Μην ασχολείστε ούτε με τον Ομπάμα anymore,
ούτε με τις εξελίξεις για την Παγκόσμια Οικονομική κρίση,
ούτε με δηλώσεις σαν αυτή του Γκ. Μπράουν ("Αυτή είναι η στιγμή για την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας κοινωνίας"),
αλλά ούτε και με τους 3.390 κρατούμενους απεργούς πείνας στις φυλακές της χώρας
σήμερα το ερώτημα στην ελληνική επικαιρότητα είναι ένα:
Να παραιτηθεί ή να μην παραιτηθεί ο κ. Τατούλης και απο βουλευτής?
Στην Ελλάδα, την περιβόητη κοιτίδα της δημοκρατίας, όπως μας αρέσει να διαλαλούμε δεξια και αριστερά, εντός και εκτός συνόρων, σήμερα ακόμη μιλάμε για στοιχειώδη θέματα δημοκρατίας και ελευθερίας του λόγου, αντί να ασχολούμαστε με τα πραγματικά προβλήματα των ημερών.
Σε μια χώρα που οι βουλευτές με την κομματική πειθαρχία προδίδουν καθημερινά όλα αυτά για τα οποία τους ψηφίσαμε, η λέξη "αποστάτης" θεωρείται ότι χειρότερο. Τα καθημερινά μαθήματα Λαλιώτη και Αυριανής την δεκαετία του 80 και νωρίς το 90, πιάσανε τόπο.
Η αποστασία από το κόμμα και το ρίξιμο μιας κυβέρνησης είναι αδίκημα που επισύρει την ισόβια ποινή στην Ελλάδα: Το μόνιμο στίγμα!
Αντιθέτως η προδοσία της εμπιστοσύνης προς τον Έλληνα ψηφοφόρο διαγράφεται πιο εύκολα και απο κλήση για παράνομο παρκάρισμα.
Ποιος θυμάται όλα αυτά για τα οποία ψηφίσαν οι Έλληνες ΝΔ και Καραμανλή πριν 4,5 χρόνια? Λιγότερο κράτος, λιγότερη διαφθορά, λιγότερη ακρίβεια, καλύτερες υπηρεσίες.
Αντι αυτών όλων μας δώσανε μεγαλύτερο και πολύ πιο δαπανηρό και σπάταλο κράτος, μεγαλύτερη διαφθορά, μεγάλα και μικρά σκάνδαλα, περισσότερους φόρους, καμία βελτίωση σε υπηρεσίες.
Αλλά το χειρότερο είναι ότι κανένας εκλεγμένος βουλευτής της, δεν αισθάνεται ότι μας πρόδωσε.
Ο Τατούλης αισθάνθηκε ότι αυτή η κυβέρνηση πρόδωσε όλα αυτά για τα οποία ψηφίστηκε δύο φορές. Και είπε το αυτονόητο. Αυτό που σκέφτονται πλέον οι περισσότεροι απο εμάς. Μάλλον όλοι το σκέφτονται, αλλα οι έχοντες συμφέροντα από την παραμονή της κυβέρνησης δεν παραδέχονται να το πούνε.
Αυτό που λένε ξεκάθαρα τα γκάλοπ το τελευταίο διάστημα.
Πολλοί λένε ότι άργησε κιόλας να το πράξει. Ή ότι δεν έλεγε τίποτε όταν ήταν υπουργός. Το θέμα είναι ότι μιλούσε καιρό τώρα. Ξέροντας ότι δεν θα αργήσει η ώρα της διαγραφής. Και μαζί με αυτό να ξεσπάσει πάνω του όλη αυτή η χολή των οπαδών της ΝΔ, που βλέπουν ορατό τον κίνδυνο να μην εξαντλήσουν την δεύτερη τετραετία στις διάφορες κυβερνητικές θέσεις που έχουν διοριστεί ή να εξαργυρώσουν επαρκώς τους πολυετείς κομματικούς αγώνες τους για άνοδο στην εξουσία!
Και μάλιστα δεν δίστασε ο Τατούλης να ανοίξει Blog, και να αφήσει ακόμη και αυτούς που βρίζουν χειρότερα από ότι σε γήπεδο, να αφήνουν σχόλια και χυδαιολογίες εναντίον του.
Δεν ξέρω τι θα κάνει απο εδώ και εμπρός ο Τατούλης. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Εκανε ήδη αυτο που νομιζε σωστό για την Ελλάδα και τους ψηφοφόρους του. Ευχής έργο θα ήταν και οι υπόλοιποι βουλευτές να παραδειγματιστούν. Από κάθε κόμμα και όταν θα είναι και αυτά κυβέρνηση.
Πρέπει να αποσυνδεθεί ο Έλληνας βουλευτής από τις ασφυκτικές κομματικές γραμμές και να μπορεί να σχολιάζει ελεύθερα ότι θέλει, χωρίς τον κίνδυνο της διαγραφής. Αν ο Τατούλης δεν εξέφραζε μετά από όλες αυτές τις απόψεις του την ΝΔ και τον νομό Αρκαδίας, αυτό ας το κρίνανε οι ψηφοφόροι του νομού τις επόμενες εκλογές.
Στις ΗΠΑ όχι απλά δεν διαγράφουν τους γερουσιαστές και τους αντιπροσώπους τους τα κομματα για θέματα ιδεών και σκέψεων, αλλά εδώ νόμοι και ψηφίσματα που μπορεί να θέτει ο ίδιος ο Πρόεδρος καταψηφίζονται από τους "βουλευτές" του ιδίου κόμματος, όπως έγινε πολύ πρόσφατα με το σχέδιο "Πόλσον".
Εδώ απλά παρακαλάμε για έναν Έλληνα Ομπάμα, αλλά όπως πολύ σωστά καταγράφει και ο Πάσχος Μανδραβέλης:
"Βλέπετε, όλοι αυτοί που ελεεινολογούν το πολιτικό σύστημα επειδή δεν παράγει Ομπάμα, έχουν κάθε βράδυ στα παράθυρα εκείνους που βρίσκονται στον αντίποδα του Ομπάμα. Προτιμούν τη φασαρία των κενών σε περιεχόμενο πολιτικών, παρά τον μεστό πολιτικό λόγο που δεν κάνει «νούμερα» (αριθμητικά και μεταφορικά).
Αλλά ακόμη κι αν κάποιος αρθρώσει λόγο, το πιθανότερο είναι να περάσει απαρατήρητος και το χειρότερο να χλευαστεί: «τι λέει ο τύπος! Ξέρει πού ζει;» Γι' αυτό καλά κάνουν όσοι λουφάζουν. Υπάρχει η φριχτή υποψία ότι όλοι αυτοί που εναγωνίως ψάχνουν τον Ελληνα Ομπάμα, μάλλον θέλουν να τον κατασπαράξουν..."
