20 Αυγ 2008

Πιο σημαντικό και από χρυσό μετάλλιο...


... οι έξαλλοι πανηγυρισμοί των Αργεντίνων μετά το ματς και την νίκη τους επί της Εθνικής μας ομάδας μπάσκετ.

H φωτό από το In.gr

5 σχόλια:

Σοφία είπε...

Εμείς δεν έχουμε ανάγκη από πανηγυρισμούς. Μας φτάνει το ευ αγωνίζεσθαι :-p

philos είπε...

Όταν πανηγυρίζει έτσι όμως ο αντιπαλός σου, φανερώνει πόσο πραγματικά καλά αγωνιστηκες και οτι εκεί που έφτασες δεν το έκρινε μόνο ένα καλάθι, αλλά πολλά περισσότερα!

μάρθα είπε...

Χαίρομαι πάρα πολύ που έγραψες αυτό το post γιατί έτσι μου δίνετε η ευκαιρεία να εκφράσω κάτι τιο οποίο σκεφτόμουν και συζητούσα χθές μετά τον αγώνα....
Αρχικά θα συμφωνήσω μαζί σου phile!!!Παίξαμε καλά..πολύ καλά....και δεν καταλαβαίνω για ποιόν λόγο οι δημοσιογράφοι που έκαναν περιγραφή του αγώνα, "κόλλησαν" μετά το τέλος του, μόνο στα λάθη που γίνανε...
Δεν καταλαβαίνω γιατί κανείς δεν βγήκε να πεί, οκ χάσαμε...ΑΛΛΑ το παλέψαμε πραγματικά και τους αξίζουν συγχαρητήρια....
Γιατί όταν κερδίζουν δεν κοιτάμε τα λάηθ που ενδεχομένως να έγιναν και όλα είναι ωραία, και όταν χάνουν δεν κοιτάμε το πόσο καλά παίξανε και το πόσο αγωνιστήκανε???
Γιατί όλα να είναι των άκρων..Μια μέση λύση δεν μπορεί να βρεθεί???....
Εγώ θα ήθελα να συγχαρώ την ομάδα μας η οποία αγωνίστηκε και έδωσε ένα τίμιο παιχνίδι!!!

philos είπε...

Απίστευτο το τι γκρίνια κυκλοφορεί σε ποστς, σχόλια και εφημερίδες Μάρθα!
Για μένα αυτή η Εθνική ήταν η καλύτερη Εθνική των τελευταίων χρόνων και πιστεύω ότι θα γίνει ακόμη καλύτερη σε κανα δυο χρόνια.

Σοφία είπε...

Η γκρίνια είναι κι αυτή εθνικό σπορ, και μάλιστα αξιώσεων ;-)