Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα εκλογές. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

3 Σεπ 2007

Επηρεάζει η απαγόρευση των δημοσκοπήσεων?

Εμείς οι απλοί, κοινοί θνητοί, δεν παίρνουμε στα χέρια μας γκάλοπ. Απαγορεύεται η δημοσιοποιηση τους.

Δεν απαγορεύεται η διεξαγωγή τους!
Μόνο η δημοσιοποίηση τους!
Πρώτη φορά βλέπω να μην απαγορεύεται η παραγωγή ενός προιόντος, παρά μόνο η δημόσια χρήση του!
Το επιχείρημα του νομοθέτη στην προκειμένη περίπτωση είναι ότι η εν λόγω απαγόρευση επιβάλλεται προκειμένου να μην επηρρεαστούν οι ψηφοφόροι.

Τα κόμματα όμως γνωρίζουν... Και οι εφημερίδες που τα στηρίζουν γνωρίζουν...
Και επηρρεάζουν...

Διαβάζoντας χθες την Καθημερινή παρατηρώ ότι παραμονές εκλογών η φιλοκυβερνητική εφημερίδα και γνωστή για τις φιλελεύθερες θέσεις, ανακαλύπτει μέσα από ένα άρθρο της GUARDIAN πως "Ο φιλελευθερισμός αμφισβητείται διεθνώς" και ότι "Οι εμφανείς αδυναμίες του, ακόμη και στις ΗΠΑ, ωθούν συντηρητικούς Ευρωπαίους ηγέτες σε υιοθέτηση κανόνων κρατικού παρεμβατισμού".

Πως τα αποδεικνύει όλα τα παραπάνω δεινά του φιλελευθερισμου ο αρθρογράφος της Guardian? Απλά παραθέτωντας θεωρίες συνωμοσίας και δαιμονοποιώντας τον φιλελευθερισμό σαν ορολογία.

Διαβάστε και κρίνετε μόνοι σας:

"Για πρώτη φορά το χρέος των καταναλωτών στη Βρετανία υπερβαίνει το ακαθάριστο εθνικό προϊόν. Σύμφωνα με δημοσιογραφικά στοιχεία χρωστούμε πάνω από 1,35 τρισ. στερλίνες. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επιθεωρητές διαπίστωσαν ότι 77.000 γέφυρες είναι εξίσου επικίνδυνες με αυτήν που κατέρρευσε στον Μισισιπή. Δύο χρόνια μετά τον τυφώνα Κατρίνα, 120.000 άνθρωποι από τη Νέα Ορλεάνη εξακολουθούν να ζουν σε τροχόσπιτα και λυόμενα. Παρά τις οξείες κλιματικές αλλαγές, οι κυβερνήσεις αρνούνται να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα. Διατρέχουμε τον κίνδυνο να δημουργήσουμε τις πιο άνισες κοινωνίες από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τα προβλήματα αυτά μοιάζουν ασύνδετα, όμως έχουν κάτι κοινό. Εκπορεύονται σε μεγάλο βαθμό από μια συνάντηση που έγινε πριν από 60 χρόνια σ’ ένα θέρετρο στην Ελβετία. Κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης ετέθησαν τα θεμέλια μιας πολιτικής φιλοσοφίας η οποία ευθύνεται για τις περισσότερες σημερινές κρίσεις."

.....

"Το πρώτο μεγάλο πλεονέκτημα των νεοφιλελεύθερων, είναι ότι είχαν αστείρευτες πηγές χρημάτων. Οι Αμερικανοί ολιγάρχες και τα ιδρύματά τους έδωσαν εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια για να δημουργήσουν think tanks, για να ιδρύσουν σχολές διοίκησης επιχειρήσεων και για να μετατρέψουν τις οικονομικές σχολές των πανεπιστημίων σε προπύργια της νεοφιλελεύθερης σκέψης. Τα ιδρύματα Heritage Hoover, το American Entrpeprise Institute και πολλά άλλα στις ΗΠΑ, τα αντίστοιχα Institute Of Εconomic Affairs, Centre for Policy Studies, Adam Smith Institute, στη Βρετανία, ιδρύθηκαν για να προωθήσουν τη συγκεκριμένη θεωρία. Στόχος τους ήταν να αναπτυξουν ιδέες και γλώσσα με τις οποίες θα κάλυπταν τον πραγματικό σκοπό του νεοφιλευθερισμού –την παράδοση της εξουσίας στην ελίτ– προβάλλοντάς τον ως πρόταση για τη βελτίωση της ανθρωπότητας"

.......

και καταλήγει:

"Αν δεν ελεγχθεί, ο νεοφιλελευθερισμός θα λειτουργήσει ως καταλύτης για μελλοντικές κρίσεις, οι οποίες μπορούν να λυθούν μόνο με μεγαλύτερο παρεμβατισμό απο πλευράς του κράτους."

Αν όλα τα παραπάνω τα διάβαζα σε κάποια κομμουνιστική επιθεώρηση ή σε κάποια έντυπο εθνοσοσιαλιστικού κινήματος τύπου ΛΑΟΣ, δεν θα το έκανα θέμα. (1)

Δεν διάβασα ούτε ένα επιχείρημα πως επηρρεασε ο φιλελευθερισμός την πτώση της γέφυρας στο Μισισσιπή .... Εκτός και αν στην αντοχή υλικών και την Στατική που διδάχτηκα στο Πολυτεχνείο έχασα κάνα κεφάλαιο...

Το άρθρο πιάνει ολόκληρη σελίδα στο βασικό φύλλο της εφημερίδας, που όσο γρήγορα και να την ξεφυλίσεις θα το προσέξεις... Ο τίτλος και μόνο αρκεί να μείνει στο υποσυνείδητο του αναγνώστη.

Σε άλλη σελίδα ο Κώσταντίνος Ζούλας ανακαλύπτει τον "ρόλο των «μικρών» και η μη αυτοδυναμία". Μας αποκαλύπτει λοιπόν ο δημοσιογράφος ότι:

"Μπορεί να ακούγεται εξωπραγματικό, αλλά με το νέο εκλογικό σύστημα υπάρχει και η περίπτωση η αυτοδυναμία να κριθεί τελικώς από τις επιδόσεις του κ. Δημοσθένη Βεργή, του κ. Βασιλείου Λεβέντη, της Ενωτικής Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς ή ακόμη και της «Οργής Λαού», όπως ονομάζεται ένα από νεότερα κόμματα που διεκδικούν την ψήφο μας. Η προλογική παρατήρηση δεν ενέχει τον χαρακτήρα της ειρωνείας. Αποβλέπει μόνον να καταδείξει μια τραγελαφική πλευρά του νέου εκλογικού νόμου, ο οποίος συναρτά απολύτως τον πήχυ για την πολυπόθητη αυτοδυναμία του πρώτου κόμματος, με το ποσοστό που θα συγκεντρώσουν τα λεγόμενα πολύ μικρά κόμματα, αυτά δηλαδή που θα μείνουν εκτός Βουλής."

(πουθενα λόγος για φιλελεύθερο κόμμα, αντίθετα χαρακτηρίζεται ως τραγελαφικότητα να μπουνε μικρά κόμματα στην Βουλή και μάλιστα μας σημειώνει ότι δεν ενέχει χαρακτήρα ειρωνείας η συγκεκριμένη παρατήρηση!!!)

"Οσο μεγαλύτερο, μάλιστα, είναι το ποσοστό που θα εξασφαλίσουν οι μικροί (Ενωση Κεντρώων, Οικολόγοι, ΜΛ ΚΚΕ κ.λπ.) τόσο μικρότερο είναι το ποσοστό που χρειάζεται το πρώτο κόμμα για να κερδίσει την αυτοδυναμία." (ξανα πουθενα η ΦΣ στην πάλαι ποτέ φιλελεύθερη Καθημερινή)

"Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι εκλογολόγοι σε περίπτωση πεντακομματικής Βουλής προσδιορίζουν τον πήχυ της αυτοδυναμίας περίπου στο 42%, δεδομένου ότι δεν προβλέπουν το συνολικό ποσοστό των μικρότερων κομμάτων να υπερβεί –κατά πολύ τουλάχιστον– το 2%." (Προσέχτε αναγνώστες μου, γιατί αν δεν πιάσει το 42% ο Καραμανλής θα υπάρχει πρόβλημα!)



Θα ήθελα πολύ να πιστεψω ότι η Φιλελεύθερη Συμμαχία αποτελεί κίνδυνο για την αυτοδυναμία της σημερινής κυβέρνησης και την έχει οδηγήσει σε πλήρη αποκήρυξη κάθε παρελθοντικής - έστω και πλατωνικής - σχέσης της με φιλελεύθερες ιδέες.

Θα ήθελα πολύ να πιστέψω ότι τα γκάλοπ δείχνουν ότι η ΝΔ απειλείται από ένα αυξημένο ρεύμα φιλελευθέρων πολιτών.

Δυστυχώς όμως τείνω να πιστέψω ότι η ΝΔ προλειαίνει το έδαφος για μια μετεκλογική της συνεργασία με το ΛΑΟΣ, ένα κόμμα που προ πολλού έχει αποκηρύξει κάθε φιλελεύθερη ιδέα και κάθε ανοίγματος στην Κοινωνία όπως διακηρύσσει η Φιλελεύθερη Συμμαχία. Θλίβομαι που η Καθημερινή βοηθάει με κάποια λίγα προς το παρόν κείμενα της προς αυτό τον στόχο.

Αλλά αυτό πάλι μου δίνει και ισχυρότερο κίνητρο να συνεχίσω να παλεύω για αυτά που πίστευα πάντα και συνεχίζω να πιστεύω.

Κατ' αρχάς για μια κοινωνία ανοιχτή σε όλους.


PS.

Ο τίτλος του ποστ θα μπορούσε να είναι:

"Κακό πράγμα ο φιλελευθερισμός, εεε? "

Ετσι είναι αν έτσι θέλετε να πιστεύετε.... Και είμαι σίγουρος τώρα ότι πολλοί από τους αναγνώστες μου τώρα που το διαβάζετε θα συμφωνήσετε με αυτό τον τίτλο!

Αν όμως χωρίς προκαταλήψεις, είστε διατεθειμένοι να διαβάσετε και να μάθετε σε τι πιστεύουν οι Φιλελεύθεροι Σύμμαχοι, τότε ανατρέξτε στην διακήρυξη και το πρόγραμμά μας και αν σας εκφράζουν αυτά που θα διαβάσετε έστω και σε κάτι παραπάνω από τα προγραμματα και τις διακηρύξεις των υπολοίπων κομματων, κανετε την σωστή κίνηση.

Αλλάξτε συνήθειες και ψηφίστε για πρώτη φορά ένα ουσιαστικά φιλελεύθερο κόμμα για την Βουλή.

Εσείς θα κερδίσετε και όχι οι νυν πλούσιοι!


(1) Θυμηθείτε τι έλεγε ο Adam Smith, στον Πλούτο των Εθνών:

The price of monopoly is upon every occasion the highest which can be got.

Monopoly...is a great enemy to good management.

Έχει αποδειχθεί ότι ο κρατικός παρεμβατισμός μόνο μονοπώλεια δημιουργεί. Και κάνει τους πλουσιους ... πλουσιότερους ενάντια στα δικά μας συμφέροντα!

Με πειράζει!

Γραφει ο Μιχαηλίδης στην "Ε"
  • 4.500 σπίτια καμένα
  • 20.025 αιτήσεις -δηλώσεις πυροπαθειας θα έπρεπε να ήταν πιο σωστός ο ορισμός - κατατεθήκαν τις 3 πρώτες ημέρες
  • 72.000.000€ διατεθήκαν ήδη από το κράτος τις 3 πρώτες ημέρες στους αιτούντες!

(Κοινώς για κάθε καμένο σπίτι κατατέθηκαν σχεδόν 5 αιτήσεις... και τουλάχιστον 12.000 αιτούντες ή 60% των αιτούντων πυροπαθών πήρανε 4 χιλιάρικα αντί για τρία, γιατί αιτηθήκαν ότι είναι ή πολύτεκνοι ή έχουν αναπηρο άτομο στην οικογένεια)

Δεν με πειράζει τόσο το γεγονός ότι μοιραστήκαν τόσα λεφτά (και ειδικά εξαιτίας της ανικανότητας μίας κυβέρνησης να μας σώσει από την επέκταση μίας τέτοιας καταστροφης για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας).

Να μοιραστουν και 10 φορές περισσότερα σε όσους αποδειχθεί ότι πραγματικά τα χρειάζονται για να ορθοποδήσουν και πάλι. Οι πραγματικοί, οι άμεσα πυροπαθείς (γιατί εμμέσως και μεσοπρόθεσμα πυροπαθείς είναι το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού) έχουν την ανάγκη αυτών των χρημάτων και γενικότερης βοήθειας και σήμερα αλλά και στο μέλλον. Και στο κάτω κάτω της γραφής, το κράτος θα πρέπει να αποζημιώσει αυτους τους ανθρώπους για κάθε υλική και ηθική ζημία που υποστήκανε. (Αν δε, βρει ποτέ και τους εμπρηστές που επικαλείται, τότε να χρεώσει τον λογαριασμό σε αυτους)

Αλλά όσα λεφτά τελικά δοθούν από το κράτος -δλδ από κάθε Έλληνα φορολογούμενο, για να μην ξεχνιόμαστε - θα ήθελα να δω να πάνε μόνο σε αυτους που τεκμηριωμένα και πραγματικά είναι άμεσα πυροπαθείς. Έχουν υποστεί ζημιές τα σπίτια τους, τα χωράφια τους, τα ζώα τους ή τυχόν άλλες βιοποριστικές τους δραστηριότητες ή επιχειρήσεις τους.

Με πειράζει και με ενοχλεί αφάνταστα όμως που για κάθε άνθρωπο που έμεινε ανάπηρος ή με κάποιο χρόνιο πρόβλημα υγείας από αυτή την αναπάντεχη περιπέτεια - που κατ'εμέ οφείλεται 100% στην ανικανότητα του κράτους, τους δίνεται κατά άτομο και εφ'άπαξ βόηθημα 8.000 ευρώ και ΜΟΝΟ.

Το ίδιο κράτος που δεν διστάζει να δώσει στον Αρχιεπίσκοπο το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για να πετάξει στο Μαϊάμι, μην τυχόν και ταλαιπωρηθεί ως κοινός θνητός, δίνει 8.000 για κάθε άνθρωπο που χρωστάει αυτή του την αναπηρία και για την συνεχόμενη για το υπόλοιπο της ζωής του ταλαιπωρία από την ανικανότητα της κυβέρνησης, από την ανικανότητα του κύριου Πολύδωρα, Κόη και Καραμανλή και πολλών ακόμη.

Αν μπορουσα να δώσω μία συμβουλή σε αυτους τους συνανθρώπους μας που ακόμη ταλαιπωρούνται σε νοσοκομεία με εγκαύματα, ακρωτηριασμούς ή άλλα αναπνευστικά προβλήματα, θα ήταν μόνο μία.
ΜΗΝΥΣΤΕ ΤΟΥΣ.
ΟΧΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ γενικότερα. Αλλά ονομαστικά έναν έναν, τους ανίκανους που ψηφίσαμε για να το στελεχώσουν.

Μηνυστε όχι μόνο όσους δεν κάνανε καλά την δουλειά τους στην φάση της πυρόσβεσης και της πρόληψης, αλλά και όσους δεν μπορουν να κάνουν στοιχειωδώς καλά την δουλειά τους και στην φάση της αποζημίωσης.
Μηνύστε τους και τουλάχιστον ταλαιπωρήστε τους και σείς... αν και μια τέτοια ταλαιπωρία σίγουρα δεν θα είναι η ίδια με την ταλαιπωρία του να μένεις για κανα χρόνο (τουλάχιστον) σε τροχοσπιτο και να μπαινοβγαίνεις στα νοσοκομεία για μεγάλα διαστήματα για το υπόλοιπο της ζωής σου.

Μηνύστε τους και διεκδικείστε μία αξιοπρεπή αποζημίωση και όχι το μισό μηνιάτικο ενός βουλευτή χωρίς τα εξτρά του, για το κακό ριζικό που σας προσφέρανε!

Όλοι στον κλάδο των κατασκευών γνωρίζουμε ότι το εργατικό ατύχημα που οδηγεί σε μόνιμη αναπηρία πληρώνεται ακριβά από τις εταιρείες (τουλάχιστον 20πλασια από το προαναφερθέν βοήθημα των 8.000 ευρώ) και μάλιστα τις περισσότερες φορές οι ίδιοι οι ασφαλιστές και οι δικηγόροι των μερών συνιστούν να διευθετηθεί το θέμα της αποζημίωσης εξωδικαστικά και τάχιστα προκειμένου να περιοριστεί το ποσό αυτό στα επίπεδα που σας ανέφερα!

Με πειράζει επίσης που δοθήκανε ΤΣΑΜΠΑ ΛΕΦΤΑ από την κυβέρνηση για να προσλάβει παραμονές εκλογών 850 αγροφύλακες (ηλικίας από 37 έως 47 ετών!) που ορκιστήκαν με τα πολιτικά τους ρούχα (!!!) στις 14 Αυγούστου και πιάσανε (?) δουλεια (έτσι όπως τους βλέπετε στην φωτογραφία) ελάχιστες ημέρες πριν τις πυρκαγιές με πρωτα καθήκοντα "την πρόληψή των δασικών πυρκαγιών". Τέλεια τα βγάλανε τα λεφτά τους!


Με πειράζει τέλος που κάποιοι σαν τον Σουφλιά και τον Μολυβιάτη, βρίσκονται ακόμη σε νιρβάνα (μιας και οι δημοσκοπήσεις τους προμηνύουν ότι θα βρίσκονται στις καρέκλες τους και μετά τις 17 Σεπτεμβρίου) και βρίσκουν το θράσος και γελάνε μπροστά στις κάμερες !

Με πειράζει η αλλαζονία της εξουσίας σε κάθε της μορφή

Μα ο λόγος είναι απλός:

Το κράτος, από όποιο κόμμα και αν αυτό στελεχωθεί μετά τις κάλπες, θα επανδρώσει άμεσα την αντίστοιχη υπηρεσία αποκατάστασης πυροπαθών, θα παρακάμψει διαδικασίες για να προσληφθεί άμεσα το απαραίτητο (και μη) προσωπικό προκειμένου να γίνουν οι "επι τόπου" αυτοψίες και να λάβουν χώρα οι "μακρόχρονες" διαδικασίες έγκρισης δανείων και χορηγιών, και οι οποίες με την σειρά τους αυτές οι "μακρόχρονες διαδικασίες" εν τέλει θα οδηγήσουν στο να στηθουν τα κλασσικά "μαγαζάκια με τα γρηγορόσημα" και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπα....


Αυτοί γελάνε...
Εμείς τι κάνουμε?