!!!! πάντα χαρούμενο και τυχερό

ιντερνετάκιας είπε...

!!!!!!!!!!!!!!!!!
Συγχαρητήρια :):):):)

Freedula είπε...

Αγγελοι να είναι πάντα στο πλευρό του, φως, αγάπη και επιτυχίες γεμάτη η ζωή του και όλες οι ευχές που οι φίλοι θα σου πούνε, να βγούνε αληθινές!

Cinderelen είπε...

Αχ το μωρό μου!! ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ :D :D :D :D :D :D :D

ΝΑ ΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΥΓΕΙΕΣ, αυτό πάνω απ' όλα :)











(ps: h princess elen eimai allaksa nick :P )

philos είπε...

Σας ευχαριστώ όλους για τις ευχές σας!
Η σημερινή μέρα ήταν απλά συγκλονιστική!

Ανώνυμος είπε...

Ττο θεμα για μενα ειναι αν θα επιλεξω καποια ελληνικη και δημοσια τραπεζα ή μια ξενη εταιρεια φυλαξης.

Στην περιπτωση της τραπεζας, τα βλαστοκυτταρα μπορει να χρησιμευσουν σε καποιο αλλο παιδακι που τα εχει αναγκη.

Επισης, αν τελικα τα δικα μας βλαστοκυτταρα δεν ειναι καλα (λογω προβληματος στο αιμα π.χ.) και εχουμε αναγκη, θα εχουμε την δυνατοτητα να βρουμε δοτη μεσα απο την ιδια τραπεζα.

Ενω στην εταιρεια φυλαξης αν τα βλαστοκυτταρα δεν ειναι καλα δεν μπορουμε να χρησιμοποιησουμε αλλα...

philos είπε...

Είναι μία ενδιαφέρουσα πτυχή αυτή που προβάλλεις ανώνυμε.
Από την άλλη υπάρχουν και διάφορες μεθόδοι συλλογής και διατήρησης των βλαστοκυττάρων που και αυτές είναι σημαντικές για την αποτελεσματικότητα που μπορεί να έχουν σε μια ενδεχόμενη θεραπεία.
Δύσκολη η λύση στο πρόβλημα του τι να επιλέξεις λοιπόν.

Ανώνυμος είπε...

ΕΓΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΚΜΕΡΟΥΣ ΑΛΛΩΝ ΓΙΑΤΙ ΟΤΑΝ ΕΓΩ ΕΚΑΝΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΑΜΕ ΚΑΝ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ ΝΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ Η ΖΩΗ ΤΑ ΕΦΕΡΕ ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΣΗΜΕΡΑ Ο 27ΧΡΟΝΟΣ ΚΟΥΝΙΑΔΟΣ ΕΧΕΙ ΛΕΜΦΩΜΑ ΧΟΤΣΙΚΝΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΣΗΣ 27ΧΡΟΝΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ 9 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ ΕΓΚΥΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟ ΜΑΘΑΜΕ Η ΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΕ ΕΧΕΙ ΘΟΡΥΒΗΣΕΙ ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ ΚΑΙ ΕΧΩ ΖΑΛΙΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΑΚΟΥΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΓΙΑΥΤΟ ΒΡΙΣΚΩ ΠΟΛΥΤΙΜΗ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΥΛΛΕΞΩ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΚΑΝΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥΣ.

philos είπε...

Ευτυχώς η ιατρική επιστήμη εξελλίσεται ταχύτατα και ελπίζω αν όχι τα βλαστοκύτταρα αλλά κάποια άλλη μέθοδος να έχουν ήδη δώσει ελπίδα ζωής στον συγγενή σου.

Κυριακος Τσολακιδης είπε...

Ευχομαι υγεια για ολους, γονεις και παιδια.
Εφτασε και για εμενα η ωρα να "γουγλισω" το λημμα "βλαστοκυτταρα"...
Το μεγαλο (για μενα) ερωτημα ειναι : Σε ιδιωτικη εταιρια/τραπεζα ή σε δημοσια ?

Παραθετω λοιπον αποριες απο το woman-on-top.gr :
"Και άρχισαν οι απορίες…

* Κανείς δεν μπορεί να μου εγγυηθεί ουσιαστικά για την ασφαλή συλλογή και μεταφορά του δείγματος;
* Αν κάτι δεν πάει καλά, θα ενημερωθώ ή θα πληρώνω για το τίποτε;
* Κάποιες εταιρίες αναφέρουν πως και οι γονείς θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τα βλαστοκύτταρα του παιδιού τους. Δεν ισχύει κάτι τέτοιο;
* Γιατί στην Ελλάδα δεν έχουν ληφθεί μέτρα, όπως σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες για τη λειτουργία των ιδιωτικών τραπεζών;
* Δεν σε κάνει να αναρωτιέσαι που στην Ελλάδα λειτουργεί το 20% των ιδιωτικών τραπεζών ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ;
* Αν αυτά που αναφέρονται στα άρθρα ισχύουν, γιατί υπάρχει τόσο μεγάλη κινητοποίηση ώστε όλο και περισσότεροι άνθρωποι να κρατήσουν βλαστοκύταρα στις ιδιωτικές τράπεζες;
"

και παραπεμπω σε δύο αρθρα της Καθημερινης :
* http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_378571_27/05/2007_228575
* http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_419642_27/05/2007_228576


Μετα απο την ερευνα μου, κατεληξα ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΡΑΠΕΖΑ. Και σιγουρα δεν ειναι θεμα χρηματων.

philos είπε...

Κυριάκο Τσολακίδη, σε ευχαριστώ για το σχόλιό σου και για τα links που παραθέτεις.
Πιστεύω ότι ο καθένας που φτάνει σε αυτό το σημείο δεν σκέφτεται τα χρήματα.
Και προσπαθεί να διερευνήσει το καλύτερο.
Στις απορίες σου, εγώ έχω να καταθέσω την προσωπικη μου εμπειρία.
Εμένα μου εγγυηθηκαν την ασφαλή συλλογή και μεταφορά και για αυτό πλήρωσα αφότου το δείγμα μεταφέρθηκε στην τράπεζα δυο εβδμαδες αργοτερα.
Και με διασφάλισαν ότι θα με ενημερώσουν σε περίπτωση που κάτι πάει στραβά.
Τα άλλα που αναφέρεις δεν δείχνουν ότι οι ιδιωτικές τράπεζες μειονεκτουν σε σχέση με τις δημόσιες.
Και σίγουρα δεν υπάρχουν δυο κατηγορίες.
Υπάρχουν διαφορετικές τράπεζες, ιδιωτικές και δημόσιες. Η κάθε μία πρέπει να αξιολογηθεί ξεχωριστά και όχι όλες μαζί οι ιδιωτικές, έτσι ώστε τα κακως κείμενα μίας ή δύο εξ' αυτών να στιγματίζουν όλες.

Και πάλι σε ευχαριστώ για τους προβληματισμούς σου!

Giorgallidis είπε...

Πιστεύω ότι η φύλαξη εμβρυικών βλαστικών κυττάρων για μελλοντικούς σκοπούς είναι πιά παρελθόν, γιά να μή πώ εκμετάλλευση του κόσμου. Στο Κίευο τηε Ουκρανίας γίνετε μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων 4ων έως 5 ευδομάδων σε άτομα που υποφέρουν από σοβαρές ασθένειες και σε πολύ προσιτή τιμή. Στο μέλλον πιστεύω ότι στο θέμα των βλαστικών κυττάρων θα έχει να παρουσιάσει θεαματικά αποτελέσματα η επιστήμη.

philos είπε...

To μέλλον καμια φορά έρχεται ακομη πιο γρήγορα από ότι το περιμένουμε!
;)