[Πρόλογος]
Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες περιόδους στην ζωή μου ήταν πάντα η περίοδος των διακοπών. Φορτωμένος με βιβλία που αγοράζω όλο τον χρόνο, με υποχρεώσεις επαγγελματικές ή άλλες προσωπικές που εδω και καιρό έχω πείσει (sic) τον εαυτό μου ότι θα καταφερω να εκπληρώσω μεταξύ μπάνιου και μεσημεριανής σιέστας στην διάρκεια αυτών των 5-10 άντε μάξιμουμ 15 ημερών που κανονίζω κάθε χρόνο να φεύγω από την Αθήνα.
Τελικά το μόνο σίγουρο, είναι ότι καταφέρνω να σκέφτομαι, να διαλογίζομαι, να γεννάω ιδέες, οράματα, να λύνω προβλήματα, να προγραμματίζω και να αμπελοφιλοσοφώ...
Για να δούμε...
Θα καταφέρω να αποτυπώσω εδώ, όλα αυτά τα μικρά και μεγάλα, τα σοβαρά και τα απολύτως ασήμαντα που κατακλύζουν κάθε στιγμη το μυαλό μου, ειδικά αυτές τις ημέρες?
[Τέλος προλόγου]
Τελικα οι διακοπές μου θυμίζουν το στρατό.
Ανακαλύπτεις στις διακοπές όπως και στο στρατό, ότι δίπλα σου ζουνε και άλλοι άνθρωποι, τελείως διαφορετικοι από σένα.
Με εντελώς διαφορετικά ενδιαφέροντα, με άλλες προτιμήσεις, με άλλες αντιλήψεις.
Συνειδητοποιώ ότι οι στατιστικές λένε την αλήθεια όσο και αν δεν επιθυμούμε να το πιστεψουμε.
Στα δύο γειτονικά μου διαμερίσματα ακούω να παίζουν από το πρωί, λαϊκά και ποπ κομμάτια, ενίοτε με ενισχυμένα decibel στην προσπαθεια να καλύψουν τις απόπειρες karaoke των γειτόνων μου. Και θυμήθηκα που άκουγα πρόσφατα τον Πετρίδη στο ραδιόφωνο να λέει ότι δεν πιστεύει στα ποσοστα ακροαματικότητας που δίνουν οι διάφορες δημοσκοπήσεις μιας και όλοι του οι φίλοι και οι γνωστοί τον διαβεβαιώναν ότι ακουνε άλλους σταθμούς από αυτους που βγαίνουν πρώτοι... Κακό πράγμα να πιστεύουμε ότι εκφράζουμε την βούληση ή εστω τα γούστα της πλειοψηφίας... σχεδόν φασισμός. Η αγορά δείχνει ποια είναι τα γούστα της πλειοψηφίας... 1 κρατικός σταθμός με κλασσική μουσική και άλλος 1 κρατικός με εθνικ, 1 με ροκ, 1 με ηλεκτρονική, και μετά το χάος ή πιο απλά τα γούστα της πλειοψηφίας... Δυο νομούς διέσχισα και δεν βρήκα ακόμη σταθμό με μουσική που ακούω έστω και πιο σπανια. Αυτό τα λέει όλα.
Στην παραλία ένα φιλικό ζευγάρι της γυναικας μου μας έβαλε να ακούσουμε από το κινητό μία τηλεφωνική φάρσα (επιπέδου γυμνασίου και κάτω) την οποία τους στείλανε με μηνυμα στο κινητό. Μέχρι σήμερα όσους βρήκα και μιλήσαμε δεν νομίζω ότι διέθεταν καν ηλεκτρονική διεύθυνση!
Είδα νέα παιδιά, να φεύγουν από την παραλία και να αφήνουν πίσω τους πλαστικά μπουκάλια και ποτηρια, χαρτιά και άδεια πακέτα τσιγάρα ενώ 5 μέτρα από πίσω υπήρχαν άδειοι κάδοι για σκουπίδια.
Όταν σηκώθηκα να φύγω αισθάνθηκα την περιφρόνηση στο βλέμμα της παρέας που με είδε να πηγαίνω τα απορρίματα στους κάδους του μαγαζιού και τα γυάλινα ποτήρια στο σημείο που συγκεντρώναν οι σερβιτόροι τα άπλυτα.
Η διαχειρίστρια με ρώταγε πως πάμε με το νέφος πάνω στους Θρακομακεδόνες, που έχει έρθει και κάθεται πάνω από τα κεφάλια μας γιατί δεν έχει διέξοδο που να πάει!?! Ετσι μου είπε λεγανε οι ειδικοι στην τηλεόραση! Μάλιστα μου ανέφερε ότι αφου κάποιοι ειδικοί που ακουσε τις τελευταίες ημέρες λέγανε ότι δεν είναι μόνο η Πάρνηθα που παράγει οξυγόνο, και ότι δεν θα μειωθεί το οξυγόνο μετά τις τελευταίες πυρκαγιές στην Ελλάδα, δεν καταλάβαινε γιατί έγινε τόσος ντόρος για τα καμένα δάση...
Καταλαβαίνετε κύριοι ειδικοί τι μπορεί να καταλαβαίνει η κάθε κυρία Νίτσα όταν σας βλέπει κάθε βράδυ να τσακώνεστε στα παράθυρα?
Δεν είδα πουθενά έναν υπολογιστή, ή έστω ένα PDA.
Φυσικά και δεν άκουσα λέξη για blogs...
Αντίθετα είδα πολλούς στην ηλικία μου να έχουν παιδιά στο Λύκειο.
Μήπως εγώ ζω τελικά στην γυάλα? Μήπως εγώ τελικα είμαι το σπάνιο είδος, το παράξενο πουλί?
Το ίδιο αισθανθηκα όταν πρωτοπαρουσιάστηκα στον στρατό. Παραξενευόμουν με τους υπόλοιπους φαντάρους, με αυτους που γνώρισα και δεν ξέρανε γραφή και αναγνωση, με αυτους που είχαν παιδιά στα 18 τους, με αυτους που δεν είχανε δει υπολογιστή, με τους κλέφτες, με τα παιδιά που δεν είχανε έρθει ποτε Αθήνα ή δεν είχανε δει ποτε θάλασσα κλπ
Και αν εγω κάποτε θέλω να αλλαξω την Ελλάδα, πως θα αλλάξω ανθρώπους με τους οποίους δεν έχω καμία σχέση και κοινό σημείο επαφής? Γιατί η Ελλάδα μας, αυτοί οι άνθρωποι είναι κατά πλειοψηφία!
................................
Ο Β. το πρωί στην παραλία μου ανακοινώσε περιχαρής ότι θα απεργήσουν στον ΟΛΠ από Σεπτέμβρη, γιατί οι νέοι προσληφθέντες υπογράψαν σύμβαση για χειριστές γερανών με 1000 ευρώ το μήνα μόνο (sic) (για ουσιαστικά 4ωρη εργασία) στην οποία δεν έχουν ενσωματωθεί τα διάφορα κεκτημένα των παλαιών όπως πχ. το επίδομα για παιδικό σταθμό (300€ μηνιαίως παρακαλώ) καθως και το ότι δεν ισχύει η μονιμότητά τους. Απαράδεκτα πραγματα δηλαδή. Τι να λέμε τώρα... Ο δε φίλος μάλιστα να μου δηλώνει την ανασφάλειά που έχει πλέον για την δική του μονιμότητα με την Νεα Δημοκρατία, η οποία τον έχει οδηγήσει στην απόφαση να μην παρει ακόμη στεγαστικό δάνειο, γιατί φοβάται ότι δεν θα μπορεί να το ξεπληρώσει αργότερα...
Άσε που έχει ακόμη 4 δόσεις να πληρώσει το τζιπ του. Αλλά με 3000 καθαρό μισθό (χωρίς τα υπόλοιπα extras) σε δημόσια επιχείρηση έχοντας μόνο δίπλωμα χειριστή και απολυτήριο Λυκείου είναι να μην έχεις τέτοιες ανασφάλειες.... (εδω σε θέλω google adsense, να βάζεις κάτω από τέτοια κείμενα, διαφήμιση για υπογλώσσια!)
..................................
O διπλανός πριν λίγο μπήκε σπίτι του ουρλιάζοντας ότι δεν θα γαμήσει μόνο τους υπόλοιπους διαμένοντες εκεί, αλλά και όποιον άλλον έχει πρόβλημα που φωνάζει 1 η ώρα το βράδυ... Ευτυχώς... γιατί με αυτό αφορμή ο εκ δεξιών το πήρε απόφαση και χαμήλωσε λίγο το Mega.... Σου λέει μη και μας πηδήξουν για μια κωλοταινία, που δεν καταλάβαινε κιόλας και ρώταγε και την κόρη του...
Θα μου πει κάποιος περίεργος είσαι. Που ζεις? Στην απομόνωση? Η αλήθεια είναι ότι μου κακοφαίνεται να ξεκινήσω από τους Θρακομακεδόνες, μες την απόλυτη ησυχία, τον καθαρό αέρα, τις ανέσεις της μονοκατοικίας μου για να πάω για 10 ημέρες με αφορμή τα μπάνια του μικρού να κλειστώ σε ένα σπιτάκι 60 τετραγωνικών, σε ένα συγκρότημα με άλλα 10 παρόμοια σπιτάκια, όπου ακούς την ανάσα του διπλανού σου ... και τελικά καταλήγεις να πας για μπάνιο 1 ώρα απόσταση απο εδω, γιατί την τελευταία εβδομαδα, τα κύματα περνάνε το 1 μέτρο! Voila!
.....................................
Οι διακοπές έρχονται κάποια στιγμή και μετά από ανευ προηγουμένου - για ελληνικά δεδομένα - χρονικό προγραμματισμό και λεπτομερή σχεδιασμό και σου αλλάζουν ριζικά την καθημερινότητα. Ειδικά αν φεύγεις και αφήνεις ένα γραφείο με δεκάδες εκκρεμότητες. Σκέφτεσαι τώρα που πάω, πως θα ζήσουν οι άλλοι χωρίς εμένα, θα με ψάχνουν, πως θα δω τι απάντησαν οι πελάτες και ένα σωρό άλλα ζητήματα που στο μυαλό σου ελάχιστα πιο σημαντικά φαντάζουν από την συντέλεια του κόσμου... Και όμως αν όχι την δεύτερη, την τρίτη ημέρα των διακοπών τα έχεις κάνει τα περισσότερα delete. (Αν όχι, μπορεί και να σημαίνει ότι κάποια από αυτά είναι όντως σημαντικά, αλλά και πάλι όχι τόσο ώστε να διακόψεις την άδειά σου. Αν συμβεί το τελευταίο, πρέπει είτε να είναι δική σου δουλειά, είτε να παίζεις bonus, αλλιώς ανήκεις στην κατηγορία του χοντρομαλάκα ή του ρουκυ!)
................................
Σήμερα έκανα έναν άσχετο συνειρμό.
Στην Ελλάδα πρέπει να χρησιμοποιούμε τον όρο εργοτάξιο ή αργοτάξιο?!?
........................................
Γιατί πιστεύω ακραδαντα ότι αυτό το ποστ θα το διαβάσουν ελάχιστοι γιατί τελικά θα βγει τεράστιο? Τελικά αν θες να γράψεις κάτι προσωπικό ενσωμάτωσε το σε ένα τεράστιο ποστ. Κανείς δεν θα μπει στον κόπο να το διαβάσει.
........................................
Πολιτισμός σημαίνει... ή μάλλον αυτό παει σε ξεχωριστό ποστ γιατί ήταν από τις ωραιότερες στιγμές της βραδυάς.
.........................................
Είμαι στο Ναύπλιο και σκέφτομαι τι όμορφη πόλη που θα ήταν η Αθήνα αν δεν είχαν την φαεινή ιδέα κάποιοι προγονοί μας να μεταφέρουν την πρωτεύουσα από το Ναύπλιο στην Αθήνα. Παράλληλα αρνούμαι πεισματικά να σκεφτώ πόσο χάλια θα ήταν σήμερα το Ναύπλιο και όλος ο νομός Αργολίδας αν είχε παραμείνει πρωτευουσα της Ελλάδας ως σήμερα!
...................................
Τέλος σας είπα ότι στο Ναύπλιο φάγαμε τρεις μερίδες φαί, σαλάτα, πατάτες, ένα ορεκτικό και νερό εμφιαλωμένο και 2 αναψυκτικά με 26€!?
Σερβις αψογο, γεύσεις εκπληκτικές.
Μας κακοσυνηθίζετε εμάς τους Αθηναίους, που τα ίδια δίνουμε όταν πηγαίνουμε σε σουβλατζίδικο και όχι σε ταβέρνα!
